پرش به محتوا

بابی انت و امی: تفاوت میان نسخه‌ها

A.ahmadi (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
اضافه کردن شناسه و تیتر بندی
 
(۲۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|کاربر=A.ahmadi }}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}عبارت «بابی انت و امی و یا…» که در متون زیارات و ادعیه و روایات اهلبیت و امامزاده‌ها به چشم می‌خورد به چه معناست؟
{{سوال}}
 
عبارت «بابی انت و امی» که در متن برخی زیارات و ادعیه به‌کاررفته به چه معنا است؟ آیا این نوع عبارات که از زبان امام معصوم(ع) صادر شده، فقط برای تعلیم به دیگران است یا خود ایشان هم، معنای حقیقی آن را اراده کرده‌اند؟
آیا این نوع عبارات صادره از زبان امام معصوم علیه السلام فقط در مقام تعلیم به ماست یا واقعاً خود ایشان هم در مقام زیات، چنین می‌فرمایند?{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
[[پرونده:قطعه خوشنویسی بابی انت و امی.jpg|بندانگشتی|330x330px|تابلو نگارگری «بابی انت و امی یا حسین»، اثر استاد رضا بدرالسما، با خط ثلث از محسن بهارزاده.]]
[[پرونده:قطعه خوشنویسی بابی انت و امی.jpg|بندانگشتی|200px|تابلو نگارگری «بابی انت و امی یا حسین»، اثر استاد رضا بدرالسما، با خط ثلث از محسن بهارزاده.]]
{{درگاه|امام حسین}}
{{درگاه|امام حسین|واژه‌ها}}
فدا کردن چیزی یا کسی برای کسی دیگر، بیشتر به معنای دادن چیزی و گرفتن چیزی بهتر است، بنابراین عباراتی همچون «بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی»، «بنفسی انت» و «بمالی» و به این معناست که در واقع ما راضی هستیم که نه تنها جان و مال خود را فدای بهترین‌ها کنیم بلکه پدر و مادر خویش را که از همه چیز و همه کس برای ما با ارزش‌تر هستند، به عنوان فدیه بدهیم و اهل بیت نیز در مواردی که این عبارت‌ها را گفته‌اند به معنای حقیقی آن نبوده بلکه به سبب همراهی با اصطلاحات اعراب و همراهی با گفتار محاوره ای در پی تعلیم دادن به ما بودند.
عبارت '''«بابی انت و امی»''' به معنای «پدر و مادرم به فدایت»، به عنوان ابرازی عاطفی برای نشان دادن نهایت عشق و ارادت به کار می‌رود، نه فدا شدن حقیقی پدر و مادر. با توجه به قرائنی مانند «نَفْسی وَ أهْلی وَ مالی» در زیارت جامعه کبیره، منظور، فدا کردن همه دارایی‌های ارزشمند انسان در راه مکتب توحیدی معصوم است. از آنجا که زیارت عاشورا توسط امام باقر(ع) به شیعیان تعلیم داده شده، هدف اصلی، آموزش مراتب عشق و تربیت مؤمنان برای اعلام آمادگی در راه آرمان‌های اهل‌بیت(ع) از سوی معصومان(ع) است.


پاسخ تفصیلی:
== عبارت «بابی انت و امی» در روایات==
عبارت '''بِاَبی اَنْتَ و اُمّی''' به معنای «پدر و مادرم به فدایت»، در متن برخی [[زیارت|زیارت‌ها]]، مانند: زیارت عاشورا،
<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضويه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۱۷۴.</ref>
زیارت نزد قبر ابا عبد الله الحسین(ع)،
<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضويه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۱۷۴. ص۲۳۴.</ref>
<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۴، ص۵۷۲.</ref>
زیارت امام رضا(ع)
<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضويه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۳۱۲.</ref>
<ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۶۰۵.</ref>
و همچنین در [[دعا|دعاها]]، مانند دعا نزد قبر امیرمومنان‏<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۴، ص۵۷۱.</ref> و ... آمده است.


