یقین در آیه ۹۹ سوره حجر - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi: تکمیل منابع

2025-03-01T10:10:41Z

تکمیل منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۰
خط ۳:		خط ۳:
	منظور از کلمه الیقین و تفسیر آن در آیه {{قرآن\|وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَأتِیَکَ الْیَقِینُ}} چیست؟		منظور از کلمه الیقین و تفسیر آن در آیه {{قرآن\|وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَأتِیَکَ الْیَقِینُ}} چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}مفسران اتفاق دارند یقین در آیه ۹۹ [[سوره حجر]]، به معنای مرگ است. شواهد قرآنی هم دلالت می‌کند که یقین به معنای مرگ ~~و جهان آخرت~~ آمده است.		{{پاسخ}}
			مفسران اتفاق دارند یقین در آیه ۹۹ [[سوره حجر]]، به معنای مرگ است. شواهد قرآنی از جمله آیه ۴۷ سوره مدثر، هم دلالت می‌کند که یقین به معنای مرگ آمده است.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۱۳:		خط ۱۴:

	== معنای یقین ==		== معنای یقین ==
	~~مشهور در میان مفسران این است که~~ «یقین» در آیه ۹۹ سوره حجر به معنای «مرگ» است و به ~~این~~ جهت مرگ، ~~یقین نامیده~~ شده ~~که یک~~ امر مسلم است و ~~هر کس~~ در هر ~~چیز شک کند نمی‌تواند~~ در ~~هنگام~~ مرگ ~~تردید~~ به خود راه ~~دهد؛ زیرا در آن~~ هنگام ~~پرده‌ها کنار می‌رود~~ و ~~حقایق~~ در برابر چشم انسان ~~آشکار می‌شود~~ و حالت یقین ~~برای او پیدا می‌گردد~~.		«یقین» در آیه ۹۹ سوره حجر به معنای «مرگ» است.
			<ref>ابن‏ ابى‏‌حاتم، عبدالرحمن بن محمد، تفسير القرآن العظيم، ریاض، مكتبه نزار مصطفى الباز، چاپ سوم، ۱۴۱۹ق، ج۷، ص۲۲۷۴.</ref>
			<ref>طبرى، محمد بن جرير، جامع البيان فى تفسير القرآن، بیروت، دار المعرفه، چاپ اول، ۱۴۱۲ق، ج۱۴، ص۵۱.</ref>
			<ref>قمى مشهدى، محمد بن محمدرضا، تفسير كنز الدقائق و بحر الغرائب، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى. سازمان چاپ و انتشارات، چاپ اول، ۱۳۶۸ش، ج۷، ص۱۷۱.</ref>
			‏<ref>فيض كاشانى، محمد بن شاه مرتضى، تفسير الصافي، تهران، مكتبه الصدر، چاپ دوم، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۱۲۵.</ref>
			به اين جهت مرگ، يقين ناميده شده كه يك امر مسلم است و انسان در هر چيز شك كند در مرگ نمى‏‌تواند ترديد به خود راه دهد. يا اينكه به هنگام مرگ پرده‏‌ها كنار مى‏‌رود و حقايق در برابر چشم انسان آشكار مى‏‌شود و حالت يقين براى او پيدا مى‏‌گردد.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref>
			اطلاق مرگ بر یقین به جهت انکشاف واقع بوسیله آن است یعنی تا آنگاه که واقع منکشف شود و حقایق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات [[سوره مدثر]] است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن\|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ\|ترجمه=ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغ‌مان آمد.\|سوره=مدثر\|آیه=۴۶ ۴۷}}

	~~اطلاق مرگ بر~~ یقین به ~~جهت انکشاف واقع بوسیله آن~~ است ~~یعنی تا آنگاه~~ که ~~واقع منکشف شود~~ و ~~حقایق~~ ایمان و ~~کفر آشکار گردد پروردگارت را~~ عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.		از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی‌اساس و پایه است:
			# به شهادت بعضی از آیات قرآن (مدثر / ۴۶ و ۴۷) یقین به معنی مرگ است که هم برای مؤمنان و هم برای دوزخیان خواهد بود.
			# مخاطب این سخن [[پیامبر(ص)]] است و مقام یقین پیامبر بر همه محرز است آیا کسی می‌تواند ادعا کند که پیامبر دارای مقام یقینی از نظر ایمان نبوده است؟!
			# تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر(ص) تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و [[علی(ع)]] در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> <ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.</ref>

	و مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ شانزدهم، ۱۳۷۶، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات [[سوره مدثر]] است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن\|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ\|سوره=مدثر\|آیه=۴۶ ۴۷\|ترجمه=ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغمان آمد.}}

	از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی اساس و پایه است:

	~~۱. به شهادت بعضی از آیات قرآن (مدثر / ۴۶ و ۴۷) یقین به معنی مرگ است که هم برای مؤمنان و هم برای دوزخیان خواهد بود.~~

	۲. مخاطب این سخن [[پیامبر(ص)]] است و مقام یقین پیامبر بر همه محرز است آیا کسی می‌تواند ادعا کند که پیامبر دارای مقام یقینی از نظر ایمان نبوده است؟!

