کسانی که خداوند دوست می‌دارد - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Yrahimi: /* منابع */

2025-01-28T15:48:24Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۸
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
	[[en:Las personas que Dios ama]]		[[es:Las personas que Dios ama]]
	[[ar: الذين يحبهم الله]]		[[ar: الذين يحبهم الله]]
	[[bn: আল্লাহ যাদেরকে পছন্দ করেন]]		[[bn: আল্লাহ যাদেরকে পছন্দ করেন]]

Yrahimi: /* منابع */

2025-01-28T15:37:32Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۰۷
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			[[en:Las personas que Dios ama]]
	[[ar: الذين يحبهم الله]]		[[ar: الذين يحبهم الله]]
	[[bn: আল্লাহ যাদেরকে পছন্দ করেন]]		[[bn: আল্লাহ যাদেরকে পছন্দ করেন]]

Yrahimi: /* منابع */

2025-01-21T12:07:39Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۷
خط ۸۰:		خط ۸۰:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			[[ar: الذين يحبهم الله]]
			[[bn: আল্লাহ যাদেরকে পছন্দ করেন]]
			[[ur: پروردگار عالم جنہیں دوست رکھتا ہے]]
			[[en: Those Whom God Loves]]
			[[ru: Кто любимцы Бога]]
			[[ms: Orang-orang Yang Dicintai Allah Swt]]

Fabbasi: پیوند دهی

2024-11-14T06:55:07Z

پیوند دهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۷:		خط ۷:

	== احسان‌کنندگان (نیکوکاران) ==		== احسان‌کنندگان (نیکوکاران) ==
			{{اصلی\|محسنین در قرآن}}
	براساس قرآن، خداوند نیکوکاران را دوست دارد: {{قرآن\|وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ\|ترجمه=و نیکی کنید که خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد.\|سوره=بقره\|آیه=۱۹۵}}		براساس قرآن، خداوند نیکوکاران را دوست دارد: {{قرآن\|وَأَحْسِنُوا إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنِینَ\|ترجمه=و نیکی کنید که خدا نیکوکاران را دوست می‌دارد.\|سوره=بقره\|آیه=۱۹۵}}

	دوست داشتن این گروه در پنج آیه تکرار شده است:		دوست داشتن این گروه در پنج آیه تکرار شده است:
	{{~~ستون۳~~}}		{{ستون\|۳}}
	* آیه ۱۹۵ سوره بقره		* آیه ۱۹۵ سوره بقره
	* آیات ۱۳۴ و ۱۴۸ سوره آل عمران		* آیات ۱۳۴ و ۱۴۸ سوره آل عمران
	* آیات ۱۳ و ۹۳ سوره مائده		* آیات ۱۳ و ۹۳ سوره مائده
	{{پایان}}		{{پایان}}

	[[علامه طباطبایی]] احسان را انجام دادن هر عملی به بهترین نحو و بدون عیب دانسته است که فقط برای خدا باشد.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۲۸.</ref>		[[علامه طباطبایی]] احسان را انجام دادن هر عملی به بهترین نحو و بدون عیب دانسته است که فقط برای خدا باشد.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۲۸.</ref>

