پرش به محتوا

فرق گذاشتن یعقوب(ع) میان یوسف(ع) و برادرانش: تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
عبدالرحیم رضاپور (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:


{{سوال}}
{{سوال}}
آیا کار حضرت یعقوب که بین یوسف و سایر فرزندان فرق می‌گذاشت و تفاوت قائل می‌شد، درست است و با مقام نبوت سازگاری دارد؟
آیا کار حضرت یعقوب که بین حضرت یوسف و سایر فرزندان فرق می‌گذاشت و تفاوت قائل می‌شد، درست است و با مقام نبوت سازگاری دارد؟
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
[[حضرت یعقوب(ع)]] رفتار تبعیض آمیزی میان [[یوسف(ع)]] و سایر فرزندان خود نداشته است.<ref>سیّد مرتضی، علم الهدی، تنزیه الانبیاء، قم، انتشارات بصیرتی، بی تا، ص۴۲.</ref> البته ممکن است حضرت یعقوب کمالاتی را در وجود حضرت یوسف می‌دیده و به همین جهت علاقه قلبی بیشتری به او داشت.<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه: همدانی، ج۱۱، ص۱۲۵.</ref>
[[حضرت یعقوب(ع)]] رفتار تبعیض آمیزی میان حضرت [[یوسف(ع)]] و سایر فرزندان خود نگذاشت.<ref>سیدمرتضی، تنزیه الانبیاء، قم، ناشر: الشريف الرضي‏، 1250 ق‏، ص 41 و ۴۲.</ref> البته ممکن است حضرت یعقوب کمالاتی را در وجود حضرت یوسف (ع) می‌دیده و به همین جهت علاقه قلبی بیشتری به او داشت.<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه: موسوی همدانی، سیدمحمدباقر، قم،  جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ 5، 1374 ه. ش‏، ج۱۱، ص 124 و۱۲۵.</ref> براساس آموزه‌های اسلامی، حضرت یعقوب(ع) بر خلاف [[عدالت]] رفتار نمی‌کرده‌است.<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه: موسوی همدانی، سیدمحمدباقر، قم،  جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ 5، 1374 ه. ش‏، ج۱۱، ص 124 و۱۲۵.</ref>


براساس آموزه‌های اسلامی، یعقوب(ع) بر خلاف عدل و انصاف رفتار نمی‌کرده است.<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان ترجمه: همدانی، ج۱۱، ص۱۲۵.</ref> قرآن تنها در یک آیه پیرامون محبت ویژه یعقوب به یوسف و برادرش بنیامین اشاره کرده که آن نیز نقل قولی از سخنان برادران یوسف است:  
قرآن تنها در یک آیه تصور برادران یوسف را نقل کرده که گمان می‌کردند حضرت یعقوب علاقه خاصی به حضرت یوسف و برادرش بنیامین دارد:


{{قرآن|إذ قَالوُا لَیُوسُفُ وَ أَخُوهُ أَحَبُّ إِلَی أبِینا وَ نَحن عصبه|ترجمه=هنگامی که (برادران او) گفتند: یوسف و برادرش نزد پدرمان از ما که جمعی نیرومند هستیم دوست داشتنی‌تر هستند.|سوره=یوسف|آیه=۸}} و این، احساسی بود که آنها داشتند و هیچ تلازمی وجود ندارد که حضرت یعقوب به گونه‌ای حساسیت‌برانگیز رفتار می‌کرده است.<ref>سیّد مرتضی، علم الهدی، تنزیه الانبیاء، قم، انتشارات بصیرتی، بی تا، ص۴۲.</ref>
{{قرآن||ترجمه=برادران او گفتند: یوسف و برادرش نزد پدرمان از ما که نیرومند هستیم محبوب‌تر هستند.|سوره=یوسف|آیه=۸}} محققان معتقدند این احساسی بود که آن‌ها داشتند و از آن رفتار اشتباه حضرت یعقوب به دست نمی‌آید.<ref>سیدمرتضی، تنزیه الانبیاء، قم، ناشر: الشريف الرضي‏، 1250 ق‏، ص 41 و ۴۲.</ref>


حضرت یعقوب(ع) به وظایف الهی پدرانه خود عمل می‌کرده است، و اشکالی متوجه رفتار او نیست. آنچه موجب به وقوع پیوستن داستان غم‌انگیز توطئه بر علیه یوسف شد، مجموعه عواملی است که از اختیار آن حضرت خارج بود؛ از جمله از مادرِ دیگر بودن او و برادرش، و مورد نوازش قرار گرفتن او که با توجه با کمی سن و نداشتن مادر طبیعی بود. و همین مقدار زمینه آتش حسد آنان را شعله‌ور کرد.
رفتار حضرت یعقوب(ع) را پدرانه دانسته‌اند که یوسف و بنیامین را که کم‌سن بودند، بیشتر مورد نوازش قرار می‌داد. هم‌چنین مرگ مادر یوسف، محبت بیشتر حضرت یعقوب(ع) را نسبت به فرزندش طلب می‌کرد. همین موارد موجب حساسیت و حسادت برادران حضرت یوسف نسبت به او شد.
 
