امام خمینی در فرانسه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی پاسخ
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۵: خط ۱۵:
پس از دو روز توقف، به دهاتی در هفت فرسنگی پاریس رفتیم، «نوفل لوشاتو». آن جا منزل آقای عسگری بود. ایشان به ما خیلی محبت کرد. منزلی در پاریس گرفته شد تا هر کس بخواهد به نوفل لوشاتو بیاید، از آن جا راهنمایی شود و یا با مینی بوسی که در آن جا بود و روزی یکی دو بار رفت وآمد می کرد، به دیدار امام بیاید.
پس از دو روز توقف، به دهاتی در هفت فرسنگی پاریس رفتیم، «نوفل لوشاتو». آن جا منزل آقای عسگری بود. ایشان به ما خیلی محبت کرد. منزلی در پاریس گرفته شد تا هر کس بخواهد به نوفل لوشاتو بیاید، از آن جا راهنمایی شود و یا با مینی بوسی که در آن جا بود و روزی یکی دو بار رفت وآمد می کرد، به دیدار امام بیاید.


امام در ابتدا، هر شب صحبت می کردند؛ بعد، شد هفته ای دو شب و بعد، شبهای جمعه و بعد، ظهرهای یکشنبه؛ چرا که دانشجویان سراسر اروپا، تنها یکشنبه ها می توانستند خودشان را به امام برسانند. در ابتدا کسی نبود ولی این اواخر، حسابی آن جا شلوغ می شد.<ref>«[http://www.imam-khomeini.ir/fa/n23144/%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9_%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE/%DA%86%D8%B1%D8%A7_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87_%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF_%D9%87%D8%AC%D8%B1%D8%AA_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D8%B3_%D8%B4%D8%AF چرا فرانسه مقصد هجرت امام خمینی (س) شد؟]»، پرتال امام خمینی،‌ انتشار:‌ ۱۹ مهر ۱۳۹۹ش، بازدید: ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ش.</ref>{{درگاه|حکومت دینی|حوزه و روحانیت}}
امام در ابتدا، هر شب صحبت می کردند؛ بعد، شد هفته ای دو شب و بعد، شبهای جمعه و بعد، ظهرهای یکشنبه؛ چرا که دانشجویان سراسر اروپا، تنها یکشنبه ها می توانستند خودشان را به امام برسانند. در ابتدا کسی نبود ولی این اواخر، حسابی آن جا شلوغ می شد.<ref>«[http://www.imam-khomeini.ir/fa/n23144/%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9_%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE/%DA%86%D8%B1%D8%A7_%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87_%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF_%D9%87%D8%AC%D8%B1%D8%AA_%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85_%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C_%D8%B3_%D8%B4%D8%AF چرا فرانسه مقصد هجرت امام خمینی (س) شد؟]»، پرتال امام خمینی،‌ انتشار:‌ ۱۹ مهر ۱۳۹۹ش، بازدید: ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ش.</ref>
 
== تیتر ==
نوفل لوشاتو دهکده ای ییلاقی در پانزده کیلومتری جنوب شهر ورسای فرانسه، حدود چهل کیلومتری پاریس است. امام خمینی (س) در جمعه ۱۴ / ۷ / ۱۳۵۷ از بغداد به سوی پاریس حرکت کرد و در فرودگاه اورلی پاریس فرود آمد. در شب دوم ورود امام خمینی (س) به پاریس، کمیته تصمیم گیری، اقامت ایشان را در نوفل لوشاتو تصویب کرد. برنامه های امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو، افزون بر نماز جماعت، سخنرانی، مصاحبه با رسانه های دیداری، شنیداری و نوشتاری، پیام، نامه، دیدار و مذاکره با شخصیت های ایرانی و غیر ایرانی بود. ایشان در نوفل لوشاتو ۶۵ سخنرانی، ۱۱۷ مصاحبه با رسانه ها، ۴۱ پیام، دیدارها و گفت وگوها بسیاری با رجال سیاسی و روحانی ایرانی و مقامات یا نمایندگان کشورهای خارجی و رهبران نهضت های اسلامی جهان و ۲۷ نامه به افراد حقیقی و حقوقی داشت. پایان اقامت امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو، 12 بهمن 1357، هم زمان با بازگشت ایشان به ایران بود.
 
