کاربرد فرح در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۲۷ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۱

2025-02-27T08:01:11Z

Fabbasi: اضافه کردن منابع برای مطالعه بیشتر

2025-01-12T09:51:46Z

اضافه کردن منابع برای مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	* '''شادی به ناحق:''' {{قرآن\|ذلِكُمْ بِما كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ\|ترجمه= اين (عذاب) بخاطر آن است كه بناحقّ در زمين شادى مى‏كرديد و از روى غرور و مستى به خوشحالى مى‏پرداختيد!\|سوره= غافر\| آیه= 75 }} در اين آيه خداوند شادى و (فرح‏) را مقيد به شادى در زمين كرده ولى (مرح‏) و باليدن را مطلق ذكر كرده است چون (فرح‏) و شادى گاهى نيكو و ممدوح بوده و گاهى باطل مى‏باشد ولى (مرح‏) و بالدين مطلقا باطل است و مقصود چنين است: خداوند آنچه را كه نسبت بشما انجام داده به جهت پاداش شادى ناحق شما است در حالى كه پيامبران و اولياى حق دچار گرفتارى بوده‏اند و به خاطر اين بوده كه شما به خود باليده و ناشكرى و ناسازگارى مى‏كرديد<ref>طبرسى، فضل بن حسن، ترجمه تفسير مجمع البيان، ترجمه: گروهی از مترجمان، تهران، فراهانى، چاپ اول، ج۲۱، ص۳۰۴</ref>		* '''شادی به ناحق:''' {{قرآن\|ذلِكُمْ بِما كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ\|ترجمه= اين (عذاب) بخاطر آن است كه بناحقّ در زمين شادى مى‏كرديد و از روى غرور و مستى به خوشحالى مى‏پرداختيد!\|سوره= غافر\| آیه= 75 }} در اين آيه خداوند شادى و (فرح‏) را مقيد به شادى در زمين كرده ولى (مرح‏) و باليدن را مطلق ذكر كرده است چون (فرح‏) و شادى گاهى نيكو و ممدوح بوده و گاهى باطل مى‏باشد ولى (مرح‏) و بالدين مطلقا باطل است و مقصود چنين است: خداوند آنچه را كه نسبت بشما انجام داده به جهت پاداش شادى ناحق شما است در حالى كه پيامبران و اولياى حق دچار گرفتارى بوده‏اند و به خاطر اين بوده كه شما به خود باليده و ناشكرى و ناسازگارى مى‏كرديد<ref>طبرسى، فضل بن حسن، ترجمه تفسير مجمع البيان، ترجمه: گروهی از مترجمان، تهران، فراهانى، چاپ اول، ج۲۱، ص۳۰۴</ref>

	{{مطالعه بیشتر}}		== مطالعه بیشتر ==
			* شادکامی از دیدگاه پیامبر اعظم، عباس پسندیده، تهران: مؤسسه انتشارات نشر.
			* مقاله «معناشناسی فرح در قرآن کریم، پاسخی بر شبهه نکوهش شادی در قرآن»، نویسندگان: آسیه ذوعلم، قاسم فائز، ابوالفضل خوش منش.
			* مقاله «مؤلفه‌های معنایی واژه »فرح« در گفتمان قرآن کریم با تأکید بر روابط همنشینی»، نویسندگان: غالمرضا خوشنیت، مصیب صیادی، مهدی شوشتری

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: تکمیل مدخل

2025-01-12T09:44:39Z

تکمیل مدخل

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۱۴
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{ویرایش\|fabbasi}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۹:		خط ۸:
	شادمانی‌های پسندیده در قرآن عبارتند از: شادمانی شهدا از رحمت خدا؛ شادمان مومنان از فضل الهی؛ شادمانی از پیروزی‌ها بر دشمنان خدا؛ شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی.		شادمانی‌های پسندیده در قرآن عبارتند از: شادمانی شهدا از رحمت خدا؛ شادمان مومنان از فضل الهی؛ شادمانی از پیروزی‌ها بر دشمنان خدا؛ شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی.

	شادمانی‌های ناپسند در قرآن عبارتند از: شادمانی بر داشته‌های دنیایی؛ شادمانی از گرفتاری دیگران؛ شادمانی از نرفتن به جهاد؛ شادمانی از اختلاف ~~افکنی~~.		شادمانی‌های ناپسند در قرآن عبارتند از: شادمانی بر داشته‌های دنیایی؛ شادمانی از گرفتاری دیگران؛ شادمانی از نرفتن به جهاد؛ شادمانی از اختلاف افکنی؛ شادی به ناحق.

