آرزوی مرگ از حضرت مریم(س)

سؤال
آرزوی مرگ کردن حضرت مریم(س) برای چه بود؟

براساس قرآن، حضرت مریم(س) در شرایط سخت زایمان، آرزوی مرگ کرده است: ﴿فَأَجَاءَهَا الْمَخَاضُ إِلَىٰ جِذْعِ النَّخْلَةِ قَالَتْ يَا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هَٰذَا وَكُنْتُ نَسْيًا مَنْسِيًّا؛ تا درد زايمان، او را به سوى تنه درخت خرمايى كشانيد. گفت: «اى كاش، پيش از اين مرده بودم و يكسر فراموش‌شده بودم.»(مریم:۲۳) این آیه، نشان از وضعیت بسیار سخت حضرت مریم در آن لحظات دارد.[۱] محمدجواد مغنیه از مفسران معاصر شیعی معتقد است این نوع کلمات و تعابیر برای هر انسانی که در شرايط سخت قرار گرفته، طبیعی است و تا زمانی که از روی شک در دین و از بین برنده یقینش نباشد، اشکالی ندارد.[۲]

حضرت مریم شوهر نداشت و باردار شدن او به اراده خداوند و بدون هیچ رابطه جنسی بود.[۳] او برای به دنیا آوردن فرزند به مکانی دوردست رفت.[۴] قرآن تنها کلام مریم در زمان سخت را نقل کرده و در مورد علت آرزوی مرگ از طرف او سخنی نمی‌گوید.[۵] مفسران معتقدند عوامل مختلفی وجود داشته که مجموع آن‌ها شرايطی برای مریم(س) فراهم آورده که او چنین آرزویی داشته باشد[۶]:

  • مریم در میان بنی‌اسرائیل مشهور به زهد بود که خداوند أنها كانت مشهورة في بني إسرائيل بالزهد لنذر أمها و تشاح الأنبياء في تربيتها و تكفل زكريا بها، و لأن الرزق كان يأتيها من عند اللّه تعالى، فلما كانت في نهاية الشهرة استحيت من هذه الواقعه[۵]
  • بديهى است تنها ترس تهمتهاى آينده نبود كه قلب مريم را مى‏فشرد، هر چند مشغله فكرى مريم بيش از همه همين موضوع بود، ولى مشكلات و مصائب ديگر مانند و دوست و ياور، در بيابانى تنهاى تنها، نبودن محلى براى استراحت، آبى براى نوشيدن و غذا براى خوردن، وسيله براى نگاهدارى مولود جديد، اينها امورى بود كه سخت او را تكان می‌داد[۶]
  • قالَتْ يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا فتاة عذراء، تركت الدنيا و لم تر مسئوليات الحياة، سواء كانت مسئوليات البيت أو مسئوليات المجتمع لأنها كانت متعبدة، و متحررة من علاقات الدنيا، و يأتيها المخاض، و هذه أول تجربة لها في الحياة، فلم تعرف كيف تتصرف تجاهها، كما انها كانت وحيدة في الصحراء، و لم تجد من يمد لها يد العون! آنئذ شعرت بمشقة بالغة[۱] وضع حمل بدون قابله[۷]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ من هدى القرآن، ج‏7، ص: ۳۲
  2. تفسير الكاشف، ج‏5، ص: ۱۷۷.
  3. طبرسى فضل بن حسن، مجمع البيان فى تفسير القرآن، ۱۳۷۲ش، ج۶، ص۷۸۹.
  4. مجمع البيان في تفسير القرآن، ج‏6، ص: ۷۸۹
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ مفاتيح الغيب، ج‏21، ص ۵۲۵.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ تفسير نمونه، ج‏13، ص ۴۱
  7. تفسير نمونه، ج‏13، ص ۴۱