امام خمینی (س) پس از ورود به پاریس در محله کشان واقع در جنوب پاریس، ساختمان شماره ۲۴ خیابان پون رویال، در طبقه چهارم، در آپارتمانی که در اجاره احمد غضنفرپور بود و هنوز در آن ساکن نشده بود، اقامت گزید. روز دوم ورود ایشان به فرانسه عده ای از ایرانیان و دانشجویان ایرانی از سراسر اروپا برای دیدار با ایشان به پاریس آمدند؛ ولی به علت نبود مکان مناسب موفق به دیدار نشدند. امام خمینی (س) در روز بعد، ۱۷ مهر در دیدار با آنان در پاریس، به علت یادشده تصریح کرد. در روز دوم اقامت، پس از مشورت با امام خمینی (س) خانه همسر علی عسگری (یکی از دانشجویان مقیم پاریس) در دهکده نوفل لوشاتو برای اقامت ایشان در نظر گرفته شد. ساواک با اجاره خانه ای در نزدیکی خانه امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو، به مراقبت های خود از محل اقامت و فعالیت های ایشان و اطرافیان تا حضورشان در فرانسه ادامه داد.
 
امام خمینی (س) حدود ده روز در خانه همسر علی عسگری سکونت کرد. به سبب تنگی جا خانه دیگری اجاره شد که به علت ظواهر اشرافی امام خمینی (س) با آن موافقت نکرد و خانه ای در مقابل خانه همسر عسگری اجاره شد و خانواده امام خمینی (س) به آن منتقل شدند. پس از انتقال خانواده ایشان از نجف به پاریس، در نوفل لوشاتو سه خانه در اختیار امام خمینی (س) و همراهان قرار گرفت. در خانه کوچک شماره یک، ایشان با اعضای خانواده زندگی می کردند. خانه شماره دو (خانه همسر عسگری) که روبه روی خانه اول بود، مخصوص اجتماعات و اعضای دفتر بود و در آنجا نماز جماعت، دیدارها و سخنرانی ها انجام می شد. خانه شماره سه جهت استراحت و خواب دانشجویان و دیگر مهمانان امام خمینی (س) بود که برای دیدار ایشان می آمدند و اجازه داشتند ۴۸ ساعت در آنجا بمانند. به دلیل زیادی دیدارکنندگانِ و کمبود مکان استراحت در شب، هتلی نیز برای اسکان مهمانان اجاره شد. امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو نمازهای خود را شکسته می خواند؛ زیرا قصد ده روز نکرده و تصمیم داشت در نخستین فرصت ممکن به ایران برگردد؛ از این رو از نوفل لوشاتو به سفر دست کم ۲۴ کیلومتر می رفت. ازجمله مکان هایی که برای این کار در نظر گرفته شده بود، شهر ورسای بود که کاخ قدیمی شاهان فرانسه در آنجا به پارک عمومی زیبایی تبدیل شده بود.
 
افراد بسیاری در فرانسه همراه و مرتبط با امام خمینی (س) بودند؛ ازجمله سیداحمد خمینی (س)، شهاب الدین اشراقی، اسماعیل فردوسی پور، ابوالفضل توکلی بینا، مهدی عراقی، سیدمحمد غرضی، ابراهیم یزدی، سیدابوالحسن بنی صدر، محسن سازگارا، صادق قطب زاده، سیدصادق طباطبایی، سیدحسین خمینی (س)، سیدمحمود دعایی، جعفر شجونی، حسن حبیبی، محمدحسین املایی، سیدعلی اکبر محتشمی پور، هادی غفاری، سیدحمید روحانی، محمدعلی صدوقی، محمدعلی هادی نجف آبادی، سیدمحمود محتشمی، مصطفی کفاش زاده، حسن عابدی جعفری، محمد منتظری، سیدسراج الدین موسوی، مرضیه حدیدچی دباغ و سیدصادق موسوی.
 
