پرش به محتوا

ویکی پاسخ:سوال برگزیده/۱۴: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی پاسخ
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
<div style="bor der: 1px solid #a7d7f9; padding: 10px; background-color: #eff7ff; border-radius: 5px; font-size: 115%">
<div style="bor der: 1px solid #a7d7f9; padding: 10px; background-color: #eff7ff; border-radius: 5px; font-size: 115%">
علت حرمت روزهٔ عید فطر چیست؟
آیا رهبر انقلاب، آیت الله خامنه‌ای، توانست آنگونه که باید ایران را رهبری کند؟
</div>
</div>


علت حرمت [[روزه]] [[عید فطر]] را اموری چون برخوردار شدن روزه‌داران از پاداش الهی دانسته‌اند که لازمهٔ آن انجام آداب و اعمالی خاص در روز عید فطر است که با روزه‌داری در این روز سازگاری ندارد. ممنوعیت روزه‌داری در این روز نشانه‌ای بر نگاه اعتدالی در اعمال دینی در اسلام قلمداد شده است.
پس از رحلت [[امام خمینی]] و آغاز رهبری [[آیت‌الله سید علی خامنه‌ای]]، جمهوری اسلامی با شرایط پیچیده‌ای از جمله پایان جنگ و ضرورت بازسازی کشور، تغییر ماهیت تهدیدهای خارجی از تقابل نظامی به فشارهای سیاسی و فرهنگی، و تحولات مهم نظام بین‌الملل مانند فروپاشی شوروی و افزایش فشارهای ایالات متحده روبه‌رو بود. در این دوره، رهبری نظام در چارچوب اختیارات قانونی به تعیین سیاست‌های کلی کشور پرداخت و برنامه‌هایی مانند سند چشم‌انداز ۲۰ ساله، تأکید بر توسعه علمی از طریق نهضت تولید علم و جنبش نرم‌افزاری، و توجه به نقش جوانان و نخبگان در پیشرفت کشور مطرح شد. در نتیجه، در پاسخ به این پرسش که آیا رهبر انقلاب توانست [[ایران]] را آنگونه که باید رهبری کند، می‌توان گفت که بر اساس این دیدگاه، مدیریت کشور در این شرایط پیچیده با تکیه بر سیاست‌گذاری کلان، حفظ اصول انقلاب و جهت‌دهی به توسعه علمی و اقتصادی دنبال شده است.


کشف علت حرمت روزه در عید فطر به قلمرو فلسفهٔ احکام یا علل الشرایع مربوط می‌شود که قلمرویی است دور از دسترس عقل آدمی. فهم علت احکام تا جایی مقدور است که توسط [[وحی]] قرآنی یا سنت معصومان(ع) به ما ابلاغ شده است.
{{چپ|[[کارآمدی آیت‌الله خامنه‌ای در مقام رهبری|... مطالعه بیشتر]]}}
 
 
{{چپ|[[علت حرمت روزه عید فطر|... مطالعه بیشتر]]}}

نسخهٔ ‏۳۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۸:۰۵

آیا رهبر انقلاب، آیت الله خامنه‌ای، توانست آنگونه که باید ایران را رهبری کند؟

پس از رحلت امام خمینی و آغاز رهبری آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، جمهوری اسلامی با شرایط پیچیده‌ای از جمله پایان جنگ و ضرورت بازسازی کشور، تغییر ماهیت تهدیدهای خارجی از تقابل نظامی به فشارهای سیاسی و فرهنگی، و تحولات مهم نظام بین‌الملل مانند فروپاشی شوروی و افزایش فشارهای ایالات متحده روبه‌رو بود. در این دوره، رهبری نظام در چارچوب اختیارات قانونی به تعیین سیاست‌های کلی کشور پرداخت و برنامه‌هایی مانند سند چشم‌انداز ۲۰ ساله، تأکید بر توسعه علمی از طریق نهضت تولید علم و جنبش نرم‌افزاری، و توجه به نقش جوانان و نخبگان در پیشرفت کشور مطرح شد. در نتیجه، در پاسخ به این پرسش که آیا رهبر انقلاب توانست ایران را آنگونه که باید رهبری کند، می‌توان گفت که بر اساس این دیدگاه، مدیریت کشور در این شرایط پیچیده با تکیه بر سیاست‌گذاری کلان، حفظ اصول انقلاب و جهت‌دهی به توسعه علمی و اقتصادی دنبال شده است.