کلمه شیعه در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aliazad در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۱

2025-12-26T13:21:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۱
خط ۸۴:		خط ۸۴:
	[[ur:لفظ شیعہ قرآن میں]]		[[ur:لفظ شیعہ قرآن میں]]
	[[es:La palabra Chiíta en el Corán]]		[[es:La palabra Chiíta en el Corán]]
			{{#seo:
			\|title=کلمه شیعه در قرآن - معنای شیعه در قرآن - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=شیعه در قرآن
			\|description=واژه «شیعه» در قرآن کریم چه معنایی دارد؟ آیا این کلمه بار منفی دارد یا مثبت؟ کاربردهای شیعه در قرآن با آیات و تفسیر معتبر.
			}}

Aliazad در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۹

2025-12-26T13:19:38Z

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-27T11:11:15Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۴۱
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	[[ru:Слово шиа в Коране]]		[[ru:Слово шиа в Коране]]
	[[ur:لفظ شیعہ قرآن میں]]		[[ur:لفظ شیعہ قرآن میں]]
			[[es:La palabra Chiíta en el Corán]]

Fabbasi در ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۳۶

2025-02-27T10:36:39Z

نمایش تغییرات

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-26T21:44:46Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۱:۱۴
خط ۷۱:		خط ۷۱:
	[[ms: Kata Syiah Dalam Al-Quran]]		[[ms: Kata Syiah Dalam Al-Quran]]
	[[ru:Слово шиа в Коране]]		[[ru:Слово шиа в Коране]]
			[[ur:لفظ شیعہ قرآن میں]]

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-02T12:16:34Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۶
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	* شيعه در پيشگاه قرآن و اهل‌بيت ترجمه جلد ۶۵ بحار الانوار از مجموعه ۱۱۰ جلدى طبق چاپ بيروت، ترجمه: على تهرانى.		* شيعه در پيشگاه قرآن و اهل‌بيت ترجمه جلد ۶۵ بحار الانوار از مجموعه ۱۱۰ جلدى طبق چاپ بيروت، ترجمه: على تهرانى.
	== منابع ==		== منابع ==
			{{پانویس\|۲}}
			<references />

	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن

Yrahimi: /* مطالعه بیشتر */

2025-02-02T12:16:03Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۶
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	* شیعه در قرآن، امیر ظهیری.		* شیعه در قرآن، امیر ظهیری.
	* شيعه در پيشگاه قرآن و اهل‌بيت ترجمه جلد ۶۵ بحار الانوار از مجموعه ۱۱۰ جلدى طبق چاپ بيروت، ترجمه: على تهرانى.		* شيعه در پيشگاه قرآن و اهل‌بيت ترجمه جلد ۶۵ بحار الانوار از مجموعه ۱۱۰ جلدى طبق چاپ بيروت، ترجمه: على تهرانى.
			== منابع ==
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن

Yrahimi: /* مطالعه بیشتر */

2025-02-02T12:14:31Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۴۴
خط ۶۶:		خط ۶۶:
	[[bn: কুরআনে শিয়া শব্দ]]		[[bn: কুরআনে শিয়া শব্দ]]
	[[en: The Term Shi‘a in the Quran]]		[[en: The Term Shi‘a in the Quran]]
	[[ms: Kata Syiah Dalam Al-Quran]]		[[ms: Kata Syiah Dalam Al-Quran]]
			[[ru:Слово шиа в Коране]]

Yrahimi: /* مطالعه بیشتر */

2025-01-21T12:06:45Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۶
خط ۶۳:		خط ۶۳:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			[[ar: كلمة شيعة في القرآن الكريم]]
			[[bn: কুরআনে শিয়া শব্দ]]
			[[en: The Term Shi‘a in the Quran]]
			[[ms: Kata Syiah Dalam Al-Quran]]

