وقف در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها
جز تکمیل پاورقی ها |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
# {{قرآن|ً وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً|ترجمه=آنچه را از کارهای نیک برای خود از پیش می‌فرستید نزد خدا به بهترین وجه و بزرگترین پاداش خواهید یافت.|سوره=مزمل|آیه=۲۰}} | # {{قرآن|ً وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً|ترجمه=آنچه را از کارهای نیک برای خود از پیش می‌فرستید نزد خدا به بهترین وجه و بزرگترین پاداش خواهید یافت.|سوره=مزمل|آیه=۲۰}} | ||
در روایات مسئله وقف به صورت روشن و مفصل بیان شده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۴، ص۲۳۷، بَابُ الْوَقْفِ وَ الصَّدَقَةِ وَ النُّحْل. حر عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشيعة، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ج۱۹، ص۱۷۱، كِتَابُ الْوُقُوفِ وَ الصَّدَقَات.</ref> در یکی از این روایات، از [[امام صادق(ع)]] نقل شده که وقتی انسان از دنیا رفت، عملش قطع می‌شود مگر از سه چیز: ۱. علمی که از آن بهره برده می‌شود ۲. صدقه جاریه که برای او به جا مانده است؛ ۳. فرزند صالحی که برای او به جا مانده است و کارهای نیک انجام می‌دهد.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۷، ص۵۷.</ref> | در روایات مسئله وقف به صورت روشن و مفصل بیان شده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۴، ص۲۳۷، بَابُ الْوَقْفِ وَ الصَّدَقَةِ وَ النُّحْل. </ref><ref>حر عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشيعة، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ج۱۹، ص۱۷۱، كِتَابُ الْوُقُوفِ وَ الصَّدَقَات.</ref> در یکی از این روایات، از [[امام صادق(ع)]] نقل شده که وقتی انسان از دنیا رفت، عملش قطع می‌شود مگر از سه چیز: ۱. علمی که از آن بهره برده می‌شود ۲. صدقه جاریه که برای او به جا مانده است؛ ۳. فرزند صالحی که برای او به جا مانده است و کارهای نیک انجام می‌دهد.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۷، ص۵۷.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۵۰
سؤال
آیا در قرآن جهت تشویق مردم به وقف، سوره‌ای نازل شده است؟
آیه‌ای در قرآن پیرامون خصوص وقف وجود ندارد. برخی آیات سفارش به انفاق کرده‌اند که شامل وقف و صدقات جاریه نیز می‌شود:
- ﴿لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ؛ هرگز به (حقیقت) نیکوکاری نمی‌رسید مگر این که از آنچه دوست می‌دارید (در راه خدا) انفاق کنید.﴾(آل عمران:۹۲)
- ﴿ً وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً؛ آنچه را از کارهای نیک برای خود از پیش می‌فرستید نزد خدا به بهترین وجه و بزرگترین پاداش خواهید یافت.﴾(مزمل:۲۰)
در روایات مسئله وقف به صورت روشن و مفصل بیان شده است.[۱][۲] در یکی از این روایات، از امام صادق(ع) نقل شده که وقتی انسان از دنیا رفت، عملش قطع می‌شود مگر از سه چیز: ۱. علمی که از آن بهره برده می‌شود ۲. صدقه جاریه که برای او به جا مانده است؛ ۳. فرزند صالحی که برای او به جا مانده است و کارهای نیک انجام می‌دهد.[۳]
منابع
- ↑ ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۴، ص۲۳۷، بَابُ الْوَقْفِ وَ الصَّدَقَةِ وَ النُّحْل.
- ↑ حر عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشيعة، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ج۱۹، ص۱۷۱، كِتَابُ الْوُقُوفِ وَ الصَّدَقَات.
- ↑ كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۷، ص۵۷.