یاد کردن امام حسین بعد از نوشیدن آب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۱

2026-05-03T07:01:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۱
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	<references />		<references />
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = حدیث		\| شاخه اصلی = علوم و معارف حدیث
	\| شاخه فرعی۱ = ~~منبع‌شناسی~~		\| شاخه فرعی۱ = علم رجال
	\| شاخه فرعی۲ = ~~علم رجال~~		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-15T20:24:26Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۵۴
خط ۵۲:		خط ۵۲:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			[[ru:Поминание Имама Хусейна (да будет мир с ним) после питья воды]]

Fabbasi در ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۴

2024-11-12T09:54:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۲۴
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	روایت '''آمرزیده شدن صد هزار گناه، ثبت صد هزار حسنه در نامه عمل، افزوده شدن صد هزار درجه و پاداش آزاد کردن صد هزار برده برای یاد کننده امام حسین(ع) بعد از نوشیدن آب''' در کتاب الکافی کلینی؛ کتاب کامل الزیارات ابن قولویه و کتاب الامالی شیخ صدوق از امام صادق(ع) نقل شده است.		روایت '''آمرزیده شدن صد هزار گناه، ثبت صد هزار حسنه در نامه عمل، افزوده شدن صد هزار درجه و پاداش آزاد کردن صد هزار برده برای یاد کننده امام حسین(ع) بعد از نوشیدن آب''' در کتاب الکافی کلینی؛ کتاب کامل الزیارات ابن قولویه و کتاب الامالی شیخ صدوق از امام صادق(ع) نقل شده است.

	یاد کردن ابا عبد الله الحسین(ع) پاداش زیادی دارد؛ اما در سلسله سند این حدیث برخی از راویان ثقه نیستند و از نظر سندی معتبر نمی‌باشد.		یاد کردن ابا عبد الله الحسین(ع) در روایات پاداش زیادی دارد؛ اما در سلسله سند این حدیث برخی از راویان ثقه نیستند و از نظر سندی معتبر نمی‌باشد.

	== متن روایت ==		== متن روایت ==

	{{عربی بزرگ\|امام صادق(ع): يَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَه أَلْفِ حَسَنَه وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَه أَلْفِ سَيِّئَه وَ رَفَعَ لَهُ مِائَه أَلْفِ دَرَجَه وَ كَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَه أَلْفِ نَسَمَه وَ حَشَرَهُ اللَّهُ‏ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَه ثَلِجَ الْفُؤَادِ\|ترجمه= اى داود! خدا قاتل حسين را لعنت كند، بنده‏‌اى نيست كه آب‏ نوشيده و حسين را ياد نموده و كشنده‌‏اش را لعنت كند مگر آنكه خداوند صد هزار حسنه براى او منظور مى‏‌نویسد و صد هزار گناه‏ از او محو كرده و صد هزار درجه‏ مقامش را بالا می‌برد. گويا صد هزار بنده آزاد كرده و روز قيامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشورش مى‌‏كند.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۳۹۱، بَابُ النَّوَادِر، حدیث۶.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|امام صادق(ع): يَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَه أَلْفِ حَسَنَه وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَه أَلْفِ سَيِّئَه وَ رَفَعَ لَهُ مِائَه أَلْفِ دَرَجَه وَ كَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَه أَلْفِ نَسَمَه وَ حَشَرَهُ اللَّهُ‏ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَه ثَلِجَ الْفُؤَادِ

			\|ترجمه= اى داود! خدا قاتل حسين را لعنت كند، بنده‏‌اى نيست كه آب‏ نوشيده و حسين را ياد نموده و كشنده‌‏اش را لعنت كند مگر آنكه خداوند صد هزار حسنه براى او منظور مى‏‌نویسد و صد هزار گناه‏ از او محو كرده و صد هزار درجه‏ مقامش را بالا می‌برد. گويا صد هزار بنده آزاد كرده و روز قيامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشورش مى‌‏كند.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۳۹۱، بَابُ النَّوَادِر، حدیث۶.</ref>}}

