پرش به محتوا

فلسفه تحریم زنا: تفاوت میان نسخه‌ها

Shamsoddin (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Shamsoddin (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۸: خط ۸:


== تعریف زنا و حرمت آن==
== تعریف زنا و حرمت آن==
زنا عبارت است از آمیزش مرد و زن بدون عقد ازدواج یا ملکیت. زنا در دین اسلام حرام و از گناهان کبیره است و برای مرتکب آن حد در نظر گرفته شده است. حد زنا بر قسم است: قتل، [[رجم]] و جَلد (شلاق)<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، نویسنده (ها): احمد پاکتچی - محمدصادق لبانی مطلق، ج۹، ص۴۵۳.</ref> و برای اثبات حد زنا، حتما دخول (ادخال آلتِ مردانگى در فَرْج زن) باید انجام گرفته باشد.<ref>آئين كيفرى اسلام، ترابى شهرضايى، اكبر، ج۱، ص۹۶.</ref> این عمل در ادیان دیگر نیز حرام بوده است.<ref> طباطبائی، سیّد محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه سیّد محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ج۱۳، ص۱۲۳–۱۱۸.</ref>  
زنا عبارت است از آمیزش مرد و زن بدون عقد ازدواج یا ملکیت. زنا در دین اسلام حرام و از گناهان کبیره است و برای مرتکب آن حد در نظر گرفته شده است. حد زنا بر قسم است: قتل، [[رجم]] و جَلد (شلاق)<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی، نویسنده (ها): احمد پاکتچی - محمدصادق لبانی مطلق، ج۹، ص۴۵۳.</ref> این عمل در ادیان دیگر نیز حرام بوده است.<ref> طباطبائی، سیّد محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه سیّد محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ج۱۳، ص۱۲۳–۱۱۸.</ref>  


قرآن کریم در آیه {{قرآن|و لاتَقْرَبُوا الزِّنَا انَّهُ کانَ فَاحِشه و سَآءَ سَبِیلاً|ترجمه=و به زنا نزديك مشويد، چرا كه آن همواره زشت و بد راهى است.|سوره=اسراء|آیه=۳۲}} از مسلمانان خواسته است که به این عمل نزدیک نشوند. همچنین در روایتی که امام علی از پیامبر نقل کرده است: گرفتن صفا و نورانیت از انسان، قطع شدن روزی و تسریع در نابودی انسان ها از عواقب دنیوی این گناه ذکر شده است همچنین غضب پروردگار، سختی حساب و دخول ـ یا خلود ـ در آتش جهنّم از عواقب اخروی آن.<ref>الطبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، بیروت، دار المعرفه، چاپ دوم، ۱۴۰۸ه‍ـ. ق، ۱۹۸۸م، المجلد۵ و ۶، ص۶۳۸</ref>{{پایان پاسخ}}
قرآن کریم در آیه {{قرآن|و لاتَقْرَبُوا الزِّنَا انَّهُ کانَ فَاحِشه و سَآءَ سَبِیلاً|ترجمه=و به زنا نزديك مشويد، چرا كه آن همواره زشت و بد راهى است.|سوره=اسراء|آیه=۳۲}} از مسلمانان خواسته است که به این عمل نزدیک نشوند. همچنین در روایتی که امام علی از پیامبر نقل کرده است: گرفتن صفا و نورانیت از انسان، قطع شدن روزی و تسریع در نابودی انسان ها از عواقب دنیوی این گناه ذکر شده است همچنین غضب پروردگار، سختی حساب و دخول ـ یا خلود ـ در آتش جهنّم از عواقب اخروی آن.<ref>الطبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، بیروت، دار المعرفه، چاپ دوم، ۱۴۰۸ه‍ـ. ق، ۱۹۸۸م، المجلد۵ و ۶، ص۶۳۸</ref>{{پایان پاسخ}}

نسخهٔ ‏۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۱

سؤال

فلسفه تحریم زنا چیست؟ چرا اسلام زنا کار را به اشد مجازات محکوم می‌کند؟

فلسفه تحریم زنا آثار و پیامدهایی است که بر آن مترتب است.

