پرش به محتوا

مذهب حافظ شیرازی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۶: خط ۱۶:
== تشیع حافظ ==
== تشیع حافظ ==


شواهدی در دیوان حافظ در باب تشیع او وجود دارد. از جمله بیت «حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق/ بدرقه رهت شود همت شحنه نجف».<ref>محمد معین، حافظ شیرین سخن، بنگاه بازرگانی پروین، ص 306.</ref>همچنین، دو رباعی در مدح و منقبت امام علی(ع) که در نسخه های معتبر دیوان حافظ آمده است.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، حافظ، تهران، نشر ناهید، ص 125.</ref> نیز، ابیاتی در برخی از غزل های اصیل دیوان حافظ که دلالت بر تشیع او دارد. مانند بیت «حافظ ز جان محب رسول است و آل او/ بر این سخن گواست خداوند اکبرم». همچنین، قصیده ای با مطلع «مقدری که ز آثار صنع کرد اظهار/ سپهر و مهر و مه و سال و ماه و لیل و نهار» که در آن صریحاً عقاید کلامی شیعی اظهار شده است و در پایان از دشمنان چهارده معصوم بیزاری جسته و خود را اهل تولای به ایشان بر شمرده است. نیز، غزلی با مطلع «ای دل غلام شاه جهان باش و شاه باش/ پیوسته در حمایت لطف اله باش» که ضمن آن به ولایت امام علی(ع) اشاره شده است و درباره زیارت بارگاه امام رضا(ع) سخن گفته است.<ref>محمد معین، حافظ شیرین سخن، بنگاه بازرگانی پروین، ص 305-306.</ref>  
شواهدی در دیوان حافظ در باب تشیع او وجود دارد. از جمله بیت «حافظ اگر قدم زنی در ره خاندان به صدق/ بدرقه رهت شود همت شحنه نجف».<ref>محمد معین، حافظ شیرین سخن، بنگاه بازرگانی پروین، ص 306.</ref>همچنین، دو رباعی در مدح و منقبت امام علی(ع) که در نسخه های معتبر دیوان حافظ آمده است.<ref>بهاءالدین خرمشاهی، حافظ، تهران، نشر ناهید، ص 125.</ref> نیز، ابیاتی در برخی از غزل های اصیل دیوان حافظ که دلالت بر تشیع او دارد. مانند بیت «حافظ ز جان محب رسول است و آل او/ بر این سخن گواست خداوند اکبرم». همچنین، قصیده ای با مطلع «مقدری که ز آثار صنع کرد اظهار/ سپهر و مهر و مه و سال و ماه و لیل و نهار» که در آن صریحاً عقاید کلامی شیعی اظهار شده است و در پایان از دشمنان چهارده معصوم بیزاری جسته و خود را اهل تولای به ایشان بر شمرده است. نیز، غزلی با مطلع «ای دل غلام شاه جهان باش و شاه باش/ پیوسته در حمایت لطف اله باش» که ضمن آن به ولایت امام علی(ع) اشاره شده است و درباره زیارت بارگاه امام رضا(ع) سخن گفته است.<ref>محمد معین، حافظ شیرین سخن، بنگاه بازرگانی پروین، ص 305-306.</ref>
 
برخی محققان ابیاتی که بر تشیع اعتقادی حافظ اشاره می کنند را، به دلیل عدم وجود در نسخه های معتبر مصحح دیوان او، الحاقی قلمداد می کنند. باقی ابیات هم چیزی بیش از محبت او نسبت به خاندان عصمت و طهارت(ع) اثبات نمی کند. محبتی که هم از شافعی بودن حافظ سرچشمه می گیرد و هم به دلیل رشد علایق شیعی در دوران او در ایران طبیعی به نظر می رسد.   
{{مطالعه بیشتر}}
{{مطالعه بیشتر}}


۶٬۷۱۶

ویرایش