	== سند حدیث ==		== سند حدیث ==

	روایتی از داود رقّى نقل شده است که می‌گوید نزد [[امام صادق(ع)]] بودم، حضرت آب خواست و زمانى كه آب را نوشيد، ديدم در حضرت حالت گريه پيدا شد و دو چشم آن حضرت غرق اشك شد. و پاداش یاد کردن [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] را بعد از نوشیدن آب بیان کرد.		روایتی از داود رقّى نقل شده است که می‌گوید نزد [[امام صادق(ع)]] بودم، حضرت آب خواست و زمانى كه آب را نوشيد، ديدم در حضرت حالت گريه پيدا شد و دو چشم آن حضرت غرق اشك شد. امام(ع) پاداش یاد کردن [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] را بعد از نوشیدن آب بیان کرد.
	* سند اول: کلینی در [[اعتبار کتاب کافی\|کتاب الکافی]]: از محمد بن یحیی از احمد بن محمد از محمد بن جعفر از فردی که به او روایت کرد از خشّاب از علی بن حسان از عبد الرحمن بن کثیر از داود رقی‏.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۳۹۱، بَابُ النَّوَادِر، حدیث۶.</ref>		* '''سند اول''': کلینی در [[اعتبار کتاب کافی\|کتاب الکافی]]: از محمد بن یحیی از احمد بن محمد از محمد بن جعفر از فردی که به او روایت کرد از خشّاب از علی بن حسان از عبد الرحمن بن کثیر از داود رقی‏.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۳۹۱، بَابُ النَّوَادِر، حدیث۶.</ref>
	* سند دوم: ابن قولویه در [[کامل الزیارات\|کتاب کامل الزیارات]]: از محمّد بن جعفر رزّاز كوفى از محمّد بن الحسين از خشاب از على بن حسّان از عبد الرحمن بن كثير ازداود رقی.<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ، ص۱۰۶، باب۳۴، ثواب من شرب الماء و ذكر الحسين‏ و لعن قاتله‏، حدیث۱.</ref>		* '''سند دوم''': ابن قولویه در [[کامل الزیارات\|کتاب کامل الزیارات]]: از محمّد بن جعفر رزّاز كوفى از محمّد بن الحسين از خشاب از على بن حسّان از عبد الرحمن بن كثير ازداود رقی.<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ، ص۱۰۶، باب۳۴، ثواب من شرب الماء و ذكر الحسين‏ و لعن قاتله‏، حدیث۱.</ref>
	* سند سوم: شیخ صدوق در کتاب الامالی: از پدرش از سعد بن عبد الله از حسن موسی الخشاب از علی بن حسّان واسطی از عمویش عبد الرحمن بن کثیر هاشمی از داود بن کثیر رقی.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، مجلس۲۹، ص۱۴۲، حدیث۷.</ref>		* '''سند سوم''': شیخ صدوق در کتاب الامالی: از پدرش از سعد بن عبد الله از حسن موسی الخشاب از علی بن حسّان واسطی از عمویش عبد الرحمن بن کثیر هاشمی از داود بن کثیر رقی.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، مجلس۲۹، ص۱۴۲، حدیث۷.</ref>
	* سند چهارم: سند دیگر ابن قولویه در کتاب کامل الزیارات: از محمّد بن يعقوب از علىّ بن محمّد از سهل بن زياد از جعفر بن ابراهيم حضرمى از سعد بن سعد.<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۱۰۶، باب۳۴، ثواب من شرب الماء و ذكر الحسين‏ و لعن قاتله‏، حدیث۱.</ref>		* '''سند چهارم''': سند دیگر ابن قولویه در کتاب کامل الزیارات: از محمّد بن يعقوب از علىّ بن محمّد از سهل بن زياد از جعفر بن ابراهيم حضرمى از سعد بن سعد.<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۱۰۶، باب۳۴، ثواب من شرب الماء و ذكر الحسين‏ و لعن قاتله‏، حدیث۱.</ref>