تعریف زنا و حرمت آن

زنا عبارت است از آمیزش مرد و زن بدون عقد ازدواج یا ملکیت. زنا در دین اسلام حرام و از گناهان کبیره است و برای مرتکب آن حد در نظر گرفته شده است. حد زنا بر قسم است: قتل، رجم و جَلد (شلاق)[۱] این عمل در ادیان دیگر نیز حرام بوده است.[۲]

قرآن کریم در آیه ﴿و لاتَقْرَبُوا الزِّنَا انَّهُ کانَ فَاحِشه و سَآءَ سَبِیلاً؛ و به زنا نزديك مشويد، چرا كه آن همواره زشت و بد راهى است.﴾(اسراء:۳۲) از مسلمانان خواسته است که به این عمل نزدیک نشوند. همچنین در روایتی که امام علی از پیامبر نقل کرده است: گرفتن صفا و نورانیت از انسان، قطع شدن روزی و تسریع در نابودی انسان ها از عواقب دنیوی این گناه ذکر شده است همچنین غضب پروردگار، سختی حساب و دخول ـ یا خلود ـ در آتش جهنّم از عواقب اخروی آن.[۳]


فلسفه تحریم

در تفسیر نمونه برای حرمت فلسفه‌هایی ذکر شده است:

  1. جلوگیری از تزلزل نظام خانواده: اگر زنا شایع گردد، فرزندان نامشروعی در جامعه به و جود می‌آیند که از عنصر محبت محرومند و روابط اجتماعی که بر پایه روابط خانوادگی بنیان شده متزلزل می‌گردد.
  2. جلوگیری از درگیری در جامعه: تجربه نشان می‌دهد که در کنار انحرافات جنسی بدترین جنایات نیز اتّفاق می‌افتد و آسایش و امنیت اجتماعی از بین می‌رود.
  3. پیشگیری از اشاعه بیماری‌ها در جامعه: تجربه نشان می‌دهد که زنا باعث اشاعه انواع بیماری‌های مقاربتی می‌شود.
  4. جلوگیری از قطع نسل: زنا غالباً باعث سقط جنین و کشتن فرزندان و قطع نسل می‌گردد؛ زیرا زنان مبتلا به این عمل هرگز حاضر به نگهداری این گونه فرزندان نیستند.
  5. مانع تحقق هدف ازدواج: هدف از ازدواج تنها مساله اشباع غريزه جنسى نيست، بلكه اشتراك در تشكيل زندگى و انس روحى و آرامش فكرى، و تربيت فرزندان و همكارى در همه شئون حيات از آثار ازدواج است كه بدون اختصاص زن و مرد به يكديگر و تحريم زنا امكان‌پذير نيست.[۴]

در تفسیر المیزان نیز در این باره آمده است:

«این‌که می‌بینیم تمام اقوام و ملل در همه اعصار این عمل را زشت و فاحشه خوانده‌اند، برای این بوده که می‌فهمیدند این عمل باعث فساد انساب و شجره‌های خانوادگی و قطع نسل، و ظهور و بروز امراض گوناگون تناسلی گشته، و همچنین علاوه بر این باعث بسیاری از جنایات اجتماعی از قبیل آدم‌کشی و چاقوکشی و سرقت و جنایات و امثال آن می‌گردد، ونیز باعث می‌شود عفّت و حیا و غیرت و مودّت و رحمت در میان افراد اجتماع جای خود را به بی‌عفتی و بی‌شرمی و بی‌غیرتی و دشمنی و شقاوت بدهد.»[۵]

منابع

  1. ↑ دائرة المعارف بزرگ اسلامی، نویسنده (ها): احمد پاکتچی - محمدصادق لبانی مطلق، ج۹، ص۴۵۳.
  2. ↑ طباطبائی، سیّد محمدحسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه سیّد محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ج۱۳، ص۱۲۳–۱۱۸.
  3. ↑ الطبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان، بیروت، دار المعرفه، چاپ دوم، ۱۴۰۸ه‍ـ. ق، ۱۹۸۸م، المجلد۵ و ۶، ص۶۳۸
  4. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ج۱۲، ص۱۰۳–۱۰۴، دارالکتب الاسلامیه، چاپ سی و دوم، تهران، ۱۳۷۴ش.
  5. ↑ طباطبائی، سیّد محمدحسین، همان، ج۱۳، ص۱۲۳–۱۲۸