بداء در امامت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
{{اصول دین و فروع دین}} | {{اصول دین و فروع دین}} | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
[[بداء]] در مورد [[خداوند]] به این معنا است که آنچه خداوند از قبل میدانسته ولی برای انسانها معلوم نبوده، آنرا اظهار و آشکار میسازد.<ref>غرویان، محسن | [[بداء]] در مورد [[خداوند]] به این معنا است که آنچه خداوند از قبل میدانسته ولی برای انسانها معلوم نبوده، آنرا اظهار و آشکار میسازد.<ref>غرویان، محسن/ غلامی، میرباقری، آموزش عقائد، قم، نشر دارالعلم، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۱۷۲.</ref> [[شیعیان]]، بداء به معنای ظهور بعد از جهل را به خداوند نسبت نمیدهند؛ زیرا هیچ گونه جهلی در مورد خداوند راه ندارد. | ||
مردم در مورد امام پس از [[امام هادی(ع)]] گمان میکردند سید محمد فرزند ارشد ایشان امام خواهد بود. این اعتقاد براساس ظواهر بود، از جمله اینکه [[امامت]] در بزرگترین فرزندان ائمه(ع) بوده است و سید محمد هم از [[امام عسگری|امام حسن عسکری]] از نظر سنی بزرگتر بودهاند و به همین دلیل مردم گمان بردند که سید محمد امام بعدی ایشان است. | مردم در مورد امام پس از [[امام هادی(ع)]] گمان میکردند سید محمد فرزند ارشد ایشان امام خواهد بود. این اعتقاد براساس ظواهر بود، از جمله اینکه [[امامت]] در بزرگترین فرزندان ائمه(ع) بوده است و سید محمد هم از [[امام عسگری|امام حسن عسکری]] از نظر سنی بزرگتر بودهاند و به همین دلیل مردم گمان بردند که سید محمد امام بعدی ایشان است. | ||
[[شیخ طوسی]] در مسئله بداء درباره امام عسکری معتقد است: تعدادی از شیعیان گمان میکردند که امامت در وجود محمد است؛ زیرا او از امام حسن عسکری(ع) بزرگتر بود. بنابراین وقتی سید محمد از دنیا رفت، امر خداوند در مورد او ظاهر شد که او امام نیست و به امامت نصب نشده است. همانگونه که در مورد اسماعیل فرزند امام صادق(ع) نیز همینگونه شد.<ref>طوسی، محمد بن | [[شیخ طوسی]] در مسئله بداء درباره امام عسکری معتقد است: تعدادی از شیعیان گمان میکردند که امامت در وجود محمد است؛ زیرا او از امام حسن عسکری(ع) بزرگتر بود. بنابراین وقتی سید محمد از دنیا رفت، امر خداوند در مورد او ظاهر شد که او امام نیست و به امامت نصب نشده است. همانگونه که در مورد اسماعیل فرزند امام صادق(ع) نیز همینگونه شد.<ref>طوسی، محمد بن حسن، الغیبه، تحقيق: عباد الله تهرانى و على احمد ناصح، قم، مؤسسه معارف اسلامی، چاپ سوم، ۱۴25ق، ص۲۰۲.</ref> | ||
حدیثهای بسیاری که نام ائمه در آنها آمده است، همانهایی بودهاند که خداوند از ابتدا تعیین کرده بود. هیچگاه چنین نبوده که در علم خدا، امامت با سید محمد باشد و بعد بداء شده و امامحسن عسکری امام گردیده باشد. | حدیثهای بسیاری که نام ائمه در آنها آمده است، همانهایی بودهاند که خداوند از ابتدا تعیین کرده بود. هیچگاه چنین نبوده که در علم خدا، امامت با سید محمد باشد و بعد بداء شده و امامحسن عسکری امام گردیده باشد. | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۰۵
امام هادی(ع) میفرماید برای خدا درباره امام عسکری بعد از محمد (فرزند ارشد امام هادی)، بداء حاصل شده است. آیا بداء در تعیین امام را میتوان پذیرفت؟
|
بداء در مورد خداوند به این معنا است که آنچه خداوند از قبل میدانسته ولی برای انسانها معلوم نبوده، آنرا اظهار و آشکار میسازد.[۱] شیعیان، بداء به معنای ظهور بعد از جهل را به خداوند نسبت نمیدهند؛ زیرا هیچ گونه جهلی در مورد خداوند راه ندارد.
مردم در مورد امام پس از امام هادی(ع) گمان میکردند سید محمد فرزند ارشد ایشان امام خواهد بود. این اعتقاد براساس ظواهر بود، از جمله اینکه امامت در بزرگترین فرزندان ائمه(ع) بوده است و سید محمد هم از امام حسن عسکری از نظر سنی بزرگتر بودهاند و به همین دلیل مردم گمان بردند که سید محمد امام بعدی ایشان است.
شیخ طوسی در مسئله بداء درباره امام عسکری معتقد است: تعدادی از شیعیان گمان میکردند که امامت در وجود محمد است؛ زیرا او از امام حسن عسکری(ع) بزرگتر بود. بنابراین وقتی سید محمد از دنیا رفت، امر خداوند در مورد او ظاهر شد که او امام نیست و به امامت نصب نشده است. همانگونه که در مورد اسماعیل فرزند امام صادق(ع) نیز همینگونه شد.[۲]
حدیثهای بسیاری که نام ائمه در آنها آمده است، همانهایی بودهاند که خداوند از ابتدا تعیین کرده بود. هیچگاه چنین نبوده که در علم خدا، امامت با سید محمد باشد و بعد بداء شده و امامحسن عسکری امام گردیده باشد.