	دو نفر از راویان [[سلسله حدیث\|سند]] اول تا سوم ضعیف هستند:		دو نفر از راویان [[سلسله حدیث\|سند]] اول تا سوم ضعیف هستند:
			# '''على بن حسّان:''' در برخی از سندها آمده است علی بن حسان از عموی خود عبد الرحمن بن کثیر روایت کرده است؛ در این سه سند مراد از علی بن حسان، الهاشمی است. وی کذاب،<ref>كشى، محمد بن عمر، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۷۴۸.</ref> جدا ضعیف، از غالیان، فاسد الاعتقاد و کتاب تفسیرش غیر قابل اعتماد است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۵۱. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۳.</ref> شیخ صدوق علی بن حسان را با پسوند واسطی آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، مجلس۲۹، ص۱۴۲، حدیث۷.</ref> وی ثقه است.<ref>كشى، محمد بن عمر، رجال الكشي - اختيار معرفه الرجال(مع تعليقات مير داماد الأسترآبادي)، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۳۶۳ ش، ج۲، ص۷۴۸. حلي، حسن بن عليّ بن داود، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ ش، ص۲۳۹.</ref>
	'''~~الف)~~ على بن حسّان:''' در برخی از سندها آمده است علی بن حسان از عموی خود عبد الرحمن بن کثیر روایت کرده است؛ در این سه سند مراد از علی بن حسان، الهاشمی است. وی کذاب،<ref>كشى، محمد بن عمر، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۷۴۸.</ref> جدا ضعیف، از غالیان، فاسد الاعتقاد و کتاب تفسیرش غیر قابل اعتماد است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۵۱. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۳.</ref> شیخ صدوق علی بن حسان را با پسوند واسطی آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، مجلس۲۹، ص۱۴۲، حدیث۷.</ref> وی ثقه است.<ref>كشى، محمد بن عمر، رجال الكشي - اختيار معرفه الرجال(مع تعليقات مير داماد الأسترآبادي)، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۳۶۳ ش، ج۲، ص۷۴۸. حلي، حسن بن عليّ بن داود، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ ش، ص۲۳۹.</ref>		# '''عبد الرحمن بن كثير:''' راوی شناسان در کتاب‌های رجال، وی را جعل کننده حدیث دانسته‌اند.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۳۵. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۹. قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۸۳. اردبيلى، محمد بن على، جامع الرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۵۳. تفرشى، مصطفى بن حسين، نقد الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۳، ص۵.</ref>

	'''ب) عبد الرحمن بن كثير:''' ~~راویان~~ شناسان در کتاب‌های رجال، وی را جعل کننده حدیث دانسته‌اند.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۳۵. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۹. قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۸۳. اردبيلى، محمد بن على، جامع الرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۵۳. تفرشى، مصطفى بن حسين، نقد الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۳، ص۵.</ref>

	اگر علی بن حسان واسطی باشد و ثقه، باز عبد الرحمن بن کثیر ثقه نیست. در سند چهارم نام این دو راوی نیست؛ اما جعفر بن ابراهیم الحضرمی یکی از راویان حدیث در سند چهارم، امامی مذهب و مجهول الحال است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۳۱ق، ج۱۴، ص۳۶۳.</ref>		اگر علی بن حسان واسطی باشد و ثقه، باز عبد الرحمن بن کثیر ثقه نیست. در سند چهارم نام این دو راوی نیست؛ اما جعفر بن ابراهیم الحضرمی یکی از راویان حدیث در سند چهارم، امامی مذهب و مجهول الحال است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۳۱ق، ج۱۴، ص۳۶۳.</ref>

Fabbasi: /* متن روایت */

2024-08-11T09:48:04Z

متن روایت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۸
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	== متن روایت ==		== متن روایت ==

