گریه آسمان بر امام حسین(ع) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh در ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۸

2023-07-11T09:08:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۸
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|امام حسین}}
	آسمان و موجودات هستی برای افرادی که در دنیا عذاب شده‌اند، گریه نمی‌کنند. در مقابل از مرگ یا شهادت بندگان وارسته الهی غمگین شده و گریه می‌کنند. این دو تناقضی با هم ندارد. گریه آسمان و موجودات هستی بر ابا عبدالله الحسین(ع)، معصوملن(ع) و مؤمنان در روایات اسلامی آمده است.		آسمان و موجودات هستی برای افرادی که در دنیا عذاب شده‌اند، گریه نمی‌کنند. در مقابل از مرگ یا شهادت بندگان وارسته الهی غمگین شده و گریه می‌کنند. این دو تناقضی با هم ندارد. گریه آسمان و موجودات هستی بر ابا عبدالله الحسین(ع)، معصوملن(ع) و مؤمنان در روایات اسلامی آمده است.

Rezapour در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۳

2023-02-23T11:13:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۳
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش\|fabbasi}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Rezapour: /* برخورداری عالم هستی از شعور */

2023-02-23T11:11:02Z

برخورداری عالم هستی از شعور

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۱
خط ۸:		خط ۸:

	== برخورداری عالم هستی از شعور ==		== برخورداری عالم هستی از شعور ==
	همه موجودات در آموزه‌های اسلامی از یک نوع شعوری برخوردارند. این شعور آنها را به [[تسبیح \|تسبیح الهی]] وامی‌دارد<ref>سوره جمعه، آیه۱.</ref> از دیگر سوی رفتار انسان بر آسمان و بارندگی و… اثر دارد که بیانگر شعور و درک آنهاست:{{قرآن\|وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا\|ترجمه= اگر اهل شهرها و آبادی‌ها، ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها می‌گشودیم.\|سوره=اعراف\|آیه=۹۶}} روایات اسلامی بیانگر گریه و ناراحت شدن عالم هستی در مرگ مؤمن است.<ref>حمیری، عبدالله بن جعفر، قرب الإسناد، قم، مؤسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۳۰۳، حدیث۱۱۱۹. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۸.</ref> همه اینها گویای واکنش موجودات جهان براتفاق‌های روزمره می‌باشد. گریه کردن یا نکردن بر مرگ افراد یکی از همین واکنش‌هاست.		همه موجودات در آموزه‌های اسلامی از یک نوع شعوری برخوردارند. این شعور آنها را به [[تسبیح \|تسبیح الهی]] وامی‌دارد<ref>سوره جمعه، آیه۱.</ref> از دیگر سوی رفتار انسان بر آسمان و بارندگی و… اثر دارد که بیانگر شعور و درک آنهاست:{{قرآن\|وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُری آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ\|ترجمه= اگر اهل شهرها و آبادی‌ها، ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها می‌گشودیم.\|سوره=اعراف\|آیه=۹۶}} روایات اسلامی بیانگر گریه و ناراحت شدن عالم هستی در مرگ مؤمن است.<ref>حمیری، عبدالله بن جعفر، قرب الإسناد، قم، مؤسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۳۰۳، حدیث۱۱۱۹. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۸.</ref> همه اینها گویای واکنش موجودات جهان براتفاق‌های روزمره می‌باشد. گریه کردن یا نکردن بر مرگ افراد یکی از همین واکنش‌هاست.