برنامه های امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو، افزون بر نماز جماعت و تهجد شبانه و یک ساعت قدم زدن، سخنرانی، مصاحبه با رسانه های دیداری، شنیداری و نوشتاری، پیام، نامه، دیدار و مذاکره با شخصیت های ایرانی و غیر ایرانی بود. ایشان که در پاسخ به یک خبرنگار خاطرنشان کرده است که روزی شانزده ساعت در نوفل لوشاتو کار می کند، ازجمله مصاحبه، مذاکره، سخنرانی، خواندن گزارش های آماده شده، بررسی نامه ها و تلگرام ها و گاه پاسخ دادن به آنها، با همین برنامه ها انقلاب را هدایت می کرد. تعیین شورای انقلاب، کمیته سوخت و کمیته تنظیم اعتصاب ها از اقدام های ایشان بود. حجم دیدارها و گفتگوها آن قدر زیاد بود که جلدهای چهارم و پنجم و بخشی از جلدهای سوم و ششم صحیفه امام به گزارش محتوای این دیدارها اختصاص یافته است.
 
امام خمینی در اولین مصاحبه خود اسلام را موافق پیشرفت و ترقی خواند و مخالفت خود را با رژیم سلطنتی اعلام کرد و جایگزین آن را جمهوری اسلامی نامید و در پی آن، مصاحبه های متعدد با خبرگزاری ها، رادیو تلویزیون ها، روزنامه ها و مجلات کشور فرانسه و آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی، آسیایی و آفریقایی انجام شد.
 
امام خمینی (س) افزون بر دیدار عمومی در هر شب، دیدارهایی خصوصی نیز با شخصیت های مذهبی و سیاسی از ایران و دیگر کشورها داشت. برخی شخصیت های مذهبی ـ سیاسی ایرانی که با ایشان دیدار کردند عبارت اند از: مرتضی مطهری، مجموعه آثار، سیدمحمد حسینی بهشتی، محمد صدوقی، سیدعبدالکریم موسوی اردبیلی، حسینعلی منتظری، محی الدین انواری، ناصر میناچی، مهدی بازرگان، کریم سنجابی، داریوش فروهر، عزت الله سحابی، حسن نزیه و سیدجلال تهرانی، ابراهیم امینی، حسن روحانی و سیدمحمد خاتمی.<ref>«[http://www.imam-khomeini.ir/fa/c2741/%D8%A7%D9%85%D8%A7%DA%A9%D9%86_%D9%85%D9%86%D8%AA%D8%B3%D8%A8/%D9%86%D9%88%D9%81%D9%84_%D9%84%D9%88%D8%B4%D8%A7%D8%AA%D9%88 نوفل لوشاتو]»، پرتال امام خمینی، ۲۴ مرداد ۱۳۹۱ش، بازدید: ۱۲ بهمن ۱۴۰۲ش.</ref>{{درگاه|حکومت دینی|حوزه و روحانیت}}
== منابع ==
== منابع ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}

نسخهٔ ‏۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۶

سؤال

اقامت امام خمینی در فرانسه برای چه بود و چه فعالیتی در آنجا انجام می داد؟


اقامت در حومه پاریس

با هجرت امام خمینی از عراق به پاریس فصلی دیگر در نهضت امام خمینی و انقلاب اسلامی گشوده شد. هواپیمای حامل رهبر انقلاب روز جمعه ۱۴ مهرماه ۱۳۵۷ در فرودگاه پاریس به زمین نشست. انتشار خبر ورود امام به پاریس موجی از شادی در ایران پدید آورد و به نگرانی و اضطراب میلیون‌ها ایرانی که پس از شنیدن خبر خروج آن امام خمینی از عراق (۱۳ مهر ۵۷) از سرنوشت رهبر خویش بی اطلاع بودند پایان داد.