خط ۲۱:		خط ۲۳:
	== توبه‌کنندگان و پاکان ==		== توبه‌کنندگان و پاکان ==
	براساس آیه ۲۲۲ [[سوره بقره]]، خداوند توبه‌کنندگان و پاکان را دوست دارد. [[توبه]] به معنای برگشتن به سوی خداوند است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۳۱۷.</ref> کلمه (توابین) به معنای کسی است که بسیار توبه می‌کند.<ref>طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ اول، بی‌تا، ج۶، ۴۶۸.</ref> خداوند هر نوع توبه‌ای را دوست می‌دارد (توبه با استغفار، توبه با عمل، توبه با اعتقاد راستین و …).<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۳۱۸.</ref>		براساس آیه ۲۲۲ [[سوره بقره]]، خداوند توبه‌کنندگان و پاکان را دوست دارد. [[توبه]] به معنای برگشتن به سوی خداوند است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۳۱۷.</ref> کلمه (توابین) به معنای کسی است که بسیار توبه می‌کند.<ref>طوسی، محمد بن حسن، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ اول، بی‌تا، ج۶، ۴۶۸.</ref> خداوند هر نوع توبه‌ای را دوست می‌دارد (توبه با استغفار، توبه با عمل، توبه با اعتقاد راستین و …).<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۳۱۸.</ref>
	[[پرونده:إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ.jpg\|بندانگشتی\|إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ\|400x400px]]در آیه دیگری آمده که خداوند مطهرین (پاکیزگان) را دوست دارد:{{قرآن\|ترجمه=زیرا خدا پاکیزگان را دوست دارد.\|سوره=توبه\|آیه=۱۰۸}} پاکیزگی و طهارت، معنای گسترده‌ای دارد که هر گونه پاکسازی روحانی از آثار شرک و گناه، و پاکسازی جسمانی را شامل می‌شود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۸، ص۱۴۰.</ref>
			[[پرونده:إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ.jpg\|بندانگشتی\|إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ التَّوَّابِینَ وَ یُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِینَ\|400x400px]]

			در آیه دیگری آمده که خداوند مطهرین (پاکیزگان) را دوست دارد:{{قرآن\|ترجمه=زیرا خدا پاکیزگان را دوست دارد.\|سوره=توبه\|آیه=۱۰۸}} پاکیزگی و طهارت، معنای گسترده‌ای دارد که هر گونه پاکسازی روحانی از آثار شرک و گناه، و پاکسازی جسمانی را شامل می‌شود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۸، ص۱۴۰.</ref>

	== اهل تقوا و جهاد ==		== اهل تقوا و جهاد ==
	~~موضوع~~ دوست داشتن [[تقوا\|متقین]] (پرهیزکاران) توسط خداوند، در آیات ۴ و ۷ [[سوره توبه]] و آیه ۷۶ [[سوره آل‌عمران]] آمده است. تقوا در اصطلاح قرآن به معنای پرهیز از کارهای حرام است.<ref>~~علامه~~ طباطبایی، ترجمه ~~تفسیر المیزان،~~ ج۹، ص۲۰۲</ref> گروه‌هایی چون تبهکاران، گمراهان، سرکشان، ستمکاران، مجرمان، مقابل متقین قرار می‌گیرند.<ref>عباسی، بابک، «تقوا»، دانشنامه بزرگ اسلامی، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۳ش، ج۷، ذیل مدخل.</ref> در سوره بقره پنج ویژگی برای متقین برشمرده شده است:		{{همچنین ببینید\|اوصاف اهل تقوا در قرآن}}
			دوست داشتن [[تقوا\|متقین]] (پرهیزکاران) توسط خداوند، در آیات ۴ و ۷ [[سوره توبه]] و آیه ۷۶ [[سوره آل‌عمران]] آمده است. تقوا در اصطلاح قرآن به معنای پرهیز از کارهای حرام است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۹، ص۲۰۲</ref> گروه‌هایی چون تبهکاران، گمراهان، سرکشان، ستمکاران، مجرمان، مقابل متقین قرار می‌گیرند.<ref>عباسی، بابک، «تقوا»، دانشنامه بزرگ اسلامی، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۳ش، ج۷، ذیل مدخل.</ref> در سوره بقره پنج ویژگی برای متقین برشمرده شده است:
			{{ستون\|۲}}
	* [[ایمان به غیب]]		* [[ایمان به غیب]]
	* ~~برپا داشتن~~ [[نماز]]		* برپاداشتن [[نماز]]
	* انفاق از آنچه به ایشان روزی شده		* انفاق از آنچه به ایشان روزی شده
	* ایمان به آنچه بر پیامبر اسلام و پیامبران پیشین نازل شده		* ایمان به آنچه بر پیامبر اسلام و پیامبران پیشین نازل شده
	* یقین به آخرت.<ref>سوره بقره، آیات ۲ تا ۴.</ref>		* یقین به آخرت.<ref>سوره بقره، آیات ۲ تا ۴.</ref>
			{{پایان}}
	خداوند در سوره صف<ref>سوره صف، آیه ۴.</ref> و سوره مائده<ref>سوره مائده، آیه ۵۴.</ref> ~~اذعان~~ به دوست داشتن کسانی که در راه خدا [[جهاد]] می‌کنند، کرده است:{{قرآن\|إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ\|ترجمه=خدا دوست دارد کسانی را که در راه او جهاد می‌کنند.\|سوره=صف\|آیه=۴}}		خداوند در سوره صف<ref>سوره صف، آیه ۴.</ref> و سوره مائده<ref>سوره مائده، آیه ۵۴.</ref> تصریح به دوست داشتن کسانی که در راه خدا [[جهاد]] می‌کنند، کرده است:{{قرآن\|إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ\|ترجمه=خدا دوست دارد کسانی را که در راه او جهاد می‌کنند.\|سوره=صف\|آیه=۴}}