	== گریه آسمان و زمین بر شهادت امام حسین(ع) ==		== گریه آسمان و زمین بر شهادت امام حسین(ع) ==

Rezapour: ابرابزار

2023-02-23T11:06:49Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Fabbasi: /* تناقض نداشتن قرآن با روایات */

2023-02-23T08:33:11Z

تناقض نداشتن قرآن با روایات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۲۶:		خط ۲۶:

	==تناقض نداشتن قرآن با روایات==		==تناقض نداشتن قرآن با روایات==
	قرآن گریه کردن آسمان را برای غرق شدن فرعون نفی کرده است.<ref>سوره دخان، آیه۲۹.</ref> آیه با ~~روایاتی که~~ گریه کردن آسمان و زمین ~~بر پیامبران،~~ معصومان و مومنان تناقض ندارد. اگر آسمان‌ به فرعونیان گریه نکرد به خاطر نداشتن جایگاه معنوی آنها بود<ref>مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۸۰.</ref> پیامبران الهی(ع)، معصومان و مومنان نزد خدا جایگاه بلندی دارند و با شهادت یا مرگ آنها، جهان غمگین شده و گریه می‌کند.		قرآن گریه کردن آسمان را برای غرق شدن فرعون نفی کرده است.<ref>سوره دخان، آیه۲۹.</ref> آیه با روایات گریه کردن آسمان و زمین برپیامبران الهی(ع)، معصومان(ع) و مومنان تناقض ندارد. اگر آسمان‌ به فرعونیان گریه نکرد به خاطر نداشتن جایگاه معنوی آنها بود<ref>مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۸۰.</ref> پیامبران الهی(ع)، معصومان(ع) و مومنان نزد خدا جایگاه بلندی دارند و با شهادت یا مرگ آنها، جهان غمگین شده و گریه می‌کند.

	==منابع==		==منابع==
	<references />		<references />

Fabbasi در ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۸

2023-02-23T08:28:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==گریه آسمان و زمین بر شهادت امام حسین(ع)==		==گریه آسمان و زمین بر شهادت امام حسین(ع)==
	آسمان و زمین و موجودات جهان در فقدان [[پیامبران\|پیامبران الهی(ع)]]، [[معصوم\|معصومان(ع)]] و [[امام\|ائمه هدی(ع)]] ناراحت و گريان مي‌شود. [[پيامبر اكرم(ص)]] گريه [[عرش\|عرش خدا]]، ملائكه، آسمان، زمين و تمام موجودات را برای واکنش به گریه‌های [[حضرت فاطمه(س)\|حضرت زهرا(ع)]] تایید کرده است. <ref> مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار، بيروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۲۲، ص۴۹۱: « وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ لَقَدْ بَكَى‏ لِبُكَائِكِ‏ عَرْشُ اللَّهِ وَ مَا حَوْلَهُ مِنَ الْمَلَائِكَةِ وَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضُونَ وَ مَا فِيهِمَا»</ref> در روایات آمده است که هنگام شهادت امام حسين(ع)، آسمان بر او گريه كرد و گريه او سرخي مخصوصي بود كه در اطراف آسمان نمايان شد. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸.</ref> آسمان چهل روز بر شهادت [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسين(ع)]] خون گریه کرد.<ref>فيض كاشاني، محسن، تفسير الصافي، بيروت، مؤسسه الاعلمي للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۴۰۲ هـ ۱۹۸۲ م، ج۴، ص۴۰۷.</ref> آسمان بر حضرت يحيي(ع) و امام حسين(ع) چهل روز گريه كرد و بر ديگري جز آن دو گريه نكرده است. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ~~ص۹۸ـ۹۹~~.</ref>		آسمان و زمین و موجودات جهان در فقدان [[پیامبران\|پیامبران الهی(ع)]]، [[معصوم\|معصومان(ع)]] و [[امام\|ائمه هدی(ع)]] ناراحت و گريان مي‌شود. [[پيامبر اكرم(ص)]] گريه [[عرش\|عرش خدا]]، ملائكه، آسمان، زمين و تمام موجودات را برای واکنش به گریه‌های [[حضرت فاطمه(س)\|حضرت زهرا(ع)]] تایید کرده است. <ref> مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار، بيروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۲۲، ص۴۹۱: « وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ لَقَدْ بَكَى‏ لِبُكَائِكِ‏ عَرْشُ اللَّهِ وَ مَا حَوْلَهُ مِنَ الْمَلَائِكَةِ وَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضُونَ وَ مَا فِيهِمَا»</ref> در روایات آمده است که هنگام شهادت امام حسين(ع)، آسمان بر او گريه كرد و گريه او سرخي مخصوصي بود كه در اطراف آسمان نمايان شد. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸.</ref> آسمان چهل روز بر شهادت [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسين(ع)]] خون گریه کرد.<ref>فيض كاشاني، محسن، تفسير الصافي، بيروت، مؤسسه الاعلمي للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۴۰۲ هـ ۱۹۸۲ م، ج۴، ص۴۰۷.</ref> آسمان بر حضرت يحيي(ع) و امام حسين(ع) چهل روز گريه كرد و بر ديگري جز آن دو گريه نكرده است. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸.</ref>

