ملاقات سید بن طاووس با امام زمان(ع): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(ابرابزار)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|کاربر=A.ahmadi }}
{{در دست ویرایش|کاربر=A.ahmadi }}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
{{سوال}}آیا سید بن طاووس با امام زمان(ع) ملاقات کرده است؟ ملاقات‌های او چگونه بوده است؟{{پایان سوال}}
سید بن طاووس چه کسی بوده و چه ارتباطی با امام زمان(عج) داشته است؟ آیا ملاقات ایشان با امام زمان(عج) صحت دارد؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
{{درگاه|مهدویت}}
{{درگاه|مهدویت}}


ابوالقاسم رضی الدین علی بن موسی معروف به سید علی ابن طاووس و سید، فرزند سعدالدین ابوابراهیم در حله متولد شد. او به پاکی و زهد و تقوا در میان شیعیان بسیار معروف است. به باور شیعیان، او در زمان غیبت کبری با حجت بن حسن، امام دوازدهم شیعیان دیدار کرده‌است. «سیّد بن طاووس» در سال ۶۶۴ ه‍.ق درگذشت.
[[سید ابن طاووس]] از عالمان [[شیعه]] قرن هفتم قمری است، که گزارش‌هایی از ملاقات وی با [[امام مهدی(ع)]] ذکر شده است.  


سید بن طاووس دارای آثار گران‌قدری در موضوع دعا و علوم اسلامی است و از جمله ویژگی‌های شخصیت علمی و معنوی ایشان، ارتباط و توجه فراوان شان به مولای خود، امام عصر(عج) است.
از سید بن طاووس نقل شده که سحرگاهی در سرداب مطهر، از امام زمان(ع) این مناجات را شنید: «خدایا شیعیان ما را از شعاع نور ما و طینت ما خلق کرده‌ای. آنها گناهان زیادی به اتکا بر محبت و ولایت ما کرده‌اند. اگر گناهان آنها گناهانی است که در ارتباط با تو است از آنها درگذر، که ما را راضی کرده‌ای و آنچه از گناهان آنها در ارتباط با خودشان و مردم است، خودت بین آنها را اصلاح کن و از خمسی که به حق ما است به آن‌ها بده تا راضی شوند و آن‌ها را از آتش جهنم نجات بده و آن‌ها را با دشمنان ما در خشم خود جمع نفرما!»


در کمالات سید بن طاووس آمده است که امام عصر(عج) در نامه‌های خود، ایشان را فرزند خود معرفی می‌کرد و عزت و احترام خاصی برای ایشان قائل بود و هم چنین گفته‌اند که وی «اسم اعظم» را می‌دانست و مستجاب الدعوه بوده است.
سید بن طاووس در کتاب جمال الاسبوع می‌فرماید: شخصی حضرت صاحب الزمان(عج) را در یک شنبه که تعلق به امیرالمؤمنین(ع) دارد، در بیداری مشاهده می‌کند که آن جناب در این روز جد بزرگوارش امیرالمؤمنین(ع) را به این نحو زیارت می‌کرده است: «السلام علی الشجره النبوه و الدوحه الهاشمیه المضیئه المثمره بالنبوه المونقه بالامامه و علی ضجیعیک آدم و نوح علیهما السلام. السلام علیک و علی اهل بیتک الطیبین الطاهرین. السلام علیک و علی الملائکه المحدقین بک و الحافین بقبرک. یا مولای، یا امیرالمؤمنین هذا یوم الاحد و هو یومک و باسمک و انا ضیفک فیه و جارک فاضفنی یا مولای واجرنی فانک کریم تحب الضیافه و المامور بالاجاره فافعل ما رغبت الیک فیه و رجوته منک بمنزلتک و آل بیتک عند الله و منزلته عندکم و بحق ابن عمک رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم.»
* تشرفات سید بن طاووس


