پرش به محتوا

حبل‌الله در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

خط ۲۰: خط ۲۰:
== مصادیق حبل الله ==
== مصادیق حبل الله ==
=== قرآن ===
=== قرآن ===
بیشتر مفسران، قرآن را مصداق بارز حبل الله دانسته‌اند.<ref>كشف الاسرار و عدة الابرار، ج۲، ص: ۲۳۱، تفسير جوامع الجامع، ج۱، ص: ۱۹۴، الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل، زمخشری، ج۱، ص: ۳۹۴، تفسیر المنار، رشیر رضا محمد، ج۴،ص۱۷</ref> در تفسير الدّرّ المنثور از پيغمبر (ص) و در کتاب معانی‌الاخبار از [[امام سجاد(ع)]] نقل شده است که فرمودند: «حبل الله» قرآن است.<ref>فرهنگ نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۲۰۱۷</ref>
بیشتر مفسران، قرآن را مصداق بارز حبل الله دانسته‌اند.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=كشف الاسرار و عدة الابرار|سال=1371|نام=احمد بن محمد|نام خانوادگی=میبدی|ناشر=تهران، امیر کبیر|جلد=2|صفحه=231}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تفسير جوامع الجامع|سال=1377|نام=فضل بن حسن|نام خانوادگی=طبرسی|ناشر=تهران، انتشارات دانشگاه تهران|جلد=1|صفحه=194}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=الكشاف عن حقائق غوامض التنزيل|سال=1407|نام=محمود|نام خانوادگی=زمخشری|ناشر=بیروت، دار الكتاب العربی|جلد=1|صفحه=394}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تفسیر المنار|سال=1414|نام=محمد|نام خانوادگی=رشید رضا|ناشر=بیروت، دار المعرفة|جلد=4|صفحه=17}}</ref> در کتاب معانی‌ الاخبار از [[امام سجاد(ع)]] نقل شده است که فرمودند: <nowiki>{{وَ حَبْلُ‏ اللَّهِ‏ هُوَ الْقُرْآن‏}}</nowiki>«حبل الله» قرآن است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=معانی الاخبار|سال=1403|نام=محمد بن علی|نام خانوادگی=ابن بابویه|ناشر=قم، دفتر انتشارات اسلامى‏|صفحه=132}}</ref>


ابن کثیر دمشقی از علمای اهل سنت این روایت را از [[پیامبر اکرم(ص)]] نقل نموده که حضرت فرموده است: {{متن عربی|إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ‏ هُوَ النُّورُ الْمُبِینُ، وَ الْحَبْلُ‏ الْمَتِینُ‏، وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى، وَ الدَّرَجَةُ الْعُلْیَا، وَ الشِّفَاءُ الْأَشْفَى|ترجمه=قرآن نور آشکار، ریسمان محکم، دستگیره مطمئن، پایگاه بلند، و بهترین شفا دهنده است}}.<ref>ابن کثیر دمشقی، اسماعیل، تفسیر القرآن، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۱۹ق، ج۲، ص۷۶.</ref>
ابن کثیر دمشقی از علمای اهل سنت این روایت را از [[پیامبر اکرم(ص)]] نقل نموده که حضرت فرموده است: {{متن عربی|إِنَّ هَذَا الْقُرْآنَ‏ هُوَ النُّورُ الْمُبِینُ، وَ الْحَبْلُ‏ الْمَتِینُ‏، وَ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى، وَ الدَّرَجَةُ الْعُلْیَا، وَ الشِّفَاءُ الْأَشْفَى|ترجمه=قرآن نور آشکار، ریسمان محکم، دستگیره مطمئن، پایگاه بلند، و بهترین شفا دهنده است}}.<ref>ابن کثیر دمشقی، اسماعیل، تفسیر القرآن، بیروت، دارالکتب العلمیه، ۱۴۱۹ق، ج۲، ص۷۶.</ref>
۱٬۵۰۲

ویرایش