اولاً: در ادعیه و احادیث بی‌شماری از عباراتی چون «بنفسی انت»، «بنفسی فداک» یا «جعلت فداک» که به معنی جانم فدای شما شود به مراتب بیشتر از عبارت «بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی» استفاده شده است، چنان‌که در دعای شریف و مشهور «ندبه» خطاب به امام زمان، حدّاقل شش بار، عبارت «بنفسی انت» (جانم فدای شما) را تکرار می‌کنیم در حالی که عبارت «بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی»<ref>ر. ک. ابن مشهدی، محمد، المزار الکبیر، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ اول، ۱۴۱۹ ق. ص۵۸۰.</ref> (پدر و مادر و جانم فدای تو باد) فقط یک بار بیان می‌شود؛ بنابراین چنین نیست که انسان بیشتر، از جان دیگران، خصوصاً پدر و مادر، برای کسانی که دوست شان دارد، مایه می‌گذارد؛ بلکه از جان خویش به مراتب بیشتر مایه می‌گذارد.
== معناشناسی «بابی انت و امی»==
 
عبارت «بِأَبی أَنْتَ وَ أُمّی» به معنای «پدر و مادرم به فدای تو»، یک سوگند و ابراز محبت عاطفی است نه فدای حقیقی آن‌ها و البته به معنای محدود کردن فداکاری به این دو عزیز نیست؛ بلکه به قرینه سایر عبارات مشابه در دعاها (مانند «بِأبی أَنْتُمْ وَ اُمّی وَ نَفْسی وَ أهْلی وَ مالی» در زیارت جامعه کبیره)، <ref>ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۶۱۴.</ref> این یک نمونه از عزیزترین دارایی‌های انسان است تا نشان دهد که گوینده، همه آنچه را که برایش ارزش‌مند است، در راه محبوب فدا می‌کند. اینکه این عبارت در متن زیاراتی مانند زیارت عاشورا که از سوی امام باقر (ع) تعلیم داده شده، آمده است، نشان می‌دهد که هدف اصلی، تعلیم و تربیت شیعیان و نشان دادن حد اعلا به اهل بیت (ع) است. این آموزش برای آن است که مؤمنان، در مسیر معرفت، آمادگی خود را برای فدا کردن عزی‌ترین داشته‌های‌شان در راه معصوم(ع) و آرمان‌های او اعلام کنند. چنانچه در قرآن آمده است: {{قرآن|قُلْ اِن کَانَ ءَابَآؤُکُمْ وَاَبْنَآؤُکُمْ وَاِخْوَ نُکُمْ وَاَزْوَ جُکُمْ وَعَشِیرَتُکُمْ وَاَمْوَ لٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَـرَةٌ تَخْشَوْنَ کَسَادَهَا وَمَسَـکِنُ تَرْضَوْنَهَا اَحَبَّ اِلَیْکُم مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِی سَبِیلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّی یَاْتِیَ اللَّهُ بِاَمْرِهِ|ترجمه=بگو: اگر پدران‌تان و فرزندان‌تان و برادران‌تان و همسران‌تان و خویشاوندان‌تان و مال‌هایی که به دست آورده‌اید و تجارتی که از بی رونقی آن می‌ترسید و خانه‌هایی که به آن‌ها دل خوشید، در نزد شما از خدا و پیامبرِ او و جهاد در راه او دوست داشتنی‌ترند، پس منتظر باشید تا خداوند، فرمان خویش (عذاب یا نصرت) را بیاورد.|سوره=توبه|آیه=۲۴}}
ثانیاً: عبارت «بِأَبِی أَنْتَ وَ أُمِّی وَ نَفْسِی» یک اصطلاح وضرب المثل در کلام عربی است و برای ابراز علاقهٔ شدید به کسی که زیاد دوستش داشته باشند استفاده می‌کنند و احادیث ما نیز که به زبان عرف جامعهٔ عرب‌زبان بیان شده است از این قاعده مستثنی نیستند، لذا چنین عبارت‌هایی مختصّ احادیث ما نیست. وقتی ضرب‌المثلی در عامه مردم اصطلاح شده باشد و برای ابراز علاقه به دیگران بیان کرده باشند جزو فرهنگ مردم است و اهل بیت نیز در همراهی با مردم از اصطلاحات آنها بهره می‌گیرند.
<ref> محمدی ری شهری، محمد، شرح زیارت جامعه کبیره یا تفسير قرآن ناطق، قم، دار الحدیث، ص۵۷۱.</ref>
 
ثالثا: دعاهای صادره از معصوم (عم) برای تعلیم و تربیت مردم و آموزش بیان دعا و همچنین از زبان مردم بیان شده است. در برخی از دعاها به مخاطب می‌فهماند در مقابل خدا چگونه سخن بگوید و از این رو نمی‌توان برای شخص معصوم معنای حقیقی اراده کرد.
 
