روزه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
'''روزه''' یعنی اینکه انسان از اذان صبح تا اذان مغرب، به نیت فرمانبری از خداوند، از خوردن، آشامیدن و از چيزهايی كه روزه را باطل می كند، آگاهانه خودداری نمايد. روزه در اسلام، یکی از ارکان و فروع دین به شمار میرود. طبق احکام فقهی، روزه یا واجب یا مستحب یا مکروه یا حرام؛ که روزه ماه رمضان واجب و جزء ارکان دین به شمار میرود. روزه به عنوان «ضیافت الهی» معرفی شده است؛ فرصتی که در آن مؤمنان با ترک لذتهای مادی، به تمرین خویشتنداری، تقویت اراده و پالایش روح میپردازند. | '''روزه''' یعنی اینکه انسان از اذان صبح تا اذان مغرب، به نیت فرمانبری از خداوند، از خوردن، آشامیدن و از چيزهايی كه روزه را باطل می كند، آگاهانه خودداری نمايد. روزه در اسلام، یکی از ارکان و فروع دین به شمار میرود. طبق احکام فقهی، روزه یا واجب یا مستحب یا مکروه یا حرام؛ که روزه ماه رمضان واجب و جزء ارکان دین به شمار میرود. روزه به عنوان «ضیافت الهی» معرفی شده است؛ فرصتی که در آن مؤمنان با ترک لذتهای مادی، به تمرین خویشتنداری، تقویت اراده و پالایش روح میپردازند. | ||
فلسفه اصلی روزه در قرآن با عبارت | فلسفه اصلی روزه در قرآن با عبارت {{قرآن|لعلّکم تتقون}} بیان شده و آن پرورش تقوا و پرهیزکاری است. روایات نیز آثار متعددی چون اخلاص، خودسازی، همدلی با نیازمندان، یادآوری آخرت و حتی سلامت جسم را به عنوان حکمتهای روزه بیان کردهاند. بنابراین، روزه تنها یک تکلیف عبادی نیست، بلکه مدرسهای جامع برای رشد معنوی، اخلاقی و اجتماعی انسان است. | ||
جایگاه روزه تنها به اسلام محدود نمیشود، بلکه در ادیان آسمانی پیشین نیز وجود داشته است. یهودیان روزههای خاصی مانند روز «یوم کیپور» دارند و در مسیحیت نیز روزه به شکل پرهیز غذایی و ریاضت برای تقرب به خدا رواج داشته است. حتی در آیینهای غیرابراهیمی نیز امساک و پرهیز از خوراک و لذتها روشی برای تزکیه روح و تهذیب درون به شمار میرفته است. از این منظر، روزه تجربهای مشترک در میان ادیان و سنتهای بشری است که هدفی واحد را دنبال میکند: یاد خدا، تقویت معنویت و نزدیکتر شدن انسان به ارزشهای والای اخلاقی. | جایگاه روزه تنها به اسلام محدود نمیشود، بلکه در ادیان آسمانی پیشین نیز وجود داشته است. یهودیان روزههای خاصی مانند روز «یوم کیپور» دارند و در مسیحیت نیز روزه به شکل پرهیز غذایی و ریاضت برای تقرب به خدا رواج داشته است. حتی در آیینهای غیرابراهیمی نیز امساک و پرهیز از خوراک و لذتها روشی برای تزکیه روح و تهذیب درون به شمار میرفته است. از این منظر، روزه تجربهای مشترک در میان ادیان و سنتهای بشری است که هدفی واحد را دنبال میکند: یاد خدا، تقویت معنویت و نزدیکتر شدن انسان به ارزشهای والای اخلاقی. | ||
نسخهٔ ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۶
روزه چیست؟ با چه هدفی در اسلام تشریع شده است و جایگاه آن در دیگر ادیان چگونه تعریف شده؟
روزه یعنی اینکه انسان از اذان صبح تا اذان مغرب، به نیت فرمانبری از خداوند، از خوردن، آشامیدن و از چيزهايی كه روزه را باطل می كند، آگاهانه خودداری نمايد. روزه در اسلام، یکی از ارکان و فروع دین به شمار میرود. طبق احکام فقهی، روزه یا واجب یا مستحب یا مکروه یا حرام؛ که روزه ماه رمضان واجب و جزء ارکان دین به شمار میرود. روزه به عنوان «ضیافت الهی» معرفی شده است؛ فرصتی که در آن مؤمنان با ترک لذتهای مادی، به تمرین خویشتنداری، تقویت اراده و پالایش روح میپردازند.
فلسفه اصلی روزه در قرآن با عبارت ﴿لعلّکم تتقون﴾ بیان شده و آن پرورش تقوا و پرهیزکاری است. روایات نیز آثار متعددی چون اخلاص، خودسازی، همدلی با نیازمندان، یادآوری آخرت و حتی سلامت جسم را به عنوان حکمتهای روزه بیان کردهاند. بنابراین، روزه تنها یک تکلیف عبادی نیست، بلکه مدرسهای جامع برای رشد معنوی، اخلاقی و اجتماعی انسان است.
جایگاه روزه تنها به اسلام محدود نمیشود، بلکه در ادیان آسمانی پیشین نیز وجود داشته است. یهودیان روزههای خاصی مانند روز «یوم کیپور» دارند و در مسیحیت نیز روزه به شکل پرهیز غذایی و ریاضت برای تقرب به خدا رواج داشته است. حتی در آیینهای غیرابراهیمی نیز امساک و پرهیز از خوراک و لذتها روشی برای تزکیه روح و تهذیب درون به شمار میرفته است. از این منظر، روزه تجربهای مشترک در میان ادیان و سنتهای بشری است که هدفی واحد را دنبال میکند: یاد خدا، تقویت معنویت و نزدیکتر شدن انسان به ارزشهای والای اخلاقی.
حقیقت روزه
روزه
فلسفه روزه
فلسفه
روزه در ادیان دیگر
ادیان
https://fa.wikishia.net/view/%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%87
https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B5%D9%88%D9%85_(%D9%81%D9%82%D9%87)
منابع