کشف الحیل (کتاب) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی نویسنده =↵ | بازبینی =شد' به ' | ارزیابی کمی = | ارزیابی کیفی = '

2024-10-11T08:58:03Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی نویسنده =↵ | بازبینی =شد' به ' | ارزیابی کمی = | ارزیابی کیفی = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۸
خط ۸۸:		خط ۸۸:
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی نویسنده~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کیفی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Rezapour: Rezapour صفحهٔ کشف الحیل را به کشف الحیل (کتاب) منتقل کرد

2023-12-26T08:32:13Z

Rezapour صفحهٔ کشف الحیل را به کشف الحیل (کتاب) منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۲
(بدون تفاوت)

Rezapour در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۲۳

2023-12-26T08:23:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	نویسنده کتاب کشف الحیل، عبدالحسین آیتی بافقی یزدی، از کسانی بود که در جوانی به آیین بهائیت درآمده بود و با سران این آئین ارتباط داشت. او پس از آگاه‌شدن از باطل‌بودن این آیین و ادعاهای سران آن دوباره به اسلام بازگشت و کتاب کشف الحیل را علیه بهائیت به‌نگارش درآورد.		نویسنده کتاب کشف الحیل، عبدالحسین آیتی بافقی یزدی، از کسانی بود که در جوانی به آیین بهائیت درآمده بود و با سران این آئین ارتباط داشت. او پس از آگاه‌شدن از باطل‌بودن این آیین و ادعاهای سران آن دوباره به اسلام بازگشت و کتاب کشف الحیل را علیه بهائیت به‌نگارش درآورد.

	کتاب کشف الحیل در سه جلد تألیف شده است: در جلد اول، نویسنده به سؤالاتی که از خود درباره بهائیت پرسیده پاسخ داده است؛ در جلد دوم، به اشتراکات میان بهائیان و ~~ایزیدیان~~ پرداخته است. سپس به معرفی برخی کتاب‌های منتشرشده توسط بهائیان پرداخته و آنها را نقد کرده است. آیتی در جلد سوم برگزیده‌ای از نامه‌هایی که بهائیان به او نوشته‌اند، و سعی کرده‌اند که او را به دین بهائیت بازگردانند، ارائه داده است.		کتاب کشف الحیل در سه جلد تألیف شده است: در جلد اول، نویسنده به سؤالاتی که از خود درباره بهائیت پرسیده پاسخ داده است؛ در جلد دوم، به اشتراکات میان بهائیان و ایزدیان پرداخته است. سپس به معرفی برخی کتاب‌های منتشرشده توسط بهائیان پرداخته و آنها را نقد کرده است. آیتی در جلد سوم برگزیده‌ای از نامه‌هایی که بهائیان به او نوشته‌اند، و سعی کرده‌اند که او را به دین بهائیت بازگردانند، ارائه داده است.

	== جایگاه و ویژگی‌ها ==		== جایگاه و ویژگی‌ها ==
	کشف الحیل نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده و با این روش‌ها آشنا بوده نوشته شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن بن علی، الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۳ق، ج۱۸، ص۳۳.</ref> گفته شده که آیتی این کتاب را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به‌راحتی دریافت کند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref> در سؤالات مطرح‌شده در جلد اول این کتاب موضوعاتی درباره تاریخ و عقاید بهائیت مطرح ~~شده~~ و مورد نقد قرار گرفته است.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، چاپخانه خاور، ۱۳۰۷ش، ص۹–۱۰.</ref>		کشف الحیل نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده و با این روش‌ها آشنا بوده نوشته شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن بن علی، الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۳ق، ج۱۸، ص۳۳.</ref> گفته شده که آیتی این کتاب را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به‌راحتی دریافت کند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref> در سؤالات مطرح‌شده در جلد اول این کتاب موضوعاتی درباره تاریخ و عقاید بهائیت مطرح و مورد نقد قرار گرفته است.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، چاپخانه خاور، ۱۳۰۷ش، ص۹–۱۰.</ref>