	۳. تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر(ص) تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و [[علی(ع)]] در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>قاموس قرآن، همان، و تفسیر نمونه، همان.</ref>
	== رابطه عبادت و تکامل ==		== رابطه عبادت و تکامل ==
	[[علامه طباطبایی]] اعتقاد دارد یقین در این آیه، نمی‌تواند به معنای یقین از راه تفکر و عبادت باشد، زیرا که پیامبر(ص) همواره یقین داشته و قرآن او را از ~~موقنین~~ و هدایت‌شدگان و معصومین دانسته است.<ref>~~ترجمه تفسیر المیزان،علامه طباطبایی، ج۱۲، ص۲۸۹</ref>~~		[[علامه طباطبایی]] اعتقاد دارد یقین در این آیه، نمی‌تواند به معنای یقین از راه تفکر و عبادت باشد، زیرا که [[حضرت محمد(ص)\|پیامبر(ص)]] همواره یقین داشته و قرآن او را از اهل یقین و هدایت‌شدگان و معصومین دانسته است.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۲، ص۲۸۹.</ref>

	انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد، و هرگز چرخ تکامل او متوقف نخواهد شد. از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، به همین دلیل ممکن نیست انسان لحظه‌ای در زندگی از این مکتب بزرگ تربیتی بی‌نیاز گردد و آنها که فکر می‌کنند انسان ممکن است به جایی برسد که نیازی به عبادت نداشته باشد یا تکامل انسان را محدود پنداشته‌اند یا مفهوم عبادت را درک نکرده‌اند.

	تا زمانی که جامعه انسانی برپاست و زندگی او در این جهان ادامه دارد تکالیف الهی هم ادامه خواهد داشت و برچیده شدن بساط تکلیف از انسان مفهومش، فراموش کردن احکام و قوانین و نتیجه آن فساد مجتمع انسانی خواهد بود. این نکته نیز قابل توجه است که اعمال نیک و عبادات سرچشمه حصول ملکات فاضله نفسانی است و هنگامی که این اعمال به حد کافی انجام گرفت و آن ملکات فاضله در نفس انسان قوت یافت آن ملکات نیز به نوبه خود سرچشمه اعمال نیک بیشتر و اطاعت و بندگی خدا خواهد بود. و از اینجا روشن می‌گردد آنها که گمان کرده‌اند هدف از تکلیف، تکمیل ایشان است، بنابراین هنگامی که ایشان به کمال خود رسیدند بقاء تکلیف معنی ندارد؛ مغالطه ای بیش نیست، چرا که اگر انسان دست از تکلیف بردارد فوراً جامعه رو به فساد خواهد گذاشت و در چنین جامعه ای چگونه یک فرد کامل می‌تواند زندگی کند و اگر با داشتن ملکات فاضله دست از عبادت و بندگی خدا بردارد مفهومش مخالفت این ملکات با آثار قطعی آنهاست.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ~~بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات،~~ ج۱۲، ~~ص۲۱۰~~.</ref>~~{{پایان پاسخ}}~~
	~~{{مطالعه بیشتر}}~~

	~~== مطالعه بیشتر ==~~		انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد و هرگز چرخ تکامل او متوقف نخواهد شد. از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، به همین دلیل ممکن نیست انسان لحظه‌ای در زندگی از این مکتب بزرگ تربیتی بی‌نیاز گردد و آنها که فکر می‌کنند انسان ممکن است به جایی برسد که نیازی به عبادت نداشته باشد یا تکامل انسان را محدود پنداشته‌اند یا مفهوم عبادت را درک نکرده‌اند.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۱، ص۱۴۴.</ref>
	~~تفسیر~~ نمونه، ج۱۱، ~~ص۱۴۲~~

	~~قاموس قرآن، ج۷، ص۲۶۸–۲۷۰~~		تا زمانی که جامعه انسانی برپاست و زندگی او در این جهان ادامه دارد تکالیف الهی هم ادامه خواهد داشت و برچیده شدن بساط تکلیف از انسان مفهومش، فراموش کردن احکام و قوانین و نتیجه آن فساد مجتمع انسانی خواهد بود. این نکته نیز قابل توجه است که اعمال نیک و عبادات سرچشمه حصول ملکات فاضله نفسانی است و هنگامی که این اعمال به حد کافی انجام گرفت و آن ملکات فاضله در نفس انسان قوت یافت آن ملکات نیز به نوبه خود سرچشمه اعمال نیک بیشتر و اطاعت و بندگی خدا خواهد بود. و از اینجا روشن می‌گردد آنها که گمان کرده‌اند هدف از تکلیف، تکمیل ایشان است، بنابراین هنگامی که ایشان به کمال خود رسیدند بقاء تکلیف معنی ندارد؛ مغالطه ای بیش نیست، چرا که اگر انسان دست از تکلیف بردارد فوراً جامعه رو به فساد خواهد گذاشت و در چنین جامعه ای چگونه یک فرد کامل می‌تواند زندگی کند و اگر با داشتن ملکات فاضله دست از عبادت و بندگی خدا بردارد مفهومش مخالفت این ملکات با آثار قطعی آنهاست.
			<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۲، ص۲۹۵.</ref>
			<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۱، ص۱۴۶.</ref>

	موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.		{{پایان پاسخ}}
	{{پایان ~~مطالعه بیشتر~~}}

	== منابع ==		== منابع ==
خط ۵۱:		خط ۴۷:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه = شد
	\| تیترها =		\| تیترها = شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت = ب
	\| کیفیت =		\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۰۱

