پذیرفتن امانت الهی توسط انسان در آیه ۷۲ سوره احزاب - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Meysamhasani در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۵

2024-12-10T06:55:21Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۴:		خط ۴:

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			{{درگاه\|قرآن}}
	== معنای عرضهٔ امانت ==		== معنای عرضهٔ امانت ==
	مفسران در ذیل آیهٔ {{قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا\|ترجمه=ما امانت [الهی و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، پس، از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند، و انسان آن را برداشت؛ راستی او ستمگری نادان بود.\|سوره=احزاب\|آیه=۷۲}} نظرات مختلفی پیرامون مقصود از عرضه امانت خداوند بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها مطرح کرده‌اند:		مفسران در ذیل آیهٔ {{قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا\|ترجمه=ما امانت [الهی و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، پس، از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند، و انسان آن را برداشت؛ راستی او ستمگری نادان بود.\|سوره=احزاب\|آیه=۷۲}} نظرات مختلفی پیرامون مقصود از عرضه امانت خداوند بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها مطرح کرده‌اند:

Meysamhasani: ابرابزار

2024-12-10T06:49:31Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}{{سوال}}		{{شروع متن}}{{سوال}}
	مقصود از امانت الهی در آیه ۷۲ سوره احزاب چیست؟		مقصود از امانت الهی در آیه ۷۲ سوره احزاب چیست؟
	{{پایان سوال}}'''امانت''' در تعابیر مفسیرین به؛ [[کمال]]، قابلیت [[تکامل]]، اطاعت و گسستن از هر ~~چيز~~ و [[~~فناى فى~~ اللّه]] تعریف شده است.		{{پایان سوال}}'''امانت''' در تعابیر مفسیرین به؛ [[کمال]]، قابلیت [[تکامل]]، اطاعت و گسستن از هر چیز و [[فنای فی اللّه]] تعریف شده است.

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	== معنای ~~عرضۀ~~ امانت ==		== معنای عرضهٔ امانت ==
	مفسران در ذیل ~~آیۀ~~ {{قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا\|ترجمه=ما امانت [الهی و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، پس، از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند، و انسان آن را برداشت؛ راستی او ستمگری نادان بود.\|سوره=احزاب\|آیه=72}} نظرات مختلفی پیرامون مقصود از عرضه امانت خداوند بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها مطرح کرده‌اند:		مفسران در ذیل آیهٔ {{قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا\|ترجمه=ما امانت [الهی و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، پس، از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند، و انسان آن را برداشت؛ راستی او ستمگری نادان بود.\|سوره=احزاب\|آیه=۷۲}} نظرات مختلفی پیرامون مقصود از عرضه امانت خداوند بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها مطرح کرده‌اند:
	* «عرضه» به معنای مجازی آن است. آیه تنها یک تمثیل و به نوعی بیان حال است. منظور آیه این است که اگر عرضه می‌کردیم و شعور داشتند، به‌خاطر عظمت امانت و سختی آن، نمی‌پذیرفتند.		* «عرضه» به معنای مجازی آن است. آیه تنها یک تمثیل و به نوعی بیان حال است. منظور آیه این است که اگر عرضه می‌کردیم و شعور داشتند، به‌خاطر عظمت امانت و سختی آن، نمی‌پذیرفتند.
	{{جعبه گفتاورد		{{جعبه گفتاورد
	\| تراز = چپ		\| تراز = چپ
	\| عنوان =		\| عنوان =
	\| اندازه قلم = کوچک		\| اندازه قلم = کوچک
	\| نقل قول = <small>'''ابن‌عربی:'''</small>		\| نقل قول = <small>'''ابن‌عربی:'''</small>
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	== معنای امانت ==		== معنای امانت ==
	[[علامه طباطبایی]] مراد از امانت را کمالی می‌داند که با داشتن اعتقادات درست، اعمال صالح و سلوک راه کمال حاصل می‌شود. او معتقد است در این کمال، هیچ موجودی نه آسمان و نه زمین و نه غیر آن دو، شریک انسان نیست. و خدا او را برای خود خالص کرده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه ~~تفسير الميزان‌~~\|سال= 1402\|نام=~~محمدحسين‌~~\|نام خانوادگی=~~طباطبايى~~\|ناشر=جامعه ~~مدرسين~~ حوزه ~~علميه~~ قم، دفتر انتشارات ~~اسلامى‌~~\|جلد=16\|صفحه=525\|مکان=قم}}</ref>		[[علامه طباطبایی]] مراد از امانت را کمالی می‌داند که با داشتن اعتقادات درست، اعمال صالح و سلوک راه کمال حاصل می‌شود. او معتقد است در این کمال، هیچ موجودی نه آسمان و نه زمین و نه غیر آن دو، شریک انسان نیست. و خدا او را برای خود خالص کرده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|سال= 1402\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=16\|صفحه=525\|مکان=قم}}</ref>