امام خمینی(س) یک روز پس از ورود به پاریس (بعدازظهر شنبه ۱۵/مهر/۱۳۵۷) جزییات برخورد خود با مقامات عراقی و کویتی و سپس سفر به پاریس را تشریح کرده ضمن آن فرمودند که: مقامات عراق به من هشدار دادند که به دلیل روابطی که با رژیم ایران دارند، نمی توانند فعالیت‌های مرا تحمل کنند. من به آنها پاسخ دادم که اگر شما مسئولیت‌هایی نسبت به حکومت ایران داشته باشید، من هم در برابر اسلام و ملت ایران مسئولم و باید به وظیفۀ الهی و معنوی خود عمل کنم.[۱]

امام خمینی در فرانسه

فعالیت‌ها و مصاحبه‌ها

امام در فرانسه شبانه روز کار می کردند. روزی نبود مگر این که سخنرانی ای داشتند و یا مصاحبه و اعلامیه ای. و این پدر پیر انقلاب، با تمام وجود برای سقوط شاهنشاهی ایران و شکست آمریکا در ایران ـ که به امید خدا در منطقه خواهد بود ـ سر از پا نمی شناخت. گاهی مصاحبه گران می گفتند که این گونه ندیده اند در اطاقی ۳×۲ بدون تشریفات و بیا و برو و بدون میز و صندلی، روحانی ای سخن می گوید و به دنبال آن ایرانی به سخن و حرکت درمی آید. رفت و آمدهای سیاسیون ایرانی شروع شد. از ایران و کشورهای اروپایی، آسیایی و امریکا تقریباً همه آمدند و گفتند که به رفتن شاه راضی شوید، چرا که آمریکا و ارتش را نمی شود شکست داد؛ ولی امام می فرمودند شما به مردم کاری نداشته باشید، آنان جمهوری اسلامی را می خواهند. اگر بخواهید این مطالب را رسماً بگویید، شما را به مردم معرفی می کنم. و بارها امام می فرمودند که ارتش از خودمان است، به امریکا هم که مربوط نیست. شاه رفتنی است، ریشۀ رژیم شاهنشاهی را باید قطع کرد و مردم را آزاد نمود.

پس از دو روز توقف، به دهاتی در هفت فرسنگی پاریس رفتیم، «نوفل لوشاتو». آن جا منزل آقای عسگری بود. ایشان به ما خیلی محبت کرد. منزلی در پاریس گرفته شد تا هر کس بخواهد به نوفل لوشاتو بیاید، از آن جا راهنمایی شود و یا با مینی بوسی که در آن جا بود و روزی یکی دو بار رفت وآمد می کرد، به دیدار امام بیاید.

امام در ابتدا، هر شب صحبت می کردند؛ بعد، شد هفته ای دو شب و بعد، شبهای جمعه و بعد، ظهرهای یکشنبه؛ چرا که دانشجویان سراسر اروپا، تنها یکشنبه ها می توانستند خودشان را به امام برسانند. در ابتدا کسی نبود ولی این اواخر، حسابی آن جا شلوغ می شد.[۲]

