پرش به محتوا

مدت بارداری حضرت مریم(س): تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷
خط ۱: خط ۱:
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{در دست ویرایش|کاربر=Rezapour }}
{{سوال}}
{{سوال}}
مریم(س) که با معجزه باردار شد، چه مدت، دوره بارداری را گذراند؟
مریم(س) که با معجزه خداوند باردار شد، چه مدت دوره بارداری را گذراند؟
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
خط ۳۵: خط ۳۴:
  | بازبینی =
  | بازبینی =
  | تکمیل =
  | تکمیل =
  | اولویت =
  | اولویت =ج
  | کیفیت =
  | کیفیت =ب
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}

نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۴:۴۸

سؤال

مریم(س) که با معجزه خداوند باردار شد، چه مدت دوره بارداری را گذراند؟

قرآن بارداری حضرت مریم را به‌صورت معجزه و بدون ارتباط جنسی دانسته اما در مورد دوره بارداری حضرت مریم سخنی نمی‌گوید.[۱]

براساس نظر برخی مفسران دوره بارداری مریم(ع)‌ به مانند دیگر زنان، نه ماه بوده است. این افراد معتقدند خداوند مَدح مریم در این واقعه را آورده و اگر دوره بارداری مریم نیز معجزه بوده، باید در قرآن می‌آمد.[۲] همچنین ترس مریم از تهمت دیگران را نشانه دیگری دانسته‌اند که مریم دوره‌ای باردار بوده و مردم نیز احتمال می‌دادند مریم باردار است. اما در صورت دوره بارداری یک ساعته، این احتمال وجود نداشت که به مریم تهمت بزنند. ابن‌کثیر عالم اهل‌سنت در قرن هشتم[۲] و طنطاوی مفسر معاصر اهل‌سنت[۳] این قول را نظر مشهور دانسته‌اند.

گروهی معتقدند دوره بارداری مریم(ع) نیز معجزه بوده و دوره بارداری مریم یک ساعت بوده است.[۴] این افراد معتقدند خداوند بلافاصله پس از گفتن داستان بارداری مریم در قرآن به ماجرای زایمان پرداخته و در اینجا از حرف فاء استفاده کرده که به معنای تعقیب و پشت سرهم بودن است.[۴] برخی روایات نیز این قول را تأیید می‌کند.[۴]

محمدتقی مدرسی از مفسران معاصر شیعه دوره شش ماه بارداری را قوی‌تر خوانده و برخی روایات را در تأیید این قول می‌آورد.[۵] اقوال دیگری مانند هشت ماه[۶] و ... نیز ذکر شده است.[۷]

آیت الله مکارم شیرازی از مفسران شیعه معتقد است اين موضوع، تأثير چندانى در هدف این داستان ندارد.[۱]


منابع

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج‏۱۳، ص۴۰، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۴ش.
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ ابن‌کثیر دمشقی، تفسیر القرآن العظیم، ج۵، ص۱۹۶، بیروت، دارالکتب العلمیة، منشورات محمدعلی بیضون، ۱۴۱۹ق.
  3. ↑ طنطاوی، التفسیر الوسیط للقرآن الکریم، ج۹، ص۲۷، بی‌نا، بی‌جا، بی‌تا.
  4. ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۱۴، ص۲۲۵، بیروت، مؤسسة الطبع و النشر، ۱۴۱۰ق.
  5. ↑ مدرسی، سید محمد تقی، من هدی القرآن، ج۷، ص۳۱،‌ تهران، دارمحبی الحسین، ۱۴۱۹ق.
  6. ↑ شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ج۷، ص۱۲۰، بیروت، داراحیاء التراث العربی، بی‌تا.
  7. ↑ فخر رازی، مفاتیح الغیب، ج۲۱، ص۵۲۵، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۲۰ق.