	== توکل‌کنندگان ==		== توکل‌کنندگان ==
	براساس آیات قرآن، خداوند توکل‌کنندگان را دوست دارد: {{قرآن\| إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلینَ \|سوره= آل عمران\| آیه= ۱۵۹}} [[توکل]] به معنای اعتماد و تکیه کردن بر خداوند است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۵۴۱.</ref> توکل از درهای ایمان است.<ref>~~فیض کاشانی، محسن، المحجّة البیضاء، به نقل از~~ مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، قم، مدرسه علی بن ابی طالب، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۲۶۶.</ref> توکل کننده، فردی است که می‌داند خدا رزق و امر او را برعهده می‌گیرد و از این رو فقط به او متکی است و امید به غیر او ندارد.<ref>حسینی، مالک، و دیگران، «توکل»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۳ش، ج۸، ذیل مدخل.</ref> خداوند کسانی که به او اعتماد دارند و از دیگران انتظاری ندارند، دوست دارد.<ref>طبرسی، فضل، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه: گروهی از مترجمان، تهران، فراهانی، چاپ اول، بی‌تا، ج۴، ص ۳۱۵.</ref>		{{اصلی\|توکل}}
			براساس آیات قرآن، خداوند توکل‌کنندگان را دوست دارد: {{قرآن\| إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلینَ \|سوره= آل عمران\| آیه= ۱۵۹}} [[توکل]] به معنای اعتماد و تکیه کردن بر خداوند است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۵۴۱.</ref> توکل از درهای ایمان است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، قم، مدرسه علی بن ابی طالب، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۲۶۶.</ref> توکل کننده، فردی است که می‌داند خدا رزق و امر او را برعهده می‌گیرد و از این رو فقط به او متکی است و امید به غیر او ندارد.<ref>حسینی، مالک، و دیگران، «توکل»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۳ش، ج۸، ذیل مدخل.</ref> خداوند کسانی که به او اعتماد دارند و از دیگران انتظاری ندارند، دوست دارد.<ref>طبرسی، فضل، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه: گروهی از مترجمان، تهران، فراهانی، چاپ اول، بی‌تا، ج۴، ص ۳۱۵.</ref>

	مفسران حقیقت توکل را رضا و تسلیم به قضا و قدر می‌دانند.<ref>میبدی، تفسیر کشف الاسرار و عده الابرار، به نقل از دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۴۰۶۲.</ref> [[غزالی]] از بزرگترین عالمان اسلام می‌گوید: «توکل از مقامات مقربان است و اعتماد دل است بر خدای.»<ref>غزالی، کیمای سعادت، به نقل از شهیدی، سید جعفر، شرح مثنوی، ج۶، ص۳۵۳.</ref>		مفسران حقیقت توکل را رضا و تسلیم به [[قضا و قدر]] می‌دانند.<ref>میبدی، تفسیر کشف الاسرار و عده الابرار، به نقل از دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۴۰۶۲.</ref> [[غزالی]] از بزرگترین عالمان اسلام می‌گوید: «توکل از مقامات مقربان است و اعتماد دل است بر خدای.»<ref>غزالی، کیمای سعادت، به نقل از شهیدی، سید جعفر، شرح مثنوی، ج۶، ص۳۵۳.</ref>