	== مفهوم‌شناسی فرح ==		== مفهوم‌شناسی فرح ==
خط ۲۱:		خط ۲۰:
	* '''شادی مومنان از پیروزی بر دشمنان:''' قرآن در آیه ۴ [[سوره روم]]، به شادی مؤمنان هنگام محقق شدن وعده الهی و پیروز شدن بر دشمنان خدا اشاره کرده است: {{قرآن\|في‏ بِضْعِ سِنينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ\| ترجمه= در چند سال همه كارها از آن خداست؛ چه قبل و چه بعد (از اين شكست و پيروزى)؛ و در آن روز، مؤمنان(بخاطر پيروزى ديگرى) خوشحال خواهند شد.}}		* '''شادی مومنان از پیروزی بر دشمنان:''' قرآن در آیه ۴ [[سوره روم]]، به شادی مؤمنان هنگام محقق شدن وعده الهی و پیروز شدن بر دشمنان خدا اشاره کرده است: {{قرآن\|في‏ بِضْعِ سِنينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ\| ترجمه= در چند سال همه كارها از آن خداست؛ چه قبل و چه بعد (از اين شكست و پيروزى)؛ و در آن روز، مؤمنان(بخاطر پيروزى ديگرى) خوشحال خواهند شد.}}
	* '''شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی:''' افراد حقيقت‏جو و حق‏طلب در برابر آنچه بر پيامبر نازل مى‏شد، تسليم و خوشحال بودند و افراد لجوج به مخالفت برمى‏خاستند.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۰، ص۲۳۲.</ref> خداوند حال اینگونه افراد را چنین توصیف کرده است:{{قرآن\|وَ الَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ\| ترجمه=و آنها كه كتاب آسمانى در اختيارشان قرار داده‏ايم از آنچه بر تو نازل شده خوشحالند، و بعضى از احزاب قسمتى از آن را انكار مى‏كنند.\| سوره= رعد\| آیه= 36}}		* '''شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی:''' افراد حقيقت‏جو و حق‏طلب در برابر آنچه بر پيامبر نازل مى‏شد، تسليم و خوشحال بودند و افراد لجوج به مخالفت برمى‏خاستند.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۰، ص۲۳۲.</ref> خداوند حال اینگونه افراد را چنین توصیف کرده است:{{قرآن\|وَ الَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ\| ترجمه=و آنها كه كتاب آسمانى در اختيارشان قرار داده‏ايم از آنچه بر تو نازل شده خوشحالند، و بعضى از احزاب قسمتى از آن را انكار مى‏كنند.\| سوره= رعد\| آیه= 36}}