Fabbasi: تکمیل شیعه در روایات

2024-11-14T06:25:33Z

تکمیل شیعه در روایات

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۵
خط ۹:		خط ۹:
	{{مفردات قرآن}}		{{مفردات قرآن}}
	==معنای لغوی و اصطلاحی شیعه==		==معنای لغوی و اصطلاحی شیعه==
	[[شیعه]] در لغت به معنای مقدار، گروه و دسته، قوم، پیرو و دنباله رو می‌باشد.<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، العين، تحقيق: مهدي مخزومي - إبراهيم سامرائي، قم، مؤسسة دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۱۹۰.</ref> <ref>جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، تحقيق: أحمد عبد الغفور العطار، بیروت، دار العلم للملايين، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق/۱۹۸۷م، ج۳، ص۱۲۴۰.</ref>قومی که به یک امر و حقیقتی اتفاق نظر داشته باشند را شیعه گویند.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، قم، نشر أدب ~~الحوزة~~		[[شیعه]] در لغت به معنای مقدار، گروه و دسته، قوم، پیرو و دنباله رو می‌باشد.<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، العين، تحقيق: مهدي مخزومي - إبراهيم سامرائي، قم، مؤسسة دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۱۹۰.</ref> <ref>جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، تحقيق: أحمد عبد الغفور العطار، بیروت، دار العلم للملايين، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق/۱۹۸۷م، ج۳، ص۱۲۴۰.</ref>قومی که به یک امر و حقیقتی اتفاق نظر داشته باشند را شیعه گویند.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، قم، نشر أدب الحوزة، ۱۴۰۵ق،ج۸، ص۱۸۸.</ref> اگر به پیروان [[اهل بیت(ع)]] هم شیعه گفته می‌شود، به خاطر این است که این‌ها گروهی هستند که از اندیشه‌های [[تعداد اهل‌بیت(ع)\|اهل بیت]](ع) پیروی می‌کنند.
	۱۴۰۵ق،ج۸، ص۱۸۸.</ref> اگر به پیروان [[اهل بیت(ع)]] هم شیعه گفته می‌شود، به خاطر این است که این‌ها گروهی هستند که از اندیشه‌های [[تعداد اهل‌بیت(ع)\|اهل بیت]](ع) پیروی می‌کنند ~~و در روایات نیز به پیروان اهل بیت(ع) شیعه گفته‌اند~~.

	لفظ شیعه به مرور زمان در میان فرقه‌های اسلامی به گروهی که قائل به امامت اهل بیت [[معصوم تنها راه شناخت و عبادت خدا\|معصومین]] هستند، اطلاق شده است.<ref>ابن اثیر جزری، مبارک بن محمد، النهاية في غريب الحديث والأثر، تحقيق: طاهر أحمد الزاوي ، محمود محمد الطناحي، قم، مؤسسة إسماعيليان للطباعة والنشر والتوزيع، چاپ چهارم، ۱۳۶۴ش، ج۲، ص۵۱۹.</ref>		لفظ شیعه به مرور زمان در میان فرقه‌های اسلامی به گروهی که قائل به امامت اهل بیت [[معصوم تنها راه شناخت و عبادت خدا\|معصومین]] هستند، اطلاق شده است.<ref>ابن اثیر جزری، مبارک بن محمد، النهاية في غريب الحديث والأثر، تحقيق: طاهر أحمد الزاوي ، محمود محمد الطناحي، قم، مؤسسة إسماعيليان للطباعة والنشر والتوزيع، چاپ چهارم، ۱۳۶۴ش، ج۲، ص۵۱۹.</ref> امروزه به آن عده از مسلمانان شیعه گفته می‌شود که به خلافت و امامت بلافصل علی(ع) معتقدند و بر این عقیده‌اند که جانشین پیامبر (ص)از طریق نص شرعی تعیین می‌شود.<ref>شیخ مفید، محمد بن محمد، اوائل المقالات، ص۳۵.</ref> <ref>شهرستانی، محمد بن عبدالکریم، الملل و النحل، ج۱، ص۱۴۶.</ref>