	دعای سوم شعبان که به مناسبت ولادت امام حسین(ع) خوانده می‌شود، یکی از روایاتی است که حادثه کربلا را نه برای انسان‌ها و بلکه بر همه موجودات هستی، مصیبتی فراموش نشدنی دانسته است. در قسمتی از این دعا آمده است: {{عربی بزرگ\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فِي هَذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلَالِهِ وَ وِلَادَتِهِ بَكَتْهُ السَّمَاءُ وَ مَنْ فِيهَا وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَيْهَا...<ref>طوسی، محمد بن الحسن، مصباح المتهجد، بیروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق/ ۱۹۹۱م، ص۸۲۶.</ref>		دعای سوم شعبان که به مناسبت ولادت امام حسین(ع) خوانده می‌شود، یکی از روایاتی است که حادثه کربلا را نه برای انسان‌ها و بلکه بر همه موجودات هستی، مصیبتی فراموش نشدنی دانسته است. در قسمتی از این دعا آمده است: {{عربی بزرگ\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فِي هَذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلَالِهِ وَ وِلَادَتِهِ بَكَتْهُ السَّمَاءُ وَ مَنْ فِيهَا وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَيْهَا...<ref>طوسی، محمد بن الحسن، مصباح المتهجد، بیروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق/ ۱۹۹۱م، ص۸۲۶.</ref>
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	==واکنش هستی به فقدان افراد حقیقت یا کنایه==		==واکنش هستی به فقدان افراد حقیقت یا کنایه==
	انسانی که مسیر هدایت را بر انسان‌ها ببندد با مرگ و ناراحتی‌شان، موجودات هستی واکنشی از خود نشان نمی‌دهند. آیه ۲۹ سوره دخان این نگرش را تایید می‌کند که با غرق شدن [[فرعون\|فرعون]] و دنباله‌روانش، نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه هنگام نزول بلا (غرق شدن) به آنها مهلتي داده شد: {{قرآن\| فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ\|ترجمه=\|سوره=\|آیه=}}		انسانی که مسیر هدایت را بر انسان‌ها ببندد با مرگ و ناراحتی‌شان، موجودات هستی واکنشی از خود نشان نمی‌دهند. آیه ۲۹ سوره دخان این نگرش را تایید می‌کند که با غرق شدن [[فرعون\|فرعون]] و دنباله‌روانش، نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه هنگام نزول بلا (غرق شدن) به آنها مهلتي داده شد: {{قرآن\| فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ\|ترجمه=\|سوره=\|آیه=}}
	گريه نكردن آسمان و زمين بر عذاب شدگان الهی، ممكن است كنايه از حقارت آنها و نبود ياور و دلسوز براي آنها باشد. غرق شدن آنها هيچ عكس‌العملي را در هستي در پي نداشت.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸~~. مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹~~. طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۰.</ref> اهل آسمان‌ها و زمين براي مؤمنان و مقربان درگاه خداوند گريه مي‌كنند نه براي جباراني چون فرعونيان.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۷ . مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹.</ref>		گريه نكردن آسمان و زمين بر عذاب شدگان الهی، ممكن است كنايه از حقارت آنها و نبود ياور و دلسوز براي آنها باشد. غرق شدن آنها هيچ عكس‌العملي را در هستي در پي نداشت.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸. طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۰.</ref> اهل آسمان‌ها و زمين براي مؤمنان و مقربان درگاه خداوند گريه مي‌كنند نه براي جباراني چون فرعونيان.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۷ . مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹.</ref>

