پرش به محتوا

تفاوت قسط و عدل: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی پاسخ
جز جایگزینی متن - ' | بازبینی =' به ' | ارزیابی کمی ='
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
علی آزادوار (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳۸: خط ۳۸:
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}
{{#seo:
|title=فرق قسط با عدل چیست - تفاوت قسط و عدل - ویکی پاسخ
|title_mode=Replaced Title
|keywords=قسط و عدل
|description=قسط و عدل در قرآن معنا و کاربرد متفاوتی دارند. عدل یعنی قرار گرفتن هر چیز در جای خود و قسط یعنی اجرای عدالت بدون تبعیض. تفاوت این دو را با مثال و آیات قرآن بخوانید.
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۵۴


سؤال

آیا قسط و عدل با یکدیگر متفاوتند؟ تفاوت آنها را با ذکر مثال بیان کنید.

عدل حد وسط میان افراط و تفریط است که در آن، زیادی یا نقصان قرار نداشته باشد. از میانه‌روی، مساوات و… نیز به «عدل» تعبیر گردیده است. در عدل هر چیز در جای خود قرار می‌گیرد و هر کسی به آنچه شایسته است می‌رسد. و اگر لیاقت آن‌را نداشته باشد، هرگز آن رتبه به او داده نمی‌شود.[۱] اما قِسط متفاوت از عدل است. شاهد این تفاوت را آیه ۹ سوره حجرات دانسته‌اند: ﴿... فَأَصْلِحُوا بَیْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُقْسِطِینَ۝۹﴾ که دو واژه عدل و قسط کنار هم آمده و در ظاهر با یکدیگر متفاوت هستند.[۲] در تفاوت این دو چند قول وجود دارد:

  • برخی در تفاوت قسط با عدل معتقدند که قسط جنبه تطبیق عدالت و اجراء آن در مصادیق را دارا است و وقتی عدل بخواهد تحقق و بروز داشته باشد، از آن به قسط تعبیر می‌گردد.
  • تفسیر نمونه در تفاوت بین قسط و عدل آورده است: مفهوم وسیع این دو کلمه هنگامی که جدا از یکدیگر استعمال می‌شوند تقریبا مساوی است و به معنای رعایت اعتدال در همه چیز و قرار دادن هر چیز در جای خویش است. اما گاه متفاوت از یکدیگر بوده و عدالت به این گفته می‌شود که انسان حق هر کسی را بپردازد و نقطه مقابلش ظلم و ستم است. اما قسط مفهومش آن است که حق کسی را به کس دیگری ندهند و به تعبیر دیگر تبعیض روا ندارد و نقطه مقابلش آن است که حق کسی را به دیگری بدهند.[۳]


منابع

  1. ↑ مصطفوی، حسن، تحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ص۵۵.
  2. ↑ نگاه کنید به ابی هلال عسکری، معجم الفروق اللغویه، ص۴۲۸.
  3. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۵۳ش، ج۶، ص۱۴۳.