حدیث اخلاقی:
 
امام صادق سلام الله علیه فرمود:
 
«کُونُوا دُعَاه لِلنَّاسِ بِغَیْرِ أَلْسِنَتِکُمْ لِیَرَوْا مِنْکُمُ الْوَرَعَ وَ الِاجْتِهَادَ وَ الصَّلَاه وَ الْخَیْرَ فَإِنَّ ذَلِکَ دَاعِیَه»<ref>حر عاملی، محمد، تفصیل وسائل الشیعه إلی تحصیل مسائل الشریعه، قم، مؤسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ج۱۵، أَبْوَابُ جِهَادِ النَّفْسِ وَ مَا یُنَاسِبُه، حدیث ۲۰۴۰۳.</ref>
 
مردم را با غیر زبان‌تان (یعنی با کردارتان) بخوانید تا از شما پارسایی و کوشش و نماز و خوبی را ببینند زیرا این امور آنان را [به سوی حق‏] فرا می‌خواند.


== شعری از سید محمدحسین شهریار ==
{{شعر|یا علی نام تو بردم نه غمی ماند و نه همّی|بابی انت و امّی|گوییا هیچ نه همّی به دلم بوده، نه غمّی|بابی انت و امّی...|چون بُوَد آدمِ کامل غرض از خلقت عالم|پس به ذُرِّیه آدم|جز شما مهدِ نبوت نبُوَد چیز مهمی|بابی انت و امّی...<ref>«[https://fa.shafaqna.com/news/1104207/ شعرخوانی استاد شهریار: یا علی نام تو بردم نه غمی ماند و نه همّی]»، خبرگزاری شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۶ اسفند ۱۳۹۹ش، تاریخ بازدید: ۱۲ خرداد ۱۴۰۱ش.</ref>
}}
== منابع ==
== منابع ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
{{شاخه
{{شاخه
  | شاخه اصلی =
  | شاخه اصلی =حدیث
  | شاخه فرعی۱ =
  | شاخه فرعی۱ = زیارت‌نامه‌ها
  | شاخه فرعی۲ =
  | شاخه فرعی۲ =
  | شاخه فرعی۳ =
  | شاخه فرعی۳ =
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه =
  | شناسه = شد
  | تیترها =
  | تیترها = شد
  | ویرایش =
  | ویرایش =شد
  | لینک‌دهی =
  | لینک‌دهی =شد
  | ناوبری =
  | ناوبری =-
  | نمایه =
  | نمایه =-
  | تغییر مسیر =
  | تغییر مسیر =شد
  | ارجاعات =
  | ارجاعات =
  | بازبینی =
  | ارزیابی کمی =
  | تکمیل =
  | تکمیل =
  | اولویت =
  | اولویت =ج
  | کیفیت =
  | کیفیت =ج
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}
{{#seo:
|title=بابی انت و امی - بِأَبِی أَنْتُمْ وَ أُمِّی یعنی چه؟ - ویکی پاسخ
|title_mode=Replaced Title
|keywords=بابی انت و امی
|description=تعبیر بابی انت و امی در روایات اسلامی به معنای فدایی شدن جان و والدین در راه بزرگان دین است و نشانه نهایت احترام و محبت شمرده می‌شود.
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۲ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۰

سؤال

عبارت «بابی انت و امی» که در متن برخی زیارات و ادعیه به‌کاررفته به چه معنا است؟ آیا این نوع عبارات که از زبان امام معصوم(ع) صادر شده، فقط برای تعلیم به دیگران است یا خود ایشان هم، معنای حقیقی آن را اراده کرده‌اند؟

تابلو نگارگری «بابی انت و امی یا حسین»، اثر استاد رضا بدرالسما، با خط ثلث از محسن بهارزاده.
درگاه‌ها


عبارت «بابی انت و امی» به معنای «پدر و مادرم به فدایت»، به عنوان ابرازی عاطفی برای نشان دادن نهایت عشق و ارادت به کار می‌رود، نه فدا شدن حقیقی پدر و مادر. با توجه به قرائنی مانند «نَفْسی وَ أهْلی وَ مالی» در زیارت جامعه کبیره، منظور، فدا کردن همه دارایی‌های ارزشمند انسان در راه مکتب توحیدی معصوم است. از آنجا که زیارت عاشورا توسط امام باقر(ع) به شیعیان تعلیم داده شده، هدف اصلی، آموزش مراتب عشق و تربیت مؤمنان برای اعلام آمادگی در راه آرمان‌های اهل‌بیت(ع) از سوی معصومان(ع) است.