	گريه آسمان و زمين در کنار کنایی بودن، يك گريه حقيقي نیز هست كه به صورت نوعي دگرگوني و سرخي مخصوص (علاوه بر سرخي هميشگي به هنگام طلوع وغروب) و با باريدن خون و ... خودنمايي مي‌كند. <ref>طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۲.</ref>		گريه آسمان و زمين در کنار کنایی بودن، يك گريه حقيقي نیز هست كه به صورت نوعي دگرگوني و سرخي مخصوص (علاوه بر سرخي هميشگي به هنگام طلوع وغروب) و با باريدن خون و ... خودنمايي مي‌كند. <ref>طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۲.</ref>

Fabbasi: شناسه نویسی و تیتر دهی، اصلاح ارقام

2023-02-23T08:26:44Z

شناسه نویسی و تیتر دهی، اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۶
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			آسمان و موجودات هستی برای افرادی که در دنیا عذاب شده‌اند، گریه نمی‌کنند. در مقابل از مرگ یا شهادت بندگان وارسته الهی غمگین شده و گریه می‌کنند. این دو تناقضی با هم ندارد. گریه آسمان و موجودات هستی بر ابا عبد الله الحسین(ع)، معصوملن(ع) و مومنان در روایات اسلامی آمده است.

	همه موجودات در آموزه‌های اسلامی از يك نوع شعوري برخوردارند. <ref>سوره جمعه، آیه۱.</ref> رفتار انسان بر آسمان و بارندگي و... اثر دارد {{قرآن\|وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا\|ترجمه= اگر اهل شهرها و ~~آبادیها،~~ ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها می‌گشودیم.\|سوره=اعراف\|آیه=۹۶}} ~~ظهور ساد، در خشکی~~ و دریا بخاطر کارهایی که مردم انجام داده‌اند آشکار شده است: {{قرآن\|ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ\|ترجمه=\|سوره=روم\|آیه=۴۱}} هستي در مرگ مومن ~~گريه مي‌كند~~. <ref>حميرى، عبد الله بن جعفر، قرب الإسناد، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۳۰۳، حدیث۱۱۱۹. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۸.</ref>		==برخورداری عالم هستی از شعور==
	انسان‌هاي معصوم، امام و حجت خدا، حياتي‌ترين نقش را در هستي دارند. عالم در فقدان آنها ناراحت و گريان مي‌شود. [[پيامبر اكرم(ص)]] گريه [[عرش\|عرش خدا]]، ملائكه، آسمان، زمين و تمام موجودات ~~را برای واکنش به گریه‌های [[حضرت فاطمه(س)\|حضرت زهرا(ع)]] تایید کرده است~~. <ref> مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار، بيروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، 1403ق، ج22، ص491: « وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ لَقَدْ بَكَى‏ لِبُكَائِكِ‏ عَرْشُ اللَّهِ وَ مَا حَوْلَهُ مِنَ الْمَلَائِكَةِ وَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضُونَ وَ مَا فِيهِمَا»</ref> در مقابل انسانی که مسیر هدایت را بر ~~انسان‌ها ببندد با~~ مرگ ~~و ناراحتی‌شان، موجودات هستی واکنشی~~ از ~~خود نشان نمی‌دهند~~. آیه ۲۹ سوره دخان این نگرش را تایید می‌کند که با غرق شدن [[فرعون\|فرعون]] و دنباله‌روانش، نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه هنگام نزول بلا (غرق شدن) به آنها مهلتي داده شد: {{قرآن\| فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ\|ترجمه=\|سوره=\|آیه=}}		همه موجودات در آموزه‌های اسلامی از يك نوع شعوري برخوردارند. این شعور آنها را به [[تسبیح \|تسبیح الهی]] وامی‌دارد<ref>سوره جمعه، آیه۱.</ref> از دیگر سوی رفتار انسان بر آسمان و بارندگي و... اثر دارد که بیانگر شعور و درک آنهاست:{{قرآن\|وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا\|ترجمه= اگر اهل شهرها و آبادی‌ها، ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها می‌گشودیم.\|سوره=اعراف\|آیه=۹۶}} روایات اسلامی بیانگر گریه و ناراحت شدن عالم هستي در مرگ مومن است. <ref>حميرى، عبد الله بن جعفر، قرب الإسناد، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۳۰۳، حدیث۱۱۱۹. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۸.</ref> همه اینها گویای واکنش موجودات جهان براتفاق‌های روزمره می‌باشد. گریه کردن یا نکردن بر مرگ افراد یکی از همین واکنش‌هاست.