	نویسنده کشف الحیل درباره این کتاب معتقد است که هرچند آن را با قلمی تند و تلخ نوشته است، مطلب ضعیف یا عاری از حقیقت در آن ننوشته است. او تأکید می‌کند که از سران بهائی اطلاعاتی دارد که عفت قلم و مقتضیات زمان اجازه نمی‌دهد که آنها را افشا کند.<ref>«شرح احوالی از مرحوم آیتی»، مجله یغما، شماره ۲۲۸، تیرماه ۱۳۴۶ش، ص۲۱۵.</ref>		نویسنده کشف الحیل درباره این کتاب معتقد است که هرچند آن را با قلمی تند و تلخ نوشته است، اما مطلب ضعیف یا عاری از حقیقت در آن ننوشته است. او تأکید می‌کند که از سران بهائی اطلاعاتی دارد که عفت قلم و مقتضیات زمان اجازه نمی‌دهد آنها را افشا کند.<ref>«شرح احوالی از مرحوم آیتی»، مجله یغما، شماره ۲۲۸، تیرماه ۱۳۴۶ش، ص۲۱۵.</ref>

	مدرس تبریزی، مؤلف کتاب ریحانة الادب، معتقد است که آیتی انتظار داشت که از سوی سران بهائیت به نقدهای کتاب کشف الحیل پاسخ داده شود. به گزارش او تا زمان تألیف [[ریحانة الادب]] (۱۳۶۹ق- ۱۳۲۸ش) هیچ پاسخی به نقدهای این کتاب داده نشده بود. مدرس تبریزی احتمال می‌دهد که ترس سران بهائی از پاسخ‌های بعدی و افشاگری‌های دیگر آیتی موجب این سکوت بوده است.<ref>مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، تهران، انتشارات خیام، ۱۳۶۹ش، ج۵، ص۲۲.</ref> گفته شده که بعد از تألیف کتاب کشف الحیل، بعضی ~~دیگر~~ از بهائیانی که به دین اسلام بازگشته بودند آثاری در تأیید مطالب کشف الحیل نوشتند.<ref>مدرس تبریزی، ریحانة الادب، ج۵، ص۲۳.</ref>		مدرس تبریزی، مؤلف کتاب ریحانة الادب، معتقد است که آیتی انتظار داشت که از سوی سران بهائیت به نقدهای کتاب کشف الحیل پاسخ داده شود. به گزارش او تا زمان تألیف [[ریحانة الادب]] (۱۳۶۹ق- ۱۳۲۸ش) هیچ پاسخی به نقدهای این کتاب داده نشده بود. مدرس تبریزی احتمال می‌دهد که ترس سران بهائی از پاسخ‌های بعدی و افشاگری‌های دیگر آیتی موجب این سکوت بوده است.<ref>مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، تهران، انتشارات خیام، ۱۳۶۹ش، ج۵، ص۲۲.</ref> گفته شده که بعد از تألیف کتاب کشف الحیل، بعضی از بهائیانی که به دین اسلام بازگشته بودند آثاری در تأیید مطالب کشف الحیل نوشتند.<ref>مدرس تبریزی، ریحانة الادب، ج۵، ص۲۳.</ref>