	{{عربی بزرگ\|امام صادق(ع): يَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَه أَلْفِ حَسَنَه وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَه أَلْفِ سَيِّئَه وَ رَفَعَ لَهُ مِائَه أَلْفِ دَرَجَه وَ كَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَه أَلْفِ نَسَمَه وَ حَشَرَهُ اللَّهُ‏ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَه ثَلِجَ الْفُؤَادِ\|ترجمه= اى داود! خدا قاتل حسين را لعنت كند، ~~بنده‏اى~~ نيست كه آب‏ نوشيده و حسين را ياد نموده و ~~كشنده‏اش~~ را لعنت كند مگر آنكه خداوند صد هزار حسنه براى او منظور ~~مى‏نویسد~~ و صد هزار گناه‏ از او محو كرده و صد هزار درجه‏ مقامش را بالا می‌برد. گويا صد هزار بنده آزاد كرده و روز قيامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشورش ~~مى‏كند~~.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۳۹۱، بَابُ النَّوَادِر، حدیث۶.</ref>}}		{{عربی بزرگ\|امام صادق(ع): يَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَه أَلْفِ حَسَنَه وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَه أَلْفِ سَيِّئَه وَ رَفَعَ لَهُ مِائَه أَلْفِ دَرَجَه وَ كَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَه أَلْفِ نَسَمَه وَ حَشَرَهُ اللَّهُ‏ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَه ثَلِجَ الْفُؤَادِ\|ترجمه= اى داود! خدا قاتل حسين را لعنت كند، بنده‏‌اى نيست كه آب‏ نوشيده و حسين را ياد نموده و كشنده‌‏اش را لعنت كند مگر آنكه خداوند صد هزار حسنه براى او منظور مى‏‌نویسد و صد هزار گناه‏ از او محو كرده و صد هزار درجه‏ مقامش را بالا می‌برد. گويا صد هزار بنده آزاد كرده و روز قيامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشورش مى‌‏كند.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۳۹۱، بَابُ النَّوَادِر، حدیث۶.</ref>}}

	== سند حدیث ==		== سند حدیث ==

Fabbasi: تکمیل اولیه مدخل

2024-08-11T09:44:37Z

تکمیل اولیه مدخل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش\|fabbasi}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۵:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	روایت آمرزیده شدن صد هزار گناه، ثبت صد هزار حسنه در نامه عمل، افزوده شدن صد هزار درجه و پاداش آزاد کردن صد هزار برده برای یاد کننده ~~ابا عبد الله الحسین~~ بعد از نوشیدن آب در کتاب الکافی کلینی؛ کتاب کامل الزیارات ابن قولویه و کتاب الامالی شیخ صدوق از امام صادق(ع) نقل شده است.		روایت '''آمرزیده شدن صد هزار گناه، ثبت صد هزار حسنه در نامه عمل، افزوده شدن صد هزار درجه و پاداش آزاد کردن صد هزار برده برای یاد کننده امام حسین(ع) بعد از نوشیدن آب''' در کتاب الکافی کلینی؛ کتاب کامل الزیارات ابن قولویه و کتاب الامالی شیخ صدوق از امام صادق(ع) نقل شده است.

	یاد کردن ابا عبد الله الحسین(ع) پاداش زیادی دارد؛ اما در سلسله سند این حدیث برخی از راویان ثقه نیستند و از نظر سندی معتبر نمی‌باشد.		یاد کردن ابا عبد الله الحسین(ع) پاداش زیادی دارد؛ اما در سلسله سند این حدیث برخی از راویان ثقه نیستند و از نظر سندی معتبر نمی‌باشد.
خط ۲۳:		خط ۲۲:
	دو نفر از راویان [[سلسله حدیث\|سند]] اول تا سوم ضعیف هستند:		دو نفر از راویان [[سلسله حدیث\|سند]] اول تا سوم ضعیف هستند:

	'''الف) على بن حسّان:''' ~~وی دو نفر است: واسطی و هاشمی.~~ در برخی از سندها آمده است علی بن حسان از عموی خود عبد الرحمن بن کثیر روایت کرده ~~است که وی هاشمی است نه واسطی؛~~ در این سه سند مراد از علی بن حسان، الهاشمی است. وی کذاب،<ref>كشى، محمد بن عمر، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۷۴۸.</ref> جدا ضعیف، از غالیان، فاسد الاعتقاد و کتاب تفسیرش غیر قابل اعتماد است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۵۱. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۳.</ref>		'''الف) على بن حسّان:''' در برخی از سندها آمده است علی بن حسان از عموی خود عبد الرحمن بن کثیر روایت کرده است؛ در این سه سند مراد از علی بن حسان، الهاشمی است. وی کذاب،<ref>كشى، محمد بن عمر، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۷۴۸.</ref> جدا ضعیف، از غالیان، فاسد الاعتقاد و کتاب تفسیرش غیر قابل اعتماد است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۵۱. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۳.</ref> شیخ صدوق علی بن حسان را با پسوند واسطی آورده است.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، مجلس۲۹، ص۱۴۲، حدیث۷.</ref> وی ثقه است.<ref>كشى، محمد بن عمر، رجال الكشي - اختيار معرفه الرجال(مع تعليقات مير داماد الأسترآبادي)، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۳۶۳ ش، ج۲، ص۷۴۸. حلي، حسن بن عليّ بن داود، الرجال، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ ش، ص۲۳۹.</ref>