	~~گريه نكردن~~ آسمان و ~~زمين~~ بر ~~عذاب شدگان الهی، ممكن است كنايه از حقارت آنها~~ و ~~نبود ياور~~ و ~~دلسوز براي آنها باشد~~. ~~غرق شدن آنها هيچ عكس‌العملي~~ را در ~~هستي~~ در ~~پي نداشت~~.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸. ~~مكارم شيرازي، ناصر و همكاران،~~ تفسير ~~نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه،~~ چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹. طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۰.</ref> ~~اهل آسمانها~~ و ~~زمين براي مؤمنان~~ و ~~مقربان درگاه خداوند~~ گريه ~~مي‌كنند نه براي جباراني چون فرعونيان~~.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ~~ص۹۷ . مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹~~.</ref>		==گریه آسمان و زمین بر شهادت امام حسین(ع)==
			آسمان و زمین و موجودات جهان در فقدان [[پیامبران\|پیامبران الهی(ع)]]، [[معصوم\|معصومان(ع)]] و [[امام\|ائمه هدی(ع)]] ناراحت و گريان مي‌شود. [[پيامبر اكرم(ص)]] گريه [[عرش\|عرش خدا]]، ملائكه، آسمان، زمين و تمام موجودات را برای واکنش به گریه‌های [[حضرت فاطمه(س)\|حضرت زهرا(ع)]] تایید کرده است. <ref> مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار، بيروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۲۲، ص۴۹۱: « وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ لَقَدْ بَكَى‏ لِبُكَائِكِ‏ عَرْشُ اللَّهِ وَ مَا حَوْلَهُ مِنَ الْمَلَائِكَةِ وَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضُونَ وَ مَا فِيهِمَا»</ref> در روایات آمده است که هنگام شهادت امام حسين(ع)، آسمان بر او گريه كرد و گريه او سرخي مخصوصي بود كه در اطراف آسمان نمايان شد. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸.</ref> آسمان چهل روز بر شهادت [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسين(ع)]] خون گریه کرد.<ref>فيض كاشاني، محسن، تفسير الصافي، بيروت، مؤسسه الاعلمي للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۴۰۲ هـ ۱۹۸۲ م، ج۴، ص۴۰۷.</ref> آسمان بر حضرت يحيي(ع) و امام حسين(ع) چهل روز گريه كرد و بر ديگري جز آن دو گريه نكرده است. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸ـ۹۹.</ref>

