تخریب خانه‌ها و قطع درختان یهودیان بنی‌نضیر در سوره حشر

نسخهٔ تاریخ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۵۶ توسط A.rezapour (بحث | مشارکت‌ها) (ابرابزار)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
سؤال

با توجه به آیات نخستین سوره مبارکه حشر چرا در قضیه بنی النضیر مؤمنان خانه‌ها را تخریب و درختان یهودیان را قطع کردند؟ چه ضرورتی برای این کار وجود داشت؟

پاسخ این پرسش را باید در شأن نزول آن جست، مفسران در این باره معتقدند: در مدینه سه قبیله یهود زندگی می‌کردند که اهل حجاز نبودند، ولی چون در کتاب‌های مذهبی خود بشارت ظهور حضرت محمد(ص) را دیده بودند، برای حمایت از حضرت به مدینه کوچ کردند، پیامبر اکرم(ص) پس از هجرت به مدینه، با آنان پیمان عدم تعرض و همکاری بست، ولی هر یک از این قبایل به نحوی این پیمان را شکستند. قبیله بنی نضیر که آیه دوم سوره حشر درباره آنان است، نقشه قتل پیامبر گرامی(ص) را کشیدند و برنامه‌ریزی کردند که پس از کشتن آن حضرت، اصحاب ایشان را نیز از بین ببرند. پیامبر گرامی(ص) از طریق وحی از توطئه آنان با خبر شد و به آنان اطلاع داد که با توجه به نقض پیمان از طرف شما، یا آماده جنگ شوید یا مدینه را ترک گویید. آنان با حمایت‌های زبانی شخص منافقی بنام عبد الله بن ابی، برای جنگ با پیامبر اکرم(ص) آماده شدند. پیامبر گرامی(ص) این قبیله را محاصره کرده و عبد الله بن ابی نیز از آن‌ها حمایت نکرد و آنان شکست خوردند و پیامبر اکرم(ص) برخی از درختان آنان را برید و خانه‌ها و قلعه‌های آنان را خراب کرد و آن‌ها را مجبور کرد تا مدینه را ترک گویند.

این مجازات به خاطر نقض پیمان و ایجاد توطئه بر ضد پیامبر اکرم(ص) و مسلمانان بود که پیامبر اکرم(ص) نیز بر اساس دستور وحی چنین عمل و اقدامی کرد، تا دیگر بار یهودیان از درون مدینه بر ضداسلام توطئه نکنند.

بنابراین، چنین برخوردی با توطئه گران و پیمان شکنان کاملاً طبیعی و بر اساس دستور خداوند متعال بوده و در راستای پیش برد احکام الهی بوده است.[۱]


منابع

  1. ر. ک. علامه طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، انتشارات اسلامی، ج۱۹، ص۲۰۱–۲۰۸.