	به نقل از منابع، کتاب کشف الحیل اولین بار در سال ۱۳۰۴ش در تهران به‌صورت سنگی به چاپ رسید.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، انتشارات راه نیکان، ۱۳۸۹ش، ص۱۷.</ref> آیتی در نظر داشته که این کتاب را در دو جلد به‌چاپ برساند ولی در چاپ‌های بعدی آن را در سه جلد عرضه کرده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref>		به نقل از منابع، کتاب کشف الحیل اولین بار در سال ۱۳۰۴ش در تهران به‌صورت سنگی به چاپ رسید.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، انتشارات راه نیکان، ۱۳۸۹ش، ص۱۷.</ref> آیتی در نظر داشته که این کتاب را در دو جلد به‌چاپ برساند ولی در چاپ‌های بعدی آن را در سه جلد عرضه کرده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref>
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	آیتی ۱۳۲۰ق بر اثر تطمیع و اغوای بهاییان به آنان پیوست. او در اثر تغییر مذهب از جامعهٔ مسلمانان رانده شد. حدود ۱۸ سال به سفر برای تبلیغ [[بهائیت]] پرداخت. در ابتدای همین دوران، کتاب کواکب الدریة فی مآثر البهائیة را دربارهٔ تاریخ پیدایش این مذهب نوشت. آیتی به دستور عبدالبهاء، رهبر بهاییان، تخلص خود را از ضیایی به آواره تغییر داد. آیتی در سال‌های آخر زندگی عبدالبهاء به‌مدت سه ماه در شهر حیفا مهمان او بود. آیتی در این مدت به باطل‌بودن ادعای بهاییان پی برد ولی به دلایلی از ترک این مذهب خودداری کرد.<ref>موسوی بجنوردی، «آیتی، عبدالحسین بافقی یزدی»، ج۲، ذیل واژه.</ref>		آیتی ۱۳۲۰ق بر اثر تطمیع و اغوای بهاییان به آنان پیوست. او در اثر تغییر مذهب از جامعهٔ مسلمانان رانده شد. حدود ۱۸ سال به سفر برای تبلیغ [[بهائیت]] پرداخت. در ابتدای همین دوران، کتاب کواکب الدریة فی مآثر البهائیة را دربارهٔ تاریخ پیدایش این مذهب نوشت. آیتی به دستور عبدالبهاء، رهبر بهاییان، تخلص خود را از ضیایی به آواره تغییر داد. آیتی در سال‌های آخر زندگی عبدالبهاء به‌مدت سه ماه در شهر حیفا مهمان او بود. آیتی در این مدت به باطل‌بودن ادعای بهاییان پی برد ولی به دلایلی از ترک این مذهب خودداری کرد.<ref>موسوی بجنوردی، «آیتی، عبدالحسین بافقی یزدی»، ج۲، ذیل واژه.</ref>

	پس از مرگ عبدالبهاء در سال ۱۳۴۰ق، آیتی به اروپا سفر کرد و در آنجا به باطل‌بودن ادعای سران بهائی مبنی بر اینکه بسیاری از مردم اروپا به این مذهب گرویده‌اند، پی برد. پس از این آگاهی، آیتی این مذهب را ترک کرد. پس بازگشت دوباره به اسلام، تألیف کشف الحیل را دربارهٔ فریبکاری‌های سران بهائی آغاز کرد. او در ۱۳۴۸ق در تهران مقیم شد و به تدریس در دورهٔ متوسطه پرداخت. در این دوران به تحقیقات ادبی روی آورد و در ۱۳۰۸ش نشریه‌ای ادبی ـ انتقادی به نام نمکدان تأسیس کرد.<ref>موسوی بجنوردی، «آیتی، عبدالحسین بافقی یزدی»، ج۲، ذیل واژه.</ref> او در سفری به تهران در سال ۱۳۳۲ش درگذشت و در قم به‌ خاک سپرده شد.<ref>مرسلوند، زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج۱، ص۶۴.</ref>		پس از مرگ عبدالبهاء در سال ۱۳۴۰ق، آیتی به اروپا سفر کرد و در آنجا به باطل‌بودن ادعای سران بهائی مبنی بر اینکه بسیاری از مردم اروپا به این مذهب گرویده‌اند، پی برد. پس از این آگاهی، آیتی این مذهب را ترک کرد. پس از بازگشت دوباره به اسلام، تألیف کشف الحیل را دربارهٔ فریبکاری‌های سران بهائی آغاز کرد. او در ۱۳۴۸ق در تهران مقیم شد و به تدریس در دورهٔ متوسطه پرداخت. در این دوران به تحقیقات ادبی روی آورد و در ۱۳۰۸ش نشریه‌ای ادبی ـ انتقادی به نام نمکدان تأسیس کرد.<ref>موسوی بجنوردی، «آیتی، عبدالحسین بافقی یزدی»، ج۲، ذیل واژه.</ref> او در سفری به تهران در سال ۱۳۳۲ش درگذشت و در قم به‌ خاک سپرده شد.<ref>مرسلوند، زندگینامه رجال و مشاهیر ایران، ج۱، ص۶۴.</ref>