	در [[تفسیر نمونه]] امانت الهی را همان قابلیت تکامل و مقام انسانِ کامل، همراه با اراده و اختیار دانسته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~تفسير نمونه‌~~\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= ~~مكارم شيرازى~~\|ناشر=دار ~~الكتب الاسلاميه~~ \|جلد=17\|صفحه=481\|مکان=تهران}}</ref> برخی مقصود خداوند از امانت را اطاعت گفته‏<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~تفسير~~ جوامع الجامع\|سال=1421\|نام=فضل بن حسن \|نام خانوادگی=طبرسی\|ناشر=مؤسسة النشر ~~الإسلامي~~ \|جلد=3\|صفحه=85\|مکان=قم}}</ref> و [[ملاصدرا]]، امانت را گسستن از هر ~~چيز~~ و [[~~فناى فى~~ اللّه]] دانسته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أسرار ~~الآيات~~ و أنوار ~~البينات~~\|سال=1360\|نام خانوادگی=~~صدرالدين شيرازى،~~ محمد بن ~~ابراهيم‌~~\|ناشر=انجمن ~~اسلامي حكمت~~ و فلسفه ~~اسلامي‌~~ \|صفحه=161\|مکان=تهران‌}}</ref>		در [[تفسیر نمونه]] امانت الهی را همان قابلیت تکامل و مقام انسانِ کامل، همراه با اراده و اختیار دانسته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه \|جلد=17\|صفحه=481\|مکان=تهران}}</ref> برخی مقصود خداوند از امانت را اطاعت گفته‏<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر جوامع الجامع\|سال=1421\|نام=فضل بن حسن \|نام خانوادگی=طبرسی\|ناشر=مؤسسة النشر الإسلامی \|جلد=3\|صفحه=85\|مکان=قم}}</ref> و [[ملاصدرا]]، امانت را گسستن از هر چیز و [[فنای فی اللّه]] دانسته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أسرار الآیات و أنوار البینات\|سال=1360\|نام خانوادگی=صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم\|ناشر=انجمن اسلامی حکمت و فلسفه اسلامی \|صفحه=161\|مکان=تهران‌}}</ref>

	از [[ابن‌مسعود]] صحابه [[حضرت محمد\|پیامبر]] نقل شده که امانت پنج نماز است به وقت خویش گزاردن، زکات مال دادن، روزه ماه رمضان داشتن و حج کردن و سخن راست گفتن و ….<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الاسرار و عدة الابرار\|سال=1371\|نام=احمد بن محمد \|نام خانوادگی=میبدی\|ناشر=امیرکبیر \|جلد=8\|صفحه=93\|مکان=تهران}}</ref>		از [[ابن‌مسعود]] صحابه [[حضرت محمد\|پیامبر]] نقل شده که امانت پنج نماز است به وقت خویش گزاردن، زکات مال دادن، روزه ماه رمضان داشتن و حج کردن و سخن راست گفتن و ….<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الاسرار و عدة الابرار\|سال=1371\|نام=احمد بن محمد \|نام خانوادگی=میبدی\|ناشر=امیرکبیر \|جلد=8\|صفحه=93\|مکان=تهران}}</ref>