	~~گريه آسمان و زمين در کنار کنایی بودن، يك گريه حقيقي نیز هست كه~~ به ~~صورت نوعي دگرگوني و سرخي مخصوص~~ (~~علاوه بر سرخي هميشگي به هنگام طلوع وغروب~~) و با باريدن خون و ... خودنمايي مي‌كند. <ref>طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۲.~~</ref>~~ در ~~روایات~~ آمده است ~~که هنگام شهادت امام حسين(ع)، آسمان بر او گريه كرد و گريه او سرخي مخصوصي بود كه در اطراف آسمان نمايان شد~~. ~~<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸~~.~~</ref> آسمان چهل روز بر شهادت امام حسين(ع) خون گریه کرد~~.<ref>~~فيض كاشاني، محسن، تفسير الصافي، بيروت، مؤسسه الاعلمي للمطبوعات،~~ چاپ ~~دوم، ۱۴۰۲ هـ ۱۹۸۲ م، ج۴، ص۴۰۷.<~~/ref> آسمان بر حضرت يحيي(ع) و امام حسين(ع) چهل روز گريه كرد و بر ديگري جز آن دو گريه نكرده است. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸ـ۹۹.</ref>		دعای سوم شعبان که به مناسبت ولادت امام حسین(ع) خوانده می‌شود، یکی از روایاتی است که حادثه کربلا را نه برای انسان‌ها و بلکه بر همه موجودات هستی، مصیبتی فراموش نشدنی دانسته است. در قسمتی از این دعا آمده است: {{عربی بزرگ\|اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْمَوْلُودِ فِي هَذَا الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ بِشَهَادَتِهِ قَبْلَ اسْتِهْلَالِهِ وَ وِلَادَتِهِ بَكَتْهُ السَّمَاءُ وَ مَنْ فِيهَا وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ عَلَيْهَا...<ref>طوسی، محمد بن الحسن، مصباح المتهجد، بیروت، موسسه فقه الشیعه، چاپ اول، ۱۴۱۱ق/ ۱۹۹۱م، ص۸۲۶.</ref>

	~~گريه~~ آسمان ~~حقيقي است چنانكه از دعاي سوم شعبان استفاده مي‌شود، هرچند~~ در ~~حق فرعونيان ممكن~~ است ~~علاوه~~ بر ~~معناي حقيقي، معاني كنايي هم صادق باشد كه گوئي هيچ ارتباطي با عالم هستي و~~ جهان بشريت نداشته‌اند. هنگامي كه عذاب شدند كسي جاي خالي آنها را احساس نكرد. قطره اشكي بر مرگ آنها نريخت. <ref>مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۸۰.~~</ref>~~		خدایا! از تو می‌خواهم به‌حق مولود در این روز که پیش از برخاستن صدایش و قبل از ولادتش به شهادتش وعده داده شده، آسمان و هرکه در آن است، زمین و هر که بر آن است بر او گریست درحالی‌که هنوز قدم در جهان نگذاشته بود.}}

			==واکنش هستی به فقدان افراد حقیقت یا کنایه==
			انسانی که مسیر هدایت را بر انسان‌ها ببندد با مرگ و ناراحتی‌شان، موجودات هستی واکنشی از خود نشان نمی‌دهند. آیه ۲۹ سوره دخان این نگرش را تایید می‌کند که با غرق شدن [[فرعون\|فرعون]] و دنباله‌روانش، نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه هنگام نزول بلا (غرق شدن) به آنها مهلتي داده شد: {{قرآن\| فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ\|ترجمه=\|سوره=\|آیه=}}
			گريه نكردن آسمان و زمين بر عذاب شدگان الهی، ممكن است كنايه از حقارت آنها و نبود ياور و دلسوز براي آنها باشد. غرق شدن آنها هيچ عكس‌العملي را در هستي در پي نداشت.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸. مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹. طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۰.</ref> اهل آسمان‌ها و زمين براي مؤمنان و مقربان درگاه خداوند گريه مي‌كنند نه براي جباراني چون فرعونيان.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۷ . مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹.</ref>