2022-05-11T07:01:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	منظور از کلمه الیقین و تفسیر آن در آیه {{قرآن\|وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَأتِیَکَ الْیَقِینُ}} چیست؟		منظور از کلمه الیقین و تفسیر آن در آیه {{قرآن\|وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَأتِیَکَ الْیَقِینُ}} چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}مفسران اتفاق دارند یقین در آیه ۹۹ سوره ~~حجر،~~ به معنای مرگ است. شواهد قرآنی هم ~~وجود دارد~~ که یقین به معنای مرگ و جهان آخرت آمده است.		{{پاسخ}}مفسران اتفاق دارند یقین در آیه ۹۹ [[سوره حجر]]، به معنای مرگ است. شواهد قرآنی هم دلالت می‌کند که یقین به معنای مرگ و جهان آخرت آمده است.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۱۴:		خط ۱۳:

	== معنای یقین ==		== معنای یقین ==
	~~معروف و~~ مشهور در میان مفسران این است که «یقین» در آیه ۹۹ سوره حجر به معنای «مرگ» است و به این جهت ~~مرگ~~ یقین نامیده شده که یک امر مسلم است و هر کس در هر چیز شک کند نمی‌تواند در هنگام مرگ تردید به خود راه ~~دهد،~~ زیرا در آن هنگام پرده‌ها کنار می‌رود و حقایق در برابر چشم انسان آشکار می‌شود و حالت یقین برای او پیدا می‌گردد.		مشهور در میان مفسران این است که «یقین» در آیه ۹۹ سوره حجر به معنای «مرگ» است و به این جهت مرگ، یقین نامیده شده که یک امر مسلم است و هر کس در هر چیز شک کند نمی‌تواند در هنگام مرگ تردید به خود راه دهد؛ زیرا در آن هنگام پرده‌ها کنار می‌رود و حقایق در برابر چشم انسان آشکار می‌شود و حالت یقین برای او پیدا می‌گردد.

	اطلاق مرگ بر یقین به جهت انکشاف واقع بوسیله آن است یعنی تا آنگاه که واقع منکشف شود و حقایق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.		اطلاق مرگ بر یقین به جهت انکشاف واقع بوسیله آن است یعنی تا آنگاه که واقع منکشف شود و حقایق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.

	و مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ شانزدهم، ۱۳۷۶، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات سوره مدثر است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن\|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ\|سوره=مدثر\|آیه=۴۶ ۴۷\|ترجمه=ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغمان آمد.}}		و مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ شانزدهم، ۱۳۷۶، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات [[سوره مدثر]] است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن\|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ\|سوره=مدثر\|آیه=۴۶ ۴۷\|ترجمه=ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغمان آمد.}}

	از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی اساس و پایه است:		از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی اساس و پایه است:
خط ۲۴:		خط ۲۳:
	۱. به شهادت بعضی از آیات قرآن (مدثر / ۴۶ و ۴۷) یقین به معنی مرگ است که هم برای مؤمنان و هم برای دوزخیان خواهد بود.		۱. به شهادت بعضی از آیات قرآن (مدثر / ۴۶ و ۴۷) یقین به معنی مرگ است که هم برای مؤمنان و هم برای دوزخیان خواهد بود.

	۲. مخاطب این سخن پیامبر(ص) است و مقام یقین پیامبر بر همه محرز است آیا کسی می‌تواند ادعا کند که پیامبر دارای مقام یقینی از نظر ایمان نبوده است؟!		۲. مخاطب این سخن [[پیامبر(ص)]] است و مقام یقین پیامبر بر همه محرز است آیا کسی می‌تواند ادعا کند که پیامبر دارای مقام یقینی از نظر ایمان نبوده است؟!

	۳. تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و علی(ع) در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>قاموس قرآن، همان، و تفسیر نمونه، همان.</ref>		۳. تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر(ص) تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و [[علی(ع)]] در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>قاموس قرآن، همان، و تفسیر نمونه، همان.</ref>

	علامه طباطبایی اعتقاد دارد این یقین، نمی تواند به معنای یقین از راه تفکر و عبادت باشد، زیرا که پیامبر(ص) همواره یقین داشته و قرآن او را از موقنین و هدایت شدگان و معصومین دانسته است.
	== رابطه عبادت و تکامل ==		== رابطه عبادت و تکامل ==
	~~انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد،~~ از ~~نقطه عدم آغاز به حرکت کرده~~ و ~~به سوی بی‌نهایت همچنان پیش می‌رود و هرگز چرخ تکامل او~~ (~~هرگاه در مسیر باشد~~) ~~متوقف نخواهد شد. از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، اندیشه انسان را بیدار~~ و ~~فکر~~ او ~~را متوجه بی‌نهایت می‌سازد، گرد و غبار غفلت و گناه~~ را از دل و ~~جان می‌شوید، صفات عالی انسانی را در وجود او پرورش می‌دهد، روح ایمان را تقویت و آگاهی~~ و ~~مسئولیت به انسان می‌بخشد.~~		[[علامه طباطبایی]] اعتقاد دارد یقین در این آیه، نمی‌تواند به معنای یقین از راه تفکر و عبادت باشد، زیرا که پیامبر(ص) همواره یقین داشته و قرآن او را از موقنین و هدایت‌شدگان و معصومین دانسته است.<ref>ترجمه تفسیر المیزان،علامه طباطبایی، ج۱۲، ص۲۸۹</ref>

	به همین دلیل ممکن نیست انسان لحظه‌ای در زندگی از این مکتب بزرگ تربیتی بی‌نیاز گردد و آنها که فکر می‌کنند انسان ممکن است به جایی برسد که نیازی به عبادت نداشته باشد یا تکامل انسان را محدود پنداشته‌اند یا مفهوم عبادت را درک نکرده‌اند.