تیتر

نوفل لوشاتو دهکده ای ییلاقی در پانزده کیلومتری جنوب شهر ورسای فرانسه، حدود چهل کیلومتری پاریس است. امام خمینی (س) در جمعه ۱۴ / ۷ / ۱۳۵۷ از بغداد به سوی پاریس حرکت کرد و در فرودگاه اورلی پاریس فرود آمد. در شب دوم ورود امام خمینی (س) به پاریس، کمیته تصمیم گیری، اقامت ایشان را در نوفل لوشاتو تصویب کرد. برنامه های امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو، افزون بر نماز جماعت، سخنرانی، مصاحبه با رسانه های دیداری، شنیداری و نوشتاری، پیام، نامه، دیدار و مذاکره با شخصیت های ایرانی و غیر ایرانی بود. ایشان در نوفل لوشاتو ۶۵ سخنرانی، ۱۱۷ مصاحبه با رسانه ها، ۴۱ پیام، دیدارها و گفت وگوها بسیاری با رجال سیاسی و روحانی ایرانی و مقامات یا نمایندگان کشورهای خارجی و رهبران نهضت های اسلامی جهان و ۲۷ نامه به افراد حقیقی و حقوقی داشت. پایان اقامت امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو، 12 بهمن 1357، هم زمان با بازگشت ایشان به ایران بود.

امام خمینی (س) پس از ورود به پاریس در محله کشان واقع در جنوب پاریس، ساختمان شماره ۲۴ خیابان پون رویال، در طبقه چهارم، در آپارتمانی که در اجاره احمد غضنفرپور بود و هنوز در آن ساکن نشده بود، اقامت گزید. روز دوم ورود ایشان به فرانسه عده ای از ایرانیان و دانشجویان ایرانی از سراسر اروپا برای دیدار با ایشان به پاریس آمدند؛ ولی به علت نبود مکان مناسب موفق به دیدار نشدند. امام خمینی (س) در روز بعد، ۱۷ مهر در دیدار با آنان در پاریس، به علت یادشده تصریح کرد. در روز دوم اقامت، پس از مشورت با امام خمینی (س) خانه همسر علی عسگری (یکی از دانشجویان مقیم پاریس) در دهکده نوفل لوشاتو برای اقامت ایشان در نظر گرفته شد. ساواک با اجاره خانه ای در نزدیکی خانه امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو، به مراقبت های خود از محل اقامت و فعالیت های ایشان و اطرافیان تا حضورشان در فرانسه ادامه داد.

امام خمینی (س) حدود ده روز در خانه همسر علی عسگری سکونت کرد. به سبب تنگی جا خانه دیگری اجاره شد که به علت ظواهر اشرافی امام خمینی (س) با آن موافقت نکرد و خانه ای در مقابل خانه همسر عسگری اجاره شد و خانواده امام خمینی (س) به آن منتقل شدند. پس از انتقال خانواده ایشان از نجف به پاریس، در نوفل لوشاتو سه خانه در اختیار امام خمینی (س) و همراهان قرار گرفت. در خانه کوچک شماره یک، ایشان با اعضای خانواده زندگی می کردند. خانه شماره دو (خانه همسر عسگری) که روبه روی خانه اول بود، مخصوص اجتماعات و اعضای دفتر بود و در آنجا نماز جماعت، دیدارها و سخنرانی ها انجام می شد. خانه شماره سه جهت استراحت و خواب دانشجویان و دیگر مهمانان امام خمینی (س) بود که برای دیدار ایشان می آمدند و اجازه داشتند ۴۸ ساعت در آنجا بمانند. به دلیل زیادی دیدارکنندگانِ و کمبود مکان استراحت در شب، هتلی نیز برای اسکان مهمانان اجاره شد. امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو نمازهای خود را شکسته می خواند؛ زیرا قصد ده روز نکرده و تصمیم داشت در نخستین فرصت ممکن به ایران برگردد؛ از این رو از نوفل لوشاتو به سفر دست کم ۲۴ کیلومتر می رفت. ازجمله مکان هایی که برای این کار در نظر گرفته شده بود، شهر ورسای بود که کاخ قدیمی شاهان فرانسه در آنجا به پارک عمومی زیبایی تبدیل شده بود.