	== شادی ناپسند==		== شادی ناپسند==
	شادی کردن در [[اسلام]] ممنوع نیست؛ شادی‌هایی است که [[انسان]] را از خدا و [[شکر الهی]] دور کرده و به [[عذاب\|عذاب الهی]] دچار می‌سازد.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref> هر نوع شادی ممنوع نیست؛ بلکه فقط شادی‌های غیر الهی، مستانه و متکبرانه نکوهش شده است.<ref>کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۵.</ref>		شادی کردن در [[اسلام]] ممنوع نیست؛ شادی‌هایی است که [[انسان]] را از خدا و [[شکر الهی]] دور کرده و به [[عذاب\|عذاب الهی]] دچار می‌سازد.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref> هر نوع شادی ممنوع نیست؛ بلکه فقط شادی‌های غیر الهی، مستانه و متکبرانه نکوهش شده است.<ref>کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۵.</ref>
	* شادی متکبرانه: قارون که دارای ثروت زیادی شده بود به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، قوم موسی(ع) به او گفتند شادی نکن، خدا شادی‌کنندگان را دوست ندارد، اما او تکبر ورزید: {{قرآن\|إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‏ فَبَغى‏ عَلَيْهِمْ وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحينَ \|ترجمه= قارون از قوم موسى بود، اما بر آنان ستم كرد؛ ما آن قدر از گنج‌ها به او داده بوديم كه حمل كليدهاى آن براى يك گروه زورمند مشكل بود! هنگامى را كه قومش به او گفتند: اين همه شادى مغرورانه مكن، كه خداوند شادى‏كنندگان مغرور را دوست نمى‏دارد!\| سوره=قصص\| آیه= 76}} قرآن در آیات دیگر نیز شادمانی به خاطر دنیا را امری ناپسند دانسته است که باعث دوری از رحمت الهی و گرفتار عذاب خدا خواهد شد.		* '''شادی متکبرانه:''' قارون که دارای ثروت زیادی شده بود به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، قوم موسی(ع) به او گفتند شادی نکن، خدا شادی‌کنندگان را دوست ندارد، اما او تکبر ورزید: {{قرآن\|إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‏ فَبَغى‏ عَلَيْهِمْ وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحينَ \|ترجمه= قارون از قوم موسى بود، اما بر آنان ستم كرد؛ ما آن قدر از گنج‌ها به او داده بوديم كه حمل كليدهاى آن براى يك گروه زورمند مشكل بود! هنگامى را كه قومش به او گفتند: اين همه شادى مغرورانه مكن، كه خداوند شادى‏كنندگان مغرور را دوست نمى‏دارد!\| سوره=قصص\| آیه= 76}} قرآن در آیات دیگر نیز شادمانی به خاطر دنیا را امری ناپسند دانسته است که باعث دوری از رحمت الهی و گرفتار عذاب خدا خواهد شد.
	* شادی از گرفتاری دیگران: برخی چنان هستند که اگر به دشمنش خیری، نعمتیف مالی برسد، ناراحت می‌شوند؛ اما اگر اندوه و بدى برسد، شاد شوند.<ref>جرجانى، حسين بن حسن، جلاء الأذهان و جلاء الأحزان، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۷۸ق، ج۲، ص۱۱۰.</ref> قرآن این صفت را یکجا برای دشمنان مومنان نسبت داده است: {{قرآن\|إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحيطٌ\|ترجمه= اگر نيكى به شما برسد، آنها را ناراحت مى‏كند؛ و اگر حادثه ناگوارى براى شما رخ دهد، خوشحال مى‏شوند. (امّا) اگر (در برابرشان) استقامت و پرهيزگارى پيشه كنيد، نقشه‏هاى (خائنانه) آنان، به شما زيانى نمى‏رساند؛ خداوند به آنچه انجام مى‏دهند، احاطه دارد.\|سوره= آل‏عمران\|آیه=120}} در جای دیگر به دشمنان رسول خدا(ص) نسبت می‌هد: {{قرآن\| إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكَ مُصيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ\|ترجمه=\|سوره= توبه\|آیه= 50 }}		* '''شادی از گرفتاری دیگران:''' برخی چنان هستند که اگر به دشمنش خیری، نعمتیف مالی برسد، ناراحت می‌شوند؛ اما اگر اندوه و بدى برسد، شاد شوند.<ref>جرجانى، حسين بن حسن، جلاء الأذهان و جلاء الأحزان، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۷۸ق، ج۲، ص۱۱۰.</ref> قرآن این صفت را یکجا برای دشمنان مومنان نسبت داده است: {{قرآن\|إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحيطٌ\|ترجمه= اگر نيكى به شما برسد، آنها را ناراحت مى‏كند؛ و اگر حادثه ناگوارى براى شما رخ دهد، خوشحال مى‏شوند. (امّا) اگر (در برابرشان) استقامت و پرهيزگارى پيشه كنيد، نقشه‏هاى (خائنانه) آنان، به شما زيانى نمى‏رساند؛ خداوند به آنچه انجام مى‏دهند، احاطه دارد.\|سوره= آل‏عمران\|آیه=120}} در جای دیگر به دشمنان رسول خدا(ص) نسبت می‌هد: {{قرآن\| إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكَ مُصيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ\|ترجمه=\|سوره= توبه\|آیه= 50 }}
			* شادی از نرفتن به جهاد: {{قرآن\|فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلافَ رَسُولِ اللَّهِ وَ كَرِهُوا أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ في‏ سَبيلِ اللَّهِ وَ قالُوا لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ قُلْ نارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَوْ كانُوا يَفْقَهُونَ \|ترجمه=آنهايى كه خوشحالند از جهاد در ركاب رسول خدا تخلف ورزيدند، جهاد با مال و جان در راه خدا براى آنان بسيار سخت و ناگوار بود و مي‌گفتند: در اين هواى گرم و سوزان بيرون نرويد، به آنها بگو، آتش دوزخ بسيار گرم‌تر از اين هواست اگر بفهمند\| سوره= توبه\|آیه= 81}}
			* '''شادی از تفرقه‌انگیزی:''' {{قرآن\|مِنَ الَّذينَ فَرَّقُوا دينَهُمْ وَ كانُوا شِيَعاً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ\|ترجمه= از كسانى كه دين خود را پراكنده ساختند و به دسته‌‏ها و گروه‏‌ها تقسيم شدند! و (عجب اينكه) هر گروهى به آنچه نزد آنهاست (دلبسته و) خوشحالند! \| سوره=روم\|آیه= 32 }} در آیه 53 سوره مومنون نیز مضمون آین سخن آمده است: {{قرآن\|فَتَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُراً كُلُّ حِزْبٍ بِما لَدَيْهِمْ فَرِحُونَ \|ترجمه= امّا آنها كارهاى خود را در ميان خويش به پراكندگى كشاندند، و هر گروهى به راهى رفتند؛ (و عجب اينكه) هر گروه به آنچه نزد خود دارند خوشحالند!}}
			* '''شادی به ناحق:''' {{قرآن\|ذلِكُمْ بِما كُنْتُمْ تَفْرَحُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ بِما كُنْتُمْ تَمْرَحُونَ\|ترجمه= اين (عذاب) بخاطر آن است كه بناحقّ در زمين شادى مى‏كرديد و از روى غرور و مستى به خوشحالى مى‏پرداختيد!\|سوره= غافر\| آیه= 75 }} در اين آيه خداوند شادى و (فرح‏) را مقيد به شادى در زمين كرده ولى (مرح‏) و باليدن را مطلق ذكر كرده است چون (فرح‏) و شادى گاهى نيكو و ممدوح بوده و گاهى باطل مى‏باشد ولى (مرح‏) و بالدين مطلقا باطل است و مقصود چنين است: خداوند آنچه را كه نسبت بشما انجام داده به جهت پاداش شادى ناحق شما است در حالى كه پيامبران و اولياى حق دچار گرفتارى بوده‏اند و به خاطر اين بوده كه شما به خود باليده و ناشكرى و ناسازگارى مى‏كرديد<ref>طبرسى، فضل بن حسن، ترجمه تفسير مجمع البيان، ترجمه: گروهی از مترجمان، تهران، فراهانى، چاپ اول، ج۲۱، ص۳۰۴</ref>