	~~«علامه طباطبایی» در~~ تفسیر «المیزان» می‌فرماید: «همه موجودات به سوی تکامل می‌روند و نوع تکامل انسان در دل اجتماع صورت می‌گیرد، به همین دلیل ذاتاً اجتماعی آفریده شده است. از طرفی اجتماع در صورتی می‌تواند پرورش و تکامل انسان را تضمین کند که دارای احکام و قوانین منظمی باشد و افراد جامعه در پرتو احترام به آن قوانین، امور خود را سامان داده، از تصادمات پیشگیری کنند و حدود مسئولیتها را مشخص نمایند. به تعبیر دیگر اگر جامعه انسانی صالح گردد، افراد می‌توانند به هدف نهایی خویش در آن برسند و اگر فاسد شود افراد از این تکامل بازمی‌مانند.

	~~این احکام~~ و ~~قوانین اعم~~ از ~~قوانین اجتماعی یا عبادی،~~ در ~~صورتی مؤثر خواهد بود که~~ از ~~طریق نبوت~~ و ~~وحی آسمانی گرفته شود~~.		انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد، و هرگز چرخ تکامل او متوقف نخواهد شد. از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، به همین دلیل ممکن نیست انسان لحظه‌ای در زندگی از این مکتب بزرگ تربیتی بی‌نیاز گردد و آنها که فکر می‌کنند انسان ممکن است به جایی برسد که نیازی به عبادت نداشته باشد یا تکامل انسان را محدود پنداشته‌اند یا مفهوم عبادت را درک نکرده‌اند.

	~~و این را نیز می‌دانیم~~ که ~~«احکام عبادی» بخشی از این تکامل فردی و اجتماعی را تشکیل می‌دهد. و از اینجا روشن می‌شود تا~~ جامعه انسانی برپاست و زندگی او در این جهان ادامه دارد تکالیف الهی هم ادامه خواهد داشت و برچیده شدن بساط تکلیف از انسان مفهومش، فراموش کردن احکام و قوانین و نتیجه آن فساد مجتمع انسانی خواهد بود. این نکته نیز قابل توجه است که اعمال نیک و عبادات سرچشمه حصول ملکات فاضله نفسانی است و هنگامی که این اعمال به حد کافی انجام گرفت و آن ملکات فاضله در نفس انسان قوت یافت آن ملکات نیز به نوبه خود سرچشمه اعمال نیک بیشتر و اطاعت و بندگی خدا خواهد بود. و از اینجا روشن می‌گردد آنها که گمان کرده‌اند هدف از تکلیف، تکمیل ایشان است، بنابراین هنگامی که ایشان به کمال خود رسیدند بقاء تکلیف معنی ندارد؛ مغالطه ای بیش نیست، چرا که اگر انسان دست از تکلیف بردارد فوراً جامعه رو به فساد خواهد گذاشت و در چنین جامعه ای چگونه یک فرد کامل می‌تواند زندگی کند و اگر با داشتن ملکات فاضله دست از عبادت و بندگی خدا بردارد مفهومش مخالفت این ملکات با آثار قطعی آنهاست.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، ج۱۲، ص۲۱۰.</ref>		تا زمانی که جامعه انسانی برپاست و زندگی او در این جهان ادامه دارد تکالیف الهی هم ادامه خواهد داشت و برچیده شدن بساط تکلیف از انسان مفهومش، فراموش کردن احکام و قوانین و نتیجه آن فساد مجتمع انسانی خواهد بود. این نکته نیز قابل توجه است که اعمال نیک و عبادات سرچشمه حصول ملکات فاضله نفسانی است و هنگامی که این اعمال به حد کافی انجام گرفت و آن ملکات فاضله در نفس انسان قوت یافت آن ملکات نیز به نوبه خود سرچشمه اعمال نیک بیشتر و اطاعت و بندگی خدا خواهد بود. و از اینجا روشن می‌گردد آنها که گمان کرده‌اند هدف از تکلیف، تکمیل ایشان است، بنابراین هنگامی که ایشان به کمال خود رسیدند بقاء تکلیف معنی ندارد؛ مغالطه ای بیش نیست، چرا که اگر انسان دست از تکلیف بردارد فوراً جامعه رو به فساد خواهد گذاشت و در چنین جامعه ای چگونه یک فرد کامل می‌تواند زندگی کند و اگر با داشتن ملکات فاضله دست از عبادت و بندگی خدا بردارد مفهومش مخالفت این ملکات با آثار قطعی آنهاست.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، ج۱۲، ص۲۱۰.</ref>{{پایان پاسخ}}
	{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

