فلسفه نذری دادن برای اهلبیت(ع): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۱۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{شروع متن}} | {{شروع متن}} | ||
{{سوال}} | {{سوال}} | ||
| خط ۱۲: | خط ۶: | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
[[نذر]] یعنی انسان خود را مُلزَم کند که برای [[خدا]] کار خوبی را انجام دهد یا کار بدی را ترک کند. اما فلسفه نذری دادن برای [[ | [[نذر]] یعنی انسان خود را مُلزَم کند که برای [[خدا]] کار خوبی را انجام دهد یا کار بدی را ترک کند. اما فلسفه نذری دادن برای [[اهل بیت]] ممکن است برای بزرگداشت و تعظیم ائمه(ع)، تقویت نظام اعتقادی [[شیعه]] یا برای رسیدن به حاجتها باشد که در این صورت، شخص نذر کننده، ائمه(ع) را به جهت احترامی که نزد خداوند متعال دارند، واسطه قرار میدهد تا خداوند حاجتها را برآورده نماید. | ||
==تعریف نذر== | ==تعریف نذر== | ||
{{نوشتار اصلی|نذر}} | {{نوشتار اصلی|نذر}} | ||
نذر در لغت به | نذر در لغت به معناى خوف است چنانچه انذار به معناى اخافه و ترسانيدن است و ناذر به واسطه خوف نرسيدن به مطلوب خود نذر میكند.<ref>طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناشر: اسلام، چاپ دوم، 1369 ه. ش، ج۳، ص۵3.</ref> و در شرع عبارت است از این که انسان ملتزم شود کار خیری را برای خدا به جا آورد، یا کاری را که نکردن آن بهتر است، برای خدا ترک کند.<ref>موسوی خمینی، سید روح الله، توضیح المسائل محشی، بنی هاشمی خمینی، سید محمد حسین، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ هشتم، قم، 1424 ق، ج 2، ص 609.</ref> | ||
==انواع نذر== | ==انواع نذر== | ||
نذر به دو گونه انجام میشود: | نذر به دو گونه انجام میشود: | ||
۱. | ۱. نیت نذر همراه با خواندن [[صیغه نذر]] باشد که در این صورت واجب است شخص به نذر خویش عمل کند و در صورتی که نذر خود را بشکند، باید [[کفاره]] بپردازد. | ||
صیغه نذر «لِلّهِ علیّ» است و به فارسی و سایر لغات هم اشکال ندارد.<ref>طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج۳، | صیغه نذر «لِلّهِ علیّ» است و به فارسی و سایر لغات هم اشکال ندارد.<ref>طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناشر: اسلام، چاپ دوم، 1369 ه. ش، ج۳، ص۵3.</ref> صیغه نذر باید به زبان آورده شود تا نذر واجب شود و شرط اصلی در نذر این است که نام خدا در صیغه برده شود.<ref>موسوی خمینی، سید روح الله، ترجمه تحریر الوسیله، مترجم: علی اسلامی، قم، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ 21، 1425 ق، ج۳، ص205</ref> | ||
۲. | ۲. نیت نذر همراه با صیغه نذر نباشد و شخص در دل خود نیت میکند که عملی را انجام دهد و بعدها به نیت خود عمل میکند و عمل کردن به این گونه نذرها واجب نمیباشد، چون صیغه نذر خوانده نشده است. | ||
== | ==نذری دادن برای اهل بیت(ع)== | ||
فلسفه نذری دادن برای ائمه(ع) میتواند برای یکی از این موارد باشد: | فلسفه نذری دادن برای ائمه(ع) میتواند برای یکی از این موارد باشد: | ||
# نذری دادن برای ائمه(ع)، همچون برگزاری آیینهای مذهبی، حاکی از بزرگداشت و تعظیم ائمه(ع) باشد. در ایام [[محرم]] شهرهای مختلف ایران شاهد نذرهای مختلف است که پیوند آنها با ائمه اطهار(ع) و ارزش مقام والای ایشان را نشان میدهد. | # نذری دادن برای ائمه(ع)، همچون برگزاری آیینهای مذهبی، حاکی از بزرگداشت و تعظیم ائمه(ع) باشد. در ایام [[محرم]] شهرهای مختلف ایران شاهد نذرهای مختلف است که پیوند آنها با ائمه اطهار(ع) و ارزش و مقام والای ایشان را نشان میدهد. | ||
# نذری دادن برای ائمه(ع) را میتوان برای | # نذری دادن برای ائمه(ع) را میتوان برای نمایش جهان بینی و نظام اعتقادی [[شیعه]] دانست. این موضوع در جامعه ما برای تقویت باور به [[ولایت]] است. | ||
# فلسفه دیگری که برای چنین نذوراتی میتوان ذکر کرد این است که ما برای رسیدن به حوائج خودمان (مثلا شفا یافتن مریض) ائمه(ع) را به خاطر احترامی که نزد خداوند دارند، واسطه قرار میدهیم تا خداوند به خاطر آنها مریض ما را شفا دهد. | # فلسفه دیگری که برای چنین نذوراتی میتوان ذکر کرد این است که ما برای رسیدن به حوائج خودمان (مثلا شفا یافتن مریض) ائمه(ع) را به خاطر احترامی که نزد خداوند دارند، واسطه قرار میدهیم تا خداوند به خاطر آنها مریض ما را شفا دهد. | ||
همچنین باید به این نکته توجه داشت که نذر از عبادات است و قصد قربت در آن شرط بوده و باید به قصد قربت انجام شود، اما اگر شخصی برای ائمه(ع) نذر کند، به منظور این که برای خدا نباشد، چنین نذری باطل است. | همچنین باید به این نکته توجه داشت که نذر از عبادات است و قصد قربت در آن شرط بوده و باید به قصد قربت انجام شود، اما اگر شخصی برای ائمه(ع) نذر کند، به منظور این که برای خدا نباشد، چنین نذری باطل است. | ||