	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

Fabbasi در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۶

2025-01-12T08:56:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۶
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''فَرَحْ''' به معنای شادی کرد، شادمانی ~~کردن~~ و خوشحال شد، آمده است. این واژه در [[قرآن]] برای دو کاربرد شادیِ پسندیده و شادیِ ناپسند به‌کار رفته است.		'''فَرَحْ''' به معنای شادی کرد، شادمانی کرد و خوشحال شد، آمده است. این واژه در [[قرآن]] برای دو کاربرد شادیِ پسندیده و شادیِ ناپسند به‌کار رفته است.

	شادمانی‌های پسندیده در قرآن عبارتند از: شادمانی شهدا از رحمت خدا؛ شادمان مومنان از فضل الهی؛ شادمانی از پیروزی‌ها بر دشمنان خدا؛ شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی.		شادمانی‌های پسندیده در قرآن عبارتند از: شادمانی شهدا از رحمت خدا؛ شادمان مومنان از فضل الهی؛ شادمانی از پیروزی‌ها بر دشمنان خدا؛ شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی.

Fabbasi در ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۶

2025-01-12T08:56:07Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۲۶
خط ۲:		خط ۲:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	کاربردهای ~~فَرَحَ~~ در قرآن چیست؟		کاربردهای فَرَحْ در قرآن چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''~~فَرْحْ~~''' به معنای شادی ~~کردن،~~ شادمانی کردن و خوشحال ~~شدن است،~~ در [[قرآن]] برای دو کاربرد شادیِ پسندیده و شادیِ ناپسند به‌کار رفته است.		'''فَرَحْ''' به معنای شادی کرد، شادمانی کردن و خوشحال شد، آمده است. این واژه در [[قرآن]] برای دو کاربرد شادیِ پسندیده و شادیِ ناپسند به‌کار رفته است.

	شادمانی‌های پسندیده در قرآن عبارتند از: شادمانی شهدا از رحمت خدا؛ شادمان مومنان از فضل الهی؛ شادمانی از پیروزی‌ها بر دشمنان خدا؛ شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی.		شادمانی‌های پسندیده در قرآن عبارتند از: شادمانی شهدا از رحمت خدا؛ شادمان مومنان از فضل الهی؛ شادمانی از پیروزی‌ها بر دشمنان خدا؛ شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی.

	شادمانی‌های ناپسند در قرآن عبارتند از: شادمانی از گرفتاری دیگران؛ ~~شادمانی بر داشته‌های دنیایی؛~~ شادمانی از نرفتن به جهاد؛ شادمانی از اختلاف افکنی.		شادمانی‌های ناپسند در قرآن عبارتند از: شادمانی بر داشته‌های دنیایی؛ شادمانی از گرفتاری دیگران؛ شادمانی از نرفتن به جهاد؛ شادمانی از اختلاف افکنی.

	== مفهوم‌شناسی فرح ==		== مفهوم‌شناسی فرح ==
خط ۲۴:		خط ۲۴:

	== شادی ناپسند==		== شادی ناپسند==
	~~واژه فرحین~~ در آیه {{قرآن\|... إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْفَرِحِین\|سوره=قصص\|آیه=۷۶}} برای [[~~قارون~~]] به ~~کار رفته~~ است. ~~بر پایه این آیه، وقتی~~ قارون که دارای ثروت زیادی شده بود به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، قوم موسی(ع) به او گفتند شادی نکن، خدا شادی‌کنندگان را دوست ~~ندارد~~.		شادی کردن در [[اسلام]] ممنوع نیست؛ شادی‌هایی است که [[انسان]] را از خدا و [[شکر الهی]] دور کرده و به [[عذاب\|عذاب الهی]] دچار می‌سازد.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref> هر نوع شادی ممنوع نیست؛ بلکه فقط شادی‌های غیر الهی، مستانه و متکبرانه نکوهش شده است.<ref>کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۵.</ref>
			* شادی متکبرانه: قارون که دارای ثروت زیادی شده بود به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، قوم موسی(ع) به او گفتند شادی نکن، خدا شادی‌کنندگان را دوست ندارد، اما او تکبر ورزید: {{قرآن\|إِنَّ قارُونَ كانَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‏ فَبَغى‏ عَلَيْهِمْ وَ آتَيْناهُ مِنَ الْكُنُوزِ ما إِنَّ مَفاتِحَهُ لَتَنُوأُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قالَ لَهُ قَوْمُهُ لا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْفَرِحينَ \|ترجمه= قارون از قوم موسى بود، اما بر آنان ستم كرد؛ ما آن قدر از گنج‌ها به او داده بوديم كه حمل كليدهاى آن براى يك گروه زورمند مشكل بود! هنگامى را كه قومش به او گفتند: اين همه شادى مغرورانه مكن، كه خداوند شادى‏كنندگان مغرور را دوست نمى‏دارد!\| سوره=قصص\| آیه= 76}} قرآن در آیات دیگر نیز شادمانی به خاطر دنیا را امری ناپسند دانسته است که باعث دوری از رحمت الهی و گرفتار عذاب خدا خواهد شد.
			* شادی از گرفتاری دیگران: برخی چنان هستند که اگر به دشمنش خیری، نعمتیف مالی برسد، ناراحت می‌شوند؛ اما اگر اندوه و بدى برسد، شاد شوند.<ref>جرجانى، حسين بن حسن، جلاء الأذهان و جلاء الأحزان، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۷۸ق، ج۲، ص۱۱۰.</ref> قرآن این صفت را یکجا برای دشمنان مومنان نسبت داده است: {{قرآن\|إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحيطٌ\|ترجمه= اگر نيكى به شما برسد، آنها را ناراحت مى‏كند؛ و اگر حادثه ناگوارى براى شما رخ دهد، خوشحال مى‏شوند. (امّا) اگر (در برابرشان) استقامت و پرهيزگارى پيشه كنيد، نقشه‏هاى (خائنانه) آنان، به شما زيانى نمى‏رساند؛ خداوند به آنچه انجام مى‏دهند، احاطه دارد.\|سوره= آل‏عمران\|آیه=120}} در جای دیگر به دشمنان رسول خدا(ص) نسبت می‌هد: {{قرآن\| إِنْ تُصِبْكَ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكَ مُصيبَةٌ يَقُولُوا قَدْ أَخَذْنا أَمْرَنا مِنْ قَبْلُ وَ يَتَوَلَّوْا وَ هُمْ فَرِحُونَ\|ترجمه=\|سوره= توبه\|آیه= 50 }}