	[[آیت الله جعفر سبحانی]] معتقد است مقصود از توکل، واگذاری کارها به خداوند است البته نه به این معنا که جهان اسباب و مسببات را نادیده بگیریم و پیوسته در انتظار این باشیم که دستی از غیب بیرون ~~آید،~~ و کاری را صورت دهد.<ref>سبحانی، جعفر، منشور جاوید، ج۳، ص۴۱۹.</ref>		[[آیت الله جعفر سبحانی]] معتقد است مقصود از توکل، واگذاری کارها به خداوند است البته نه به این معنا که جهان اسباب و مسببات را نادیده بگیریم و پیوسته در انتظار این باشیم که دستی از غیب بیرون آید و کاری را صورت دهد.<ref>سبحانی، جعفر، منشور جاوید، ج۳، ص۴۱۹.</ref>

	== صابران ==		== صابران ==
	خداوند کسانی را که صبور هستند، در مقابل مصیبت‌ها و کافران، ایمان و تلاش خود را از دست نمی‌دهند، دوست دارد: {{قرآن\| وَ اللَّهُ یُحِبُّ الصَّابِرینَ \|سوره =آل عمران\| آیه= ۱۴۶}} در روایت آمده است که پیامبر(ص) از خداوند یقینی می‌خواهد که بدان مصیبت‌های دنیا بر او آسان شود.<ref>~~سید~~ محمد صادق عارف، راه روشن (ترجمه المحجة البیضاء)، الفیض الکاشانی، ج۷، ~~۱۶۰~~</ref>		خداوند کسانی را که صبور هستند، در مقابل مصیبت‌ها و کافران، ایمان و تلاش خود را از دست نمی‌دهند، دوست دارد: {{قرآن\| وَ اللَّهُ یُحِبُّ الصَّابِرینَ \|سوره =آل عمران\| آیه= ۱۴۶}} در روایت آمده است که پیامبر(ص) از خداوند یقینی می‌خواهد که بدان مصیبت‌های دنیا بر او آسان شود.<ref>محمد صادق عارف، راه روشن (ترجمه المحجة البیضاء)، الفیض الکاشانی، ج۷، ص۱۶۰.</ref>

	== دادگران (مقسطین) ==		== دادگران (مقسطین) ==

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' | بازبینی نویسنده =↵ | بازبینی =شد' به ' | ارزیابی کمی = | ارزیابی کیفی = '

2024-10-11T08:57:59Z

جایگزینی متن - ' | بازبینی نویسنده =↵ | بازبینی =شد' به ' | ارزیابی کمی = | ارزیابی کیفی = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ اکتبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۲۷
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| ~~بازبینی نویسنده~~ =		\| ارزیابی کمی =
	\| ~~بازبینی~~ =شد		\| ارزیابی کیفی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ج		\| اولویت = ج

A.rezapour: /* توکل‌کنندگان */

2023-12-20T10:06:21Z

توکل‌کنندگان

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۶
خط ۳۴:		خط ۳۴:

	== توکل‌کنندگان ==		== توکل‌کنندگان ==
	براساس آیات قرآن، خداوند توکل‌کنندگان را دوست دارد: {{قرآن\| إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلینَ \|سوره= آل عمران\| آیه= ۱۵۹}} [[توکل]] به معنای اعتماد و تکیه کردن بر خداوند است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۵۴۱.</ref> توکل از درهای ایمان است.<ref>فیض کاشانی، محسن، المحجّة البیضاء، به نقل از مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، قم، مدرسه علی بن ابی طالب، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۲۶۶.</ref> توکل کننده، فردی است که می‌داند خدا رزق و امر او را برعهده می‌گیرد و از این رو فقط به او متکی است و امید به غیر او ندارد.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ~~ج۱، ص۴۰۶۲~~.</ref> خداوند کسانی که به او اعتماد دارند و از دیگران انتظاری ندارند، دوست دارد.<ref>طبرسی، فضل، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه: گروهی از مترجمان، تهران، فراهانی، چاپ اول، بی‌تا، ج۴، ص ۳۱۵.</ref>		براساس آیات قرآن، خداوند توکل‌کنندگان را دوست دارد: {{قرآن\| إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُتَوَکِّلینَ \|سوره= آل عمران\| آیه= ۱۵۹}} [[توکل]] به معنای اعتماد و تکیه کردن بر خداوند است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۵۴۱.</ref> توکل از درهای ایمان است.<ref>فیض کاشانی، محسن، المحجّة البیضاء، به نقل از مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، قم، مدرسه علی بن ابی طالب، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۲۶۶.</ref> توکل کننده، فردی است که می‌داند خدا رزق و امر او را برعهده می‌گیرد و از این رو فقط به او متکی است و امید به غیر او ندارد.<ref>حسینی، مالک، و دیگران، «توکل»، دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۳ش، ج۸، ذیل مدخل.</ref> خداوند کسانی که به او اعتماد دارند و از دیگران انتظاری ندارند، دوست دارد.<ref>طبرسی، فضل، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ترجمه: گروهی از مترجمان، تهران، فراهانی، چاپ اول، بی‌تا، ج۴، ص ۳۱۵.</ref>