	== استعداد انسان در حمل امانت ==		== استعداد انسان در حمل امانت ==
	استعداد و توانایی انسان در برعهده گرفتن امانت الهی بزرگترین و مهمترین امتیاز انسان بر سایر موجودات است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~تفسير نمونه‌~~\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=~~مكارم شيرازى~~\|ناشر=دار ~~الكتب الاسلاميه~~\|جلد=17\|صفحه=481\|مکان=تهران}}</ref> انسان را با توجه بر استعدادی که در وجودش نهفته، حاضر به پذیرش امانت الهی دانسته‌اند. [[علامه طباطبایی]] معتقد است اگر ولایت الهی را با وضع آسمان‌ها و زمین مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم اینها تحمل این امانت را ندارند و تنها انسان می‌تواند حامل آن باشد. او معتقد است معنای امتناع آسمان‌ها و زمین و پذیرفتن آن توسط انسان این است که در انسان استعداد و صلاحیتی هست که در آسمان‌ها و زمین نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه ~~تفسير الميزان‌~~\|سال=1402\|نام=~~محمدحسين‌~~\|نام خانوادگی=~~طباطبايى~~\|ناشر=جامعه ~~مدرسين~~ حوزه ~~علميه~~ قم، دفتر انتشارات ~~اسلامى‌~~\|جلد=16\|صفحه=525\|مکان=قم}}</ref>		استعداد و توانایی انسان در برعهده گرفتن امانت الهی بزرگترین و مهمترین امتیاز انسان بر سایر موجودات است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه\|جلد=17\|صفحه=481\|مکان=تهران}}</ref> انسان را با توجه بر استعدادی که در وجودش نهفته، حاضر به پذیرش امانت الهی دانسته‌اند. [[علامه طباطبایی]] معتقد است اگر ولایت الهی را با وضع آسمان‌ها و زمین مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم اینها تحمل این امانت را ندارند و تنها انسان می‌تواند حامل آن باشد. او معتقد است معنای امتناع آسمان‌ها و زمین و پذیرفتن آن توسط انسان این است که در انسان استعداد و صلاحیتی هست که در آسمان‌ها و زمین نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|سال=1402\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=16\|صفحه=525\|مکان=قم}}</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Meysamhasani در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۹

2024-12-10T06:49:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۹
خط ۲:		خط ۲:
	مقصود از امانت الهی در آیه ۷۲ سوره احزاب چیست؟		مقصود از امانت الهی در آیه ۷۲ سوره احزاب چیست؟
	{{پایان سوال}}'''امانت''' در تعابیر مفسیرین به؛ [[کمال]]، قابلیت [[تکامل]]، اطاعت و گسستن از هر چيز و [[فناى فى اللّه]] تعریف شده است.		{{پایان سوال}}'''امانت''' در تعابیر مفسیرین به؛ [[کمال]]، قابلیت [[تکامل]]، اطاعت و گسستن از هر چيز و [[فناى فى اللّه]] تعریف شده است.

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	== ~~مراد از عرضه به زمین و آسمان‌ها و کوه‌ها~~ ==		== معنای عرضۀ امانت ==
	مفسران در ذیل آیۀ {{قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا\|ترجمه=ما امانت [الهی و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، پس، از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند، و انسان آن را برداشت؛ راستی او ستمگری نادان بود.\|سوره=احزاب\|آیه=72}} نظرات مختلفی پیرامون مقصود از عرضه امانت خداوند بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها مطرح کرده‌اند:		مفسران در ذیل آیۀ {{قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا\|ترجمه=ما امانت [الهی و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، پس، از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند، و انسان آن را برداشت؛ راستی او ستمگری نادان بود.\|سوره=احزاب\|آیه=72}} نظرات مختلفی پیرامون مقصود از عرضه امانت خداوند بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها مطرح کرده‌اند:
	* «عرضه» به معنای مجازی آن است. آیه تنها یک تمثیل و به نوعی بیان حال است. منظور آیه این است که اگر عرضه می‌کردیم و شعور داشتند، به‌خاطر عظمت امانت و سختی آن، نمی‌پذیرفتند.		* «عرضه» به معنای مجازی آن است. آیه تنها یک تمثیل و به نوعی بیان حال است. منظور آیه این است که اگر عرضه می‌کردیم و شعور داشتند، به‌خاطر عظمت امانت و سختی آن، نمی‌پذیرفتند.
خط ۲۵:		خط ۲۶:
	از [[ابن‌مسعود]] صحابه [[حضرت محمد\|پیامبر]] نقل شده که امانت پنج نماز است به وقت خویش گزاردن، زکات مال دادن، روزه ماه رمضان داشتن و حج کردن و سخن راست گفتن و ….<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الاسرار و عدة الابرار\|سال=1371\|نام=احمد بن محمد \|نام خانوادگی=میبدی\|ناشر=امیرکبیر \|جلد=8\|صفحه=93\|مکان=تهران}}</ref>		از [[ابن‌مسعود]] صحابه [[حضرت محمد\|پیامبر]] نقل شده که امانت پنج نماز است به وقت خویش گزاردن، زکات مال دادن، روزه ماه رمضان داشتن و حج کردن و سخن راست گفتن و ….<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الاسرار و عدة الابرار\|سال=1371\|نام=احمد بن محمد \|نام خانوادگی=میبدی\|ناشر=امیرکبیر \|جلد=8\|صفحه=93\|مکان=تهران}}</ref>

