پرش به محتوا

اصهب: تفاوت میان نسخه‌ها

A.ahmadi (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۴: خط ۴:
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
{{درگاه|مهدویت}}
{{ظهور-عمودی}}
اصهب بر اساس روایات، یکی از رقیبان [[سفیانی]] و مدعیان کسب قدرت قبل از [[ظهور امام مهدی(ع)]] است، که سفیانی در [[شام]] بر او پیروز خواهد شد.
{{درگاه|مهدویت|واژه‌ها|اعلام}}


بر اساس روایتی که [[جابر بن یزید جعفی]] از [[امام باقر(ع)]] نقل کرده، یکی از نشانه‌های ظهور امام مهدی(ع) برافراشته شدن سه پرچم است: پرچم اصهب، پرچم ابقع و پرچم سفیانی. طبق این روایت، اختلاف میان صاحبان این سه پرچم، باعث ویرانی [[شام]] خواهد شد.<ref>مفید، محمد بن محمد، الإرشاد للمفید، ترجمه رسولی محلاتی، ۲جلد، اسلامیه، تهران، چاپ: دوم، بی تا.</ref> در روایتی دیگر گفته شده سفیانی با اصهب خواهد جنگید و او را خواهد کشت.<ref>ابن ابی زینب، محمد بن ابراهیم، الغیبه (للنعمانی)، ترجمه فهری، دار الکتب الإسلامیه، تهران، ۱۳۶۲ ش.</ref>
'''اَصهَب''' بر اساس روایات، یکی از رقیبان [[سفیانی]] و مدعیان کسب قدرت قبل از [[ظهور امام مهدی(ع)]] است، که سفیانی در [[شام]] بر او پیروز خواهد شد.


البته در روایتی از امام باقر(ع)، ابقع و اصهب یک نفر معرفی شده‌اند.{{مدرک|date=مارس ۲۰۲۲}} اصهب در لغت به معنای شتر سرخ مو است و به رومیان نیز به دلیل رنگ چهره و دشمنی با [[اسلام]] اصهب گفته می‌شود.<ref>تونه‌ای، مجتبی، فرهنگ الفبایی مهدویّت، ص۱۰۷.</ref>
اصهب در لغت به معنای شتر سرخ مو است و به رومیان نیز به دلیل رنگ چهره و دشمنی با [[اسلام]] اصهب گفته می‌شود.<ref>تونه‌ای، مجتبی، فرهنگ الفبایی مهدویّت، ص۱۰۷.</ref>


{{پایان پاسخ}}
بر اساس روایتی که [[جابر بن یزید جعفی]] از [[امام باقر(ع)]] نقل کرده، یکی از [[نشانه‌های ظهور امام مهدی(ع)]] برافراشته شدن سه پرچم است: پرچم اصهب، پرچم ابقع و پرچم سفیانی. طبق این روایت، اختلاف میان صاحبان این سه پرچم، باعث ویرانی [[شام]] خواهد شد.<ref>مفید، محمد بن محمد، الإرشاد للمفید، ترجمه رسولی محلاتی، ۲جلد، اسلامیه، تهران، چاپ: دوم، بی تا.</ref> در روایتی دیگر گفته شده سفیانی با اصهب خواهد جنگید و او را خواهد کشت.<ref>ابن ابی زینب، محمد بن ابراهیم، الغیبه (للنعمانی)، ترجمه فهری، دار الکتب الإسلامیه، تهران، ۱۳۶۲ ش.</ref>
 
به نظر مى‌‏رسد كه أبقع فرمانروا، (يعنى كسى كه نقطه سياه و سفيد در چهره دارد) در فرمان‌روائى [[شام]] از رقيبش أصهب‏ يعنى (زرد چهره) سابقه ‏دارتر است، زيرا روايات خاطرنشان مى‌سازد كه قيام أصهب‏ از خارج پايتخت يا مركز به وجود مى‌‏آيد و وى بر سر استيلاى بر آن شكست مى‌‏خورد. در حالی كه أبقع قدرتمند اصلى و يا انقلاب‏گرى است كه تا اندازه‌‏اى پيروز مى‌‏شود و أصهب‏ به رقابت با او برخاسته و از خارج پايتخت بر او حمله‌‏ور مى‏‌شود؛ اما هيچكدام نمى‌‏توانند بر ديگرى پيروزى قاطعى را به دست آورند، ازاين‏‌رو سفيانى از اين فرصت استفاده نموده و از خارج پايتخت دست به يورش مى‌‏زند و هردوى آن‌ها را تارومار مى‌‏كند. احتمالا أصهب‏ غير مسلمان است زيرا برخى از روايات او را با صفت «علج» كه معمولا وصف كفّار است تعريف نموده است. اما گرايش سياسى أبقع و أصهب، از رواياتى كه آن دو را نكوهش نموده است برمى‌‏آيد كه آن‌ها مخالف و دشمن اسلام و طرفدار هواداران دشمنان اسلام و كفّار مى‌‏باشند و از روايتی استفاده مى‌‏شود كه أصهب هوادار روس (تركان) است. <ref>كورانى، على، عصر ظهور، تهران، موسسه انتشارات امير كبير، چ ۶، ۱۳۸۲ش، ص۱۱۰..</ref>
 
در روایتی از امام باقر(ع)، ابقع و اصهب یک نفر معرفی شده‌اند. در حدیثی، امام باقر(ع) به برید از علامات قریب به ظهور امام زمان فرمود یا برید از جمع اصهب دوری کن. گفتم اصهب چیست؟ فرمود: ابقع. گفتم ابقع چیست؟ فرمود ابرص.<ref>ابن عطيه، جميل حمود، أبهى المداد في شرح مؤتمر علماء بغداد، بيروت، مؤسسة الأعلمي‏، چ ۱، ۱۴۲۳ق، ج۲، ص۶۸۷.</ref> اما در اکثر روایات اصهب غیر از ابقع تلقی شده است. 
 