			گريه آسمان و زمين در کنار کنایی بودن، يك گريه حقيقي نیز هست كه به صورت نوعي دگرگوني و سرخي مخصوص (علاوه بر سرخي هميشگي به هنگام طلوع وغروب) و با باريدن خون و ... خودنمايي مي‌كند. <ref>طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۲.</ref>

			حقيقي بودن گريه آسمان از دعاي سوم شعبان استفاده مي‌شود، هرچند در حق فرعونيان ممكن است علاوه بر معناي حقيقي، معاني كنايي هم صادق باشد كه گوئي هيچ ارتباطي با عالم هستي و جهان بشريت نداشته‌اند. هنگامي كه عذاب شدند كسي جاي خالي آنها را احساس نكرد. قطره اشكي بر مرگ آنها نريخت. <ref>مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۸۰.</ref>

			==تناقض نداشتن قرآن با روایات==
			قرآن گریه کردن آسمان را برای غرق شدن فرعون نفی کرده است.<ref>سوره دخان، آیه۲۹.</ref> آیه با روایاتی که گریه کردن آسمان و زمین بر پیامبران، معصومان و مومنان تناقض ندارد. اگر آسمان‌ به فرعونیان گریه نکرد به خاطر نداشتن جایگاه معنوی آنها بود<ref>مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۸۰.</ref> پیامبران الهی(ع)، معصومان و مومنان نزد خدا جایگاه بلندی دارند و با شهادت یا مرگ آنها، جهان غمگین شده و گریه می‌کند.
	==منابع==		==منابع==
	<references />		<references />
خط ۲۴:		خط ۳۶:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه = -		\| شناسه = شد
	\| تیترها = -		\| تیترها = شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =
	\| لینک‌دهی = شد		\| لینک‌دهی = شد

Fabbasi: ایجاد مدخل جدید : گریه آسمان و زمین بر امام حسین(ع)

2023-02-22T10:32:06Z

ایجاد مدخل جدید : گریه آسمان و زمین بر امام حسین(ع)

صفحهٔ تازه

{{ویرایش|fabbasi}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
خداوند در آیه ۲۹سوره دخان مي‌فرمايد: «فَما بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّماءُ»؛ از طرفي در مورد ولادت امام حسين(ع) در دعاي روز سوم شعبان داريم كه «بكته السماء و من فيها...» آیا بین آیه قرآن و روایت تناقض وجود ندارد؟ گريستن و يا نگريستن آسمان و زمين براي بشر آيا حقيقي است يا كنايي؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}

همه موجودات در آموزه‌های اسلامی از يك نوع شعوري برخوردارند. <ref>سوره جمعه، آیه۱.</ref> رفتار انسان بر آسمان و بارندگي و... اثر دارد {{قرآن|وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا|ترجمه= اگر اهل شهرها و آبادیها، ایمان می‌آوردند و تقوا پیشه می‌کردند، برکات آسمان و زمین را بر آنها می‌گشودیم.|سوره=اعراف|آیه=۹۶}} ظهور ساد، در خشکی و دریا بخاطر کارهایی که مردم انجام داده‌اند آشکار شده است: {{قرآن|ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ|ترجمه=|سوره=روم|آیه=۴۱}} هستي در مرگ مومن گريه مي‌كند. <ref>حميرى، عبد الله بن جعفر، قرب الإسناد، قم، موسسه آل البیت، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۳۰۳، حدیث۱۱۱۹. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۸.</ref>
انسان‌هاي معصوم، امام و حجت خدا، حياتي‌ترين نقش را در هستي دارند. عالم در فقدان آنها ناراحت و گريان مي‌شود. [[پيامبر اكرم(ص)]] گريه [[عرش|عرش خدا]]، ملائكه، آسمان، زمين و تمام موجودات را برای واکنش به گریه‌های [[حضرت فاطمه(س)|حضرت زهرا(ع)]] تایید کرده است. <ref> مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، بحار الأنوار، بيروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، 1403ق، ج22، ص491: « وَ الَّذِي بَعَثَنِي بِالْحَقِّ لَقَدْ بَكَى‏ لِبُكَائِكِ‏ عَرْشُ اللَّهِ وَ مَا حَوْلَهُ مِنَ الْمَلَائِكَةِ وَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضُونَ وَ مَا فِيهِمَا»</ref> در مقابل انسانی که مسیر هدایت را بر انسان‌ها ببندد با مرگ و ناراحتی‌شان، موجودات هستی واکنشی از خود نشان نمی‌دهند. آیه ۲۹ سوره دخان این نگرش را تایید می‌کند که با غرق شدن [[فرعون|فرعون]] و دنباله‌روانش، نه آسمان بر آنها گريست و نه زمين و نه هنگام نزول بلا (غرق شدن) به آنها مهلتي داده شد: {{قرآن| فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ|ترجمه=|سوره=|آیه=}}