	== استعداد انسان ~~بر پذیرفتن~~ امانت ~~خداوند~~ ==		== استعداد انسان در حمل امانت ==
	استعداد و توانایی انسان در برعهده گرفتن امانت الهی بزرگترین و مهمترین امتیاز انسان بر سایر موجودات است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه\|جلد=17\|صفحه=481\|مکان=تهران}}</ref> انسان را با توجه بر استعدادی که در وجودش نهفته، حاضر به پذیرش امانت الهی دانسته‌اند. [[علامه طباطبایی]] معتقد است اگر ولایت الهی را با وضع آسمان‌ها و زمین مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم اینها تحمل این امانت را ندارند و تنها انسان می‌تواند حامل آن باشد. او معتقد است معنای امتناع آسمان‌ها و زمین و پذیرفتن آن توسط انسان این است که در انسان استعداد و صلاحیتی هست که در آسمان‌ها و زمین نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير الميزان‌\|سال=1402\|نام=محمدحسين‌\|نام خانوادگی=طباطبايى\|ناشر=جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‌\|جلد=16\|صفحه=525\|مکان=قم}}</ref>		استعداد و توانایی انسان در برعهده گرفتن امانت الهی بزرگترین و مهمترین امتیاز انسان بر سایر موجودات است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه\|جلد=17\|صفحه=481\|مکان=تهران}}</ref> انسان را با توجه بر استعدادی که در وجودش نهفته، حاضر به پذیرش امانت الهی دانسته‌اند. [[علامه طباطبایی]] معتقد است اگر ولایت الهی را با وضع آسمان‌ها و زمین مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم اینها تحمل این امانت را ندارند و تنها انسان می‌تواند حامل آن باشد. او معتقد است معنای امتناع آسمان‌ها و زمین و پذیرفتن آن توسط انسان این است که در انسان استعداد و صلاحیتی هست که در آسمان‌ها و زمین نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير الميزان‌\|سال=1402\|نام=محمدحسين‌\|نام خانوادگی=طباطبايى\|ناشر=جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‌\|جلد=16\|صفحه=525\|مکان=قم}}</ref>