	'''ب) عبد الرحمن بن كثير:''' راویان شناسان در کتاب‌های رجال، وی را جعل کننده حدیث دانسته‌اند.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۳۵. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۹. قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۸۳. اردبيلى، محمد بن على، جامع الرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۵۳. تفرشى، مصطفى بن حسين، نقد الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۳، ص۵.</ref>		'''ب) عبد الرحمن بن كثير:''' راویان شناسان در کتاب‌های رجال، وی را جعل کننده حدیث دانسته‌اند.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۳۵. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۹. قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۸۳. اردبيلى، محمد بن على، جامع الرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۵۳. تفرشى، مصطفى بن حسين، نقد الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۳، ص۵.</ref>

	نام این دو ~~نفر در سند چهارم~~ نیست؛ اما جعفر بن ابراهیم الحضرمی یکی از راویان حدیث در سند چهارم، امامی مذهب و مجهول الحال است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۳۱ق، ج۱۴، ص۳۶۳.</ref>		اگر علی بن حسان واسطی باشد و ثقه، باز عبد الرحمن بن کثیر ثقه نیست. در سند چهارم نام این دو راوی نیست؛ اما جعفر بن ابراهیم الحضرمی یکی از راویان حدیث در سند چهارم، امامی مذهب و مجهول الحال است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۳۱ق، ج۱۴، ص۳۶۳.</ref>

	==منابع==		==منابع==
خط ۴۴:		خط ۴۳:
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =

Fabbasi: /* سند حدیث */

2024-08-11T08:05:58Z

سند حدیث

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۵
خط ۲۳:		خط ۲۳:
	دو نفر از راویان [[سلسله حدیث\|سند]] اول تا سوم ضعیف هستند:		دو نفر از راویان [[سلسله حدیث\|سند]] اول تا سوم ضعیف هستند:

	'''الف) على بن حسّان:''' وی دو نفر است: واسطی و هاشمی. در برخی از سندها آمده است علی بن حسان از عموی خود عبد الرحمن بن کثیر روایت کرده است که وی هاشمی است نه واسطی؛ در این سه سند مراد از علی بن حسان، الهاشمی است. وی ~~کذاب و واقفی مذهب~~<ref>كشى، محمد بن عمر، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۷۴۸.</ref> جدا ضعیف، از غالیان، فاسد الاعتقاد و کتاب تفسیرش غیر قابل اعتماد است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۵۱. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۳.</ref>		'''الف) على بن حسّان:''' وی دو نفر است: واسطی و هاشمی. در برخی از سندها آمده است علی بن حسان از عموی خود عبد الرحمن بن کثیر روایت کرده است که وی هاشمی است نه واسطی؛ در این سه سند مراد از علی بن حسان، الهاشمی است. وی کذاب،<ref>كشى، محمد بن عمر، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۷۴۸.</ref> جدا ضعیف، از غالیان، فاسد الاعتقاد و کتاب تفسیرش غیر قابل اعتماد است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۵۱. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۳.</ref>