	با توجه به فراز نخستین این آیه و با توجه به اینکه شادی کردن در [[اسلام]] ممنوع نیست، مراد از «فرحین» همه شادی‌ها نیست؛ بکله منظور، شادی‌هایی است که [[انسان]] را از خدا و [[شکر الهی]] دور کرده و به [[عذاب\|عذاب الهی]] دچار می‌سازد. فرحین در این آیه، به شادی‌کنندگان [[تکبر\|متکبر]] و مغرور معنا شده است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref>

	در آیه ۷۵ [[سوره مؤمنون]] نیز، علت عذاب شدن [[دوزخ\|دوزخیان]]، شادی آنها در زمین دانسته شده است، که مراد از آن، شادی مستانه و متکبرانه است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref> بنابراین، هر نوع شادی ممنوع نیست؛ بلکه فقط شادی‌های غیر الهی، مستانه و متکبرانه نکوهش شده است.<ref>کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۵.</ref>

	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

Fabbasi: مدخل بازنویسی شد تا همه مشتقات واژه «فرح» آورده شود.

2025-01-12T08:15:51Z

مدخل بازنویسی شد تا همه مشتقات واژه «فرح» آورده شود.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۵
خط ۲:		خط ۲:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	~~معنای فرحین~~ در قرآن چیست؟		کاربردهای فَرَحَ در قرآن چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}~~واژه فَرِحین~~ به معنای ~~شادی‌کنندگان،~~ در [[قرآن]] برای دو کاربرد شادیِ ~~[[مؤمن\|مؤمنانه]]~~ و شادیِ ~~[[تکبر\|متکبرانه]]~~ به‌کار رفته است. [[خدا]] در قرآن، [[شهید\|شهیدان]] را نسبت به فضل و رحمتی که به آنها داده، شادمان توصیف کرده است. همچنین [[قارون]] که دارای [[ثروت ثروتمندان\|ثروت]] زیادی بود و به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، شادمان توصیف کرده است.		{{پاسخ}}
			'''فَرْحْ''' به معنای شادی کردن، شادمانی کردن و خوشحال شدن است، در [[قرآن]] برای دو کاربرد شادیِ پسندیده و شادیِ ناپسند به‌کار رفته است.

	~~مراد از شادیِ قارون، شادی مستانه و متکبرانه است که مورد نکوهش قرآن قرار گرفته است.~~ در قرآن ~~هر گونه شادی نکوهش نشده، بلکه شادی نسبت به~~ فضل ~~و رحمت خدا مورد سفارش نیز قرار گرفته است~~.		شادمانی‌های پسندیده در قرآن عبارتند از: شادمانی شهدا از رحمت خدا؛ شادمان مومنان از فضل الهی؛ شادمانی از پیروزی‌ها بر دشمنان خدا؛ شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی.

	~~== شادی شهیدان و مؤمنان ==~~		شادمانی‌های ناپسند در قرآن عبارتند از: شادمانی از گرفتاری دیگران؛ شادمانی بر داشته‌های دنیایی؛ شادمانی از نرفتن به جهاد؛ شادمانی از اختلاف افکنی.
	~~واژه فرحین به معنای شادی‌کنندگان~~ در ~~[[آیه]] {{~~قرآن\|فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِه\|ترجمه=\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۷۰\|8=}} برای [[شهید\|شهیدان]] به‌کار رفته است. بر ~~اساس این آیه، شهیدان~~ به ~~فضل و رحمتی که خدا نصیب‌شان کرده شادمانند~~.

