پرش به محتوا

اقسام توسل: تفاوت میان نسخه‌ها

جز جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='
عبدالرحیم رضاپور (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۱: خط ۱۱:
|ترجمه=برای خداوند اسم‌های نیکویی وجود دارد؛ با آنها خداوند را بخوانید.|سوره=اعراف|آیه=۱۸۰}}  
|ترجمه=برای خداوند اسم‌های نیکویی وجود دارد؛ با آنها خداوند را بخوانید.|سوره=اعراف|آیه=۱۸۰}}  


۲. توسل به عمل صالح (روزه، نماز، کمک به ایتام، و…) [[امام علی(ع)]] فرمودند: «بهترین چیزی که به وسیله آن توسل جوینده‌ها به خدا نزدیک می شوند، ایمان به خدا و به پیامبر او و جهاد در راه خدا است که قله اسلام است و همچنین جمله اخلاص (لا اله الاّ الله) که همان فطرت [[توحید]] است، و برپا داشتن [[نماز]] که آئین [[اسلام]] است…».<ref>نهج البلاغه، فیض الاسلام، شش جلدی، (در یک جلد)، خطبه ۱۰۹، ص۳۳۸.</ref>
۲. توسل به عمل صالح (روزه، نماز، کمک به ایتام، و…) [[امام علی(ع)]] فرمودند: «بهترین چیزی که به وسیله آن توسل جوینده‌ها به خدا نزدیک می شوند، ایمان به خدا و به پیامبر او و جهاد در راه خدا است که قله اسلام است و همچنین جمله اخلاص (لا اله الاّ الله) که همان فطرت [[توحید]] است، و برپا داشتن [[نماز]] که آئین [[اسلام]] است…».<ref>سيد رضى؛ ترجمه و شرح نهج البلاغه؛ فيض الاسلام؛ سيدعلى نقى؛ تهران؛ انتشارات فقيه؛ چاپ پنجم؛ 1793 ش، خطبه ۱۰۹، ج 2، ص۳۳9.</ref>


۳. توسل به خداوند به واسطه دعای انسانِ صالح (پیامبران و [[امامان معصوم]] و انسان‌های پاک و الهی).<ref>التوسل و انواعه و احکامه، ص۴۱؛ تفسیر نمونه، ج۴، ص۳۶۵.</ref>
۳. توسل به خداوند به واسطه دعای انسانِ صالح (پیامبران و [[امامان معصوم]] (ع) و انسان‌های پاک و الهی).<ref>التوسل و انواعه و احکامه، ص۴۱؛ تفسیر نمونه، ج۴، ص۳۶۵.</ref>


آلوسی مفسر [[اهل سنت|اهل‌سنت]] می‌گوید: توسل جستن به مقام غیر پیامبر در پیشگاه خداوند بلامانع است، مشروط به این که آن شخص واقعاً در پیشگاه خداوند، مقام و منزلت معنوی داشته باشد.<ref>بهرام پور، ابوالفضل، نسیم حیات، قم، انتشارات هجرت، ۱۳۸۰ش، ج۶، ص۱۲۱.</ref>
آلوسی مفسر [[اهل سنت|اهل‌سنت]] می‌گوید: توسل جستن به مقام غیر پیامبر در پیشگاه خداوند بلامانع است، مشروط به این‌که آن شخص واقعاً در پیشگاه خداوند، مقام و منزلت معنوی داشته باشد.<ref>بهرام پور، ابوالفضل، نسیم حیات، قم، انتشارات هجرت، ۱۳۸۰ش، ج۶، ص۱۲۱.</ref>