از آیه پنج سوره یوسف به دست آمده که حضرت یعقوب، از هر کاری که موجب وقوع فتنه بود، جلوگیری می‌کرد، و وقتی از خواب یوسف اطلاع یافت، او را از نقل آن به دیگران، منع کرد: {{قرآن||ترجمه=فرزندم! خواب خود را برای برادرانت بازگو مکن، که برای تو نقشه (خطرناکی) می‌کشند.|سوره=یوسف|آیه=۵}}


حضرت یعقوب با توجه به شناختی که از روحیات فرزندان خود داشت، از هر کاری که موجب تشتت و وقوع فتنه‌ای شود جلوگیری می‌کرد، و به همین علت وقتی یوسف خوابش را برای پدر نقل کرد، زنگ خطر در ذهن حضرت یعقوب نواخته شد و فرزندش را از نقل آن با دیگران منع کرد و فرمود: {{قرآن|یَا بُنَیَّ لا تَقصُص رُؤیاکَ عَلَی إخوَتِکَ فَیَکیدُوا لَکَ کَیداً
| ترجمه = فرزندم! خواب خود را برای برادرانت بازگو مکن، که برای تو نقشه (خطرناکی) می‌کشند.
|سوره=یوسف|آیه=۵}}
== منابع ==
== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{پانویس|۲}}
خط ۲۵: خط ۲۴:
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه =شد
  | شناسه =-
  | تیترها =شد
  | تیترها =-
  | ویرایش =شد
  | ویرایش =شد
  | لینک‌دهی =شد
  | لینک‌دهی =شد
خط ۳۲: خط ۳۱:
  | نمایه =
  | نمایه =
  | تغییر مسیر =شد
  | تغییر مسیر =شد
  | بازبینی =
  | بازبینی =شد
  | تکمیل =
  | تکمیل =
  | اولویت =ج
  | اولویت =ج
  | کیفیت =ج
  | کیفیت =ب
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۴


سؤال

آیا کار حضرت یعقوب که بین حضرت یوسف و سایر فرزندان فرق می‌گذاشت و تفاوت قائل می‌شد، درست است و با مقام نبوت سازگاری دارد؟

حضرت یعقوب(ع) رفتار تبعیض آمیزی میان حضرت یوسف(ع) و سایر فرزندان خود نگذاشت.[۱] البته ممکن است حضرت یعقوب کمالاتی را در وجود حضرت یوسف (ع) می‌دیده و به همین جهت علاقه قلبی بیشتری به او داشت.[۲] براساس آموزه‌های اسلامی، حضرت یعقوب(ع) بر خلاف عدالت رفتار نمی‌کرده‌است.[۳]

قرآن تنها در یک آیه تصور برادران یوسف را نقل کرده که گمان می‌کردند حضرت یعقوب علاقه خاصی به حضرت یوسف و برادرش بنیامین دارد:

﴿برادران او گفتند: یوسف و برادرش نزد پدرمان از ما که نیرومند هستیم محبوب‌تر هستند.﴾(یوسف:۸) محققان معتقدند این احساسی بود که آن‌ها داشتند و از آن رفتار اشتباه حضرت یعقوب به دست نمی‌آید.[۴]

رفتار حضرت یعقوب(ع) را پدرانه دانسته‌اند که یوسف و بنیامین را که کم‌سن بودند، بیشتر مورد نوازش قرار می‌داد. هم‌چنین مرگ مادر یوسف، محبت بیشتر حضرت یعقوب(ع) را نسبت به فرزندش طلب می‌کرد. همین موارد موجب حساسیت و حسادت برادران حضرت یوسف نسبت به او شد.

از آیه پنج سوره یوسف به دست آمده که حضرت یعقوب، از هر کاری که موجب وقوع فتنه بود، جلوگیری می‌کرد، و وقتی از خواب یوسف اطلاع یافت، او را از نقل آن به دیگران، منع کرد: ﴿فرزندم! خواب خود را برای برادرانت بازگو مکن، که برای تو نقشه (خطرناکی) می‌کشند.﴾(یوسف:۵)

منابع

  1. ↑ سیدمرتضی، تنزیه الانبیاء، قم، ناشر: الشريف الرضي‏، 1250 ق‏، ص 41 و ۴۲.
  2. ↑ طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه: موسوی همدانی، سیدمحمدباقر، قم، جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ 5، 1374 ه. ش‏، ج۱۱، ص 124 و۱۲۵.
  3. ↑ طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، ترجمه: موسوی همدانی، سیدمحمدباقر، قم، جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ 5، 1374 ه. ش‏، ج۱۱، ص 124 و۱۲۵.
  4. ↑ سیدمرتضی، تنزیه الانبیاء، قم، ناشر: الشريف الرضي‏، 1250 ق‏، ص 41 و ۴۲.