# از سید بن طاووس نقل است که سحرگاهی، در سرداب مطهر، از حضرت صاحب‌الامر(عج) این مناجات را شنیدم که می‌فرمود: «خدایا شیعیان ما را از شعاع نور ما وطینت ما خلق کرده‌ای. آن‌ها گناهان زیادی به اتکا بر محبت و ولایت ما کرده‌اند. اگر گناهان آن‌ها گناهانی است که در ارتباط با توست، از آن‌ها در گذر، که ما را راضی کرده‌ای و آنچه از گناهان آن‌ها در ارتباط با خودشان و مردم است، خودت بین آن‌ها را اصلاح کن و از خمسی که به حق ماست، به آن‌ها بده تا راضی شوند و آن‌ها را از آتش جهنم نجات بده و آن‌ها را با دشمنان ما در سخط خود جمع نفرما»
سید بن طاووس ملاقات دیگری با حضرت بقیةالله را نقل می‌کند و نام ملاقات کننده را نمی‌برد. از جمله از یک نفر که راستی گفتارش نزد من به تحقیق و اثبات رسیده، می‌گفت: پیوسته دعا و از مولایم حضرت مهدی(عج) تمنا می‌کردم که مرا در زمره کسانی قرار دهد که به شرف ملاقات و خدمتگزاری ایام غیبتش نایل گشته‌اند تا بدین وسیله به نوکران و خواص حضرتش تأسی جویم.
# سید بن طاووس در کتاب جمال الاسبوع می‌فرماید: شخصی حضرت صاحب الزمان(عج) را در یک شنبه که تعلق به امیرالمؤمنین(ع) دارد، در بیداری مشاهده می‌کند که آن جناب در این روز جد بزرگوارش امیرالمؤمنین(ع) را به این نحو زیارت می‌کرده است: «السلام علی الشجره النبوه و الدوحه الهاشمیه المضیئه المثمره بالنبوه المونقه بالامامه و علی ضجیعیک آدم و نوح علیهما السلام. السلام علیک و علی اهل بیتک الطیبین الطاهرین. السلام علیک و علی الملائکه المحدقین بک و الحافین بقبرک. یا مولای، یا امیرالمؤمنین هذا یوم الاحد و هو یومک و باسمک و انا ضیفک فیه و جارک فاضفنی یا مولای واجرنی فانک کریم تحب الضیافه و المامور بالاجاره فافعل ما رغبت الیک فیه و رجوته منک بمنزلتک و آل بیتک عند الله و منزلته عندکم و بحق ابن عمک رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم.»
# سید بن طاووس ملاقات دیگری با حضرت بقیةالله را نقل می‌کند و نام ملاقات کننده را نمی‌برد. از جمله از یک نفر که راستی گفتارش نزد من به تحقیق و اثبات رسیده، می‌گفت:پیوسته دعا و از مولایم حضرت مهدی(عج) تمنا می‌کردم که مرا در زمره کسانی قرار دهد که به شرف ملاقات و خدمت گزاری ایام غیبتش نایل گشته‌اند تا بدین وسیله به نوکران و خواص حضرتش تأسی جویم.
هیچ‌کس را از نیت خودم با خبر نگردانیدم تا این که رشید ابوالعباس واسطی، در روز پنج شنبه، ۲۹ماه رجب سال ۶۳۵، بدون مقدمه گفت: به تو می‌گویند ما جز محبت نظر دیگری به تو نداریم. پس اگر خود را با صبر و بردباری تسکین دهی، مقصود حاصل می‌گردد. پرسیدم:این پیام را از جانب چه کسی می‌گویی؟ گفت:از جانب مولایمان حضرت مهدی(عج) می‌گویم.


سید بن طاووس در جایی خطاب به فرزندش می‌فرماید: ای فرزندم، محمد! از جمله چیزهایی که من در اثر معاشرت بامردم به آن مبتلا شدم این بود که پادشاهان و ملوک مرا شناخته و با من اظهار دوستی و محبت نمودند تاجایی که نزدیک بود سعادت دنیا و آخرت من تباه گردد، و میان من و مالک حقیقی و صاحب نعمتهای باطنی و ظاهریم حایل و مانع شده و جدایی اندازند به طوری که ای فرزندم مرا نمی‌دیدی مگر اینکه به سبب جاه و مقام این دار غرور، لباس ننگ و عار برتن کرده بودم و دلیل و راهنمای خود و تو به سوی هلاکت و عذاب جهنم می‌شدم. و مرا از این خطرها نجات نداد مگر فضل و کرم خداوند، جل جلاله، و دیگر تربیت و تأدیب و نصایح جدم «ورام» و پدرم، که از طفولیت مراقب و مواظب من بودند.
هیچ‌کس را از نیت خودم با خبر نگردانیدم تا این که رشید ابوالعباس واسطی، در روز پنج شنبه، ۲۹ماه رجب سال ۶۳۵، بدون مقدمه گفت: به تو می‌گویند ما جز محبت نظر دیگری به تو نداریم. پس اگر خود را با صبر و بردباری تسکین دهی، مقصود حاصل می‌گردد. پرسیدم: این پیام را از جانب چه کسی می‌گویی؟ گفت: از جانب مولایمان حضرت مهدی(عج) می‌گویم.


