پرش به محتوا

اوصاف اهل تقوا در قرآن

سؤال

اوصاف متقین را از دیدگاه قرآن بیان کنید؟


قرآن، صفاتی برای اهل تقوا ذکر کرده است:

  • هدایت پذیری از قرآن: ﴿آن کتاب با عظمتی است که شک در آن راه ندارد؛ و مایه هدایت اهل تقوا است.﴾(بقره:۲)
  • ایمان به غیب: متقین به غیب ایمان دارند.[۱]
  • ایمان به قرآن: اهل تقوا به آنچه بر پیامبر(ص) نازل شده، ایمان دارند.[۲]
  • یقین به قیامت: ﴿و آنانند كه به آخرت يقين دارند.﴾(بقره:۴) این صفت بعد از دو صفت ایمان به غیب[۳] و ایمان به قرآن[۴] آمده است.
  • بهتر دانستن آخرت از دنیا: ﴿زندگانی دنیا متاعی اندک است و جهان آخرت برای هر کس که اهل تقوا باشد، بهتر از دنیاست.﴾(نساء:۷۷)
  • دوری از گناه: تا حد امکان گناه نمی‌کنند و اگر گناهی از آنان سر زند، گناه کوچکی است.[۵] اهل تقوی اصرار بر گناه نمی‌کنند و اگر گناهی از آنان سر زند در اولین فرصت، توبه می‌کنند.[۶]
  • اقامه نماز: متقین نماز را بر پا می‌دارند.[۷]
  • چیرگی بر خشم: مومنان، در جائی که نباید خشمگین شوند، خشم خود را فرو می‌برند: ﴿وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ؛ و خشم خود را فرو مى‌برند؛ و از مردم در مى‌گذرند.﴾(آل عمران:۱۳۴)
  • شب زنده‌داری: ﴿وَالْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحَارِ؛ و استغفار کنندگان در سحرگاهانند.﴾(آل عمران:۱۷) متقین به هنگام سحر و آخر شب، به یاد خدا به پا می‌خیزند و استغفار و طلب آمرزش می‌کنند.[۸]
  • رعایت حقوق دیگران.[۹]
  • وفادار به عهد و پیمان: ﴿مَنْ أَوْفَىٰ بِعَهْدِهِ وَاتَّقَىٰ فَإِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ؛ آنکه به پیمان خود وفا کند و بپرهیزد البته خداوند پرهیزکاران را دوست دارد.﴾(آل عمران:۷۶)
  • رعایت عدالت: براساس قرآن هر کسی به شما تجاوز کرد به او تعدی کنید[۱۰] زیاده روی در پاسخ گوئی از حریم تقوی خارج است، بی عدالتی در مقابله به مثل کردن، حقی در برابر دشمنان دین بی تقوائی است.[۱۱]
  • شکیبایی و صبر:[۱۲] متقین در کارها، صبر و استقامت و پشتکار دارند و در برابر حوادث و در برابر گناه و به هنگام گرفتاری و شدائد فردی و اجتماعی، ایستادگی و مقاومت به خرج می‌دهند.[۱۳]
  • راستگویی.[۱۴]
  • فروتنی و تواضع.[۱۵]
  • بخشش و گذشت.[۱۶]
  • انفاق.[۱۷]
  • عدم فساد و برتری‌جویی. ﴿در اين جهان نه خواهان برترى‌جويى هستند و نه خواهان فساد﴾(قصص:۸۳)
  • پرهیز از ربا.﴿ربا را [با سود] چندين برابر مخوريد.﴾(آل عمران:۱۳۰)


منابع

  1. ↑ سوره بقره، آیه ۳.
  2. ↑ سوره بقره، آیه ۴.
  3. ↑ سوره بقره، آیه۳.
  4. ↑ سوره بقره، آیه۴.
  5. ↑ سوره نجم، آیه ۳۲.
  6. ↑ سوره آل عمران، آیه ۱۳۵.
  7. ↑ سوره بقره، آیه۳.
  8. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۲، ص۳۴۴.
  9. ↑ سوره بقره، آیه ۲۴۱.
  10. ↑ سوره بقره، آیه ۱۹۴.
  11. ↑ تفسیر نمونه، ج۲، ص۱۹.
  12. ↑ سوره آل عمران، آیه ۱۷.
  13. ↑ تفسیر نمونه، ج۲، ص۳۴۴.
  14. ↑ سوره آل عمران، آیه ۱۷.
  15. ↑ سوره آل عمران، آیه ۱۷.
  16. ↑ سوره آل عمران، آیه ۱۳۴.
  17. ↑ آل‌عمران، آیه ۱۷؛ سوره لیل، آیه ۵.