A.rezapour در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۳۶

2022-05-11T06:36:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۰۶
خط ۴:		خط ۴:
	منظور از کلمه الیقین و تفسیر آن در آیه {{قرآن\|وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَأتِیَکَ الْیَقِینُ}} چیست؟		منظور از کلمه الیقین و تفسیر آن در آیه {{قرآن\|وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَأتِیَکَ الْیَقِینُ}} چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}مفسران اتفاق دارند یقین در آیه ۹۹ سوره حجر، به معنای مرگ است. شواهد قرآنی هم وجود دارد که یقین به معنای مرگ و جهان آخرت آمده است.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۲۷:		خط ۲۷:

	۳. تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و علی(ع) در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>قاموس قرآن، همان، و تفسیر نمونه، همان.</ref>		۳. تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و علی(ع) در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>قاموس قرآن، همان، و تفسیر نمونه، همان.</ref>

			علامه طباطبایی اعتقاد دارد این یقین، نمی تواند به معنای یقین از راه تفکر و عبادت باشد، زیرا که پیامبر(ص) همواره یقین داشته و قرآن او را از موقنین و هدایت شدگان و معصومین دانسته است.
	== رابطه عبادت و تکامل ==		== رابطه عبادت و تکامل ==
	انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد، از نقطه عدم آغاز به حرکت کرده و به سوی بی‌نهایت همچنان پیش می‌رود و هرگز چرخ تکامل او (هرگاه در مسیر باشد) متوقف نخواهد شد. از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، اندیشه انسان را بیدار و فکر او را متوجه بی‌نهایت می‌سازد، گرد و غبار غفلت و گناه را از دل و جان می‌شوید، صفات عالی انسانی را در وجود او پرورش می‌دهد، روح ایمان را تقویت و آگاهی و مسئولیت به انسان می‌بخشد.		انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد، از نقطه عدم آغاز به حرکت کرده و به سوی بی‌نهایت همچنان پیش می‌رود و هرگز چرخ تکامل او (هرگاه در مسیر باشد) متوقف نخواهد شد. از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، اندیشه انسان را بیدار و فکر او را متوجه بی‌نهایت می‌سازد، گرد و غبار غفلت و گناه را از دل و جان می‌شوید، صفات عالی انسانی را در وجود او پرورش می‌دهد، روح ایمان را تقویت و آگاهی و مسئولیت به انسان می‌بخشد.

A.rezapour در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۰۷

2022-05-11T06:07:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۷
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۱۴۲.		تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۱۴۲
	قاموس قرآن، ج۷، ص۲۶۸–۲۷۰.
			قاموس قرآن، ج۷، ص۲۶۸–۲۷۰

	موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.		موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.
	{{پایان مطالعه بیشتر}}		{{پایان مطالعه بیشتر}}

A.rezapour: /* مطالعه بیشتر */

2022-05-11T06:06:53Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۶
خط ۴۱:		خط ۴۱:

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	۱. تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۱۴۲.		تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۱۴۲.
	۲.		قاموس قرآن، ج۷، ص۲۶۸–۲۷۰.
	۳. قاموس قرآن، ج۷، ص۲۶۸–۲۷۰.		موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.
	۴.
	۵. موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.

	~~آیت الله مهدوی کنی، نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی~~.
	{{پایان مطالعه بیشتر}}		{{پایان مطالعه بیشتر}}

A.rezapour در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۰۵

2022-05-11T06:05:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۵
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	معروف و مشهور در میان مفسران این است که «یقین» در آیه ~~شریفه مورد سؤال<ref>~~حجر~~/ ۹۹.</ref>~~ به معنای «مرگ» است و به این جهت مرگ یقین نامیده شده که یک امر مسلم است و هر کس در هر چیز شک کند نمی‌تواند در هنگام مرگ تردید به خود راه دهد، زیرا در آن هنگام پرده‌ها کنار می‌رود و حقایق در برابر چشم انسان آشکار می‌شود و حالت یقین برای او پیدا می‌گردد.
			== متن آیه ==
			{{قرآن بزرگ\|وَاعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّىٰ يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ
			\| سوره = حجر
			\| آیه = ۹۹
			\| ترجمه = و پروردگارت را پرستش كن تا اينكه مرگ تو فرا رسد.
			}}

			== معنای یقین ==
			معروف و مشهور در میان مفسران این است که «یقین» در آیه ۹۹ سوره حجر به معنای «مرگ» است و به این جهت مرگ یقین نامیده شده که یک امر مسلم است و هر کس در هر چیز شک کند نمی‌تواند در هنگام مرگ تردید به خود راه دهد، زیرا در آن هنگام پرده‌ها کنار می‌رود و حقایق در برابر چشم انسان آشکار می‌شود و حالت یقین برای او پیدا می‌گردد.

	اطلاق مرگ بر یقین به جهت انکشاف واقع بوسیله آن است یعنی تا آنگاه که واقع منکشف شود و حقایق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.		اطلاق مرگ بر یقین به جهت انکشاف واقع بوسیله آن است یعنی تا آنگاه که واقع منکشف شود و حقایق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.

