پرش به محتوا

زوج آفریده شدن مخلوقات

نسخهٔ تاریخ ‏۸ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۲:۳۶ توسط Mnazarzadeh (بحث | مشارکت‌ها) (تکمیل و بارگزاری)
سؤال

خداوند در قرآن کریم، مي فرمايد: از هر چيز زوج آفريديم، اما امروزه برخي موجودات تک جنسي يافت شده اند، چرا؟

زوجيت به معناي دو تا بودن، نر و ماده بودن مي آيد. در قرآن کریم، اشاره به زوجيت ميوه ها (سوره رعد آیه ۳)، زوجيت گياهان (سوره شعراء/۷ و لقمان/۱۰) زوجيت اشياء (سوره ذاريات/۴۹) شده است.

کلمه «زوج» در لغت به چهار معنا آمده است.

  • در حيوانات، به هر کدام از دو جنس نر و ماده که قرينه ی يکديگرند می باشند، زوج گفته می شود.
  • در غير حيوانات، به هر کدام از دو چيز که قرينه ی همديگر می باشند(مثل يک لنگه کفش) زوج مي گويند.
  • به هر چيزي که مقارن ديگري و مشابه آن باشد، زوج گفته می شود.
  • به هر چيزي که مقارن ديگري باشد و متضاد آن باشد. (مفردات راغب اصفهاني، ماده زوج) نیز زوج گفته می شود.

بنابراین قلمرو «زوج»، بسیار گستره است و تنها مختصّ نر و ماده نيست، بلکه شامل متضاد، مشابه و قرين همديگر بودن هم مي آيد. البته در سال ۱۷۸۷م کارل لينه، گياه شناس سوئدي، قانون زوجيت همه ی گياهان را مطرح کرد. و بعد از مدتي زوجيت عمومي را نيز مطرح کرده اند. که واحد ساختمان موجودات يعني اتم از الکترون ها و پروتون ها تشکيل شده است.

علاوه بر این موارد، پديده بکرزايي در ميان تک يافتگان (تک سلولي) و تکثير آن ها به صورت غيرجنسي (تقسيم دو تايي، تکثير چندتايي، جوانه زدن) و جنسي (آميختگي دو تک يافته، سنگامي دو سلول جنسي نر و ماده، اسپدروگوني) رواج دارد.[۱]

اشکال اساسي که باعث پيدايش پندار تعارض بين قانون زوجيت عمومي با مساله بکرزايي شد، اين است که گمان کرده اند که هميشه لغت زوج، به معناي نر و ماده اصطلاحي است. در حالي که معناي زوج اعم است و هر دو چيز مقارن، مشابه و متضاد را شامل مي شود.

از اين رو در تک يافتگان که از طريق تقسيم سلولي دو تا مي شوند، دو زوج خلق شده است و لذا مشمول کلمه ی زوج هستند. چون از هر کدام از آن ها دو چيز مقارن و مشابه پيدا مي شود. علاوه به آن هم مکان بودن و هم زمان بودن در زوجيت شرط نيست.[۲]


معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:

۱ـ پژوهشي در اعجاز علمي قرآن، دکتر رضايي اصفهاني، ج۲، ص۲۸۲ـ۲۸۵.

۲ـ تفسير نمونه، آيت الله العظمي مکارم شيرازي، ج۱۸، ص۳۷۷.

۳ـ مطالب شگفت انگيز، گودرز نجفي.


منابع

  1. ↑ مزدي، داور، انگل شناسي پزشکي، جهاد دانشگاهي، ۱۳۷۲ش، ص۳۷ـ۴۶.
  2. ↑ ر.ک: رضايي اصفهاني، پژوهشي در اعجاز علمي قرآن، ج۲، ص۲۸۲ـ۲۸۵.