			اطلاق شیعه بر پیروان علی(ع) نخست، از طرف پیامبر اکرم (ص)صورت گرفته است. سیوطی(از علمای اهل سنت) از جابر بن عبدالله انصاری و ابن عباس و علی بن ابی‌طالب روایت کرده که پیامبر اکرم (ص)در تفسیر آیه‌: {{قرآن\|إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ \|سوره= بینه\|آیه=۷}} اشاره به علی کرده و فرمود: {{متن عربی\|تو و شیعیانت روز قیامت، رستگار خواهید بود.}}<ref>سيوطى، عبدالرحمن بن ابى‌بكر، الدر المنثور فى التفسير بالماثور، قم، كتابخانه عمومى مرعشى نجفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹.</ref> در کتاب‌های اهل سنت آمده است: نزد رسول خدا(ص) بودیم که علی آمد؛ رسول خدا(ص) فرمود: قسم به خدایی که جانم در دست اوست این و شیعیانش در قیامت رستگارانند. خداوند این آیه را نازل کرد: {{قرآن\|إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ \|سوره= بینه\|آیه=۷}} اصحاب پیامبر(ص) هر وقت علی را می‌دیدند، می‌گفتند: {{متن عربی\| جاء خير البرية\|ترجمه=بهترین مخلوقات خدا آمد.}}.<ref>سيوطى، عبدالرحمن بن ابى‌‏بكر، الدر المنثور فى التفسير بالماثور، قم، كتابخانه عمومى مرعشى نجفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹.</ref>

	==شیعه در قرآن==		==شیعه در قرآن==

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۴۹
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	کلمه شیعه در ~~[[قرآن]]،~~ به معنای گروه و دسته و همچنین به معنای پیرو استفاده شده است. این کلمه در قرآن، گاه در معنای مثبت آمده است، مانند معرفی [[حضرت ابراهیم(ع)]] به عنوان شیعه و پیرو [[حضرت نوح(ع)]] و گاه منفی آمده است، مانند افرادی که دین‌شان را پراکنده کرده و گروه گروه شدند.		کلمه شیعه در قرآن، به معنای گروه و دسته و همچنین به معنای پیرو استفاده شده است. این کلمه در قرآن، گاه در معنای مثبت آمده است، مانند معرفی [[حضرت ابراهیم(ع) در قرآن\|حضرت ابراهیم(ع)]] به عنوان شیعه و پیرو [[حضرت نوح(ع)]] و گاه منفی آمده است، مانند افرادی که دین‌شان را پراکنده کرده و گروه گروه شدند.

	در برخی آیات تنها برای یادآوری برخی گروه‌ها استفاده شده و هیج معنای مثبت یا منفی از آن قصد نشده است. برای نمونه از اقوام گذشته با تعبیر امت‌ها (کلمه شِیَعِ جمع کلمه شیعه به معنای گروه‌ها و امت‌ها) یاد شده است.		در برخی آیات تنها برای یادآوری برخی گروه‌ها استفاده شده و هیج معنای مثبت یا منفی از آن قصد نشده است. برای نمونه از اقوام گذشته با تعبیر امت‌ها (کلمه شِیَعِ جمع کلمه شیعه به معنای گروه‌ها و امت‌ها) یاد شده است.
خط ۱۱:		خط ۱۱:

	==معنای لغوی و اصطلاحی شیعه==		==معنای لغوی و اصطلاحی شیعه==
	[[شیعه]] در لغت به معنای مقدار، گروه و دسته، قوم، پیرو و دنباله رو می‌باشد.		شیعه در لغت به معنای مقدار، گروه و دسته، قوم، پیرو و دنباله رو می‌باشد.
	<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، العين، تحقيق: مهدي مخزومي - إبراهيم سامرائي، قم، مؤسسة دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۱۹۰.</ref>		<ref>فراهیدی، خلیل بن احمد، العين، تحقيق: مهدي مخزومي - إبراهيم سامرائي، قم، مؤسسة دار الهجرة، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۲، ص۱۹۰.</ref>
	<ref>جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، تحقيق: أحمد عبد الغفور العطار، بیروت، دار العلم للملايين، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق/۱۹۸۷م، ج۳، ص۱۲۴۰.</ref>		<ref>جوهری، اسماعیل بن حماد، الصحاح، تحقيق: أحمد عبد الغفور العطار، بیروت، دار العلم للملايين، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق/۱۹۸۷م، ج۳، ص۱۲۴۰.</ref>
	قومی که به یک امر و حقیقتی اتفاق نظر داشته باشند را شیعه گویند.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، قم، نشر أدب الحوزة، ۱۴۰۵ق،ج۸، ص۱۸۸.</ref>		قومی که به یک امر و حقیقتی اتفاق نظر داشته باشند را شیعه گویند.<ref>ابن منظور، محمد بن مکرم، لسان العرب، قم، نشر أدب الحوزة، ۱۴۰۵ق،ج۸، ص۱۸۸.</ref>
	اگر به پیروان [[اهل بیت(ع)]] هم شیعه گفته می‌شود، به خاطر این است که این‌ها گروهی هستند که از اندیشه‌های [[تعداد اهل‌بیت(ع)\|اهل بیت]](ع) پیروی می‌کنند.		اگر به پیروان اهل بیت(ع) هم شیعه گفته می‌شود، به خاطر این است که این‌ها گروهی هستند که از اندیشه‌های [[تعداد اهل‌بیت(ع)\|اهل بیت]](ع) پیروی می‌کنند.

	لفظ شیعه به مرور زمان در میان فرقه‌های اسلامی به گروهی که قائل به امامت اهل بیت [[معصوم تنها راه شناخت و عبادت خدا\|معصومین]] هستند، اطلاق شده است.<ref>ابن اثیر جزری، مبارک بن محمد، النهاية في غريب الحديث والأثر، تحقيق: طاهر أحمد الزاوي ، محمود محمد الطناحي، قم، مؤسسة إسماعيليان للطباعة والنشر والتوزيع، چاپ چهارم، ۱۳۶۴ش، ج۲، ص۵۱۹.</ref>		لفظ شیعه به مرور زمان در میان فرقه‌های اسلامی به گروهی که قائل به امامت اهل بیت [[معصوم تنها راه شناخت و عبادت خدا\|معصومین]] هستند، اطلاق شده است.<ref>ابن اثیر جزری، مبارک بن محمد، النهاية في غريب الحديث والأثر، تحقيق: طاهر أحمد الزاوي ، محمود محمد الطناحي، قم، مؤسسة إسماعيليان للطباعة والنشر والتوزيع، چاپ چهارم، ۱۳۶۴ش، ج۲، ص۵۱۹.</ref>
	امروزه به آن عده از مسلمانان شیعه گفته می‌شود که به خلافت و امامت بلافصل علی(ع) معتقدند و بر این عقیده‌اند که جانشین پیامبر (ص)از طریق نص شرعی تعیین می‌شود.<ref>شیخ مفید، محمد بن محمد، اوائل المقالات، ص۳۵.</ref> <ref>شهرستانی، محمد بن عبدالکریم، الملل و النحل، ج۱، ص۱۴۶.</ref>		امروزه به آن عده از مسلمانان شیعه گفته می‌شود که به خلافت و امامت بلافصل [[علی (ع) بالاتر از انبیاء الهی\|علی]](ع) معتقدند و بر این عقیده‌اند که جانشین پیامبر (ص)از طریق نص شرعی تعیین می‌شود.<ref>شیخ مفید، محمد بن محمد، اوائل المقالات، ص۳۵.</ref> <ref>شهرستانی، محمد بن عبدالکریم، الملل و النحل، ج۱، ص۱۴۶.</ref>

