«دنیا خانه‌ای است پوشیده از بلاها»: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷
 
(۱۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۴: خط ۴:
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
خطبه ۲۲۶ نهج‌البلاغه در برخی نسخه‌ها با شماره دیگری بیان شده است. روش این کتاب بر بیان اسناد نبوده اما محققان در کتاب‌های دیگری به بررسی اسناد این سخنان رداخته و به طور مفصل آن را بیان نموده‌اند. سند این خطبه نیز در کتاب‌های دیگر بیان شده و محمد دشتی در کتابی با این منظور تمام سندهای آن را بیان نموده است.
'''«دنیا خانه‌ای است پوشیده از بلاها»''' بخشی از گفتار امام علی(ع) که در [[نهج البلاغه]] نیز نقل شده است. امام در این خطبه، دنیا را مذمت کرده و به مردم توصیه کرده که از سرگذشت پیشینیان عبرت بگیرند.  
 
این خطبه علاوه بر نهج البلاغه در دیگر کتاب‌های شیعه و اهل‌سنت نقل شده است.


==محتوای خطبه==
==محتوای خطبه==
[[امام علی(ع)]] در حقیقت و شناخت دنیا می‌فرماید: «دنیا خانه‌ای است پوشیده از بلاها، به حیله و نیرنگ شناخته شده، نه حالات آن پایدار است و نه مردم آن از سلامت برخوردارند. حالاتش گوناگون و هر روز نوبت به یکی می‌رسد و …» سپس مردم را به عبرت گرفتن از دنیا فراخوانده و می‌فرماید: «ای بندگان خدا: بدانید شما و آنان که در این دنیا زندگی می‌کنید بر همان راهی می‌روید که گذشتگان پیموده‌اند. کسانی که عمرشان بیش از عمرهای شما و خانه‌هایشان آبادتر از خانه‌های شما و آثارشان ماندگارتر از آثار شما بود، آوازهایشان خاموش شد، و …<ref>نهج البلاغه، ترجمه: دشتی، محمد، قم، مؤسسه انتشارات ائمه(ع)، اول، ۱۳۷۹هـ ش، خطبه۲۲۶، ص۴۶۲.</ref>»
[[امام علی(ع)]] در خطبه‌ای، دنیا را چنین معرفی می‌کند:  
{{نقل قول|«دنیا خانه‌ای است پوشیده از بلاها، به حیله و نیرنگ شناخته شده، نه حالات آن پایدار است و نه مردم آن از سلامت برخوردارند. حالاتش گوناگون و هر روز نوبت به یکی می‌رسد و …»|ارجاع=سید رضی، نهج البلاغه، قم، هجرت، ۱۳۷۹ش، خطبه۲۲۶.}}
امام در ادامه مردم را به عبرت گرفتن از دنیا فراخوانده:  
{{نقل قول|«ای بندگان خدا: بدانید شما و آنان که در این دنیا زندگی می‌کنید بر همان راهی می‌روید که گذشتگان پیموده‌اند. کسانی که عمرشان بیش از عمرهای شما و خانه‌هایشان آبادتر از خانه‌های شما و آثارشان ماندگارتر از آثار شما بود، آوازهایشان خاموش شد، و …»|ارجاع=سید رضی، نهج البلاغه، قم، هجرت، ۱۳۷۹ش، خطبه۲۲۶.}}


==سند خطبه==
==سند خطبه==
این خطبه در برخی از نهج البلاغه‌های چاپ‌های متاخر، شماره ۲۱۷ است، اما در ترجمه [[محمد دشتی]] و … خطبه ۲۲۶ [[نهج‌البلاغه]] است. کتاب نهج‌البلاغه بدون سند و بدون آوردن نام‌های راویان است اما این خطبه در کتاب‌های حدیثی دیگر با اسامی راویان آمده است و دانشمندان اسلامی هر کدام با توجه به روش خویش این اسناد را در کتاب‌های جداگانه تحت عنوان مصادر و مدارک نهج البلاغه گردآوری کرده‌اند.
این گفتار در خطبه ۲۲۶ [[نهج‌البلاغه]] نقل شده است. این خطبه در کتاب‌های حدیثی دیگر با ذکر اسامی راویان آمده است:  
 
محمد دشتی کتابی در این خصوص نوشته و در ذیل هر [[خطبه]]، نامه و حکمت، منابع دیگری را که این کلمات را آورده‌اند ذکر کرده است و در ذیل این خطبه می‌نویسند، و علاوه بر نهج البلاغه در این کتاب‌ها نیز خطبه ۲۲۶ آمده است:
 
* کتاب [[کنزالعمال]] نوشته المتقی هندی، بیروت، مؤسسه الرساله، ج۱۶، ص۲۰۱.
 