عبارت «بابی انت و امی» در روایات

عبارت بِاَبی اَنْتَ و اُمّی به معنای «پدر و مادرم به فدایت»، در متن برخی زیارت‌ها، مانند: زیارت عاشورا، [۱] زیارت نزد قبر ابا عبد الله الحسین(ع)، [۲] [۳] زیارت امام رضا(ع) [۴] [۵] و همچنین در دعاها، مانند دعا نزد قبر امیرمومنان‏[۶] و ... آمده است.

معناشناسی «بابی انت و امی»

عبارت «بِأَبی أَنْتَ وَ أُمّی» به معنای «پدر و مادرم به فدای تو»، یک سوگند و ابراز محبت عاطفی است نه فدای حقیقی آن‌ها و البته به معنای محدود کردن فداکاری به این دو عزیز نیست؛ بلکه به قرینه سایر عبارات مشابه در دعاها (مانند «بِأبی أَنْتُمْ وَ اُمّی وَ نَفْسی وَ أهْلی وَ مالی» در زیارت جامعه کبیره)، [۷] این یک نمونه از عزیزترین دارایی‌های انسان است تا نشان دهد که گوینده، همه آنچه را که برایش ارزش‌مند است، در راه محبوب فدا می‌کند. اینکه این عبارت در متن زیاراتی مانند زیارت عاشورا که از سوی امام باقر (ع) تعلیم داده شده، آمده است، نشان می‌دهد که هدف اصلی، تعلیم و تربیت شیعیان و نشان دادن حد اعلا به اهل بیت (ع) است. این آموزش برای آن است که مؤمنان، در مسیر معرفت، آمادگی خود را برای فدا کردن عزی‌ترین داشته‌های‌شان در راه معصوم(ع) و آرمان‌های او اعلام کنند. چنانچه در قرآن آمده است: ﴿قُلْ اِن کَانَ ءَابَآؤُکُمْ وَاَبْنَآؤُکُمْ وَاِخْوَ نُکُمْ وَاَزْوَ جُکُمْ وَعَشِیرَتُکُمْ وَاَمْوَ لٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَـرَةٌ تَخْشَوْنَ کَسَادَهَا وَمَسَـکِنُ تَرْضَوْنَهَا اَحَبَّ اِلَیْکُم مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِی سَبِیلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّی یَاْتِیَ اللَّهُ بِاَمْرِهِ؛ بگو: اگر پدران‌تان و فرزندان‌تان و برادران‌تان و همسران‌تان و خویشاوندان‌تان و مال‌هایی که به دست آورده‌اید و تجارتی که از بی رونقی آن می‌ترسید و خانه‌هایی که به آن‌ها دل خوشید، در نزد شما از خدا و پیامبرِ او و جهاد در راه او دوست داشتنی‌ترند، پس منتظر باشید تا خداوند، فرمان خویش (عذاب یا نصرت) را بیاورد.(توبه:۲۴) [۸]

شعری از سید محمدحسین شهریار

یا علی نام تو بردم نه غمی ماند و نه همّی بابی انت و امّی
گوییا هیچ نه همّی به دلم بوده، نه غمّی بابی انت و امّی...
چون بُوَد آدمِ کامل غرض از خلقت عالم پس به ذُرِّیه آدم
جز شما مهدِ نبوت نبُوَد چیز مهمی بابی انت و امّی...[۹]

منابع

  1. ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضويه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۱۷۴.
  2. ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضويه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۱۷۴. ص۲۳۴.
  3. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۴، ص۵۷۲.
  4. ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضويه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۳۱۲.
  5. ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۶۰۵.
  6. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۴، ص۵۷۱.
  7. ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۲، ص۶۱۴.
  8. محمدی ری شهری، محمد، شرح زیارت جامعه کبیره یا تفسير قرآن ناطق، قم، دار الحدیث، ص۵۷۱.
  9. «شعرخوانی استاد شهریار: یا علی نام تو بردم نه غمی ماند و نه همّی»، خبرگزاری شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۶ اسفند ۱۳۹۹ش، تاریخ بازدید: ۱۲ خرداد ۱۴۰۱ش.