۴- محمد آوی سیمای رؤیایی وصول رضی الدین را در رؤیا مشاهده کرد و بامداد خطاب به همسفرش چنین گفت: «در رؤیا چنان دیدم که لقمه‌ای در دست تو (سید بن طاووس) است و می‌گویی این لقمه از دهان مولایم مهدی است. آنگاه قدری از آن را به من دادی.»
۴- محمد آوی سیمای رؤیایی وصول رضی الدین را در رؤیا مشاهده کرد و بامداد خطاب به همسفرش چنین گفت: «در رؤیا چنان دیدم که لقمه‌ای در دست تو (سید بن طاووس) است و می‌گویی این لقمه از دهان مولایم مهدی است. آنگاه قدری از آن را به من دادی.»


او با سیزده واسطه از طرف پدر با امام حسن مجتبی علیه‌السلام پیوند می‌خورد از طرف مادر به امام حسین،(ع)، می‌رسد بدین جهت او را ملقب به «ذی الحسنین» نیز کرده‌اند.
<ref>کتاب امام زمان و سیدبن‌طاووس، سید جعفر رفیعی، همراه با تلخیص و تکمیل؛ علامه مجلسی، انیس العابدین؛ علامه نوری، نجم الثاقب، ص۲۸۵؛ سیدبن طاووس، علی، کشف‌المحجه لثمره المهجه، ترجمه، ص۱۳۶.</ref>{{پایان پاسخ}}
 
ابن طاووس صبح روز دوشنبه ۵ذی القعده سال۶۶۴ هجری ظاهراً در بغداد در گذشت و بنا به نوشته حوادث جامعه، جنازه او پیش از دفن به نجف اشرف انتقال داده‌اند.
 
ناگفته نماند که قبلاً کفن خود را تهیه کرده و در حج بیت الله لباس احرام خود نموده بود و آن را در کعبه معظمه و روضات مطهره حضرت رسالت(ص) و ائمه بقیع(ع) و عراق متبرک و هر روز به آن می‌نگریست و آن را وسیله شفاعت آن بزرگواران قرار داده بود و فرموده: که چون مستحب است انسان در وقت حیات خویش بر کفن خود نظر افکند من نیز کفن خود را بیرون می‌آورم و بر آن نظر می‌افکنم. و باز فرموده که: در اخبار دیدم که جناب محمد بن عثمان بن سعید بن عمروی و پدرش از سفرای مولای ما صاحب الزمان(عج) بودند قبر خود را در ایام حیات خود محیا کرده بودند من نیز محل قبر خود را معین کردم و گفتم کسی آن را برای من حفر کند و قبر خود را در جوار جدم و مولایم علی(ع) قرار دادم در حالی که میهمان و پناهنده و وارد بر آن حضرت هستم به این امید که مانند دیگران مورد لطف و عنایتش قرار بگیرم و آن قبر را در پایین پای والدین خود قرار دادم تا اینکه خداوند مرا به خفض جناح از برای ایشان امر فرموده و مرا به نیکی و احسان به ایشان توصیه کرده است پس خواستم مادامی که در قبرم سرم در زیر پای ایشان باشد.
 
منابع:
 
-علامه مجلسی، انیس العابدین؛ علامه نوری، نجم الثاقب
 
- سیدبن طاووس، علی، کشف‌المحجه لثمره المهجه، ترجمه، ص۱۳۶
 
- کتاب امام زمان و سیدبن‌طاووس - سید جعفر رفیعی، همراه با تلخیص و تکمیل
 
- نجم الثاقب، ص۲۸۵.
{{پایان پاسخ}}


== منابع ==
== منابع ==
automoderated
۶٬۳۴۱

ویرایش