| خط ۴۶: | خط ۴۰: | ||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
{{شاخه | |||
| شاخه اصلی = کلام | |||
| شاخه فرعی۱ = امامت عامه | |||
| شاخه فرعی۲ = توسل | |||
| شاخه فرعی۳ =فلسفه احکام | |||
}} | |||
{{تکمیل مقاله | {{تکمیل مقاله | ||
| شناسه =شد | | شناسه =شد | ||
| خط ۵۳: | خط ۵۲: | ||
| لینکدهی =شد | | لینکدهی =شد | ||
| ناوبری = | | ناوبری = | ||
| نمایه = | | نمایه =شد | ||
| تغییر مسیر = | | تغییر مسیر =شد | ||
| ارجاعات = | |||
| بازبینی نویسنده = | |||
| بازبینی =شد | | بازبینی =شد | ||
| تکمیل = | | تکمیل = | ||
| خط ۶۱: | خط ۶۲: | ||
}} | }} | ||
{{پایان متن}} | {{پایان متن}} | ||
[[رده:نذر]] | |||
[[رده:امامان شیعه]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۴۶
سؤال
فلسفه نذری دادن برای اهل بیت(ع) چیست؟
نذر یعنی انسان خود را مُلزَم کند که برای خدا کار خوبی را انجام دهد یا کار بدی را ترک کند. اما فلسفه نذری دادن برای اهل بیت ممکن است برای بزرگداشت و تعظیم ائمه(ع)، تقویت نظام اعتقادی شیعه یا برای رسیدن به حاجتها باشد که در این صورت، شخص نذر کننده، ائمه(ع) را به جهت احترامی که نزد خداوند متعال دارند، واسطه قرار میدهد تا خداوند حاجتها را برآورده نماید.
تعریف نذر
نذر در لغت به معناى خوف است چنانچه انذار به معناى اخافه و ترسانيدن است و ناذر به واسطه خوف نرسيدن به مطلوب خود نذر میكند.[۱] و در شرع عبارت است از این که انسان ملتزم شود کار خیری را برای خدا به جا آورد، یا کاری را که نکردن آن بهتر است، برای خدا ترک کند.[۲]
انواع نذر
نذر به دو گونه انجام میشود:
۱. نیت نذر همراه با خواندن صیغه نذر باشد که در این صورت واجب است شخص به نذر خویش عمل کند و در صورتی که نذر خود را بشکند، باید کفاره بپردازد.
صیغه نذر «لِلّهِ علیّ» است و به فارسی و سایر لغات هم اشکال ندارد.[۳] صیغه نذر باید به زبان آورده شود تا نذر واجب شود و شرط اصلی در نذر این است که نام خدا در صیغه برده شود.[۴]
۲. نیت نذر همراه با صیغه نذر نباشد و شخص در دل خود نیت میکند که عملی را انجام دهد و بعدها به نیت خود عمل میکند و عمل کردن به این گونه نذرها واجب نمیباشد، چون صیغه نذر خوانده نشده است.
نذری دادن برای اهل بیت(ع)
فلسفه نذری دادن برای ائمه(ع) میتواند برای یکی از این موارد باشد:
- نذری دادن برای ائمه(ع)، همچون برگزاری آیینهای مذهبی، حاکی از بزرگداشت و تعظیم ائمه(ع) باشد. در ایام محرم شهرهای مختلف ایران شاهد نذرهای مختلف است که پیوند آنها با ائمه اطهار(ع) و ارزش و مقام والای ایشان را نشان میدهد.
- نذری دادن برای ائمه(ع) را میتوان برای نمایش جهان بینی و نظام اعتقادی شیعه دانست. این موضوع در جامعه ما برای تقویت باور به ولایت است.
- فلسفه دیگری که برای چنین نذوراتی میتوان ذکر کرد این است که ما برای رسیدن به حوائج خودمان (مثلا شفا یافتن مریض) ائمه(ع) را به خاطر احترامی که نزد خداوند دارند، واسطه قرار میدهیم تا خداوند به خاطر آنها مریض ما را شفا دهد.
همچنین باید به این نکته توجه داشت که نذر از عبادات است و قصد قربت در آن شرط بوده و باید به قصد قربت انجام شود، اما اگر شخصی برای ائمه(ع) نذر کند، به منظور این که برای خدا نباشد، چنین نذری باطل است.
مطالعه بیشتر
۱ـ توضیح المسائل مراجع، انتشارات دفتر انتشارات اسلامی.
۲ـ احکام عمومی، محمد وحیدی، ج۳، انتشارات هاجر.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناشر: اسلام، چاپ دوم، 1369 ه. ش، ج۳، ص۵3.
- ↑ موسوی خمینی، سید روح الله، توضیح المسائل محشی، بنی هاشمی خمینی، سید محمد حسین، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ هشتم، قم، 1424 ق، ج 2، ص 609.
- ↑ طیب، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناشر: اسلام، چاپ دوم، 1369 ه. ش، ج۳، ص۵3.
- ↑ موسوی خمینی، سید روح الله، ترجمه تحریر الوسیله، مترجم: علی اسلامی، قم، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، چاپ 21، 1425 ق، ج۳، ص205