	'''ب) عبد الرحمن بن كثير:''' راویان شناسان در کتاب‌های رجال، وی را جعل کننده حدیث ~~می‌دانستند~~.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۳۵. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۹. قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۸۳. اردبيلى، محمد بن على، جامع الرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۵۳. تفرشى، مصطفى بن حسين، نقد الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۳، ص۵.</ref>		'''ب) عبد الرحمن بن كثير:''' راویان شناسان در کتاب‌های رجال، وی را جعل کننده حدیث دانسته‌اند.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۳۵. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۹. قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۸۳. اردبيلى، محمد بن على، جامع الرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۵۳. تفرشى، مصطفى بن حسين، نقد الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۳، ص۵.</ref>

	نام این دو نفر در سند چهارم نیست؛ اما جعفر بن ابراهیم الحضرمی یکی از راویان حدیث در سند چهارم، امامی مذهب و مجهول الحال است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۳۱ق، ج۱۴، ص۳۶۳.</ref>		نام این دو نفر در سند چهارم نیست؛ اما جعفر بن ابراهیم الحضرمی یکی از راویان حدیث در سند چهارم، امامی مذهب و مجهول الحال است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۳۱ق، ج۱۴، ص۳۶۳.</ref>

Fabbasi: ایجاد مدخل: یاد کردن امام حسین بعد از نوشیدن آب

2024-08-11T07:46:45Z

ایجاد مدخل: یاد کردن امام حسین بعد از نوشیدن آب

صفحهٔ تازه

{{ویرایش|fabbasi}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
در روايتي به اين مضمون آمده است: «اگر كسي بعد از نوشيدن آب، امام حسين(ع) را یاد كند، صد هزار گناه از او آمرزيده مي‌شود و صد هزار حسنه در نامه عملش ثبت مي‌گردد و صد هزار درجه به او افزوده مي‌شود و ثواب آزاد كردن صد هزار برده به او داده مي‌شود»؛ متن عربي و منبع و معتبر بودن آن را از نظر سند بيان فرماييد؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
روایت آمرزیده شدن صد هزار گناه، ثبت صد هزار حسنه در نامه عمل، افزوده شدن صد هزار درجه و پاداش آزاد کردن صد هزار برده برای یاد کننده ابا عبد الله الحسین بعد از نوشیدن آب در کتاب الکافی کلینی؛ کتاب کامل الزیارات ابن قولویه و کتاب الامالی شیخ صدوق از امام صادق(ع) نقل شده است.

یاد کردن ابا عبد الله الحسین(ع) پاداش زیادی دارد؛ اما در سلسله سند این حدیث برخی از راویان ثقه نیستند و از نظر سندی معتبر نمی‌باشد.

== متن روایت ==

{{عربی بزرگ|امام صادق(ع): يَا دَاوُدُ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَ الْحُسَيْنِ فَمَا مِنْ عَبْدٍ شَرِبَ الْمَاءَ فَذَكَرَ الْحُسَيْنَ وَ لَعَنَ قَاتِلَهُ إِلَّا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ مِائَه أَلْفِ حَسَنَه وَ حَطَّ عَنْهُ مِائَه أَلْفِ سَيِّئَه وَ رَفَعَ لَهُ مِائَه أَلْفِ دَرَجَه وَ كَأَنَّمَا أَعْتَقَ مِائَه أَلْفِ نَسَمَه وَ حَشَرَهُ اللَّهُ‏ تَعَالَى يَوْمَ الْقِيَامَه ثَلِجَ الْفُؤَادِ|ترجمه= اى داود! خدا قاتل حسين را لعنت كند، بنده‏اى نيست كه آب‏ نوشيده و حسين را ياد نموده و كشنده‏اش را لعنت كند مگر آنكه خداوند صد هزار حسنه براى او منظور مى‏نویسد و صد هزار گناه‏ از او محو كرده و صد هزار درجه‏ مقامش را بالا می‌برد. گويا صد هزار بنده آزاد كرده و روز قيامت حق تعالى او را با قلبى آرام و مطمئن محشورش مى‏كند.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۳۹۱، بَابُ النَّوَادِر، حدیث۶.</ref>}}