	و مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ شانزدهم، ۱۳۷۶، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات سوره مدثر است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن\|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ~~}}<ref>~~مدثر~~/۴۶و۴۷.</ref> (~~ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغمان آمد).		و مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ شانزدهم، ۱۳۷۶، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات سوره مدثر است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن\|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ\|سوره=مدثر\|آیه=۴۶ ۴۷\|ترجمه=ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغمان آمد.}}

	از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی اساس و پایه است:		از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی اساس و پایه است:
خط ۱۵:		خط ۲۴:
	۱. به شهادت بعضی از آیات قرآن (مدثر / ۴۶ و ۴۷) یقین به معنی مرگ است که هم برای مؤمنان و هم برای دوزخیان خواهد بود.		۱. به شهادت بعضی از آیات قرآن (مدثر / ۴۶ و ۴۷) یقین به معنی مرگ است که هم برای مؤمنان و هم برای دوزخیان خواهد بود.

	# مخاطب این سخن پیامبر(ص) است و مقام یقین پیامبر بر همه محرز است آیا کسی می‌تواند ادعا کند که پیامبر دارای مقام یقینی از نظر ایمان نبوده است؟!		۲. مخاطب این سخن پیامبر(ص) است و مقام یقین پیامبر بر همه محرز است آیا کسی می‌تواند ادعا کند که پیامبر دارای مقام یقینی از نظر ایمان نبوده است؟!
	# تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و علی(ع) در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>قاموس قرآن، همان، و تفسیر نمونه، همان.</ref>
			۳. تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و علی(ع) در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>قاموس قرآن، همان، و تفسیر نمونه، همان.</ref>
	== رابطه عبادت و تکامل ==		== رابطه عبادت و تکامل ==
	انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد، از نقطه عدم آغاز به حرکت کرده و به سوی بی‌نهایت همچنان پیش می‌رود و هرگز چرخ تکامل او (هرگاه در مسیر باشد) متوقف نخواهد شد.		انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد، از نقطه عدم آغاز به حرکت کرده و به سوی بی‌نهایت همچنان پیش می‌رود و هرگز چرخ تکامل او (هرگاه در مسیر باشد) متوقف نخواهد شد. از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، اندیشه انسان را بیدار و فکر او را متوجه بی‌نهایت می‌سازد، گرد و غبار غفلت و گناه را از دل و جان می‌شوید، صفات عالی انسانی را در وجود او پرورش می‌دهد، روح ایمان را تقویت و آگاهی و مسئولیت به انسان می‌بخشد.

	از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، اندیشه انسان را بیدار و فکر او را متوجه بی‌نهایت می‌سازد، گرد و غبار غفلت و گناه را از دل و جان می‌شوید، صفات عالی انسانی را در وجود او پرورش می‌دهد، روح ایمان را تقویت و آگاهی و مسئولیت به انسان می‌بخشد.

	به همین دلیل ممکن نیست انسان ~~لحظه ای~~ در زندگی از این مکتب بزرگ تربیتی بی‌نیاز گردد و آنها که فکر می‌کنند انسان ممکن است به جایی برسد که نیازی به عبادت نداشته باشد یا تکامل انسان را محدود پنداشته‌اند یا مفهوم عبادت را درک نکرده‌اند.		به همین دلیل ممکن نیست انسان لحظه‌ای در زندگی از این مکتب بزرگ تربیتی بی‌نیاز گردد و آنها که فکر می‌کنند انسان ممکن است به جایی برسد که نیازی به عبادت نداشته باشد یا تکامل انسان را محدود پنداشته‌اند یا مفهوم عبادت را درک نکرده‌اند.

	«علامه طباطبایی» در تفسیر «المیزان» می‌فرماید: «همه موجودات به سوی تکامل می‌روند و نوع تکامل انسان در دل اجتماع صورت می‌گیرد، به همین دلیل ذاتاً اجتماعی آفریده شده است. از طرفی اجتماع در صورتی می‌تواند پرورش و تکامل انسان را تضمین کند که دارای احکام و قوانین منظمی باشد و افراد جامعه در پرتو احترام به آن قوانین، امور خود را سامان داده، از تصادمات پیشگیری کنند و حدود مسئولیتها را مشخص نمایند. به تعبیر دیگر اگر جامعه انسانی صالح گردد، افراد می‌توانند به هدف نهایی خویش در آن برسند و اگر فاسد شود افراد از این تکامل بازمی‌مانند.		«علامه طباطبایی» در تفسیر «المیزان» می‌فرماید: «همه موجودات به سوی تکامل می‌روند و نوع تکامل انسان در دل اجتماع صورت می‌گیرد، به همین دلیل ذاتاً اجتماعی آفریده شده است. از طرفی اجتماع در صورتی می‌تواند پرورش و تکامل انسان را تضمین کند که دارای احکام و قوانین منظمی باشد و افراد جامعه در پرتو احترام به آن قوانین، امور خود را سامان داده، از تصادمات پیشگیری کنند و حدود مسئولیتها را مشخص نمایند. به تعبیر دیگر اگر جامعه انسانی صالح گردد، افراد می‌توانند به هدف نهایی خویش در آن برسند و اگر فاسد شود افراد از این تکامل بازمی‌مانند.

A.rezapour در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۲

2022-05-11T05:52:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۲
خط ۳۹:		خط ۳۹:
	۵. موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.		۵. موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.

