داستان جوان کفن‌دزد: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (A.ahmadi صفحهٔ سند داستان جوان کفن دزد را به داستان جوان کفن دزد منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}بر اساس روایتی، جوان کفن دزدی به جنازه دختری تجاوز کرده بود و از کرده خود پشیمان شده بود. پیامبر(ص) در مرحله اول آن جوان را از خود دور کرد. آیا این روایت معتبر است؟ {{پایان سوال}}
{{سوال}}بر اساس روایتی، جوان کفن دزدی به جنازه دختری تجاوز کرده بود و از کرده خود پشیمان شده بود. پیامبر(ص) در مرحله اول آن جوان را از خود دور کرد. آیا این روایت معتبر است؟ {{پایان سوال}}
{{پاسخ}}سند [[روایت|روایتی]] که بر اساس آن جوانی کفن دزد به جنازه دختری [[تجاوز به عنف|تجاوز]] کرد، پشیمان شده نزد [[پیامبر(ص)]] آمد و پیامبر(ص) او را از خود دور کرد، [[حدیث ضعیف|ضعیف]] است. با اینکه این روایت را [[شیخ صدوق]] در کتاب [[الامالی صدوق (کتاب)|امالی]] آورده است؛ ولی بیشتر راویان آن در کتاب‌های [[علم رجال|رجالی]]، ناشناخته بوده و [[ثقه|توثیق]] نشده‌اند.  
{{پاسخ}}'''داستان جوان کفن دزد''' در کتاب [[الامالی (شیخ صدوق)|الامالی]] نوشته [[شیخ صدوق]] ذکر شده است. بر اساس این روایت، جوانی کفن دزد به جنازه دختری [[تجاوز به عنف|تجاوز]] کرد، پشیمان شده نزد [[پیامبر(ص)]] آمد و پیامبر(ص) او را از خود دور کرد، [[حدیث ضعیف|ضعیف]] است. بیشتر راویان آن در کتاب‌های [[علم رجال|رجالی]]، ناشناخته بوده و [[ثقه|توثیق]] نشده‌اند.  


== حدیث ==
==حدیث==
[[شیخ صدوق]] در کتاب [[الامالی صدوق (کتاب)|الأمالی]] از محمد بن ابراهيم بن اسحاق، از احمد بن محمد همدانی، از احمد بن صالح بن سَعْد تَمیمی، از موسی بن داوود، از وليد بن هِشام، از هشام بن حَسّان، از حسن بن ابی‌حسن بصری، از عبدالرحمن بن غَنْم دَوْسی ، [[حدیث]] بلندی نقل کرده که خلاصه آن چنین است:
[[شیخ صدوق]] در کتاب [[الامالی صدوق (کتاب)|الأمالی]] از محمد بن ابراهيم بن اسحاق، از احمد بن محمد همدانی، از احمد بن صالح بن سَعْد تَمیمی، از موسی بن داوود، از وليد بن هِشام، از هشام بن حَسّان، از حسن بن ابی‌حسن بصری، از عبدالرحمن بن غَنْم دَوْسی ، [[حدیث]] بلندی نقل کرده که خلاصه آن چنین است:


