گذشت زمان در برزخ - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Rezapour در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۵۸

2022-02-22T07:58:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۸
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = د
	\| کیفیت = ج		\| کیفیت = د
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Rezapour: /* منابع */

2022-02-22T07:54:33Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== منابع ==		== منابع ==
	{{~~پانویس۲~~}}		{{پانویس}}
	{{برزخ}}		{{برزخ}}
	{{شاخه		{{شاخه

Rezapour در ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۰۳

2022-02-22T06:03:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== منابع ==		== منابع ==
	{{~~پانویس~~}}		{{پانویس۲}}
			{{برزخ}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = کلام		\| شاخه اصلی = کلام

A.rezapour در ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۷

2021-09-11T08:07:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۷
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	چون عالم برزخ عالمی است مجرّد از ماده و نسبت به عالم ماده (دنیا) از لطافت بیشتری برخوردار است، تأثیر عذاب و لذت نعمات بر جان آدمی در برزخ به مراتب قوی‌تر از عالم دنیاست. مانند عالم خواب که مناظر زیبایی که آدمی در خواب و رؤیا می‌بیند گاهی بر زبان نمی‌آید و مناظر وحشتناکی هم که در خواب دیده می‌شود گاهی نظیری در عالم دنیا ندارند.<ref>~~ر. ک.~~ دستغیب، معاد، ص۳۱–۳۵.</ref>		چون عالم برزخ عالمی است مجرّد از ماده و نسبت به عالم ماده (دنیا) از لطافت بیشتری برخوردار است، تأثیر عذاب و لذت نعمات بر جان آدمی در برزخ به مراتب قوی‌تر از عالم دنیاست. مانند عالم خواب که مناظر زیبایی که آدمی در خواب و رؤیا می‌بیند گاهی بر زبان نمی‌آید و مناظر وحشتناکی هم که در خواب دیده می‌شود گاهی نظیری در عالم دنیا ندارند.<ref>دستغیب، معاد، ص۳۱–۳۵.</ref>

	از طرفی وقتی برزخ نسبت به خلود و جاودانگی قیامت سنجیده می‌شود؛ هر چه هم که طولانی باشد، کوتاه خواهد بود. چون بالاخره به انتها می‌رسد و پایانی دارد.		از طرفی وقتی برزخ نسبت به خلود و جاودانگی قیامت سنجیده می‌شود؛ هر چه هم که طولانی باشد، کوتاه خواهد بود. چون بالاخره به انتها می‌رسد و پایانی دارد.

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:28:23Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۸
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

Rezapour در ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۳

2021-01-21T11:33:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۰۳
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج
	\| کیفیت = ب		\| کیفیت = ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Nazarzadeh در ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۴۱

2021-01-09T12:41:36Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	وقتی انسان وارد عالم برزخ می‌شود و باید تا قیامت در آنجا بماند، آیا این مدت زمان طولانی و گذشت زمان را با روحش ادراک می‌کند؟		وقتی انسان وارد عالم برزخ می‌شود و باید تا قیامت در آنجا بماند، آیا این مدت زمان طولانی و گذشت زمان را با روحش ادراک می‌کند؟ آیا انسان برزخی زمان را هم ادراک می‌کند به گونه ای که اگر از جمله انسان‌های اولیه باشد برزخی طولانی را درک کند و اگر از جمله انسانهایی باشد که در نزدیکی قیامت مرده‌اند برزخی کوتاه را ادراک کنند؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	~~انسان با انتقال~~ به برزخ از ~~حقائقی آگاه می‌شود و آن حقائق را با روحش~~ که ~~یک نحوه اتّحادی با بدن مثالی دارد ادراک می‌کند. مثلاً~~ در ~~هنگام مرگ متوجه می‌شود که امور دنیوی~~ و ~~آن رسوم~~ و ~~عاداتی~~ که در دنیا به آنها مقیّد بود اوهامی بیش نبوده است آنچه را که ملک خود و مال خود می‌دانسته و بدان تفاخر می‌کرد، همه پوچ و هیچ شده‌اند و هیچ گونه اثری برای او ندارد. اگر ریاستی داشته و به واسطه آن ریاست بر دیگران تکبر می‌ورزیده، الآن همه و همه به یکباره از بین رفتند و هیچ چیزی از آن تفاخر و تکبّر و ریاست برای او باقی نمانده است.<ref>ر. ک. طباطبایی، سید محمد حسین، انسان از آغاز تا انجام، ترجمه صادق لاریجانی، انتشارات الزهرا، چاپ دوم، تابستان ۱۳۷۱، ص۶۹.</ref>		چون عالم برزخ عالمی است مجرّد از ماده و نسبت به عالم ماده (دنیا) از لطافت بیشتری برخوردار است، تأثیر عذاب و لذت نعمات بر جان آدمی در برزخ به مراتب قوی‌تر از عالم دنیاست. مانند عالم خواب که مناظر زیبایی که آدمی در خواب و رؤیا می‌بیند گاهی بر زبان نمی‌آید و مناظر وحشتناکی هم که در خواب دیده می‌شود گاهی نظیری در عالم دنیا ندارند.<ref>ر. ک. دستغیب، معاد، ص۳۱–۳۵.</ref>