	آیت الله مهدوی کنی، نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی.		آیت الله مهدوی کنی، نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی.
	{{پایان مطالعه بیشتر}}		{{پایان مطالعه بیشتر}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن

A.rezapour در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۱

2022-05-11T05:51:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۱
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	۴.		۴.
	۵. موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.		۵. موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.
	#
	# آیت الله مهدوی کنی، نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی.		آیت الله مهدوی کنی، نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی.
	# {{پایان مطالعه بیشتر}}		{{پایان مطالعه بیشتر}}
	#
	# == منابع ==		== منابع ==
	# {{پانویس}}		{{پانویس}}
	# {{شاخه		{{شاخه
	# \| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	~~۱۴.~~ \| شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن		\| شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن
	~~۱۵.~~ \| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	~~۱۶.~~ \| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	# }}		}}
	# {{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	# \| شناسه =		\| شناسه =
	# \| تیترها =		\| تیترها =
	# \| ویرایش =		\| ویرایش =
	# \| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =
	# \| ناوبری =		\| ناوبری =
	# \| نمایه =		\| نمایه =
	# \| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	# \| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	# \| بازبینی =		\| بازبینی =
	# \| تکمیل =		\| تکمیل =
	# \| اولویت =		\| اولویت =
	# \| کیفیت =		\| کیفیت =
	# }}		}}
	# {{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۷

2022-05-11T05:47:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۷
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	معروف و مشهور در میان مفسران این است که «یقین» در آیه شریفه مورد سؤال}}<ref>حجر/ ۹۹.</ref> به معنای «مرگ» است و به این جهت مرگ یقین نامیده شده که یک امر مسلم است و هر کس در هر چیز شک کند نمی‌تواند در هنگام مرگ تردید به خود راه دهد، زیرا در آن هنگام پرده‌ها کنار می‌رود و حقایق در برابر چشم انسان آشکار می‌شود و حالت یقین برای او پیدا می‌گردد.		معروف و مشهور در میان مفسران این است که «یقین» در آیه شریفه مورد سؤال<ref>حجر/ ۹۹.</ref> به معنای «مرگ» است و به این جهت مرگ یقین نامیده شده که یک امر مسلم است و هر کس در هر چیز شک کند نمی‌تواند در هنگام مرگ تردید به خود راه دهد، زیرا در آن هنگام پرده‌ها کنار می‌رود و حقایق در برابر چشم انسان آشکار می‌شود و حالت یقین برای او پیدا می‌گردد.

	اطلاق مرگ بر یقین به جهت انکشاف واقع بوسیله آن است یعنی تا آنگاه که واقع منکشف شود و حقایق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.		اطلاق مرگ بر یقین به جهت انکشاف واقع بوسیله آن است یعنی تا آنگاه که واقع منکشف شود و حقایق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.

	و مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ شانزدهم، ۱۳۷۶، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات سوره مدثر است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن\|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ<ref>مدثر/۴۶و۴۷.</ref> (ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغمان آمد).		و مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ شانزدهم، ۱۳۷۶، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات سوره مدثر است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن\|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ}}<ref>مدثر/۴۶و۴۷.</ref> (ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغمان آمد).

	از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی اساس و پایه است:		از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی اساس و پایه است:

A.rezapour: ابرابزار

2022-05-10T10:16:52Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

{{در دست ویرایش|کاربر=A.rezapour }}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
منظور از کلمه الیقین و تفسیر آن در آیه {{قرآن|وَ اعْبُدْ رَبَّکَ حَتَّی یَأتِیَکَ الْیَقِینُ}} چیست؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
معروف و مشهور در میان مفسران این است که «یقین» در آیه شریفه مورد سؤال}}<ref>حجر/ ۹۹.</ref> به معنای «مرگ» است و به این جهت مرگ یقین نامیده شده که یک امر مسلم است و هر کس در هر چیز شک کند نمی‌تواند در هنگام مرگ تردید به خود راه دهد، زیرا در آن هنگام پرده‌ها کنار می‌رود و حقایق در برابر چشم انسان آشکار می‌شود و حالت یقین برای او پیدا می‌گردد.

اطلاق مرگ بر یقین به جهت انکشاف واقع بوسیله آن است یعنی تا آنگاه که واقع منکشف شود و حقایق ایمان و کفر آشکار گردد پروردگارت را عبادت کن.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، سال ۱۳۷۶، ج۷، ص۲۷۰.

و مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ شانزدهم، ۱۳۷۶، ج۱۱، ص۱۴۲.</ref> شاهد قرآنی بر این مدعا آیات سوره مدثر است که از قول دوزخیان می‌خوانیم: {{قرآن|وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ حَتَّی أَتَانَا الْیَقِینُ<ref>مدثر/۴۶و۴۷.</ref> (ما همواره رستاخیز را تکذیب می‌کردیم تا اینکه «یقین» (مرگ) به سراغمان آمد).

از اینجا روشن می‌شود که آنچه از بعضی از صوفیه نقل شده که آیه فوق را دستاویزی برای ترک عبادت قرار داده و گفته‌اند: «آیه می‌گوید: عبادت کن تا زمانی که یقین فرا رسد؛ بنابراین پس از حصول یقین نیازی به عبادت نیست»، به دلایل زیر گفتاری بی اساس و پایه است:

۱. به شهادت بعضی از آیات قرآن (مدثر / ۴۶ و ۴۷) یقین به معنی مرگ است که هم برای مؤمنان و هم برای دوزخیان خواهد بود.