گريه نكردن آسمان و زمين بر عذاب شدگان الهی، ممكن است كنايه از حقارت آنها و نبود ياور و دلسوز براي آنها باشد. غرق شدن آنها هيچ عكس‌العملي را در هستي در پي نداشت.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸. مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹. طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۰.</ref> اهل آسمانها و زمين براي مؤمنان و مقربان درگاه خداوند گريه مي‌كنند نه براي جباراني چون فرعونيان.<ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۷ . مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۷۹.</ref>

گريه آسمان و زمين در کنار کنایی بودن، يك گريه حقيقي نیز هست كه به صورت نوعي دگرگوني و سرخي مخصوص (علاوه بر سرخي هميشگي به هنگام طلوع وغروب) و با باريدن خون و ... خودنمايي مي‌كند. <ref>طباطبايي، محمد حسين، الميزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ چهارم، ۱۳۶۲، ج۱۸، ص۱۵۲.</ref> در روایات آمده است که هنگام شهادت امام حسين(ع)، آسمان بر او گريه كرد و گريه او سرخي مخصوصي بود كه در اطراف آسمان نمايان شد. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸.</ref> آسمان چهل روز بر شهادت امام حسين(ع) خون گریه کرد.<ref>فيض كاشاني، محسن، تفسير الصافي، بيروت، مؤسسه الاعلمي للمطبوعات، چاپ دوم، ۱۴۰۲ هـ ۱۹۸۲ م، ج۴، ص۴۰۷.</ref> آسمان بر حضرت يحيي(ع) و امام حسين(ع) چهل روز گريه كرد و بر ديگري جز آن دو گريه نكرده است. <ref>طبرسي، فضل، مجمع البيان، بيروت، دارالمعرفه، ‌چاپ دوم، ۱۴۰۸هـ ۱۹۸۸ م، ج۹ـ۱۰، ص۹۸ـ۹۹.</ref>

گريه آسمان حقيقي است چنانكه از دعاي سوم شعبان استفاده مي‌شود، هرچند در حق فرعونيان ممكن است علاوه بر معناي حقيقي، معاني كنايي هم صادق باشد كه گوئي هيچ ارتباطي با عالم هستي و جهان بشريت نداشته‌اند. هنگامي كه عذاب شدند كسي جاي خالي آنها را احساس نكرد. قطره اشكي بر مرگ آنها نريخت. <ref>مكارم شيرازي، ناصر و همكاران، تفسير نمونه، تهران، دارالكتب الاسلاميه، چاپ هشتم، ۱۳۷۱ ش، ج۲۱، ص۱۸۰.</ref>

==منابع==
<references />
{{شاخه
| شاخه اصلی = حدیث
| شاخه فرعی۱ = فقه الحدیث
| شاخه فرعی۲ =
| شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه = -
| تیترها = -
| ویرایش =
| لینک‌دهی = شد
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت = ج
| کیفیت = ج
}}
{{پایان متن}}