	~~چون عالم~~ برزخ ~~عالمی است مجرّد از ماده لذا~~ نسبت به عالم ماده (دنیا) از لطافت بیشتری برخوردار است، تأثیر عذاب و لذت نعمات بر جان آدمی در برزخ به مراتب قوی تر از عالم دنیاست درست شبیه عالم خواب که مناظر زیبایی که آدمی در خواب و رؤیا می‌بیند گاهی بر زبان نمی‌آید و ~~مناظر وحشتناکی~~ هم که ~~در خواب دیده می‌شود گاهی نظیری در عالم دنیا ندارند~~.~~<ref>ر. ک. دستغیب، معاد، ص۳۱–۳۵~~.~~</ref>~~		از طرفی وقتی برزخ نسبت به خلود و جاودانگی قیامت سنجیده می‌شود؛ هر چه هم که طولانی باشد، کوتاه خواهد بود. چون بالاخره به انتها می‌رسد و پایانی دارد.

	~~پس انسان~~ در ~~عالم برزخ حقایقی را ادراک می‌کند، حال به~~ این ~~نکته می‌رسیم~~ که آیا انسان برزخی زمان را هم ادراک می‌کند به گونه ای که اگر از جمله انسان‌های اولیه باشد برزخی طولانی را درک کند و اگر از جمله انسانهایی باشد که در ~~نزدیکی قیامت مرده‌اند برزخی کوتاه را ادراک کنند؟ بالاخره طولانی بودن یا کوتاه بودن~~ برزخ به چه صورتی است و آیا برای آدم برزخی قابل ادراک هست؟ طبق آیه ای از آیات قرآن استفاده می‌شود که کلّاً برزخ نسبت به قیامت خیلی کوتاه است ~~یعنی وقتی فرشتگان سؤال می‌کنند:~~ چقدر ~~در زمین (مراد برزخ است) مکث داشته‌اید؟ آنها در پاسخ می‌گویند:~~		در مورد این که فردی که در برزخ است چقدر متوجه گذشت زمان می‌شود امام خمینی می‌فرماید: «... خود تعلق به دنیا و محبت به آن اسباب گرفتاری است بلکه میزان در طول کشیدن عالم قبر و برزخ همین تعلقات است هرچه آنها کمتر باشد برزخ و قبر انسان روشن‌تر و گشاده‌تر و مکث انسان در آن کمتر است.»<ref>امام خمینی (ره)، چهل حدیث، ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، چاپ چهارم، بهار ۷۳، ص۱۲۴.</ref>

	~~{{قرآن\|قالُوا لَبِثْنا یَوْماً أَوْ بَعْضَ یَوْمٍ}} (یعنی یک روز یا بعض روز)<ref>مؤمنون/ ۱۱۲ و ۱۱۳.</ref>~~