Meysamhasani در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۴۶

2024-12-10T06:46:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}{{سوال}}		{{شروع متن}}{{سوال}}
	مقصود از امانت الهی در آیه ۷۲ سوره احزاب چیست؟		مقصود از امانت الهی در آیه ۷۲ سوره احزاب چیست؟
	{{پایان سوال}}~~خداوند~~ در ~~آیه ۷۲ سوره احزاب (~~[[~~آیه امانت~~]]~~) از پذیرش امانت الهی توسط انسان خبر می‌دهد که کوه‌ها و زمین و آسمان‌ها از قبول آن سر باز زدند.~~ [[~~علامه طباطبایی~~]] ولایت الهی و کمال انسان که بوسیله اعتقادات درست و اعمال صالح به‌وجود می‌آید را امانت الهی دانسته است. موارد دیگری مانند اختیار، عقل، وجود، طاعت، نماز، دین و ~~… نیز به عنوان امانت الهی ذکر شده‌اند.~~		{{پایان سوال}}'''امانت''' در تعابیر مفسیرین به؛ [[کمال]]، قابلیت [[تکامل]]، اطاعت و گسستن از هر چيز و [[فناى فى اللّه]] تعریف شده است.
	~~برخی مقصود آیه~~ از ~~عرضه امانت بر آسمان‌ها~~ و کوه‌ها را چنین دانسته‌اند که اگر برآن‌ها عرضه می‌شد و شعور داشتند نمی‌پذیرفتند. برخی نیز معتقدند در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو میان [[~~کسانی که خداوند دوست می‌دارد\|خداوند~~]] و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی گفتگوی حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.{{پاسخ}}م		{{پاسخ}}

	== مراد از عرضه به زمین و آسمان‌ها و کوه‌ها ==		== مراد از عرضه به زمین و آسمان‌ها و کوه‌ها ==
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	\| عنوان =		\| عنوان =
	\| اندازه قلم = کوچک		\| اندازه قلم = کوچک
	\| نقل قول =		\| نقل قول = <small>'''ابن‌عربی:'''</small>
	<small>'''ابن‌عربی:'''</small>		«گفت و گوی خدا با موجودات صامت نزد عامه از علمای رسوم، حدیث حال است و از این رو، اینان آیاتی نظیر (انّا عرضَنا الامانَة…) را تأویل می‌کنند … اما نزد اهل کشف، صامتی وجود ندارد و همه هستی، اعم از جماد و نبات و حیوان، سخن خداوند را به اذن او در عالم حس و نه عالم خیال می‌شنوند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1383\|دوره=سال سیزدهم\|شماره=83\|نام خانوادگی=نوروزی، حمید\|عنوان=بار امانت، تفسیر آیه امانت\|صفحه=41-48\|ژورنال=فصلنامه معرفت}}</ref>
	«گفت و گوی خدا با موجودات صامت نزد عامه از علمای رسوم، حدیث حال است و از این رو، اینان آیاتی نظیر (انّا عرضَنا الامانَة…) را تأویل می‌کنند … اما نزد اهل کشف، صامتی وجود ندارد و همه هستی، اعم از جماد و نبات و حیوان، سخن خداوند را به اذن او در عالم حس و نه عالم خیال می‌شنوند.<ref>نوروزی، ~~حمید، «بار امانت;~~ تفسیر آیه ~~امانت»،~~ معرفت ~~۱۳۸۳ش، شماره ۸۳.~~</ref>
	}}		}}
	* امانت خداوند سنگین‌تر از آسمان‌ها و زمین و کوه‌هاست و این‌ها توان حمل آن را ندارند. علامه طباطبائی نیز کلامی نزدیک به این قول را دارد.		* امانت خداوند سنگین‌تر از آسمان‌ها و زمین و کوه‌هاست و این‌ها توان حمل آن را ندارند. علامه طباطبائی نیز کلامی نزدیک به این قول را دارد.
	* افرادی از جمله ابوعلی جبّائی از دانشمندان [[معتزله]] معتقدند عرضه به معنای حقیقی آن بوده و منظور این است که امانت بر اهل آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه شد و تنها انسان آن را پذیرفت.		* افرادی از جمله ابوعلی جبّائی از دانشمندان [[معتزله]] معتقدند عرضه به معنای حقیقی آن بوده و منظور این است که امانت بر اهل آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه شد و تنها انسان آن را پذیرفت.
	* بیشتر مفسرانی که پیرو مکاتب عرفانی بوده‌اند معتقدند «عرضه» به معنای حقیقی آن مراد است و چون در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو بین خداوند و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی مخاطبه حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1383\|دوره=سال سیزدهم\|شماره=83\|نام خانوادگی=نوروزی، حمید\|عنوان=بار امانت، تفسیر آیه امانت\|صفحه=41-48\|ژورنال=فصلنامه معرفت}}</ref>		* بیشتر مفسرانی که پیرو [[مکاتب عرفانی]] بوده‌اند معتقدند «عرضه» به معنای حقیقی آن مراد است و چون در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو بین خداوند و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی مخاطبه حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1383\|دوره=سال سیزدهم\|شماره=83\|نام خانوادگی=نوروزی، حمید\|عنوان=بار امانت، تفسیر آیه امانت\|صفحه=41-48\|ژورنال=فصلنامه معرفت}}</ref>

