پرش به محتوا

سوره احزاب

سؤال

محتوای سوره‌های «احزاب» چه چیزی می‌باشد؟

سوره احزاب در مدینه نازل شده است و دارای ۷۳ آیه است.

محتوای سوره احزاب

و بخش مهمّی از این سوره به ماجرای جنگ‌احزاب (خندق) می‌پردازد، و این سوره یکی از پربارترین سوره‌های قرآن مجید است و مسائل متنوع و بسیار مهمّی را دربردارد که به‌صورت خلاصه بیان می‌گردد:[۱]

جنگ احزاب

مهم‌ترین بخش سوره احزاب مربوط به جنگ احزاب و حوادث تکان دهنده آن، پیروزی اعجاب‌آمیز مسلمین بر کفار، کارشکنی‌ها، بهانه‌جویی‌های گوناگون منافقان و پیمان‌شکنی آنان می‌باشد.

«حزب» به معنی گروه و طایفه است و این جنگ را احزاب می‌نامند. برای آن‌که یهودیان با مشرکان مکّه و طوائف دیگر پیمان بستند و ائتلاف کردند تا یک‌باره بر مدینه بتازند و کار مسلمانان را یکسره سازند.[۲]

آیات (۲۵–۹) سوره احزاب، شرح واقعه جنگ احزاب است و از آیه ۲۵ تا ۲۷ مربوط به غزوه بنی‌قریظه است[۳] که پس از پایان جنگ احزاب، پیامبر - صلی الله علیه و آله وسلم- مأمور شد حساب یهود بنی قریظه را که عامل اصلی جنگ احزاب بودند و مشرکان عرب را در این جنگ پشتیبانی کرده بود، روشن سازد که پیامبر اسلام- صلی الله علیه و آله وسلم- و لشکریانش فاتح این نبرد بودند.

احکام فقهی

در این سوره چند حکم فقهی آمده است که بخش مهمّی از آن‌ها به پیامبر(ص) و همسران او اختصاص دارد از جمله:

اول: رفتارهای زنان پیامبر(ص)

خداوند متعال زنان رسول خدا- صلی الله علیه و آله وسلم- را متفاوت با دیگر زنان می‌داند واین یعنی اطرافیان بزرگان دین و حاکم اسلامی بایستی بیشتر از بقیه مراقب رفتارها و خواسته‌های مادی خود باشند، لذا فرمود: «ای همسران پیامبر! هر کدام از شما گناه آشکار و فاحشی مرتکب شود، عذاب او دوچندان خواهد بود؛ و این برای خدا آسان است‏. و هر کس از شما برای خدا و پیامبرش خضوع کند و عمل صالح انجام دهد، پاداش او را دو چندان خواهیم ساخت‏، و روزی پرارزشی برای او آماده کرده‌ایم‏. ای همسران پیامبر! شما همچون یکی از آنان معمولی نیستید اگر تقوا پیشه کنید؛ پس به گونه‌ای هوس‌انگیز سخن نگویید که بیماردلان در شما طمع کنند، و سخن شایسته بگویید!»[۴]

اطاعت محض از رسول خدا(ص)

مؤمنان واقعی کسانی هستند که تابع محض باشند و اعتراضی بر دستورات دین نداشته باشند: «هیچ مرد و زن با ایمانی حق ندارد هنگامی که خدا و پیامبرش امری را لازم بدانند، اختیاری [در برابر فرمان خدا] داشته باشد؛ و هر کس نافرمانی خدا و رسولش را کند، به گمراهی آشکاری گرفتار شده است‏!»[۵]

ازدواج با همسر فرزند خوانده خود بعد از طلاق

نمونه آن داستان زید (پسر خوانده رسول خدا(ص)) که همسرش را طلاق داد و سپس پیامبر(ص) با همسر طلاق یافته او ازدواج کرد و پاسخ اشکالات منافقین در این مورد، داوند در این باره می‌فرمایند: «[به خاطر بیاور] زمانی را که به آن کس که خداوند به او نعمت داده بود و تو نیز به او نعمت داده بودی به فرزند خوانده‌ات (زید) می‌گفتی‏: همسرت را نگاه‌دار و از خدا بپرهیز! [و پیوسته این امر را تکرار می‌کردی‏]؛ و در دل چیزی را پنهان می‌داشتی که خداوند آن را آشکار می‌کند؛ و از مردم می‌ترسیدی در حالی که خداوند سزاوارتر است که از او بترسی‏! هنگامی که زید نیازش را از آن زن به سرآورد [و از او جدا شد]، ما او را به همسری تو درآوردیم تا مشکلی برای مؤمنان در ازدواج با همسران پسر خوانده‌های شان -هنگامی که طلاق گیرند- نباشد؛ و فرمان خدا انجام شدنی است [و سنّت غلط تحریم این زنان باید شکسته شود]»[۶]

احکامی درباره طلاق و عدّه

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید! هنگامی که با زنان با ایمان ازدواج کردید و قبل از همبستر شدن طلاق دادید، عدّه‌ای برای شما بر آنها نیست که بخواهید حساب آن را نگاه دارید؛ آنها را با هدیه مناسبی بهره‌مند سازید و بطرز شایسته‌ای رهای شان کنید.»[۷]

حجاب و پوشش

«ای پیامبر! به همسران و دخترانت و زنان مؤمنان بگو: جلباب‌ها [چادر یا روسری‌های بلند] خود را بر خویش فروافکنند، این کار برای اینکه شناخته شوند و مورد آزار قرار نگیرند بهتر است‏؛ [و اگر تاکنون خطا و کوتاهی از آنها سر زده توبه کنند] خداوند همواره آمرزنده رحیم است‏.»[۸]

آیه تطهیر

اشاره به تطهیر ساحت اهل بیت پیامبر(ص) می‌باشد که این آیه هم دلیل بر امامت ائمه هدی علیهم السلام است و هم دلیل بر عصمت آن حضرات: ﴿إِنَّمَا یُرِیدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهِیرًا﴾[۹] خداوند فقط می‌خواهد پلیدی و گناه را از شما اهل بیت دور کند و کاملاً شما را پاک سازد.

۴- مسئله خاتمیت[۱۰] و حمل امانت الهی[۱۱] دیگر موضوعاتی است که در این سوره شریفه بررسی شده است.[۱۲]


مطالعه بیشتر

  1. قرشی، علی اکبر، تفسیر احسن الحدیث، ذیل سوره.
  2. قرائتی، محسن، تفسیر نور، ذیل سوره.


منابع

  1. ↑ ابوعلی الفضل الطبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، قم، انتشارات مکتبه المرعشی، ۱۴۰۳ ق، ج۴، ص۳۳۴.
  2. ↑ شعرانی، حاج میرزا ابوالحسن، تهران، نشر طوبی، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۶۳، ج۱، ص۱۷۱.
  3. ↑ طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۳ ق، ج۱۶، ص۲۹۱.
  4. ↑ . احزاب / ۳۲ – ۳۰.
  5. ↑ . احزاب / ۳۶.
  6. ↑ . احزاب / ۳۷.
  7. ↑ . احزاب / ۴۹.
  8. ↑ . احزاب / ۵۹.
  9. ↑ . احزاب / ۳۳.
  10. ↑ . احزاب / ۴۰
  11. ↑ . احزاب / ۷۲.
  12. ↑ طباطبائی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، ۱۳۹۳ ق، ج۱۶، ص۲۷۳.