* [[تذکره الخواص]] نوشته ابن راوندی متوفای ۵۷۳ هـ ق، ص۱۲۲ و منهاج البراعه، ج۲، ص۳۹۲ از همان مولف.
 
* [[حلیه الاولیا]] نوشته ابونعیم.
 
* [[اخبار الطوال]] دینوری.
 
* [[عیون الحکم و المواعظ]] نوشته علی‌لیثی واسطی بی‌جا، دارالحدیث، اول، ۱۳۷۶هـ ش، ص۹۱ و ۲۵۱ با اضافات و تفاوت‌های جزئی.
 
* [[بحارالانوار]] نوشته مجلسی، بیروت، مؤسسه الوفاء دوم، ۱۴۰۳ هـ ق، ج۷۰، ص۱۱۷.
 
* المناقب نوشته خوارزمی.
 
* [[تاریخ مدینه دمشق]] نوشته ابن عساکر.
 
* [[ارشاد القلوب]] نوشته حسن بن ابی الحسن دیلمی، بی‌جا، انتشارات شریف رضی، ۱۴۱۲هـ ق، ج۱، ص۳۰، ب ۴،<ref>دشتی، محمد، روش‌های تحقیق در اسناد و مدارک نهج البلاغه، قم. امام علی(ع)، اول، ۱۳۶۸هـ ش، ص۱۹۰.</ref>


این خطبه به‌طور مفصل‌تر از نهج البلاغه در کتاب المناقب چنین آمده است:
* [[تذکره الخواص]] نوشته ابن راوندی عالم شیعی قرن ششم.<ref>ابن‌راوندی، تذکره الخواص، متوفای ۵۷۳ق، ص۱۲۲.</ref>
* [[کنزالعمال]] نوشته متقی هندی<ref>متقی هندی، کنزالعمال، بیروت، مؤسسه الرساله، ج۱۶، ص۲۰۱.</ref>


موفق بن احمد خوارزمی، صاحب المناقب، از ابوالحسن علی بن احمد العاصمی، از اسماعیل بن احمد الواعظ، از پدرش از ابوالحسین ابن بشران، الورک بغداد از حسین بن صفوان، از عبدالله بن محمد بن ابی الدنیا، از علی بن حسین بن عبدالله، از عبدالله بن صالح بن مسلم العجلی از پدرش از مردی از بنی‌شیبان از مولا امیرالمؤمنین(ع) ...<ref>خوارزمی، موفق؛ المناقب، قم، مؤسسه نشر اسلامی، دوم، ۱۴۱۱ هـ ق، ص۳۷۰.</ref>
* [[عیون الحکم و المواعظ]] نوشته علی‌لیثی واسطی<ref>لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، بی‌جا، دارالحدیث، ۱۳۷۶ش، ص۹۱ و ۲۵۱.</ref> با اضافات و تفاوت‌های جزئی.


البته در سند دیگر به جای مردی از بنی‌شیبان آمده عبدالله بن صالح، از پدرش از امیرالمؤمنین(ع) که ابن عساکر چنین نوشته: ابوالقاسم علی بن ابراهیم، از رشأ بن نظیف از حسن بن اسماعیل، از احمد بن مروان، از ابوقبیصه از سعید از عبدالله بن صالح العجلی، از پدرش از مولا امیرالمؤمنین(ع) : ...<ref>ابن عساکر، معروف؛ تاریخ مدینه دمشق، بی‌جا، دارالفکر، ۱۴۱۵ هـ ق، ج۴۲، ص۵۰۰،</ref> از این مطالب می‌توان چنین برداشت نمود که این خطبه از امیرالمؤمنین(ع) نقل شده است.
* [[ارشاد القلوب]] نوشته حسن بن ابی الحسن دیلمی.<ref>دیلمی، ارشاد القلوب، بی‌جا، شریف رضی، ۱۴۱۲ق، ج۱، ص۳۰.</ref>
* [[تاریخ مدینه دمشق]] نوشته ابن عساکر مورخ اهل‌سنت.<ref>ابن عساکر، معروف؛ تاریخ مدینه دمشق، بی‌جا، دارالفکر، ۱۴۱۵ هـ ق، ج۴۲، ص۵۰۰،</ref>
{{پایان پاسخ}}
{{پایان پاسخ}}


خط ۵۷: خط ۴۴:
  | ارجاعات =
  | ارجاعات =
  | بازبینی نویسنده =  
  | بازبینی نویسنده =  
  | بازبینی =
  | بازبینی =شد
  | تکمیل =
  | تکمیل =
  | اولویت =ج
  | اولویت =ج
  | کیفیت =ج
  | کیفیت =ب
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}
۱۱٬۸۷۷

ویرایش