== جستارهای وابسته ==
* [[ابقع]]


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۲: خط ۲۹:
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه =
  | شناسه =شد
  | تیترها =
  | تیترها =-
  | ویرایش =
  | ویرایش =شد
  | لینک‌دهی =
  | لینک‌دهی =شد
  | ناوبری =
  | ناوبری =
  | نمایه =
  | نمایه =
  | تغییر مسیر =
  | تغییر مسیر =شد
  | ارجاعات =
  | ارجاعات =
  | بازبینی =
  | ارزیابی کمی =
  | تکمیل =
  | تکمیل =
  | اولویت =
  | اولویت =ج
  | کیفیت =
  | کیفیت =ج
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۹ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۳۴

سؤال

اصهب که در روایات مربوط به نشانه‌های ظهور امام مهدی(ع) ذکر شده، کیست؟

ظهور

درگاه‌ها

اَصهَب بر اساس روایات، یکی از رقیبان سفیانی و مدعیان کسب قدرت قبل از ظهور امام مهدی(ع) است، که سفیانی در شام بر او پیروز خواهد شد.

اصهب در لغت به معنای شتر سرخ مو است و به رومیان نیز به دلیل رنگ چهره و دشمنی با اسلام اصهب گفته می‌شود.[۱]

بر اساس روایتی که جابر بن یزید جعفی از امام باقر(ع) نقل کرده، یکی از نشانه‌های ظهور امام مهدی(ع) برافراشته شدن سه پرچم است: پرچم اصهب، پرچم ابقع و پرچم سفیانی. طبق این روایت، اختلاف میان صاحبان این سه پرچم، باعث ویرانی شام خواهد شد.[۲] در روایتی دیگر گفته شده سفیانی با اصهب خواهد جنگید و او را خواهد کشت.[۳]

به نظر مى‌‏رسد كه أبقع فرمانروا، (يعنى كسى كه نقطه سياه و سفيد در چهره دارد) در فرمان‌روائى شام از رقيبش أصهب‏ يعنى (زرد چهره) سابقه ‏دارتر است، زيرا روايات خاطرنشان مى‌سازد كه قيام أصهب‏ از خارج پايتخت يا مركز به وجود مى‌‏آيد و وى بر سر استيلاى بر آن شكست مى‌‏خورد. در حالی كه أبقع قدرتمند اصلى و يا انقلاب‏گرى است كه تا اندازه‌‏اى پيروز مى‌‏شود و أصهب‏ به رقابت با او برخاسته و از خارج پايتخت بر او حمله‌‏ور مى‏‌شود؛ اما هيچكدام نمى‌‏توانند بر ديگرى پيروزى قاطعى را به دست آورند، ازاين‏‌رو سفيانى از اين فرصت استفاده نموده و از خارج پايتخت دست به يورش مى‌‏زند و هردوى آن‌ها را تارومار مى‌‏كند. احتمالا أصهب‏ غير مسلمان است زيرا برخى از روايات او را با صفت «علج» كه معمولا وصف كفّار است تعريف نموده است. اما گرايش سياسى أبقع و أصهب، از رواياتى كه آن دو را نكوهش نموده است برمى‌‏آيد كه آن‌ها مخالف و دشمن اسلام و طرفدار هواداران دشمنان اسلام و كفّار مى‌‏باشند و از روايتی استفاده مى‌‏شود كه أصهب هوادار روس (تركان) است. [۴]

در روایتی از امام باقر(ع)، ابقع و اصهب یک نفر معرفی شده‌اند. در حدیثی، امام باقر(ع) به برید از علامات قریب به ظهور امام زمان فرمود یا برید از جمع اصهب دوری کن. گفتم اصهب چیست؟ فرمود: ابقع. گفتم ابقع چیست؟ فرمود ابرص.[۵] اما در اکثر روایات اصهب غیر از ابقع تلقی شده است.

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ تونه‌ای، مجتبی، فرهنگ الفبایی مهدویّت، ص۱۰۷.
  2. ↑ مفید، محمد بن محمد، الإرشاد للمفید، ترجمه رسولی محلاتی، ۲جلد، اسلامیه، تهران، چاپ: دوم، بی تا.
  3. ↑ ابن ابی زینب، محمد بن ابراهیم، الغیبه (للنعمانی)، ترجمه فهری، دار الکتب الإسلامیه، تهران، ۱۳۶۲ ش.
  4. ↑ كورانى، على، عصر ظهور، تهران، موسسه انتشارات امير كبير، چ ۶، ۱۳۸۲ش، ص۱۱۰..
  5. ↑ ابن عطيه، جميل حمود، أبهى المداد في شرح مؤتمر علماء بغداد، بيروت، مؤسسة الأعلمي‏، چ ۱، ۱۴۲۳ق، ج۲، ص۶۸۷.