	اطلاق شیعه بر پیروان علی(ع) نخست، از طرف پیامبر اکرم (ص)صورت گرفته است. سیوطی(از علمای اهل سنت) از جابر بن عبدالله انصاری و ابن عباس و علی بن ابی‌طالب(ع) روایت کرده که پیامبر اکرم (ص)در تفسیر آیه‌: {{قرآن\|إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ \|سوره= بینه\|آیه=۷}} اشاره به علی کرده و فرمود: {{متن عربی\|تو و شیعیانت روز قیامت، رستگار خواهید بود.}}<ref>سيوطى، عبدالرحمن بن ابى‌بكر، الدر المنثور فى التفسير بالماثور، قم، كتابخانه عمومى مرعشى نجفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹.</ref>		اطلاق شیعه بر پیروان علی(ع) نخست، از طرف پیامبر اکرم (ص)صورت گرفته است. سیوطی(از علمای اهل سنت) از جابر بن عبدالله انصاری و ابن عباس و علی بن ابی‌طالب(ع) روایت کرده که پیامبر اکرم (ص)در تفسیر آیه‌: {{قرآن\|إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ \|سوره= بینه\|آیه=۷}} اشاره به علی کرده و فرمود: {{متن عربی\|تو و شیعیانت روز قیامت، رستگار خواهید بود.}}<ref>سيوطى، عبدالرحمن بن ابى‌بكر، الدر المنثور فى التفسير بالماثور، قم، كتابخانه عمومى مرعشى نجفى، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۶، ص۳۷۹.</ref>
	اطلاق کلمه شیعه بر پیروان امیرمومنان علی(ع) در دیگر روایات اهل سنت نیز آمده است.		اطلاق کلمه شیعه بر پیروان امیرمومنان [[علی(ع) نفس رسول خدا(ص)\|علی(ع)]] در دیگر روایات اهل سنت نیز آمده است.
	<ref> زرندی حنفی، محمد، نظم درر السمطين، بی‌جا، بی‌تا، چاپ اول، 1377ق- 1958م، ص92.</ref>		<ref> زرندی حنفی، محمد، نظم درر السمطين، بی‌جا، بی‌تا، چاپ اول، 1377ق- 1958م، ص92.</ref>
	<ref> طبری، محمد بن جرير، جامع البيان عن تأويل آي القرآن، بیروت، دار الفكر للطباعة والنشر والتوزيع، 1415 - 1995 م، ج30، ص335</ref>		<ref> طبری، محمد بن جرير، جامع البيان عن تأويل آي القرآن، بیروت، دار الفكر للطباعة والنشر والتوزيع، 1415 - 1995 م، ج30، ص335</ref>
خط ۳۷:		خط ۳۷:
	===پیرو===		===پیرو===
	دومین کاربرد شیعه در قرآن به معنای پیرو، دنباله دار و کسی که از یک اندیشه‌ای خاصّ تبعیت می‌کند، است، بنابراین اگر از انسان کامل و خوب پیروی کند، شیعه معنای مثبتی پیدا می‌کند و اگر از ظالم پیروی کند، معنای منفی خواهد داشت. آیاتی که این دسته را معرّفی می‌کند عبارتند از:		دومین کاربرد شیعه در قرآن به معنای پیرو، دنباله دار و کسی که از یک اندیشه‌ای خاصّ تبعیت می‌کند، است، بنابراین اگر از انسان کامل و خوب پیروی کند، شیعه معنای مثبتی پیدا می‌کند و اگر از ظالم پیروی کند، معنای منفی خواهد داشت. آیاتی که این دسته را معرّفی می‌کند عبارتند از:
	* {{قرآن\|وَ إِنَّ مِنْ شیعَتِهِ لَإِبْراهیمَ\|ترجمه=و از پیروان او ابراهیم بود\|سوره=صافات\|آیه=۸۳}} در این آیه [[حضرت ابراهیم(ع)]] یکی از شیعیان [[حضرت نوح(ع)]] می‌باشد.		* {{قرآن\|وَ إِنَّ مِنْ شیعَتِهِ لَإِبْراهیمَ\|ترجمه=و از پیروان او ابراهیم بود\|سوره=صافات\|آیه=۸۳}} در این آیه حضرت ابراهیم(ع) یکی از شیعیان حضرت نوح(ع) می‌باشد.