انس بن مالک می‌گوید: روزی که فاطمه بنت اسد (مادر حضرت علی(ع)) وفات نمودند، پیامبر دستور داد قبری را حفر کردند، آن گاه خود حضرت وارد قبر شد و در آن خوابید و چنین دعا فرمودند: خدایا مادرم فاطمه بنت أسد را بیامرز و جایگاه او را وسعت بخش به حق پیامبرت و پیامبران قبل از من.<ref>الحافظ ابی القاسم سلیمان بن احمد الطبرانی، المعجم الکبیر، قاهره، مکتبه ابن تیمیه، ج۲۴، ص۳۵۲؛ علاء الدین المتقی بن حسام الدین الهندی، کنز العمال، بیروت، مؤسسه الرساله، ج۱۲، ص۱۴۸، ح۳۴۴۲۵.</ref>
انس بن مالک می‌گوید: روزی که فاطمه بنت اسد (مادر حضرت علی(ع)) وفات نمودند، پیامبر دستور داد قبری را حفر کردند، آن‌گاه خود حضرت وارد قبر شد و در آن خوابید و چنین دعا فرمودند: خدایا مادرم فاطمه بنت أسد را بیامرز و جایگاه او را وسعت بخش به حق پیامبرت و پیامبران قبل از من.<ref>الحافظ ابی القاسم سلیمان بن احمد الطبرانی، المعجم الکبیر، قاهره، مکتبه ابن تیمیه، ج۲۴، ص۳۵۲؛ علاء الدین المتقی بن حسام الدین الهندی، کنز العمال، بیروت، مؤسسه الرساله، ج۱۲، ص۱۴۸، ح۳۴۴۲۵.</ref>
==جستارهای وابسته==
==جستارهای وابسته==



نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۲۹


سؤال

به چه چیزهایی می‌توان متوسل شد؟


براساس دستورات اسلامی می‌توان به برخی اعمال و افراد متوسل شد:

۱. توسل به اسماء و اوصاف خداوند:﴿وَلِلّهِ الأَسْمَاء الْحُسْنَی فَادْعُوهُ بِهَا…؛ برای خداوند اسم‌های نیکویی وجود دارد؛ با آنها خداوند را بخوانید.﴾(اعراف:۱۸۰)

۲. توسل به عمل صالح (روزه، نماز، کمک به ایتام، و…) امام علی(ع) فرمودند: «بهترین چیزی که به وسیله آن توسل جوینده‌ها به خدا نزدیک می شوند، ایمان به خدا و به پیامبر او و جهاد در راه خدا است که قله اسلام است و همچنین جمله اخلاص (لا اله الاّ الله) که همان فطرت توحید است، و برپا داشتن نماز که آئین اسلام است…».[۱]

۳. توسل به خداوند به واسطه دعای انسانِ صالح (پیامبران و امامان معصوم (ع) و انسان‌های پاک و الهی).[۲]

آلوسی مفسر اهل‌سنت می‌گوید: توسل جستن به مقام غیر پیامبر در پیشگاه خداوند بلامانع است، مشروط به این‌که آن شخص واقعاً در پیشگاه خداوند، مقام و منزلت معنوی داشته باشد.[۳]

انس بن مالک می‌گوید: روزی که فاطمه بنت اسد (مادر حضرت علی(ع)) وفات نمودند، پیامبر دستور داد قبری را حفر کردند، آن‌گاه خود حضرت وارد قبر شد و در آن خوابید و چنین دعا فرمودند: خدایا مادرم فاطمه بنت أسد را بیامرز و جایگاه او را وسعت بخش به حق پیامبرت و پیامبران قبل از من.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ سيد رضى؛ ترجمه و شرح نهج البلاغه؛ فيض الاسلام؛ سيدعلى نقى؛ تهران؛ انتشارات فقيه؛ چاپ پنجم؛ 1793 ش، خطبه ۱۰۹، ج 2، ص۳۳9.
  2. ↑ التوسل و انواعه و احکامه، ص۴۱؛ تفسیر نمونه، ج۴، ص۳۶۵.
  3. ↑ بهرام پور، ابوالفضل، نسیم حیات، قم، انتشارات هجرت، ۱۳۸۰ش، ج۶، ص۱۲۱.
  4. ↑ الحافظ ابی القاسم سلیمان بن احمد الطبرانی، المعجم الکبیر، قاهره، مکتبه ابن تیمیه، ج۲۴، ص۳۵۲؛ علاء الدین المتقی بن حسام الدین الهندی، کنز العمال، بیروت، مؤسسه الرساله، ج۱۲، ص۱۴۸، ح۳۴۴۲۵.