	در ~~آیه ۵۸ [[سوره یونس]]، به [[مؤمن\|مؤمنان]] سفارش شده نسبت~~ به ~~فضل~~ و ~~رحمت خدا شادمان شوند؛ زیرا فضل و رحمت خدا از [[ثروت ثروتمندان\|ثروتی]]~~ که ~~اندوخته‌اند بهتر~~ است. در ~~آیه ۴ [[سوره روم]] نیز، به شادی مؤمنان هنگام محقق شدن وعده الهی اشاره~~ شده است.		== مفهوم‌شناسی فرح ==
			'''فَرْحْ''' به معنای شادی کردن، شادمانی کردن و خوشحال شدن است.<ref>فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت،چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۲۱۳.</ref> این واژه در مقابل اندوهگین شدن به کار می‌رود و برای کسی گفته می‌شود که خوشال است. <ref>صاحب بن عباد، إسماعيل بن عباد، المحيط في اللغه، بيروت، عالم الکتاب، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ج۳، ص۸۳.</ref> فرح، در معانى: رضا و خشنودى، خوشحالى، غرور و تكبّر بر اثر فراوانی نعمت، استعمال شده است. <ref>طريحي، فخر الدين بن محمد، مجمع البحرين، تهران، مرتضوی، چاپ سوم، ۱۳۷۵ش، ج۲، ص۳۹۷.</ref>

	== ~~نکوهش~~ شادی ~~قارون~~ ==		واژه فرح با مشتقاتش 22 مرتبه در قرآن تکرار شده است.

			== شادی پسندیده==
			* '''شادمانی شهدا:''' حيات شهيدان يك حيات فوق العاده عالى و آميخته با انواع نعمت‌هاى معنوى است. آنها بقدرى غرق مواهب حيات معنوى هستند كه گويا زندگى ساير برزخيان در مقابل آنها چيزى نيست. قرآن به گوشه‏اى از مزايا و بركات فراوان زندگى برزخى شهيدان اشاره كرده<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۳، ص۱۷۰.</ref> و مى‏فرمايد: {{قرآن\|فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِه\|ترجمه= آنها بخاطر نعمت‌هاى فراوانى كه خداوند از فضل خود به ايشان بخشيده است، خوشحالند \|سوره=آل عمران\|آیه=۱۷۰}}
			* '''شادی مومنان از فضل الهی:''' در آیه ۵۸ [[سوره یونس]]، به [[مؤمن\|مؤمنان]] سفارش شده نسبت به فضل و رحمت خدا شادمان شوند؛ زیرا فضل و رحمت خدا از [[ثروت ثروتمندان\|ثروتی]] که اندوخته‌اند بهتر است: {{قرآن\|قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ \|ترجمه=بگو: به فضل و رحمت خدا بايد خوشحال شوند؛ كه اين، از تمام آنچه گردآورى كرده‏اند، بهتر است.}}
			* '''شادی مومنان از پیروزی بر دشمنان:''' قرآن در آیه ۴ [[سوره روم]]، به شادی مؤمنان هنگام محقق شدن وعده الهی و پیروز شدن بر دشمنان خدا اشاره کرده است: {{قرآن\|في‏ بِضْعِ سِنينَ لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ بَعْدُ وَ يَوْمَئِذٍ يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ\| ترجمه= در چند سال همه كارها از آن خداست؛ چه قبل و چه بعد (از اين شكست و پيروزى)؛ و در آن روز، مؤمنان(بخاطر پيروزى ديگرى) خوشحال خواهند شد.}}
			* '''شادمانی از نازل شدن کتاب آسمانی:''' افراد حقيقت‏جو و حق‏طلب در برابر آنچه بر پيامبر نازل مى‏شد، تسليم و خوشحال بودند و افراد لجوج به مخالفت برمى‏خاستند.<ref>مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۰، ص۲۳۲.</ref> خداوند حال اینگونه افراد را چنین توصیف کرده است:{{قرآن\|وَ الَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَفْرَحُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ مِنَ الْأَحْزابِ مَنْ يُنْكِرُ بَعْضَهُ\| ترجمه=و آنها كه كتاب آسمانى در اختيارشان قرار داده‏ايم از آنچه بر تو نازل شده خوشحالند، و بعضى از احزاب قسمتى از آن را انكار مى‏كنند.\| سوره= رعد\| آیه= 36}}


			== شادی ناپسند==
	واژه فرحین در آیه {{قرآن\|... إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْفَرِحِین\|سوره=قصص\|آیه=۷۶}} برای [[قارون]] به کار رفته است. بر پایه این آیه، وقتی قارون که دارای ثروت زیادی شده بود به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، قوم موسی(ع) به او گفتند شادی نکن، خدا شادی‌کنندگان را دوست ندارد.		واژه فرحین در آیه {{قرآن\|... إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْفَرِحِین\|سوره=قصص\|آیه=۷۶}} برای [[قارون]] به کار رفته است. بر پایه این آیه، وقتی قارون که دارای ثروت زیادی شده بود به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، قوم موسی(ع) به او گفتند شادی نکن، خدا شادی‌کنندگان را دوست ندارد.