# مخاطب این سخن پیامبر(ص) است و مقام یقین پیامبر بر همه محرز است آیا کسی می‌تواند ادعا کند که پیامبر دارای مقام یقینی از نظر ایمان نبوده است؟!
# تواریخ متواتر نشان می‌دهد که پیامبر تا آخر ساعات عمرش عبادت را ترک نگفت و علی(ع) در محراب عبادت به شهادت رسید و همچنین سایر امامان(ع).<ref>قاموس قرآن، همان، و تفسیر نمونه، همان.</ref>
== رابطه عبادت و تکامل ==
انسان موجودی است که بالاترین استعداد تکامل را دارد، از نقطه عدم آغاز به حرکت کرده و به سوی بی‌نهایت همچنان پیش می‌رود و هرگز چرخ تکامل او (هرگاه در مسیر باشد) متوقف نخواهد شد.

از طرفی عبادت مکتب عالی تربیت است، اندیشه انسان را بیدار و فکر او را متوجه بی‌نهایت می‌سازد، گرد و غبار غفلت و گناه را از دل و جان می‌شوید، صفات عالی انسانی را در وجود او پرورش می‌دهد، روح ایمان را تقویت و آگاهی و مسئولیت به انسان می‌بخشد.

به همین دلیل ممکن نیست انسان لحظه ای در زندگی از این مکتب بزرگ تربیتی بی‌نیاز گردد و آنها که فکر می‌کنند انسان ممکن است به جایی برسد که نیازی به عبادت نداشته باشد یا تکامل انسان را محدود پنداشته‌اند یا مفهوم عبادت را درک نکرده‌اند.

«علامه طباطبایی» در تفسیر «المیزان» می‌فرماید: «همه موجودات به سوی تکامل می‌روند و نوع تکامل انسان در دل اجتماع صورت می‌گیرد، به همین دلیل ذاتاً اجتماعی آفریده شده است. از طرفی اجتماع در صورتی می‌تواند پرورش و تکامل انسان را تضمین کند که دارای احکام و قوانین منظمی باشد و افراد جامعه در پرتو احترام به آن قوانین، امور خود را سامان داده، از تصادمات پیشگیری کنند و حدود مسئولیتها را مشخص نمایند. به تعبیر دیگر اگر جامعه انسانی صالح گردد، افراد می‌توانند به هدف نهایی خویش در آن برسند و اگر فاسد شود افراد از این تکامل بازمی‌مانند.

این احکام و قوانین اعم از قوانین اجتماعی یا عبادی، در صورتی مؤثر خواهد بود که از طریق نبوت و وحی آسمانی گرفته شود.

و این را نیز می‌دانیم که «احکام عبادی» بخشی از این تکامل فردی و اجتماعی را تشکیل می‌دهد. و از اینجا روشن می‌شود تا جامعه انسانی برپاست و زندگی او در این جهان ادامه دارد تکالیف الهی هم ادامه خواهد داشت و برچیده شدن بساط تکلیف از انسان مفهومش، فراموش کردن احکام و قوانین و نتیجه آن فساد مجتمع انسانی خواهد بود. این نکته نیز قابل توجه است که اعمال نیک و عبادات سرچشمه حصول ملکات فاضله نفسانی است و هنگامی که این اعمال به حد کافی انجام گرفت و آن ملکات فاضله در نفس انسان قوت یافت آن ملکات نیز به نوبه خود سرچشمه اعمال نیک بیشتر و اطاعت و بندگی خدا خواهد بود. و از اینجا روشن می‌گردد آنها که گمان کرده‌اند هدف از تکلیف، تکمیل ایشان است، بنابراین هنگامی که ایشان به کمال خود رسیدند بقاء تکلیف معنی ندارد؛ مغالطه ای بیش نیست، چرا که اگر انسان دست از تکلیف بردارد فوراً جامعه رو به فساد خواهد گذاشت و در چنین جامعه ای چگونه یک فرد کامل می‌تواند زندگی کند و اگر با داشتن ملکات فاضله دست از عبادت و بندگی خدا بردارد مفهومش مخالفت این ملکات با آثار قطعی آنهاست.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت، مؤسسه الاعلمی للمطبوعات، ج۱۲، ص۲۱۰.</ref>
{{پایان پاسخ}}
{{مطالعه بیشتر}}

== مطالعه بیشتر ==
۱. تفسیر نمونه، ج۱۱، ص۱۴۲.
۲.
۳. قاموس قرآن، ج۷، ص۲۶۸–۲۷۰.
۴.
۵. موسوی همدانی، سید محمد باقر، ترجمه تفسیر المیزان، قم، دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، پنجم، ۱۳۷۴ ش، ج‏۱۲، ص۲۸۸.
#
# آیت الله مهدوی کنی، نقطه‌های آغاز در اخلاق عملی.
# {{پایان مطالعه بیشتر}}
#
# == منابع ==
# {{پانویس}}
# {{شاخه
# | شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
۱۴. | شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن
۱۵. | شاخه فرعی۲ =
۱۶. | شاخه فرعی۳ =
# }}
# {{تکمیل مقاله
# | شناسه =
# | تیترها =
# | ویرایش =
# | لینک‌دهی =
# | ناوبری =
# | نمایه =
# | تغییر مسیر =
# | ارجاعات =
# | بازبینی =
# | تکمیل =
# | اولویت =
# | کیفیت =
# }}
# {{پایان متن}}