لقب ستی برای حضرت معصومه(س)
 | این مقاله هماکنون به دست Shamloo در حال ویرایش است. |
لقب ستّی، که برای حضرت معصومه(س) بهکار رفته، به چه معناست.
لقب ستّی یکی از القاب عام حضرت فاطمهٔ معصومه(س) در میان شیعیان و به معنای زن والامقام است. در منابع القاب بسیاری برای آن حضرت آمده است: از جمله آنها میتوان به طاهره، حمیده، بِرّه، رشیده و تقّیه اشاره کرد.[۱]
در میان شیعیان واژهٔ ستّی بهعنوان لقب آن حضرت استفاده میشود. این واژه از القاب خاص آن حضرت نیست و فقط بهعنوان لقب احترامآمیز عام برای خانمها در ابتدای نام آنها آورده میشود. واژهٔ ستّی واژهای عربی است که اصل آن سیّدتی بوده است.[۲] شیخ عباس قمی (۱۲۹۴-۱۳۵۹ق)، محدث شیعه، عنوان میکند که این واژه عربی است و به معنای خانم من و بیبی من بهکار میرود و همان سیّدتی عربی است.[۳]
در متون روایی و تاریخی، این واژه بهعنوان لقبی احترامآمیز برای زنان والامرتبه بهکار میرفته است. برای نمونه، در نقلی این لقب از سوی ام ایمن، صحابی رسول خدا(ص)، برای حضرت زهرا(س) استفاده شده است.[۴] همچنین، این لقب برای حضرت زینب(س) و برخی دیگر از زنان منسوب به اهلبیت(ع) نیز بهکار رفته است.[۵] نیز، این عنوان را نرجس خاتون(س)، مادر امام عصر(ع)، برای حکیمه خاتون، عمهٔ امام حسن عسکری(ع)، بهکار برده است.[۶]
منابع
- ↑ نائینی اردستانی، محمدعلی بن حسین، انوار المشعشعین، تحقیق محمدرضا انصاری قمی، قم، کتابخانهٔ بزرگ حضرت آیتالله العظمی مرعشی نجفی ج۱، ص۲۱۱.
- ↑ الزبیدی، محمد مرتضی الحسینی، تاج العروس من جواهر القاموس، تحقیق علی شیری، بیروت، دارالفکر، ۱۴۱۴ق، ج۳، ص۶۴.
- ↑ قمی، عباس بن محمدرضا، منتهی الآمال فی تواریخ النبی و الآل، قم، دلیل ما، ۱۳۷۹ش، ج۳، ص۱۵۸۱.
- ↑ انصاری، محمد اسماعیل، موسوعة الکبری عن فاطمة الزهراء، قم، دلیل ما، ۱۴۲۸ق، ج۸، ص۳۶۸.
- ↑ بیضون، لبیب، موسوعة کربلا، بیروت، مؤسسة اعلمی، ۱۴۲۷ق، ج۲ ٬ص۶۴۷؛ نیز: بیضون، موسوعة کربلا، ج۲، ص۴۲۶.
- ↑ ابن شدقم، سید ضامن الحسینی المدنی، تحفة الازهار و زلال الانهار فی نسب ابناء الائمة الاطهار، تهران، میراث مکتوب، ۱۳۷۸ش، ج۳، ص۵۰۲.