افراد بسیاری در فرانسه همراه و مرتبط با امام خمینی (س) بودند؛ ازجمله سیداحمد خمینی (س)، شهاب الدین اشراقی، اسماعیل فردوسی پور، ابوالفضل توکلی بینا، مهدی عراقی، سیدمحمد غرضی، ابراهیم یزدی، سیدابوالحسن بنی صدر، محسن سازگارا، صادق قطب زاده، سیدصادق طباطبایی، سیدحسین خمینی (س)، سیدمحمود دعایی، جعفر شجونی، حسن حبیبی، محمدحسین املایی، سیدعلی اکبر محتشمی پور، هادی غفاری، سیدحمید روحانی، محمدعلی صدوقی، محمدعلی هادی نجف آبادی، سیدمحمود محتشمی، مصطفی کفاش زاده، حسن عابدی جعفری، محمد منتظری، سیدسراج الدین موسوی، مرضیه حدیدچی دباغ و سیدصادق موسوی.

برنامه های امام خمینی (س) در نوفل لوشاتو، افزون بر نماز جماعت و تهجد شبانه و یک ساعت قدم زدن، سخنرانی، مصاحبه با رسانه های دیداری، شنیداری و نوشتاری، پیام، نامه، دیدار و مذاکره با شخصیت های ایرانی و غیر ایرانی بود. ایشان که در پاسخ به یک خبرنگار خاطرنشان کرده است که روزی شانزده ساعت در نوفل لوشاتو کار می کند، ازجمله مصاحبه، مذاکره، سخنرانی، خواندن گزارش های آماده شده، بررسی نامه ها و تلگرام ها و گاه پاسخ دادن به آنها، با همین برنامه ها انقلاب را هدایت می کرد. تعیین شورای انقلاب، کمیته سوخت و کمیته تنظیم اعتصاب ها از اقدام های ایشان بود. حجم دیدارها و گفتگوها آن قدر زیاد بود که جلدهای چهارم و پنجم و بخشی از جلدهای سوم و ششم صحیفه امام به گزارش محتوای این دیدارها اختصاص یافته است.

امام خمینی در اولین مصاحبه خود اسلام را موافق پیشرفت و ترقی خواند و مخالفت خود را با رژیم سلطنتی اعلام کرد و جایگزین آن را جمهوری اسلامی نامید و در پی آن، مصاحبه های متعدد با خبرگزاری ها، رادیو تلویزیون ها، روزنامه ها و مجلات کشور فرانسه و آمریکا و دیگر کشورهای اروپایی، آسیایی و آفریقایی انجام شد.

امام خمینی (س) افزون بر دیدار عمومی در هر شب، دیدارهایی خصوصی نیز با شخصیت های مذهبی و سیاسی از ایران و دیگر کشورها داشت. برخی شخصیت های مذهبی ـ سیاسی ایرانی که با ایشان دیدار کردند عبارت اند از: مرتضی مطهری، مجموعه آثار، سیدمحمد حسینی بهشتی، محمد صدوقی، سیدعبدالکریم موسوی اردبیلی، حسینعلی منتظری، محی الدین انواری، ناصر میناچی، مهدی بازرگان، کریم سنجابی، داریوش فروهر، عزت الله سحابی، حسن نزیه و سیدجلال تهرانی، ابراهیم امینی، حسن روحانی و سیدمحمد خاتمی.[۳]

درگاه‌ها
حکومت دینی.png
حوزه-و-روحانیت.png


منابع

  1. «چرا فرانسه مقصد هجرت امام خمینی (س) شد؟»، پرتال امام خمینی،‌ انتشار:‌ ۱۹ مهر ۱۳۹۹ش، بازدید: ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ش.
  2. «چرا فرانسه مقصد هجرت امام خمینی (س) شد؟»، پرتال امام خمینی،‌ انتشار:‌ ۱۹ مهر ۱۳۹۹ش، بازدید: ۱۰ بهمن ۱۴۰۲ش.
  3. «نوفل لوشاتو»، پرتال امام خمینی، ۲۴ مرداد ۱۳۹۱ش، بازدید: ۱۲ بهمن ۱۴۰۲ش.