== سند حدیث ==

روایتی از داود رقّى نقل شده است که می‌گوید نزد [[امام صادق(ع)]] بودم، حضرت آب خواست و زمانى كه آب را نوشيد، ديدم در حضرت حالت گريه پيدا شد و دو چشم آن حضرت غرق اشك شد. و پاداش یاد کردن [[امام حسین علیه‌السلام|امام حسین(ع)]] را بعد از نوشیدن آب بیان کرد.
* سند اول: کلینی در [[اعتبار کتاب کافی|کتاب الکافی]]: از محمد بن یحیی از احمد بن محمد از محمد بن جعفر از فردی که به او روایت کرد از خشّاب از علی بن حسان از عبد الرحمن بن کثیر از داود رقی‏.<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۳۹۱، بَابُ النَّوَادِر، حدیث۶.</ref>
* سند دوم: ابن قولویه در [[کامل الزیارات|کتاب کامل الزیارات]]: از محمّد بن جعفر رزّاز كوفى از محمّد بن الحسين از خشاب از على بن حسّان از عبد الرحمن بن كثير ازداود رقی.<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ، ص۱۰۶، باب۳۴، ثواب من شرب الماء و ذكر الحسين‏ و لعن قاتله‏، حدیث۱.</ref>
* سند سوم: شیخ صدوق در کتاب الامالی: از پدرش از سعد بن عبد الله از حسن موسی الخشاب از علی بن حسّان واسطی از عمویش عبد الرحمن بن کثیر هاشمی از داود بن کثیر رقی.<ref>ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، کتابچی، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، مجلس۲۹، ص۱۴۲، حدیث۷.</ref>
* سند چهارم: سند دیگر ابن قولویه در کتاب کامل الزیارات: از محمّد بن يعقوب از علىّ بن محمّد از سهل بن زياد از جعفر بن ابراهيم حضرمى از سعد بن سعد.<ref>ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، چاپ اول، ۱۳۵۶ش، ص۱۰۶، باب۳۴، ثواب من شرب الماء و ذكر الحسين‏ و لعن قاتله‏، حدیث۱.</ref>

دو نفر از راویان [[سلسله حدیث|سند]] اول تا سوم ضعیف هستند:

'''الف) على بن حسّان:''' وی دو نفر است: واسطی و هاشمی. در برخی از سندها آمده است علی بن حسان از عموی خود عبد الرحمن بن کثیر روایت کرده است که وی هاشمی است نه واسطی؛ در این سه سند مراد از علی بن حسان، الهاشمی است. وی کذاب و واقفی مذهب<ref>كشى، محمد بن عمر، اختيار معرفه الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۲، ص۷۴۸.</ref> جدا ضعیف، از غالیان، فاسد الاعتقاد و کتاب تفسیرش غیر قابل اعتماد است.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۵۱. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۳.</ref>

'''ب) عبد الرحمن بن كثير:''' راویان شناسان در کتاب‌های رجال، وی را جعل کننده حدیث می‌دانستند.<ref>نجاشى، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ش، ص۲۳۵. حلى، حسن بن يوسف، رجال العلامه الحلي، قم، الشريف الرضي، چاپ دوم، ۱۴۰۲ق، ص۲۳۹. قهپايى، عنايهالله، مجمع الرجال، قم، اسماعيليان، چاپ دوم، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۸۳. اردبيلى، محمد بن على، جامع الرواه و ازاحه الاشتباهات عن الطرق و الأسناد، بیروت، دار الأضواء، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ج۱، ص۴۵۳. تفرشى، مصطفى بن حسين، نقد الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۳، ص۵.</ref>

نام این دو نفر در سند چهارم نیست؛ اما جعفر بن ابراهیم الحضرمی یکی از راویان حدیث در سند چهارم، امامی مذهب و مجهول الحال است.<ref>مامقانى، عبدالله، تنقيح المقال في علم الرجال، قم، موسسه آل البيت(ع) لإحياء التراث، چاپ اول، ۱۴۳۱ق، ج۱۴، ص۳۶۳.</ref>

==منابع==
<references />
{{شاخه
| شاخه اصلی = حدیث
| شاخه فرعی۱ = منبع‌شناسی
| شاخه فرعی۲ = علم رجال
| شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه = شد
| تیترها = شد
| ویرایش =
| لینک‌دهی = شد
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت = ب
| کیفیت = ب
}}
{{پایان متن}}