عذاب عمومی پس از پیامبر(ص): تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
کتاب معتبر نبود و برای پاراگراف بعدی نیز منبع نداده بود حذف شد |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
{{سوال}} | {{سوال}} | ||
چرا از زمان پیامبر اکرم(ص) به بعد عذاب جمعی نازل نشده است؟ | چرا از زمان پیامبر اکرم(ص) به بعد عذاب جمعی نازل نشده است؟ | ||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}} | ||
{{پاسخ}}[[خداوند]] خطاب به پیامبرش فرموده تا زمانی که در میان مردم باشد، آن‌ها را عذاب نمی‌کند و همچنین تا زمانی که استغفار کنند، | {{پاسخ}} | ||
{{درگاه|کرونا}} | |||
[[خداوند]] خطاب به پیامبرش فرموده تا زمانی که در میان مردم باشد، آن‌ها را عذاب نمی‌کند و همچنین تا زمانی که مردم استغفار کنند، عذاب نمی‌شوند: «{{قرآن|وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ|ترجمه=خداوند، تا تو در میان آن‌ها هستی، آن‌ها را مجازات نخواهد کرد، و نیز تا استغفار می‌کنند خدا عذاب‌شان نمی‌کند.|سوره=انفال|آیه=۳۳}} براساس این آیه، دو عامل بازدارنده از نزول عذاب آسمانی بر امت اسلامی وجود دارد: | |||
*وجود پیامبر. | *وجود پیامبر. | ||
*[[توبه]] و استغفار. | *[[توبه]] و استغفار. | ||
[[امام علی(ع)]] فرمودند: | [[امام علی(ع)]] فرمودند: {{متن عربی|ترجمه=بر روى زمين مردم را از عذاب خدا، دو چيز مايه امان بود: يكى از آن دو برداشته شد و ديگرى برجاست آنرا بگيريد و بدان تمسك جوييد. آن امان كه برداشته شد رسول الله بود. و آن امان كه برجاى ماند، استغفار است. خداى تعالى فرمايد: «تا آن گاه كه تو در ميان‌شان هستى، خدا عذاب‌شان نكند و تا آن گاه كه از خدا آمرزش مى طلبند خدا عذاب‌شان نخواهد كرد».}}<ref>شريف الرضي، محمد بن حسين، نهج البلاغه،مصحح: صبحي صالح، قم، هجرت،چ1، 1414ق، ص483، حکمت ۸۸.</ref> از این روایت به دست می‌آید که در زمان حیات پیامبر اسلام که قرآن او را «رحمت برای عالمیان» معرفی کرده،<ref>انبیاء، ۱۰۷.</ref> مردم از [[عذاب|عذاب آسمانی]] در امان بوده‌اند. در زمان حاضر نیز گرچه گناهانی که سبب نزول عذاب شود، رخ می‌دهد، ولی [[استغفار]] و [[توبه]] و پشیمانی سبب رفع آن عذاب‌ها می‌شود. {{پایان پاسخ}} | ||
{{پایان پاسخ}} | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ نوامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۷
چرا از زمان پیامبر اکرم(ص) به بعد عذاب جمعی نازل نشده است؟
خداوند خطاب به پیامبرش فرموده تا زمانی که در میان مردم باشد، آن‌ها را عذاب نمی‌کند و همچنین تا زمانی که مردم استغفار کنند، عذاب نمی‌شوند: «﴿وَ ما كانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَ أَنْتَ فيهِمْ وَ ما كانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ؛ خداوند، تا تو در میان آن‌ها هستی، آن‌ها را مجازات نخواهد کرد، و نیز تا استغفار می‌کنند خدا عذاب‌شان نمی‌کند.﴾(انفال:۳۳) براساس این آیه، دو عامل بازدارنده از نزول عذاب آسمانی بر امت اسلامی وجود دارد:
- وجود پیامبر.
- توبه و استغفار.
امام علی(ع) فرمودند: «بر روى زمين مردم را از عذاب خدا، دو چيز مايه امان بود: يكى از آن دو برداشته شد و ديگرى برجاست آنرا بگيريد و بدان تمسك جوييد. آن امان كه برداشته شد رسول الله بود. و آن امان كه برجاى ماند، استغفار است. خداى تعالى فرمايد: «تا آن گاه كه تو در ميان‌شان هستى، خدا عذاب‌شان نكند و تا آن گاه كه از خدا آمرزش مى طلبند خدا عذاب‌شان نخواهد كرد».»[۱] از این روایت به دست می‌آید که در زمان حیات پیامبر اسلام که قرآن او را «رحمت برای عالمیان» معرفی کرده،[۲] مردم از عذاب آسمانی در امان بوده‌اند. در زمان حاضر نیز گرچه گناهانی که سبب نزول عذاب شود، رخ می‌دهد، ولی استغفار و توبه و پشیمانی سبب رفع آن عذاب‌ها می‌شود.
منابع