	== محتوا ==		== محتوا ==
	در جلد نخست کتاب کشف الحیل، ~~آیتی~~ سؤالاتی که از خود درباره [[بهائیت]] پرسیده و آنگاه به آن سؤالات پاسخ داده است. از جمله سؤالات می‌توان به ~~مورادی~~ اشاره کرد: آیا پدر حسینعلی بهاء وزیر بوده است؛ خصائص بهائیت چیست؛ حکم حجاب در میان بهائیان؛ فلسفه کتاب اقدس و شریعت بهاء؛ در احکام باب و بهاء.<ref>آیتی، کشف الحیل، ص۷-۸.</ref>		آیتی در جلد نخست کتاب کشف الحیل، سؤالاتی را آورده که از خود درباره [[بهائیت]] پرسیده و آنگاه به آن سؤالات پاسخ داده است. از جمله سؤالات می‌توان به مواردی اشاره کرد: آیا پدر حسینعلی بهاء وزیر بوده است؛ خصائص بهائیت چیست؛ حکم حجاب در میان بهائیان؛ فلسفه کتاب اقدس و شریعت بهاء؛ در احکام باب و بهاء.<ref>آیتی، کشف الحیل، ص۷-۸.</ref>

	در جلد دوم کتاب کشف الحیل، آیتی، ضمن بیان عقاید دین ایزدی، به اشتراک میان بهاییان و [[ایزیدیان]] پرداخته است. سپس به معرفی برخی کتاب‌های منتشرشده توسط بهائیان پرداخته و به اجمال هر یک از آنها را نقد کرده است.<ref>آیتی، کشف الحیل، ص۸-۹.</ref>		در جلد دوم کتاب کشف الحیل، آیتی، ضمن بیان عقاید دین ایزدی، به اشتراک میان بهاییان و [[ایزیدیان]] پرداخته است. سپس به معرفی برخی کتاب‌های منتشرشده توسط بهائیان پرداخته و به اجمال هر یک از آنها را نقد کرده است.<ref>آیتی، کشف الحیل، ص۸-۹.</ref>
خط ۸۹:		خط ۸۹:
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Shamloo: /* جایگاه و ویژگی‌ها */

2023-12-03T12:23:40Z

جایگاه و ویژگی‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۵۳
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	== جایگاه و ویژگی‌ها ==		== جایگاه و ویژگی‌ها ==
	کشف الحیل نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده و با این روش‌ها آشنا بوده نوشته شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن بن علی، الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۳ق، ج۱۸، ص۳۳.</ref> گفته شده که آیتی این کتاب را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به‌راحتی دریافت کند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref> در سؤالات مطرح‌شده در جلد اول این کتاب موضوعاتی درباره تاریخ و عقاید بهائیت مطرح شده و مورد نقد قرار گرفته است.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، چاپخانه خاور، ۱۳۰۷ش، ص۹–۱۰.</ref>		کشف الحیل نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده و با این روش‌ها آشنا بوده نوشته شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن بن علی، الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۳ق، ج۱۸، ص۳۳.</ref> گفته شده که آیتی این کتاب را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به‌راحتی دریافت کند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref> در سؤالات مطرح‌شده در جلد اول این کتاب موضوعاتی درباره تاریخ و عقاید بهائیت مطرح شده و مورد نقد قرار گرفته است.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، چاپخانه خاور، ۱۳۰۷ش، ص۹–۱۰.</ref>

			نویسنده کشف الحیل درباره این کتاب معتقد است که هرچند آن را با قلمی تند و تلخ نوشته است، مطلب ضعیف یا عاری از حقیقت در آن ننوشته است. او تأکید می‌کند که از سران بهائی اطلاعاتی دارد که عفت قلم و مقتضیات زمان اجازه نمی‌دهد که آنها را افشا کند.<ref>«شرح احوالی از مرحوم آیتی»، مجله یغما، شماره ۲۲۸، تیرماه ۱۳۴۶ش، ص۲۱۵.</ref>