	مفسران حقیقت توکل را رضا و تسلیم به قضا و قدر می‌دانند.<ref>میبدی، تفسیر کشف الاسرار و عده الابرار، به نقل از دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۴۰۶۲.</ref> [[غزالی]] از بزرگترین عالمان اسلام می‌گوید: «توکل از مقامات مقربان است و اعتماد دل است بر خدای.»<ref>غزالی، کیمای سعادت، به نقل از شهیدی، سید جعفر، شرح مثنوی، ج۶، ص۳۵۳.</ref>		مفسران حقیقت توکل را رضا و تسلیم به قضا و قدر می‌دانند.<ref>میبدی، تفسیر کشف الاسرار و عده الابرار، به نقل از دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۴۰۶۲.</ref> [[غزالی]] از بزرگترین عالمان اسلام می‌گوید: «توکل از مقامات مقربان است و اعتماد دل است بر خدای.»<ref>غزالی، کیمای سعادت، به نقل از شهیدی، سید جعفر، شرح مثنوی، ج۶، ص۳۵۳.</ref>

A.rezapour: /* اهل تقوا و جهاد */

2023-12-20T10:04:27Z

اهل تقوا و جهاد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	== اهل تقوا و جهاد ==		== اهل تقوا و جهاد ==
	موضوع دوست داشتن [[تقوا\|متقین]] (پرهیزکاران) توسط خداوند، در آیات ۴ و ۷ [[سوره توبه]] و آیه ۷۶ [[سوره آل‌عمران]] آمده است. تقوا در اصطلاح قرآن به معنای پرهیز از کارهای حرام است.<ref>علامه طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج۹، ص۲۰۲</ref> گروه‌هایی چون تبهکاران، گمراهان، سرکشان، ستمکاران، مجرمان، مقابل متقین قرار می‌گیرند.<ref>~~مدخل تقوا،~~ دانشنامه بزرگ اسلامی، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ~~ج۱، ص ۳۷۵۶~~.</ref> در سوره بقره پنج ویژگی برای متقین برشمرده شده است:		موضوع دوست داشتن [[تقوا\|متقین]] (پرهیزکاران) توسط خداوند، در آیات ۴ و ۷ [[سوره توبه]] و آیه ۷۶ [[سوره آل‌عمران]] آمده است. تقوا در اصطلاح قرآن به معنای پرهیز از کارهای حرام است.<ref>علامه طباطبایی، ترجمه تفسیر المیزان، ج۹، ص۲۰۲</ref> گروه‌هایی چون تبهکاران، گمراهان، سرکشان، ستمکاران، مجرمان، مقابل متقین قرار می‌گیرند.<ref>عباسی، بابک، «تقوا»، دانشنامه بزرگ اسلامی، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ۱۳۹۳ش، ج۷، ذیل مدخل.</ref> در سوره بقره پنج ویژگی برای متقین برشمرده شده است:
	* [[ایمان به غیب]]		* [[ایمان به غیب]]
	* برپا داشتن [[نماز]]		* برپا داشتن [[نماز]]

Rezapour: ابرابزار

2023-06-27T06:01:16Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Fabbasi در ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۹

2023-06-22T07:19:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۶۲:		خط ۶۲:
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =شد		\| نمایه =شد
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =

Fabbasi: بازبینی و اصلاح و تکمیل آدرس‌ها و تیتر کردن صابران

2023-06-22T07:17:10Z

بازبینی و اصلاح و تکمیل آدرس‌ها و تیتر کردن صابران

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۷
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	خداوند در سوره صف<ref>سوره صف، آیه ۴.</ref> و سوره مائده<ref>سوره مائده، آیه ۵۴.</ref> اذعان به دوست داشتن کسانی که در راه خدا [[جهاد]] می‌کنند، کرده است:{{قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ\|ترجمه=خدا دوست دارد كسانى را كه در راه او جهاد مى‌كنند.\|سوره=صف\|آیه=۴}}		خداوند در سوره صف<ref>سوره صف، آیه ۴.</ref> و سوره مائده<ref>سوره مائده، آیه ۵۴.</ref> اذعان به دوست داشتن کسانی که در راه خدا [[جهاد]] می‌کنند، کرده است:{{قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ\|ترجمه=خدا دوست دارد كسانى را كه در راه او جهاد مى‌كنند.\|سوره=صف\|آیه=۴}}

	== توکل‌کنندگان ~~و صابران~~ ==		== توکل‌کنندگان ==
	براساس آیات قرآن، خداوند توکل‌کنندگان را دوست دارد~~.<ref>~~سوره آل ~~عمران،~~ آیه ۱۵۹~~</ref>~~ [[توكل]] به معناى اعتماد و تكيه كردن بر خداوند است.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، ج۱۵، ~~ص۵۷۳~~</ref> توكل از درهاى ايمان است.<ref>~~ملا محسن~~ فیض کاشانی، المحجّة البيضاء، به نقل از مكارم شيرازى، ناصر، اخلاق در قرآن، ج۲، ص۲۶۶</ref> توکل کننده، فردی است که می‌داند خدا رزق و امر او را برعهده می‌گیرد و از این رو فقط به او متکی است و امید به غیر او ندارد.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۴۰۶۲</ref> خداوند كسانى كه به او اعتماد دارند و از ديگران انتظاری ندارند، دوست دارد.<ref>طبرسی، ترجمه ~~تفسير مجمع البيان،~~ ج۴، ص: ۳۱۵		براساس آیات قرآن، خداوند توکل‌کنندگان را دوست دارد: {{قرآن\| إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلينَ \|سوره= آل عمران\| آیه= ۱۵۹}} [[توكل]] به معناى اعتماد و تكيه كردن بر خداوند است.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۵، ص۵۴۱.</ref> توكل از درهاى ايمان است.<ref>فیض کاشانی، محسن، المحجّة البيضاء، به نقل از مكارم شيرازى، ناصر، اخلاق در قرآن، قم، مدرسه علی بن ابی طالب، چاپ اول، ۱۳۷۷ش، ج۲، ص۲۶۶.</ref> توکل کننده، فردی است که می‌داند خدا رزق و امر او را برعهده می‌گیرد و از این رو فقط به او متکی است و امید به غیر او ندارد.<ref>دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۴۰۶۲.</ref> خداوند كسانى كه به او اعتماد دارند و از ديگران انتظاری ندارند، دوست دارد.<ref>طبرسی، فضل، مجمع البيان فی تفسیر القرآن، ترجمه: گروهی از مترجمان، تهران، فراهانی، چاپ اول، بی‌تا، ج۴، ص ۳۱۵.</ref>
	</ref>

	مفسران حقیقت توکل را رضا و تسلیم به قضا و قدر می‌دانند.<ref>میبدی، تفسیر کشف الاسرار و عده الابرار، به نقل از دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۴۰۶۲</ref> [[غزالی]] از بزرگترین عالمان اسلام می‌گوید: «توكل از مقامات مقربان است و اعتماد دل است بر خدای.»<ref>غزالی،‌ کیمای سعادت، به نقل از شهيدى، سید جعفر، شرح مثنوى، ج۶، ص۳۵۳</ref>		مفسران حقیقت توکل را رضا و تسلیم به قضا و قدر می‌دانند.<ref>میبدی، تفسیر کشف الاسرار و عده الابرار، به نقل از دانشنامه جهان اسلام، بنیاد دائرة المعارف اسلامی، ج۱، ص۴۰۶۲.</ref> [[غزالی]] از بزرگترین عالمان اسلام می‌گوید: «توكل از مقامات مقربان است و اعتماد دل است بر خدای.»<ref>غزالی،‌ کیمای سعادت، به نقل از شهيدى، سید جعفر، شرح مثنوى، ج۶، ص۳۵۳.</ref>

