پیامدهای خشم - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:58:29Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۸
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = اخلاق		\| شاخه اصلی = اخلاق
	\|شاخه فرعی۱ = رذائل اخلاقی		\| شاخه فرعی۱ = رذائل اخلاقی
	\|شاخه فرعی۲ = خشم		\| شاخه فرعی۲ = خشم
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:30:13Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۰۰
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' ' به ' '

2020-12-19T08:04:03Z

جایگزینی متن - ' ' به ' '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۶:		خط ۶:

	== از میان رفتن عقل ==		== از میان رفتن عقل ==
	بر اساس [[روایت\|روایتی]] از [[امام علی(ع)]]، خشم [[عقل\|خِرَد]] را تباه کرده و انسان را از مسیر درست دور می‌کند.<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۱۰.</ref> تا زمانی که انسان، در کارهای خود از [[عقل]] بهره می‌برد، در مسیری که به صلاح اوست قدم برمی‌دارد؛ ولی در حال خشم، عقل او از میان رفته و از نیروی خشم پیروی می‌کند.		بر اساس [[روایت\|روایتی]] از [[امام علی(ع)]]، خشم [[عقل\|خِرَد]] را تباه کرده و انسان را از مسیر درست دور می‌کند.<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۱۰.</ref> تا زمانی که انسان، در کارهای خود از [[عقل]] بهره می‌برد، در مسیری که به صلاح اوست قدم برمی‌دارد؛ ولی در حال خشم، عقل او از میان رفته و از نیروی خشم پیروی می‌کند.

	== تبهکاری ==		== تبهکاری ==

A.ahmadi در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۳۵

2020-11-30T10:35:55Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۰۵
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه = شد
	\| تیترها =		\| تیترها = شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت = ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت = ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.ahmadi: /* پشیمانی */

2020-11-30T08:14:41Z

پشیمانی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۱۳:		خط ۱۳:
	== پشیمانی ==		== پشیمانی ==
	وقتی فرد عصبانی به حالت عادی بازمی‌گردد، قدرت [[تفکر]] او بازگشته و آنچه را که در دوره کوتاه خشم، بر او گذشته ارزیابی می‌کند. اشتباهاتی که در حالت خشم از او سر زده، مانند سخنان زشت، نسبت‌های ناروا و ارتکاب [[جرم]]، باعث [[پشیمانی]] او می‌شود. در [[روایت\|روایتی]]، [[امام علی(ع)]] آغاز خشم را دیوانگی و پایان آن را پشیمانی دانسته است.<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>		وقتی فرد عصبانی به حالت عادی بازمی‌گردد، قدرت [[تفکر]] او بازگشته و آنچه را که در دوره کوتاه خشم، بر او گذشته ارزیابی می‌کند. اشتباهاتی که در حالت خشم از او سر زده، مانند سخنان زشت، نسبت‌های ناروا و ارتکاب [[جرم]]، باعث [[پشیمانی]] او می‌شود. در [[روایت\|روایتی]]، [[امام علی(ع)]] آغاز خشم را دیوانگی و پایان آن را پشیمانی دانسته است.<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>

			==جستارهای وابسته==
			* [[خشم]]
			* [[راه‌های کنترل خشم]]

	== منابع ==		== منابع ==

A.ahmadi در ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۸:۱۳

2020-11-30T08:13:08Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۴۳
خط ۳:		خط ۳:
	پیامدهای خشم جیست؟		پیامدهای خشم جیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}مهمترین آسیب و پیامد [[خشم]]، از میان رفتن [[عقل]] است. فرد خشمگین در حالت خشم، قدرت [[تفکر]] و تحلیل واقع‌بینانه را از دست داده و به کارهای غیر منطقی دست زده، و در نهایت دچار پشیمانی می‌شود.

	=~~= پیامدها ==~~		== از میان رفتن عقل ==
	همان گونه که گذشت، نیروی خشم، اگر از محدوده ضرورت فراتر و از کنترل اراده آدمی خارج شود، هم چون آتشی سوزان یا سیلی بنیان کن، هر چه را بر سر راه خود بیابد، می‌سوزاند و تباه می‌کند و پیامدهای شومی را نخست برای صاحبش و سپس برای دیگران به ارمغان می‌آورد. علی(ع) در این باره فرمود: «خشم آتشی سوزانده است، هر که آن را فروخورد، خاموشش ساخته و هر که آزادش گذارد، خود او، اوّل کسی است که در شعله‌اش می‌سوزد.<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۵.</ref>ِ		بر اساس [[روایت\|روایتی]] از [[امام علی(ع)]]، خشم [[عقل\|خِرَد]] را تباه کرده و انسان را از مسیر درست دور می‌کند.<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۱۰.</ref> تا زمانی که انسان، در کارهای خود از [[عقل]] بهره می‌برد، در مسیری که به صلاح اوست قدم برمی‌دارد؛ ولی در حال خشم، عقل او از میان رفته و از نیروی خشم پیروی می‌کند.

	~~بر اساس روایات، برخی از پیامدهای خشم چنین است:~~

	= از میان رفتن عقل =
	بر اساس روایتی از امام علی(ع) خشم ~~خرد~~ را تباه کرده و انسان را از مسیر درست دور می‌کند.<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۱۰.</ref> تا زمانی که انسان، در کارهای خود از عقل بهره می‌برد، در مسیری که به صلاح اوست قدم برمی‌دارد؛ ولی در حال خشم، عقل او از میان رفته و از نیروی خشم پیروی می‌کند.

	== تبهکاری ==		== تبهکاری ==
	یکی از پیامدهای ~~خشم~~ تبهکاری است. انسان در حال خشم، عقل خود را از دست داده و به کارهایی دست می‌زند که مصلحت او ~~در آنها~~ نیست. شخص عصبانی، نمی‌تواند وقایع را واقع‌بینانه تحلیل کند و راهنمایی دیگران نیز ~~در او تأثیرگذار نیست؛~~ بنابراین، ~~فرد خشمگین~~ موانع سر راه ~~خود~~ را از راه‌های غیر منطقی ~~برمی‌دارد؛~~ حتی ~~ممکن است~~ خشم او به قتل ~~بیانجامد~~. بنا بر روایتی ار امام علی(ع) خشم شدید، منطق را تغییر داده و موجب پراکندگی فهم و فکر می‌شود.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۷۱، ص۴۲۸.</ref>		یکی از پیامدهای خشم، تبهکاری است. انسان در حال خشم، عقل خود را از دست داده و به کارهایی دست می‌زند که مصلحت او نیست. شخص عصبانی، نمی‌تواند وقایع را واقع‌بینانه تحلیل کند و راهنمایی دیگران را نیز نمی‌پذیرد؛ بنابراین، برای برداشتن موانع سر راه خود، را از راه‌های غیر منطقی استفاده می‌کند؛ حتی گاهی خشم او، به [[قتل]] می‌انجامد. بنا بر روایتی از امام علی(ع)، خشم شدید، [[منطق]] را تغییر داده و موجب پراکندگی فهم و فکر می‌شود.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۷۱، ص۴۲۸.</ref>

	== پشیمانی ==		== پشیمانی ==
	وقتی فرد عصبانی به حالت عادی بازمی‌گردد، قدرت تفکر او بازگشته و آنچه را که در دوره کوتاه خشم، بر او گذشته ارزیابی می‌کند. اشتباهاتی که در حالت خشم از او سر زده، مانند سخنان زشت، نسبت‌های ناروا و ارتکاب ~~جرم،~~ باعث پشیمانی او می‌شود. در ~~روایتی،~~ امام علی(ع) آغاز خشم را دیوانگی و پایان آن را پشیمانی دانسته است.<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>		وقتی فرد عصبانی به حالت عادی بازمی‌گردد، قدرت [[تفکر]] او بازگشته و آنچه را که در دوره کوتاه خشم، بر او گذشته ارزیابی می‌کند. اشتباهاتی که در حالت خشم از او سر زده، مانند سخنان زشت، نسبت‌های ناروا و ارتکاب [[جرم]]، باعث [[پشیمانی]] او می‌شود. در [[روایت\|روایتی]]، [[امام علی(ع)]] آغاز خشم را دیوانگی و پایان آن را پشیمانی دانسته است.<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

A.ahmadi: /* پیامدها */ ویرایش.

2020-11-30T08:03:01Z

پیامدها: ویرایش.

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۳۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	بر اساس روایات، برخی از پیامدهای خشم چنین است:		بر اساس روایات، برخی از پیامدهای خشم چنین است:

	~~تیرگی~~ عقل: تا زمام امور انسان، در اختیار عقل است، جز در مسیر مصلحت خویش گام برنمی‌دارد، لیکن افراط در خشم، چراغ نورانی عقل را تیره و بی‌فروغ می‌سازد و انسان، بی چون و چرا در خط فرمان نیروی بی‌شعور خشم می‌گذارد و دیگر مصلحتی نمی‌بیند تا به سویش گام بردارد. امام علی(ع) ~~فرمود: «خشم خردها~~ را تباه ~~می‌کند~~ و ~~آدمی~~ را از مسیر درست دور ~~می‌سازد»~~.<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۱۰.</ref>		= از میان رفتن عقل =
			بر اساس روایتی از امام علی(ع) خشم خرد را تباه کرده و انسان را از مسیر درست دور می‌کند.<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۱۰.</ref> تا زمانی که انسان، در کارهای خود از عقل بهره می‌برد، در مسیری که به صلاح اوست قدم برمی‌دارد؛ ولی در حال خشم، عقل او از میان رفته و از نیروی خشم پیروی می‌کند.

	۲. ~~ویرانگری و تبهکاری: اگر~~ انسان ~~خشمگینی را که لجام~~ عقل را ~~گسیخته~~ و ~~سراپای وجودش را آتش غضب مشتعل ساخته،~~ به ~~دیوانه‌ای زنجیری یا درنده‌ای وحشی تشبیه کنیم، گزاف نگفته‌ایم.~~ او ~~نه گوش شنوایی دارد که نصیحت و سخن حق~~ در ~~آن نفوذ~~ کند و ~~نه چشم بینا و واقع بینی دارد که~~ راه را از ~~بی‌راهه تشخیص دهد~~ و نه فکر ~~روشنی دارد که قدرت دسته‌بندی امور جزیی و استنتاج عقلی را از آنها داشته باشد~~.		== تبهکاری ==
			یکی از پیامدهای خشم تبهکاری است. انسان در حال خشم، عقل خود را از دست داده و به کارهایی دست می‌زند که مصلحت او در آنها نیست. شخص عصبانی، نمی‌تواند وقایع را واقع‌بینانه تحلیل کند و راهنمایی دیگران نیز در او تأثیرگذار نیست؛ بنابراین، فرد خشمگین موانع سر راه خود را از راه‌های غیر منطقی برمی‌دارد؛ حتی ممکن است خشم او به قتل بیانجامد. بنا بر روایتی ار امام علی(ع) خشم شدید، منطق را تغییر داده و موجب پراکندگی فهم و فکر می‌شود.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۷۱، ص۴۲۸.</ref>

	او هر که و هر چه را که مانعی بر سر راه خواهش‌های کور و دور از منطق خود بیاید، آسیب رساند، و ویران می‌کند. حضرت علی(ع) فرمود: «خشم شدید، منطق را تغییر می‌دهد، ارتباط اجزای استدلال را قطع و موجب پراکندگی فهم و فکر می‌شود».<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۷۱، ص۴۲۸.</ref>		== پشیمانی ==
			وقتی فرد عصبانی به حالت عادی بازمی‌گردد، قدرت تفکر او بازگشته و آنچه را که در دوره کوتاه خشم، بر او گذشته ارزیابی می‌کند. اشتباهاتی که در حالت خشم از او سر زده، مانند سخنان زشت، نسبت‌های ناروا و ارتکاب جرم، باعث پشیمانی او می‌شود. در روایتی، امام علی(ع) آغاز خشم را دیوانگی و پایان آن را پشیمانی دانسته است.<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>
	~~۳. پشیمانی:~~ به ~~تدریج با فرو نشستن شعله‌های خشم، دیدگان خود به روشنی می‌گراید،~~ قدرت تفکر ~~و اندیشه فرد به کار می‌افتد~~ و آنچه را که در دوره کوتاه ~~تسلط~~ خشم، بر او گذشته به ارزیابی ~~می‌نشیند~~. سخنان زشت، نسبت‌های ~~ناروا، پرده‌دری‌ها، خارج شدن از چارچوب فضایل انسانی،~~ ارتکاب جرم، جنایت جبران ناپذیر و… تصویر زشتی برای همیشه در ذهنش به جا می‌گذارد، تصویری که اگر محکمه قاضی و مجازاتی هم در کار نباشد، یادآوری آن پیوسته او ~~را عذاب خواهد داد که: «چرا چنین کردم؟!~~.~~.. ای کاش بر خود مسلط بودم و… او پشیمان است و افسوس می‌خورد، ولی دیگر پشیمانی سودی ندارد. از همین روست که~~ امام علی(ع) ~~فرمود: «ایّاک و الغضَبَ فاوّلُهُ جنُونٌ و اخرهُ ندمٌ؛ از~~ خشم ~~دوری کن که آغازش~~ دیوانگی و ~~پایانش~~ پشیمانی است.»<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

A.ahmadi: /* پیامدها */

2020-11-30T06:42:03Z

پیامدها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۰ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۲
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	بر اساس روایات، برخی از پیامدهای خشم چنین است:		بر اساس روایات، برخی از پیامدهای خشم چنین است:

	تیرگی عقل: تا زمام امور انسان، در اختیار عقل است، جز در مسیر مصلحت خویش گام برنمی‌دارد، لیکن افراط در خشم، چراغ نورانی عقل را تیره و بی‌فروغ می‌سازد و انسان، بی چون و چرا در خط فرمان نیروی بی‌شعور خشم می‌گذارد و دیگر مصلحتی نمی‌بیند تا به سویش گام بردارد. امام علی(ع) فرمود: «خشم خردها را تباه می‌کند و آدمی را از مسیر درست دور می‌سازد».<ref>~~همان،~~ حدیث ۱۵۰۱۰.</ref>		تیرگی عقل: تا زمام امور انسان، در اختیار عقل است، جز در مسیر مصلحت خویش گام برنمی‌دارد، لیکن افراط در خشم، چراغ نورانی عقل را تیره و بی‌فروغ می‌سازد و انسان، بی چون و چرا در خط فرمان نیروی بی‌شعور خشم می‌گذارد و دیگر مصلحتی نمی‌بیند تا به سویش گام بردارد. امام علی(ع) فرمود: «خشم خردها را تباه می‌کند و آدمی را از مسیر درست دور می‌سازد».<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۱۰.</ref>

	۲. ویرانگری و تبهکاری: اگر انسان خشمگینی را که لجام عقل را گسیخته و سراپای وجودش را آتش غضب مشتعل ساخته، به دیوانه‌ای زنجیری یا درنده‌ای وحشی تشبیه کنیم، گزاف نگفته‌ایم. او نه گوش شنوایی دارد که نصیحت و سخن حق در آن نفوذ کند و نه چشم بینا و واقع بینی دارد که راه را از بی‌راهه تشخیص دهد و نه فکر روشنی دارد که قدرت دسته‌بندی امور جزیی و استنتاج عقلی را از آنها داشته باشد.		۲. ویرانگری و تبهکاری: اگر انسان خشمگینی را که لجام عقل را گسیخته و سراپای وجودش را آتش غضب مشتعل ساخته، به دیوانه‌ای زنجیری یا درنده‌ای وحشی تشبیه کنیم، گزاف نگفته‌ایم. او نه گوش شنوایی دارد که نصیحت و سخن حق در آن نفوذ کند و نه چشم بینا و واقع بینی دارد که راه را از بی‌راهه تشخیص دهد و نه فکر روشنی دارد که قدرت دسته‌بندی امور جزیی و استنتاج عقلی را از آنها داشته باشد.
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	۳. پشیمانی: به تدریج با فرو نشستن شعله‌های خشم، دیدگان خود به روشنی می‌گراید، قدرت تفکر و اندیشه فرد به کار می‌افتد و آنچه را که در دوره کوتاه تسلط خشم، بر او گذشته به ارزیابی می‌نشیند. سخنان زشت، نسبت‌های ناروا، پرده‌دری‌ها، خارج شدن از چارچوب فضایل انسانی، ارتکاب جرم، جنایت جبران ناپذیر و… تصویر زشتی برای همیشه در ذهنش به جا می‌گذارد، تصویری که اگر محکمه قاضی و مجازاتی هم در کار نباشد، یادآوری آن پیوسته او را عذاب خواهد داد که: «چرا چنین کردم؟!... ای کاش بر خود مسلط بودم و… او پشیمان است و افسوس می‌خورد، ولی دیگر پشیمانی سودی ندارد. از همین روست که امام علی(ع) فرمود: «ایّاک و الغضَبَ فاوّلُهُ جنُونٌ و اخرهُ ندمٌ؛ از خشم دوری کن که آغازش دیوانگی و پایانش پشیمانی است.»<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>		۳. پشیمانی: به تدریج با فرو نشستن شعله‌های خشم، دیدگان خود به روشنی می‌گراید، قدرت تفکر و اندیشه فرد به کار می‌افتد و آنچه را که در دوره کوتاه تسلط خشم، بر او گذشته به ارزیابی می‌نشیند. سخنان زشت، نسبت‌های ناروا، پرده‌دری‌ها، خارج شدن از چارچوب فضایل انسانی، ارتکاب جرم، جنایت جبران ناپذیر و… تصویر زشتی برای همیشه در ذهنش به جا می‌گذارد، تصویری که اگر محکمه قاضی و مجازاتی هم در کار نباشد، یادآوری آن پیوسته او را عذاب خواهد داد که: «چرا چنین کردم؟!... ای کاش بر خود مسلط بودم و… او پشیمان است و افسوس می‌خورد، ولی دیگر پشیمانی سودی ندارد. از همین روست که امام علی(ع) فرمود: «ایّاک و الغضَبَ فاوّلُهُ جنُونٌ و اخرهُ ندمٌ؛ از خشم دوری کن که آغازش دیوانگی و پایانش پشیمانی است.»<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>

	~~{{پایان پاسخ}}~~

	== منابع ==		== منابع ==

A.ahmadi: صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} پیامدهای خشم جیست؟ {{پایان سوال}} {{پاسخ}} == پیامدها == همان گ...» ایجاد کرد

2020-11-30T06:27:33Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} پیامدهای خشم جیست؟ {{پایان سوال}} {{پاسخ}} == پیامدها == همان گ...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{شروع متن}}
{{سوال}}
پیامدهای خشم جیست؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}

== پیامدها ==
همان گونه که گذشت، نیروی خشم، اگر از محدوده ضرورت فراتر و از کنترل اراده آدمی خارج شود، هم چون آتشی سوزان یا سیلی بنیان کن، هر چه را بر سر راه خود بیابد، می‌سوزاند و تباه می‌کند و پیامدهای شومی را نخست برای صاحبش و سپس برای دیگران به ارمغان می‌آورد. علی(ع) در این باره فرمود: «خشم آتشی سوزانده است، هر که آن را فروخورد، خاموشش ساخته و هر که آزادش گذارد، خود او، اوّل کسی است که در شعله‌اش می‌سوزد.<ref>محمدی ری شهری، محمد، میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۵.</ref>ِ

بر اساس روایات، برخی از پیامدهای خشم چنین است:

تیرگی عقل: تا زمام امور انسان، در اختیار عقل است، جز در مسیر مصلحت خویش گام برنمی‌دارد، لیکن افراط در خشم، چراغ نورانی عقل را تیره و بی‌فروغ می‌سازد و انسان، بی چون و چرا در خط فرمان نیروی بی‌شعور خشم می‌گذارد و دیگر مصلحتی نمی‌بیند تا به سویش گام بردارد. امام علی(ع) فرمود: «خشم خردها را تباه می‌کند و آدمی را از مسیر درست دور می‌سازد».<ref>همان، حدیث ۱۵۰۱۰.</ref>

۲. ویرانگری و تبهکاری: اگر انسان خشمگینی را که لجام عقل را گسیخته و سراپای وجودش را آتش غضب مشتعل ساخته، به دیوانه‌ای زنجیری یا درنده‌ای وحشی تشبیه کنیم، گزاف نگفته‌ایم. او نه گوش شنوایی دارد که نصیحت و سخن حق در آن نفوذ کند و نه چشم بینا و واقع بینی دارد که راه را از بی‌راهه تشخیص دهد و نه فکر روشنی دارد که قدرت دسته‌بندی امور جزیی و استنتاج عقلی را از آنها داشته باشد.

او هر که و هر چه را که مانعی بر سر راه خواهش‌های کور و دور از منطق خود بیاید، آسیب رساند، و ویران می‌کند. حضرت علی(ع) فرمود: «خشم شدید، منطق را تغییر می‌دهد، ارتباط اجزای استدلال را قطع و موجب پراکندگی فهم و فکر می‌شود».<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج۷۱، ص۴۲۸.</ref>

۳. پشیمانی: به تدریج با فرو نشستن شعله‌های خشم، دیدگان خود به روشنی می‌گراید، قدرت تفکر و اندیشه فرد به کار می‌افتد و آنچه را که در دوره کوتاه تسلط خشم، بر او گذشته به ارزیابی می‌نشیند. سخنان زشت، نسبت‌های ناروا، پرده‌دری‌ها، خارج شدن از چارچوب فضایل انسانی، ارتکاب جرم، جنایت جبران ناپذیر و… تصویر زشتی برای همیشه در ذهنش به جا می‌گذارد، تصویری که اگر محکمه قاضی و مجازاتی هم در کار نباشد، یادآوری آن پیوسته او را عذاب خواهد داد که: «چرا چنین کردم؟!... ای کاش بر خود مسلط بودم و… او پشیمان است و افسوس می‌خورد، ولی دیگر پشیمانی سودی ندارد. از همین روست که امام علی(ع) فرمود: «ایّاک و الغضَبَ فاوّلُهُ جنُونٌ و اخرهُ ندمٌ؛ از خشم دوری کن که آغازش دیوانگی و پایانش پشیمانی است.»<ref>میزان الحکمه، ج۹، حدیث ۱۵۰۰۸.</ref>

{{پایان پاسخ}}

== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
| شاخه اصلی = اخلاق
|شاخه فرعی۱ = رذائل اخلاقی
|شاخه فرعی۲ = خشم
|شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه =
| تیترها =
| ویرایش =
| لینک‌دهی =
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت =
| کیفیت =
}}
{{پایان متن}}