	مدرس تبریزی، مؤلف کتاب ریحانة الادب، معتقد است که آیتی انتظار داشت که از سوی سران بهائیت به نقدهای کتاب کشف الحیل پاسخ داده شود. به گزارش او تا زمان تألیف [[ریحانة الادب]] (۱۳۶۹ق- ۱۳۲۸ش) هیچ پاسخی به نقدهای این کتاب داده نشده بود. مدرس تبریزی احتمال می‌دهد که ترس سران بهائی از پاسخ‌های بعدی و افشاگری‌های دیگر آیتی موجب این سکوت بوده است.<ref>مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، تهران، انتشارات خیام، ۱۳۶۹ش، ج۵، ص۲۲.</ref> گفته شده که بعد از تألیف کتاب کشف الحیل، بعضی دیگر از بهائیانی که به دین اسلام بازگشته بودند آثاری در تأیید مطالب کشف الحیل نوشتند.<ref>مدرس تبریزی، ریحانة الادب، ج۵، ص۲۳.</ref>		مدرس تبریزی، مؤلف کتاب ریحانة الادب، معتقد است که آیتی انتظار داشت که از سوی سران بهائیت به نقدهای کتاب کشف الحیل پاسخ داده شود. به گزارش او تا زمان تألیف [[ریحانة الادب]] (۱۳۶۹ق- ۱۳۲۸ش) هیچ پاسخی به نقدهای این کتاب داده نشده بود. مدرس تبریزی احتمال می‌دهد که ترس سران بهائی از پاسخ‌های بعدی و افشاگری‌های دیگر آیتی موجب این سکوت بوده است.<ref>مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب، تهران، انتشارات خیام، ۱۳۶۹ش، ج۵، ص۲۲.</ref> گفته شده که بعد از تألیف کتاب کشف الحیل، بعضی دیگر از بهائیانی که به دین اسلام بازگشته بودند آثاری در تأیید مطالب کشف الحیل نوشتند.<ref>مدرس تبریزی، ریحانة الادب، ج۵، ص۲۳.</ref>

Shamloo در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۲

2023-12-03T12:12:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۲
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=Shamloo}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Shamloo در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۹

2023-12-03T12:09:31Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۹
خط ۴۹:		خط ۴۹:

	== جایگاه و ویژگی‌ها ==		== جایگاه و ویژگی‌ها ==
	~~{{جعبه نقل قول~~
	~~\| نقل قول = آنانکه به قرن بیست دین می‌سازند {{سخ}}~~
	~~برخاک گمان کاخ یقین می‌سازند {{سخ}}~~
	~~در جامهٔ دوست دشمنان بشرند {{سخ}}~~
	~~کاسباب فساد و بغض و کین می‌سازند.~~
	~~\| اندازه قلم = کوچک~~
	}}
	کشف الحیل نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده و با این روش‌ها آشنا بوده نوشته شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن بن علی، الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۳ق، ج۱۸، ص۳۳.</ref> گفته شده که آیتی این کتاب را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به‌راحتی دریافت کند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref> در سؤالات مطرح‌شده در جلد اول این کتاب موضوعاتی درباره تاریخ و عقاید بهائیت مطرح شده و مورد نقد قرار گرفته است.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، چاپخانه خاور، ۱۳۰۷ش، ص۹–۱۰.</ref>		کشف الحیل نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده و با این روش‌ها آشنا بوده نوشته شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن بن علی، الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۳ق، ج۱۸، ص۳۳.</ref> گفته شده که آیتی این کتاب را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به‌راحتی دریافت کند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref> در سؤالات مطرح‌شده در جلد اول این کتاب موضوعاتی درباره تاریخ و عقاید بهائیت مطرح شده و مورد نقد قرار گرفته است.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، چاپخانه خاور، ۱۳۰۷ش، ص۹–۱۰.</ref>