	چون برزخ نسبت به خلود و جاودانگی قیامت که سنجیده می‌شود هر چه هم که طولانی باشد کوتاه خواهد بود چون بالاخره به انتها می‌رسد و آخری دارد، ولی مقام بحث ما اینست که بدون توجه به قیامت آیا زمان ~~برزخ برای کسی که خیلی سابق از دنیا رفته واقعاً طولانی ادراک~~ می‌شود ~~یا نه؟!~~

	در جواب باید گفت: طبق فرمایش امام راحل (ره) در کتاب چهل حدیث ادراک طولانی بودن یا کوتاه بودن برزخ هر کسی بسته به عقاید، کردار و تعلقات او به دنیاست اگر آدمی در دنیا تعلقش به دنیا کمتر باشد و گرفتار معاصی و عقاید فاسده نباشد مکث او در برزخ کمتر خواهد بود. به عبارت دیگر هر چه سبکبارتر باشد و بی‌توجه به اعتبارات دنیوی باشد برزخ او کوتاه‌تر خواهد بود.

	امام ~~راحل (ره)~~ می‌فرماید: «... خود تعلق به دنیا و محبت به آن اسباب گرفتاری است بلکه میزان در طول کشیدن عالم قبر و برزخ همین تعلقات است هرچه آنها کمتر باشد برزخ و قبر انسان روشن‌تر و ~~گشاده تر~~ و مکث انسان در آن کمتر است.<ref>امام خمینی (ره)، چهل حدیث، ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، چاپ چهارم، بهار ۷۳، ص۱۲۴.</ref>
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	~~{{مطالعه بیشتر}}~~

	~~== مطالعه بیشتر ==~~
	~~# معاد در قرآن، آیت الله جوادی آملی.~~
	~~# معاد، آیت الله دستغیب.~~
	~~# معادشناسی، علامه طهرانی.~~
	~~# منازل الآخره، شیخ عباس قمی.~~
	~~# حیات پس از مرگ، علامه طباطبایی.~~
	~~{{پایان مطالعه بیشتر}}~~

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی = کلام
	\| شاخه فرعی۱ =		\| شاخه فرعی۱ = معاد
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ = برزخ
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه = -
	\| تیترها =		\| تیترها = -
	\| ویرایش =		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
خط ۴۷:		خط ۳۰:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت = ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Nazarzadeh: صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} وقتی انسان وارد عالم برزخ می‌شود و باید تا قیامت در آنجا ب...» ایجاد کرد

2021-01-09T11:19:58Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} وقتی انسان وارد عالم برزخ می‌شود و باید تا قیامت در آنجا ب...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{شروع متن}}
{{سوال}}
وقتی انسان وارد عالم برزخ می‌شود و باید تا قیامت در آنجا بماند، آیا این مدت زمان طولانی و گذشت زمان را با روحش ادراک می‌کند؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
انسان با انتقال به برزخ از حقائقی آگاه می‌شود و آن حقائق را با روحش که یک نحوه اتّحادی با بدن مثالی دارد ادراک می‌کند. مثلاً در هنگام مرگ متوجه می‌شود که امور دنیوی و آن رسوم و عاداتی که در دنیا به آنها مقیّد بود اوهامی بیش نبوده است آنچه را که ملک خود و مال خود می‌دانسته و بدان تفاخر می‌کرد، همه پوچ و هیچ شده‌اند و هیچ گونه اثری برای او ندارد. اگر ریاستی داشته و به واسطه آن ریاست بر دیگران تکبر می‌ورزیده، الآن همه و همه به یکباره از بین رفتند و هیچ چیزی از آن تفاخر و تکبّر و ریاست برای او باقی نمانده است.<ref>ر. ک. طباطبایی، سید محمد حسین، انسان از آغاز تا انجام، ترجمه صادق لاریجانی، انتشارات الزهرا، چاپ دوم، تابستان ۱۳۷۱، ص۶۹.</ref>