	با توجه به فراز نخستین این آیه و با توجه به اینکه شادی کردن در [[اسلام]] ممنوع نیست، مراد از «فرحین» همه شادی‌ها نیست؛ بکله منظور، شادی‌هایی است که [[انسان]] را از خدا و [[شکر الهی]] دور کرده و به [[عذاب\|عذاب الهی]] دچار می‌سازد. فرحین در این آیه، به شادی‌کنندگان [[تکبر\|متکبر]] و مغرور معنا شده است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref>		با توجه به فراز نخستین این آیه و با توجه به اینکه شادی کردن در [[اسلام]] ممنوع نیست، مراد از «فرحین» همه شادی‌ها نیست؛ بکله منظور، شادی‌هایی است که [[انسان]] را از خدا و [[شکر الهی]] دور کرده و به [[عذاب\|عذاب الهی]] دچار می‌سازد. فرحین در این آیه، به شادی‌کنندگان [[تکبر\|متکبر]] و مغرور معنا شده است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref>

	در آیه ۷۵ [[سوره مؤمنون]] نیز، علت عذاب شدن [[دوزخ\|دوزخیان]]، شادی آنها در زمین دانسته شده است، که مراد از آن، شادی مستانه و متکبرانه است.<ref>~~نگاه کنید به~~ قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref> بنابراین، هر نوع شادی ممنوع نیست؛ بلکه فقط شادی‌های غیر الهی، مستانه و متکبرانه نکوهش شده است.<ref>کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۵.</ref>		در آیه ۷۵ [[سوره مؤمنون]] نیز، علت عذاب شدن [[دوزخ\|دوزخیان]]، شادی آنها در زمین دانسته شده است، که مراد از آن، شادی مستانه و متکبرانه است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref> بنابراین، هر نوع شادی ممنوع نیست؛ بلکه فقط شادی‌های غیر الهی، مستانه و متکبرانه نکوهش شده است.<ref>کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۵.</ref>

	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

Fabbasi: Fabbasi صفحهٔ معنای فرحین در قرآن را به کاربرد فرح در قرآن منتقل کرد: این واژه باید بررسی می‌شد و پرداختن به یک کلمه و رها کردن بقیه مشتقات باعث می‌شود برای بقیه هم دوباره مدخل سازی شود اما وقتی ریشه و اصل این کلمه بررسی شود دیگر نیازی به مدخل دوم نخواهد شد.

2025-01-12T08:13:05Z

Fabbasi صفحهٔ معنای فرحین در قرآن را به کاربرد فرح در قرآن منتقل کرد: این واژه باید بررسی می‌شد و پرداختن به یک کلمه و رها کردن بقیه مشتقات باعث می‌شود برای بقیه هم دوباره مدخل سازی شود اما وقتی ریشه و اصل این کلمه بررسی شود دیگر نیازی به مدخل دوم نخواهد شد.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۳
(بدون تفاوت)

Fabbasi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۲۸

2025-01-08T10:28:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۵۸
خط ۱:		خط ۱:
			{{ویرایش\|fabbasi}}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Fabbasi در ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۱

2025-01-08T10:01:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۳:		خط ۳:
	معنای فرحین در قرآن چیست؟		معنای فرحین در قرآن چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}واژه فَرِحین به معنای شادی‌کنندگان، در [[قرآن]] برای دو کاربرد شادیِ [[مؤمن\|مؤمنانه]] و شادیِ [[تکبر\|متکبرانه]] به‌کار رفته است. [[خدا]] در قرآن، [[شهید\|شهیدان]] را نسبت به فضل و رحمتی که به آنها ~~داده~~ شادمان توصیف کرده است. همچنین [[قارون]] که دارای [[ثروت ثروتمندان\|ثروت]] زیادی بود و به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، شادمان توصیف کرده است.		{{پاسخ}}واژه فَرِحین به معنای شادی‌کنندگان، در [[قرآن]] برای دو کاربرد شادیِ [[مؤمن\|مؤمنانه]] و شادیِ [[تکبر\|متکبرانه]] به‌کار رفته است. [[خدا]] در قرآن، [[شهید\|شهیدان]] را نسبت به فضل و رحمتی که به آنها داده، شادمان توصیف کرده است. همچنین [[قارون]] که دارای [[ثروت ثروتمندان\|ثروت]] زیادی بود و به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، شادمان توصیف کرده است.

	مراد از شادیِ قارون، شادی مستانه و متکبرانه است که مورد نکوهش قرآن قرار گرفته ~~است؛ بنابراین~~ در قرآن هر گونه شادی نکوهش نشده، بلکه شادی نسبت به فضل و رحمت خدا مورد سفارش نیز قرار گرفته است.		مراد از شادیِ قارون، شادی مستانه و متکبرانه است که مورد نکوهش قرآن قرار گرفته است. در قرآن هر گونه شادی نکوهش نشده، بلکه شادی نسبت به فضل و رحمت خدا مورد سفارش نیز قرار گرفته است.