Shamloo در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۹

2023-12-03T12:09:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۹
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	\| مشخصات نشر = <!-- مشخصات نشر در زبان فارسی -->		\| مشخصات نشر = <!-- مشخصات نشر در زبان فارسی -->
	\| نسخه الکترونیکی =		\| نسخه الکترونیکی =
	}}'''کشف الحیل''' نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده نوشته شده است. کتاب کشف الحیل اولین بار در سال ۱۳۰۴ش در تهران به‌صورت سنگی به چاپ رسید.		}}
			{{درگاه\|واژه‌ها}}
			'''کشف الحیل''' نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده نوشته شده است. کتاب کشف الحیل اولین بار در سال ۱۳۰۴ش در تهران به‌صورت سنگی به چاپ رسید.

	آیتی کتاب کشف الحیل را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به راحتی دریافت کند. به گفته محققان، به نقدهای این کتاب از سوی سران بهائیان جوابی داده نشده است. بعد از تألیف این کتاب، بعضی دیگر از بهائیانی که به دین اسلام بازگشته بودند آثاری در تأیید مطالب کشف الحیل نوشتند.		آیتی کتاب کشف الحیل را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به راحتی دریافت کند. به گفته محققان، به نقدهای این کتاب از سوی سران بهائیان جوابی داده نشده است. بعد از تألیف این کتاب، بعضی دیگر از بهائیانی که به دین اسلام بازگشته بودند آثاری در تأیید مطالب کشف الحیل نوشتند.

Shamloo: /* جایگاه و ویژگی‌ها */

2023-12-03T12:08:40Z

جایگاه و ویژگی‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۸
خط ۴۷:		خط ۴۷:

	== جایگاه و ویژگی‌ها ==		== جایگاه و ویژگی‌ها ==
			{{جعبه نقل قول
			\| نقل قول = آنانکه به قرن بیست دین می‌سازند {{سخ}}
			برخاک گمان کاخ یقین می‌سازند {{سخ}}
			در جامهٔ دوست دشمنان بشرند {{سخ}}
			کاسباب فساد و بغض و کین می‌سازند.
			\| اندازه قلم = کوچک
			}}
	کشف الحیل نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده و با این روش‌ها آشنا بوده نوشته شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن بن علی، الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۳ق، ج۱۸، ص۳۳.</ref> گفته شده که آیتی این کتاب را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به‌راحتی دریافت کند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref> در سؤالات مطرح‌شده در جلد اول این کتاب موضوعاتی درباره تاریخ و عقاید بهائیت مطرح شده و مورد نقد قرار گرفته است.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، چاپخانه خاور، ۱۳۰۷ش، ص۹–۱۰.</ref>		کشف الحیل نوشته عبدالحسین آیتی کتابی است در رد آیین [[بهائیت]] و روشنگری درباره روش‌های تبلیغی آنان که توسط نویسنده‌ای که خود قبلاً بهائی بوده و با این روش‌ها آشنا بوده نوشته شده است.<ref>آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن بن علی، الذّریعة إلی تصانیف الشّیعة، بیروت، دارالاضواء، ۱۴۰۳ق، ج۱۸، ص۳۳.</ref> گفته شده که آیتی این کتاب را به روش سؤال و جواب و با بیان ساده نوشته تا مخاطب عام بتواند مفاهیم آن را به‌راحتی دریافت کند.<ref>آقابزرگ تهرانی، الذّریعة، ج۱۸، ص۳۳.</ref> در سؤالات مطرح‌شده در جلد اول این کتاب موضوعاتی درباره تاریخ و عقاید بهائیت مطرح شده و مورد نقد قرار گرفته است.<ref>آیتی، عبدالحسین، کشف الحیل، تهران، چاپخانه خاور، ۱۳۰۷ش، ص۹–۱۰.</ref>

Shamloo در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۸

2023-12-03T11:58:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۲۸
خط ۷۱:		خط ۷۱:
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی =ادیان و مذاهب
	\| شاخه فرعی۱ =		\| شاخه فرعی۱ =فرقه‌ها
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Shamloo در ‏۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۵۲

2023-12-03T11:52:36Z