مدت اسارت اهل‌بیت(ع) پس از واقعه کربلا: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
[[پرونده:مراسم نمادین تعزیه اسارت اهل‌بیت امام حسین(ع).jpg|بندانگشتی|مراسم نمادین تعزیه اسارت اهل‌بیت امام حسین(ع)]]
[[پرونده:مراسم نمادین تعزیه اسارت اهل‌بیت امام حسین(ع).jpg|بندانگشتی|مراسم نمادین تعزیه اسارت اهل‌بیت امام حسین(ع)]]
[[فهرست همسران و فرزندان امام حسین(ع)|اهل‌بیت امام حسین(ع)]] به همراه دیگر بازماندگان حادثه کربلا، پس از [[شهادت امام حسین(ع)]]، اسیر شدند.  
[[فهرست همسران و فرزندان امام حسین(ع)|اهل‌بیت امام حسین(ع)]] به همراه دیگر بازماندگان حادثه کربلا، پس از [[شهادت امام حسین(ع)]] در روز دهم محرم سال ۶۱ هجری، اسیر شدند.  


در حادثهٔ کربلا پس از پایان نبرد،  را اسیر گرفته، شهر به شهر گرداندند و در کوفه و شام به نمایش گذاشتند.  
اسیران واقعه کربلا، در روز دوازدهم محرم، به سوی کوفه حرکت داده شدند. این اسیران، برای مدتی در کوفه نگه داشته شدند و سپس به سوی شام برده شدند. کاروان اسیران در روز اول ماه صفر به دمشق رسیدند و چند روزی  نیز در دمشق ماندند. محققان خروج از دمشق را به معنای پایان اسارت اسیران واقعه کربلا دانسته‌اند و به همین جهت مدت اسارت اهل‌بیت امام حسین(ع) را حدود یک ماه بوده است.  


روز دوازدهم محرّم، به فرمان عمر بن سعد، سپاه به سوی کوفه به راه افتاد. ابن سعد بازماندگان امام(ع) را که خاندان پیامبر(ص) بودند، با شیوه‌ای دردآور به صورت اسیر به کوفه آورد و مردم کوفه نیز برای دیدن اسیران، از شهر خارج شده، در کنار راه ایستاده بودند.
اسیران اهل‌بیت(ع) به مدت نامعلومی در زندان ابن‌زیاد ماندند و پس از کسب اطلاع ابن زیاد از یزید، به سوی شام رهسپار شد و روز اول ماه صفر ۶۱ هـ ق به دمشق رسیدند. و با توجه به نقل صحیحی که اسیران اهل بیت در روز بیستم ماه صفر سال ۶۱ هجری مطابق با اولین اربعین شهادت امام حسین(ع) به کربلا رسیده باشند باید بیش از چند روز در دمشق نمانده باشند که شهید قاضی طباطبایی در کتاب گرانسنگ «تحقیق در اولین اربعین سیدالشهدا(ع)» این قول را تقویت کرده است، بنابراین می‌توان گفت مدت اسارت اهل بیت حدود یک ماه بوده است.


این فاجعه، نقض آشکار قوانین اسلام بود؛ چرا که اسیر گرفتن زن و مرد مسلمان از نظر اسلام مردود؛ است همان گونه که علی(ع) نیز در جنگ جمل اسیر کردن زنان را روا نشمرد و عایشه را به همراهی تعدادی از زنان به شهر خودش بازگرداند؛ اما متجاوزان اموی بازماندگان و فرزندان پیامبر(ص) را به اسارت گرفته، مثل اسیران کافر، از کوفه به شام فرستادند، چهرهٔ زنان اسیر را بر اهالی شهرها و روستاهایی که بر سر راه بود، نشان دادند<ref>اللهوف، سید بن‌طاوس ص۱۵۲، ترجمه، محمد جواد مولوی‌نیا، چاپ دوم، قم، انتشارات سرور، ۱۳۷۹.</ref> و با آن‌ها در نهایت سنگدلی و خشونت مانند کنیزان و غلامانی که از بیگانه گرفته باشند، رفتار کردند.<ref>اللهوف، سید بن‌طاوس، ص۱۲۶.</ref>
این فاجعه، نقض آشکار قوانین اسلام بود؛ چرا که اسیر گرفتن زن و مرد مسلمان از نظر اسلام مردود؛ است همان گونه که علی(ع) نیز در جنگ جمل اسیر کردن زنان را روا نشمرد و عایشه را به همراهی تعدادی از زنان به شهر خودش بازگرداند؛ اما متجاوزان اموی بازماندگان و فرزندان پیامبر(ص) را به اسارت گرفته، مثل اسیران کافر، از کوفه به شام فرستادند، چهرهٔ زنان اسیر را بر اهالی شهرها و روستاهایی که بر سر راه بود، نشان دادند<ref>اللهوف، سید بن‌طاوس ص۱۵۲، ترجمه، محمد جواد مولوی‌نیا، چاپ دوم، قم، انتشارات سرور، ۱۳۷۹.</ref> و با آن‌ها در نهایت سنگدلی و خشونت مانند کنیزان و غلامانی که از بیگانه گرفته باشند، رفتار کردند.<ref>اللهوف، سید بن‌طاوس، ص۱۲۶.</ref>
۱۱٬۸۷۷

ویرایش