خط ۱۰: خط ۱۰:
پیامبر اسلام(ص) پس از شنیدن این گناه، به او گفت: «از من دور شو، می‌ترسم آتشی به سوی تو بیاید و من را نیز با تو بسوزاند؛ زیرا تو به آتش نزدیک شده‌ای.» جوان به بیابان رفت و چهل روز [[عبادت]] کرده از خدا درخواست بخشش کرد. پس از چهل روز، خداوند آیاتی را بر پیامبر(ص) [[وحی]] کرده و [[توبه]] او را پذیرفت. حضرت محمد(ص) نزد آن جوان رفته و خبر قبولی توبه‌اش را به او داد. سپس رو به [[صحابه|اصحاب]] کرده و گفت :‌ «این گونه از گناه خود توبه کنید.<ref>شیخ صدوق، محمد، الأمالی، به تحقیق قسم الدراسات الاسلامیة مؤسسة البعثة، قم، مرکز الطباعة والنشر فی مؤسسة البعثة، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۹۷.</ref>  
پیامبر اسلام(ص) پس از شنیدن این گناه، به او گفت: «از من دور شو، می‌ترسم آتشی به سوی تو بیاید و من را نیز با تو بسوزاند؛ زیرا تو به آتش نزدیک شده‌ای.» جوان به بیابان رفت و چهل روز [[عبادت]] کرده از خدا درخواست بخشش کرد. پس از چهل روز، خداوند آیاتی را بر پیامبر(ص) [[وحی]] کرده و [[توبه]] او را پذیرفت. حضرت محمد(ص) نزد آن جوان رفته و خبر قبولی توبه‌اش را به او داد. سپس رو به [[صحابه|اصحاب]] کرده و گفت :‌ «این گونه از گناه خود توبه کنید.<ref>شیخ صدوق، محمد، الأمالی، به تحقیق قسم الدراسات الاسلامیة مؤسسة البعثة، قم، مرکز الطباعة والنشر فی مؤسسة البعثة، ۱۴۱۷ق، ج۱، ص۹۷.</ref>  


== بررسی سند ==
==بررسی سند==
سند حدیث، از نظر [[علم رجال|رجالی]]، [[حدیث ضعیف|ضعیف]] بوده و قابل استناد نیست. نام محمد بن ابراهیم بن اسحاق که در سند این روایت است، در کتاب‌های اولیه رجال نیامده است و به اعتقاد [[سید ابوالقاسم خویی]]، [[مرجع تقلید]] و رجال‌شناس شیعه، [[ثقه|وثاقت]] او ثابت نیست (نمی‌توان به نقل او اطمینان کرد).<ref>خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۴، ص۲۲۱.</ref>
سند حدیث، از نظر [[علم رجال|رجالی]]، [[حدیث ضعیف|ضعیف]] بوده و قابل استناد نیست. نام محمد بن ابراهیم بن اسحاق که در سند این روایت است، در کتاب‌های اولیه رجال نیامده است و به اعتقاد [[سید ابوالقاسم خویی]]، [[مرجع تقلید]] و رجال‌شناس شیعه، [[ثقه|وثاقت]] او ثابت نیست (نمی‌توان به نقل او اطمینان کرد).<ref>خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، ج۱۴، ص۲۲۱.</ref>


بیشتر راویان این روایت، از جمله احمد بن صالح بن سَعْد تَمیمی، موسی بن داوود؛ ولید بن هِشام؛ هشام بن حَسّان و عبدالرحمن بن غَنْم دَوْسی افرادی هستند که در کتاب‌های رجالی، ناشناخته بوده و توثیق نشده‌اند.
بیشتر راویان این روایت، از جمله احمد بن صالح بن سَعْد تَمیمی، موسی بن داوود؛ ولید بن هِشام؛ هشام بن حَسّان و عبدالرحمن بن غَنْم دَوْسی افرادی هستند که در کتاب‌های رجالی، ناشناخته بوده و توثیق نشده‌اند.


== ناسازگاری با قرآن ==
==ناسازگاری با قرآن==
محتوای بخشی از این روایت که پیامبر(ص)، جوان توبه‌کننده را از خود دور کرد، با [[قرآن]] ناسازگار است؛ زیرا بر اساس آیه ۶۴ [[سوره نساء]]، اگر گنهکاران پیش پیامبر(ص) آمده و از او بخواهند از خدا [[توبه|درخواست آمرزش]] کند، خدا را بخشنده می‌یابند.
محتوای بخشی از این روایت که پیامبر(ص)، جوان توبه‌کننده را از خود دور کرد، با [[قرآن]] ناسازگار است؛ زیرا بر اساس آیه ۶۴ [[سوره نساء]]، اگر گنهکاران پیش پیامبر(ص) آمده و از او بخواهند از خدا [[توبه|درخواست آمرزش]] کند، خدا را بخشنده می‌یابند.


== منابع ==
==منابع==
{{پانویس|۲}}
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
{{شاخه
automoderated
۶٬۳۴۱

ویرایش