	* {{قرآن\|وَ دَخَلَ الْمَدینَه عَلی حینِ غَفْلَه مِنْ أَهْلِها فَوَجَدَ فیها رَجُلَیْنِ یَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شیعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ فَاسْتَغاثَهُ الَّذی مِنْ شیعَتِهِ عَلَی الَّذی مِنْ عَدُوِّهِ فَوَکَزَهُ مُوسی فَقَضی عَلَیْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبینٌ\|ترجمه=او به هنگامی که اهل شهر در غفلت بودند وارد شهر شد ناگهان دو مرد را دید که به جنگ و نزاع مشغولند یکی از پیروان او بود (و از بنی اسرائیل)، و دیگری از دشمنانش، آن که از پیروان او بود در برابر دشمنش از وی تقاضای کمک نمود موسی مشت محکمی بر سینه او زد و کار او را ساخت (و بر زمین افتاد و مرد) موسی گفت: «این (نزاع شما) از عمل شیطان بود، که او دشمن و گمراه‌کننده آشکاری است»\|سوره=قصص\|آیه=۱۵}} در این آیه هم به پیرو [[~~حضرت~~ موسی(ع)]] و هم به پیرو فرعون شیعه گفته شده است. * {{قرآن\|وَ حیلَ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ ما یَشْتَهُونَ کَما فُعِلَ بِأَشْیاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ کانُوا فی شَکٍّ مُریبٍ\|ترجمه=(سرانجام) میان آنها و خواسته‌های شان جدایی افکنده شد، همان گونه که با پیروان (و هم‌مسلکان) آنها از قبل عمل شد، چرا که آن‌ها در شک و تردید بودند!\|سوره=سبا\|آیه=۵۴}}		* {{قرآن\|وَ دَخَلَ الْمَدینَه عَلی حینِ غَفْلَه مِنْ أَهْلِها فَوَجَدَ فیها رَجُلَیْنِ یَقْتَتِلانِ هذا مِنْ شیعَتِهِ وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ فَاسْتَغاثَهُ الَّذی مِنْ شیعَتِهِ عَلَی الَّذی مِنْ عَدُوِّهِ فَوَکَزَهُ مُوسی فَقَضی عَلَیْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبینٌ\|ترجمه=او به هنگامی که اهل شهر در غفلت بودند وارد شهر شد ناگهان دو مرد را دید که به جنگ و نزاع مشغولند یکی از پیروان او بود (و از بنی اسرائیل)، و دیگری از دشمنانش، آن که از پیروان او بود در برابر دشمنش از وی تقاضای کمک نمود موسی مشت محکمی بر سینه او زد و کار او را ساخت (و بر زمین افتاد و مرد) موسی گفت: «این (نزاع شما) از عمل شیطان بود، که او دشمن و گمراه‌کننده آشکاری است»\|سوره=قصص\|آیه=۱۵}} در این آیه هم به پیرو حضرت [[موسی کلیم الله\|موسی]](ع) و هم به پیرو [[فرعون]] شیعه گفته شده است. * {{قرآن\|وَ حیلَ بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ ما یَشْتَهُونَ کَما فُعِلَ بِأَشْیاعِهِمْ مِنْ قَبْلُ إِنَّهُمْ کانُوا فی شَکٍّ مُریبٍ\|ترجمه=(سرانجام) میان آنها و خواسته‌های شان جدایی افکنده شد، همان گونه که با پیروان (و هم‌مسلکان) آنها از قبل عمل شد، چرا که آن‌ها در شک و تردید بودند!\|سوره=سبا\|آیه=۵۴}}

	===پراکندگی و اختلاف در اندیشه‌ها===		===پراکندگی و اختلاف در اندیشه‌ها===