چون عالم برزخ عالمی است مجرّد از ماده لذا نسبت به عالم ماده (دنیا) از لطافت بیشتری برخوردار است، تأثیر عذاب و لذت نعمات بر جان آدمی در برزخ به مراتب قوی تر از عالم دنیاست درست شبیه عالم خواب که مناظر زیبایی که آدمی در خواب و رؤیا می‌بیند گاهی بر زبان نمی‌آید و مناظر وحشتناکی هم که در خواب دیده می‌شود گاهی نظیری در عالم دنیا ندارند.<ref>ر. ک. دستغیب، معاد، ص۳۱–۳۵.</ref>

پس انسان در عالم برزخ حقایقی را ادراک می‌کند، حال به این نکته می‌رسیم که آیا انسان برزخی زمان را هم ادراک می‌کند به گونه ای که اگر از جمله انسان‌های اولیه باشد برزخی طولانی را درک کند و اگر از جمله انسانهایی باشد که در نزدیکی قیامت مرده‌اند برزخی کوتاه را ادراک کنند؟ بالاخره طولانی بودن یا کوتاه بودن برزخ به چه صورتی است و آیا برای آدم برزخی قابل ادراک هست؟ طبق آیه ای از آیات قرآن استفاده می‌شود که کلّاً برزخ نسبت به قیامت خیلی کوتاه است یعنی وقتی فرشتگان سؤال می‌کنند: چقدر در زمین (مراد برزخ است) مکث داشته‌اید؟ آنها در پاسخ می‌گویند:

{{قرآن|قالُوا لَبِثْنا یَوْماً أَوْ بَعْضَ یَوْمٍ}} (یعنی یک روز یا بعض روز)<ref>مؤمنون/ ۱۱۲ و ۱۱۳.</ref>

چون برزخ نسبت به خلود و جاودانگی قیامت که سنجیده می‌شود هر چه هم که طولانی باشد کوتاه خواهد بود چون بالاخره به انتها می‌رسد و آخری دارد، ولی مقام بحث ما اینست که بدون توجه به قیامت آیا زمان برزخ برای کسی که خیلی سابق از دنیا رفته واقعاً طولانی ادراک می‌شود یا نه؟!

در جواب باید گفت: طبق فرمایش امام راحل (ره) در کتاب چهل حدیث ادراک طولانی بودن یا کوتاه بودن برزخ هر کسی بسته به عقاید، کردار و تعلقات او به دنیاست اگر آدمی در دنیا تعلقش به دنیا کمتر باشد و گرفتار معاصی و عقاید فاسده نباشد مکث او در برزخ کمتر خواهد بود. به عبارت دیگر هر چه سبکبارتر باشد و بی‌توجه به اعتبارات دنیوی باشد برزخ او کوتاه‌تر خواهد بود.

امام راحل (ره) می‌فرماید: «... خود تعلق به دنیا و محبت به آن اسباب گرفتاری است بلکه میزان در طول کشیدن عالم قبر و برزخ همین تعلقات است هرچه آنها کمتر باشد برزخ و قبر انسان روشن‌تر و گشاده تر و مکث انسان در آن کمتر است.<ref>امام خمینی (ره)، چهل حدیث، ناشر: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، چاپ چهارم، بهار ۷۳، ص۱۲۴.</ref>
{{پایان پاسخ}}
{{مطالعه بیشتر}}

== مطالعه بیشتر ==
# معاد در قرآن، آیت الله جوادی آملی.
# معاد، آیت الله دستغیب.
# معادشناسی، علامه طهرانی.
# منازل الآخره، شیخ عباس قمی.
# حیات پس از مرگ، علامه طباطبایی.
{{پایان مطالعه بیشتر}}

== منابع ==
{{پانویس}}
{{شاخه
| شاخه اصلی =
| شاخه فرعی۱ =
| شاخه فرعی۲ =
| شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه =
| تیترها =
| ویرایش =
| لینک‌دهی =
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت =
| کیفیت =
}}
{{پایان متن}}