	[[آیت الله جعفر سبحانی]] معتقد است مقصود از توكل، واگذارى كارها به خداوند است البته نه به اين معنا كه جهان اسباب و مسببات را ناديده بگيريم و پيوسته در انتظار اين باشيم كه دستى از غيب بيرون آيد، و كارى را صورت دهد.<ref>سبحانى، ~~شیخ~~ جعفر، منشور جاويد، ج۳، ص۴۱۹</ref>		[[آیت الله جعفر سبحانی]] معتقد است مقصود از توكل، واگذارى كارها به خداوند است البته نه به اين معنا كه جهان اسباب و مسببات را ناديده بگيريم و پيوسته در انتظار اين باشيم كه دستى از غيب بيرون آيد، و كارى را صورت دهد.<ref>سبحانى، جعفر، منشور جاويد، ج۳، ص۴۱۹.</ref>

	~~'''~~صابران~~'''~~		== صابران ==

	خداوند کسانی را که صبور هستند، در مقابل مصیبت‌ها و کافران، ایمان و تلاش خود را از دست نمی‌دهند، دوست دارد~~.<ref>~~سوره آل عمران آیه ۱۴۶~~</ref>~~ در روایت آمده است که پیامبر(ص) از خداوند یقینی می‌خواهد كه بدان مصيبت‌هاى دنيا بر او آسان شود.<ref>سید محمد صادق عارف، راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء)، الفيض الكاشانی، ج۷، ۱۶۰</ref>		خداوند کسانی را که صبور هستند، در مقابل مصیبت‌ها و کافران، ایمان و تلاش خود را از دست نمی‌دهند، دوست دارد: {{قرآن\| وَ اللَّهُ يُحِبُّ الصَّابِرينَ \|سوره =آل عمران\| آیه= ۱۴۶}} در روایت آمده است که پیامبر(ص) از خداوند یقینی می‌خواهد كه بدان مصيبت‌هاى دنيا بر او آسان شود.<ref>سید محمد صادق عارف، راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء)، الفيض الكاشانی، ج۷، ۱۶۰</ref>

	== دادگران (مقسطین) ==		== دادگران (مقسطین) ==
	قرآن سه بار جمله {{قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ\|ترجمه=خدا دادگران را دوست مى‌دارد.}}~~آمده~~ است.<ref>سوره ~~مائده~~ آیه ~~۴۲،~~ سوره ~~حجرات~~ آیه ۹، سوره ~~ممتحنه~~ آیه ۸.</ref>		قرآن سه بار جمله {{قرآن\|إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ\|ترجمه=خدا دادگران را دوست مى‌دارد.}} را آورده است.<ref>سوره مائده، آیه ۴۲. سوره حجرات، آیه ۹. سوره ممتحنه، آیه ۸.</ref>

	عدل در برابر ظلم و جور و از مسائل مهمى است كه قرآن بر آن،‌ بسیار تكيه كرده است.<ref>سبحانى، شیخ جعفر، منشور جاويد، ج۱۳، ص۱۶۸</ref> در قرآن آمده است که خداوند انبیا را فرستاده تا مردم به عدالت رفتار کنند.<ref>سوره ~~حدید~~ آیه ۲۵</ref>		عدل در برابر ظلم و جور و از مسائل مهمى است كه قرآن بر آن،‌ بسیار تكيه كرده است.<ref>سبحانى، شیخ جعفر، منشور جاويد، ج۱۳، ص۱۶۸</ref> در قرآن آمده است که خداوند انبیا را فرستاده تا مردم به عدالت رفتار کنند.<ref>سوره حدید، آیه ۲۵.</ref>
	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}