	== شادی شهیدان و مؤمنان ==		== شادی شهیدان و مؤمنان ==
	واژه فرحین به معنای شادی‌کنندگان در [[آیه]] {{قرآن\|فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِه\|ترجمه=\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۷۰\|8=}} برای [[شهید\|شهیدان]] به‌کار رفته است. بر اساس این آیه، شهیدان به فضل و رحمتی که خدا ~~نصیبشان~~ کرده شادمانند.		واژه فرحین به معنای شادی‌کنندگان در [[آیه]] {{قرآن\|فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِه\|ترجمه=\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۷۰\|8=}} برای [[شهید\|شهیدان]] به‌کار رفته است. بر اساس این آیه، شهیدان به فضل و رحمتی که خدا نصیب‌شان کرده شادمانند.

	در آیه ۵۸ [[سوره یونس]]، به [[مؤمن\|مؤمنان]] سفارش شده نسبت به فضل و رحمت خدا شادمان شوند؛ زیرا فضل و رحمت خدا از [[ثروت ثروتمندان\|ثروتی]] که اندوخته‌اند بهتر است. در آیه ۴ [[سوره روم]] نیز، به شادی ~~مؤنان~~ هنگام محقق شدن وعده الهی اشاره شده است.		در آیه ۵۸ [[سوره یونس]]، به [[مؤمن\|مؤمنان]] سفارش شده نسبت به فضل و رحمت خدا شادمان شوند؛ زیرا فضل و رحمت خدا از [[ثروت ثروتمندان\|ثروتی]] که اندوخته‌اند بهتر است. در آیه ۴ [[سوره روم]] نیز، به شادی مؤمنان هنگام محقق شدن وعده الهی اشاره شده است.

	== نکوهش شادی قارون ==		== نکوهش شادی قارون ==
	واژه فرحین در آیه {{قرآن\|... إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْفَرِحِین\|سوره=قصص\|آیه=۷۶}} برای [[قارون]] به کار رفته است. بر پایه این آیه، وقتی قارون که دارای ثروت زیادی شده بود به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، قوم موسی(ع) به او گفتند شادی نکن، خدا شادی‌کنندگان را دوست ندارد.		واژه فرحین در آیه {{قرآن\|... إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا یُحِبُّ الْفَرِحِین\|سوره=قصص\|آیه=۷۶}} برای [[قارون]] به کار رفته است. بر پایه این آیه، وقتی قارون که دارای ثروت زیادی شده بود به [[بنی اسرائیل\|قوم حضرت موسی(ع)]] ظلم کرد، قوم موسی(ع) به او گفتند شادی نکن، خدا شادی‌کنندگان را دوست ندارد.

	با توجه به فراز نخستین این ~~آیه،~~ و با توجه به اینکه شادی کردن در [[اسلام]] ممنوع نیست، مراد از «فرحین» همه شادی‌ها نیست؛ بکله منظور، شادی‌هایی است که [[انسان]] را از خدا و [[شکر الهی]] دور کرده و به [[عذاب\|عذاب الهی]] دچار می‌سازد. فرحین در این آیه، به شادی‌کنندگان [[تکبر\|متکبر]] و مغرور معنا شده است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref>		با توجه به فراز نخستین این آیه و با توجه به اینکه شادی کردن در [[اسلام]] ممنوع نیست، مراد از «فرحین» همه شادی‌ها نیست؛ بکله منظور، شادی‌هایی است که [[انسان]] را از خدا و [[شکر الهی]] دور کرده و به [[عذاب\|عذاب الهی]] دچار می‌سازد. فرحین در این آیه، به شادی‌کنندگان [[تکبر\|متکبر]] و مغرور معنا شده است.<ref>قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref>

	در آیه ۷۵ [[سوره مؤمنون]] نیز، علت عذاب شدن [[دوزخ\|دوزخیان]]، شادی آنها در زمین دانسته شده است، که مراد از آن، شادی مستانه و متکبرانه است.<ref>نگاه کنید به قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref> بنابراین، هر نوع شادی ممنوع نیست؛ بلکه فقط شادی‌های غیر الهی، مستانه و متکبرانه نکوهش شده است.<ref>کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۵.</ref>		در آیه ۷۵ [[سوره مؤمنون]] نیز، علت عذاب شدن [[دوزخ\|دوزخیان]]، شادی آنها در زمین دانسته شده است، که مراد از آن، شادی مستانه و متکبرانه است.<ref>نگاه کنید به قرشی، علی اکبر، قاموس قرآن‏، تهران، تهران‏، دار الکتب الاسلامیه‏، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۵۸.</ref> بنابراین، هر نوع شادی ممنوع نیست؛ بلکه فقط شادی‌های غیر الهی، مستانه و متکبرانه نکوهش شده است.<ref>کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۵.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:57:30Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۷
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\|شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن		\| شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن
	\|شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله