پرش به محتوا

امام زمان(ع) در تفاسیر اهل‌سنت

از ویکی پاسخ
نسخهٔ تاریخ ‏۱۶ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۷:۰۵ توسط Rezvani (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} در تفاسير اهل سنت چه آياتي بر وجود مقدس امام زمان(عج) و قيام...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
سؤال

در تفاسير اهل سنت چه آياتي بر وجود مقدس امام زمان(عج) و قيام آن حضرت تفسير شده است؟

پيروان اديان سه گانه ي آسماني (مسلمانان،‌ مسيحيان، يهوديان) باور دارند آينده ي نهايي مسير زندگي خاكي، پيروزي ايمان بر كفر، حاكميت حق و علم و عدالت، وراثت زمين به صالحان، پايان خرافات و گمراهي و ستم و هرگونه انحراف است. آنان همچنين اتفاق نظر دارند شخصي كه خداوند عهد و پيمانش را به دست او تحقق مي بخشد، از فرزندان حضرت ابراهيم – عليه السلام - بوده است، و شريعتي كه بر اساس آن حكومت مي كند دين پيامبري است كه خداوند در آخر زمان، وي را مبعوث مي كند....»}}[۱]

آياتي از قرآن كريم درباره حضرت مهدي ـ عجل الله تعالي فرجه شريف ـ است و روايات فراواني نيز عهده دار تفسير آن آياتند و اكنون برخي از آن آيات كه از منظر مفسران اهل سنت به حضرت مهدي ـ عجل الله تعالي فرجه شريف ـ اختصاص دارند را بررسي مي كنيم.

۱. ﴿هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ[۲]

«او كسي است كه رسولش را با هدايت و آيين حق فرستاد، تا آن را بر همه آيين ها غالب گرداند، هر چند مشركان را خوش نيايد»

در تفسير قرطبي آمده است:«پيروزي اسلام بر ديگر اديان، هنگام قيام مهدي ـ عجل الله تعالي فرجه شريف ـ است در آن زمان، مردمان يا بايد مسلمان شوند و يا جزيه دهند. و اين كه گفته شده است مهدي همان عيسي است نادرست است زيرا اخبار صحيح به گونه اي متواتر وارد شده كه مهدي از خاندان پيامبر(ص) است .....»﴾[۳]

و در كتاب البيان در تفسير اين آيه آمده است:«كسي كه خدا او را بر همه اديان چيره مي گرداند، مهدي از فرزندان فاطمه است.[۴] و تفسير كشف الاسرار كه از تفاسير معتبر اهل سنت است در شرح اين آيه مي گويد:«رسول در اين آيه حضرت محمد(ص) است و هدي و هدايت قرآن و ايمان است و دين حق، اسلام است و خدا اين دين را بر ديگر اديان برتري مي دهد، چنان كه ديني نماند مگر اين كه اسلام بر آن غالب آيد. و اين اتفاق بعد از اين رخ خواهد داد و هنوز محقق نشده است.»[۵]

۲. ﴿بَقِيَّه اللَّهِ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ[۶] (اگر با ايمان باشيد«بقيه الله» براي شما خير است.) در نور الابصار آمده است: «چون (مهدي) ظهور كند، كعبه را پايگاه خويش قرار مي دهد و ۳۱۳ نفر از يارانش به او مي پيوندند، ‌آنگاه در نخستين سخن اين آيه را تلاوت مي كند «بقيه الله بهتر است براي شما اگر ايمان بياوريد»، پس مي گويد: «منم بقيه الله و خليفه خدا و حجت او بر شما.»﴾[۷]

۳. و من أظلم ممن منع مسجد الله أن يذكر فيها اسمه و سعي في خرابها اولئك ما كان لهم أن يدخلوها الا خائفين لهم في الدنيا خزي و لهم في الاخره عذاب عظيم» (كيست ستمكار تر از آن كس كه از بردن نام خدا در مساجد او جلوگيري كرد و سعي در ويراني آنها نمود؟ شايسته نيست آنان، جز با ترس و وحشت وارد اين (كانونهاي عبادت) شوند. بهرهء آنها در دنيا فقط رسوايي و خواري است و در آخرت عذاب عظيم (الهي) ).

سيوطي درباره عذاب دنيوي اين افراد مي نويسد: «خواري و ذلّت (آنان) در دنيا زماني فرا مي رسد كه مهدي به پا خيزد و قسطنطنيه را فتح كند و آنان را بكشد.»[۸]و در تفسير طبري و تفسير كشف الاسرار[۹] نيز به همين مطلب كه سيوطي نوشته است تصريح شده است.

۴. ﴿يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ[۱۰] (اي كساني كه ايمان آورده ايد، صبر كنيد و مقاومت ورزيد و مرابطه كنيد و از خدا بترسيد، باشد كه رستگار شويد.)

حافظ قندوزي ازامام محمد باقر(ع) درباره اين آيه روايت كرده است كه فرمود: شكيبا باشيد بر اداي فرائض و واجبات، و در برابر آزار دشمنان استقامت ورزيد و با امام تان مهدي مرابطه نمائيد.﴾[۱۱]

۵. ﴿... يسْئَلُونَكَ عَنِ السَّاعَه أَيَّانَ مُرْساها[۱۲] (از تو درباره ساعت مي پرسند كه زمان وقوع آن كي است) حافظ قندوزي از مفضل بن عمر از امام جعفر صادق(ع) ، روايت كرده است كه فرمود: «(منظور از) ساعت قيام قائم است.»﴾[۱۳]

۶. ﴿اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها[۱۴] (بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش احياء مي كند) حافظ قندوزي مي نويسد:«خداوند آنرا توسط«قائم» زنده مي سازد، پس در آن ايجاد عدالت كند و زمين را توسط عدل، پس از مردنش به واسطه ظلم، زنده سازد.»﴾[۱۵]

۷. ﴿فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ[۱۶] (پس ايمان آريد به خدا و رسول و نوري كه فرود آورديم، و خداوند بدانچه كنيد آگاه است.)

علاّمه قبيسي مي نويسد حافظ ابوجعفر محمد بن جرير طبري گفت در حجه الوداع پيامبر(ص) فرمود: اي مردم، ﴿آمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا﴾ سپس فرمود: نور در من است، سپس در ـ علي است، و بعد در نسل وي باشد تا قائم مهدي.﴾[۱۷]

۸. {{قرآن|حَتَّي إِذا رَأَوْا ما يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً وَ أَقَلُّ عَدَداً[۱۸]‌ (تا وقتي كه ببيند آنچه را وعده داده مي شوند، پس به زودي بدانند كه چه كسي از حيث يار ناتوان تر و از حيث عدد كمتر است.)

حافظ قندوزي از امام سجاد(ع) در تفسير اين آيه نقل مي كند كه«ما يوعدون» (آنچه وعده داده مي شوند) در اين آيه «قائم» مهدي و اصحاب و ياران اويند. و هنگامي كه «قائم» ظهور كند دشمنان او ضعيف تر و عددشان كمتر است.[۱۹]

گفتني است كه از منظر اهل سنت آيات فراوان ديگري درباره حضرت مهدي وجود دارد[۲۰] كه ذكر همه آنها در اين پاسخنامه نمي گنجد.


مطالعه بيشتر

۱. موعود قرآن، صادق حسيني شيرازي.

۲. در انتظار ققنوس، ترجمه مهدی علی زاده.


منابع

  1. ↑ فصلنامه تخصصي انتظار، سال اوّل، شماره اول، پاييز ۱۳۸۰، صاحب امتياز بنياد فرهنگي حضرت مهدي موعود، ص۱۷۱، مقاله سامي بدري.
  2. ↑ توبه/۳۳.
  3. ↑ انصاري قرطبي، ابو عبدالله محمد بن احمد، الجامع الاحكام القرآن، تحقيق عبدالرزاق المهدي، چاپ دارالكتاب العربي، ۱۴۱۸ه‍ ، ج۸، ص۱۱۱.
  4. ↑ سيد مؤمن بن حسن الشبلنجي، نورالابصار، چاپ دارالجيل، ص۳۴۳.
  5. ↑ ميبدي رشيد الدين، امام احمد، (از عالمان قرن پنجم)، كشف الاسرار، ج۴، ص۱۱۹ ـ ۱۲۰.
  6. ↑ هود/۸۶.
  7. ↑ مؤمن بن حسن مؤمن الشبلنجي، نورالابصار، چاپ دارالجيل، بيروت، ۱۴۰۹ هـ، ص۳۴۹.
  8. ↑ سيوطي، جلال الدين، الدّر المنثور في التفسير بالمأثور، دارالفكر، چاپ دوم، ج۱، ص۲۶۴.
  9. ↑ تفسير كسف الاسرار، ج۱، ص۳۲۵.
  10. ↑ آل عمران/۲۰۰.
  11. ↑ حسيني شيرازي، صادق، موعودِ قرآن، ترجمه مؤسسه الامام المهدي، چاپ ۱۳۶۰، ص۲۲، به نقل از ينابيع الموده، ص۵۰۶.
  12. ↑ اعراف/۱۸۷.
  13. ↑ حسيني شيرازي، صادق، موعودِ قرآن، ص۴۴، به نقل از ينابيع الموده، ص۴۲۹.
  14. ↑ حديد/۱۷.
  15. ↑ حسيني شيرازي، صادق، موعودِ قرآن، ص۱۳۹، به نقل از ينابيع الموده، ص۵۱۴.
  16. ↑ تغابن/۸.
  17. ↑ همان، موعودِ قرآن، ص۱۴۶، به نقل از، ماذا في التاريخ، ج۳، ص۱۴۷ ـ ۱۴۵.
  18. ↑ جن/۲۴.
  19. ↑ موعود قرآن، به نقل از ينابيع الموده، ص۵۱۵.
  20. ↑ چون قصص/۵، انبياء/۱۰۵، نساء/۵۹ و ......