	== معنای امانت ==		== معنای امانت ==
	[[علامه طباطبایی]] مراد از امانت را کمالی می‌داند که با داشتن اعتقادات درست، اعمال صالح و سلوک راه کمال حاصل می‌شود. او معتقد است در این کمال، هیچ موجودی نه آسمان و نه زمین و نه غیر آن دو، شریک انسان نیست. و خدا او را برای خود خالص کرده است.<ref>~~طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۱۶، ص۵۲۵.~~</ref>		[[علامه طباطبایی]] مراد از امانت را کمالی می‌داند که با داشتن اعتقادات درست، اعمال صالح و سلوک راه کمال حاصل می‌شود. او معتقد است در این کمال، هیچ موجودی نه آسمان و نه زمین و نه غیر آن دو، شریک انسان نیست. و خدا او را برای خود خالص کرده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير الميزان‌\|سال= 1402\|نام=محمدحسين‌\|نام خانوادگی=طباطبايى\|ناشر=جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‌\|جلد=16\|صفحه=525\|مکان=قم}}</ref>

	در [[تفسیر نمونه]] امانت الهی را همان قابلیت تکامل و مقام انسانِ کامل، همراه با اراده و اختیار دانسته است.<ref>~~مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۵۱.~~</ref> برخی مقصود خداوند از امانت را اطاعت گفته‏<ref>~~طبرسی،~~ جوامع ~~الجامع، ج۳، ص۳۳۶.~~</ref> و [[ملاصدرا]] ~~مراد از~~ امانت را ~~«وجود» گفته~~ است.<ref>~~دانشنامه قرآن، قرآن پژوهی، بهاالدین خرمشاهی، ج۱، ص۷۸~~</ref>		در [[تفسیر نمونه]] امانت الهی را همان قابلیت تکامل و مقام انسانِ کامل، همراه با اراده و اختیار دانسته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=17\|صفحه=481\|مکان=تهران}}</ref> برخی مقصود خداوند از امانت را اطاعت گفته‏<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير جوامع الجامع\|سال=1421\|نام=فضل بن حسن \|نام خانوادگی=طبرسی\|ناشر=مؤسسة النشر الإسلامي \|جلد=3\|صفحه=85\|مکان=قم}}</ref> و [[ملاصدرا]]، امانت را گسستن از هر چيز و [[فناى فى اللّه]] دانسته است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أسرار الآيات و أنوار البينات\|سال=1360\|نام خانوادگی=صدرالدين شيرازى، محمد بن ابراهيم‌\|ناشر=انجمن اسلامي حكمت و فلسفه اسلامي‌ \|صفحه=161\|مکان=تهران‌}}</ref>

	از ابن‌مسعود صحابه پیامبر نقل شده که امانت پنج نماز است به وقت خویش گزاردن، زکات مال دادن، روزه ماه رمضان داشتن و حج کردن و سخن راست گفتن و ….<ref>~~میبدی‌،~~ کشف الاسرار و عدة ~~الابرار، ج۸، ص۹۳.~~</ref>		از [[ابن‌مسعود]] صحابه [[حضرت محمد\|پیامبر]] نقل شده که امانت پنج نماز است به وقت خویش گزاردن، زکات مال دادن، روزه ماه رمضان داشتن و حج کردن و سخن راست گفتن و ….<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=کشف الاسرار و عدة الابرار\|سال=1371\|نام=احمد بن محمد \|نام خانوادگی=میبدی\|ناشر=امیرکبیر \|جلد=8\|صفحه=93\|مکان=تهران}}</ref>

	== استعداد انسان بر پذیرفتن امانت خداوند ==		== استعداد انسان بر پذیرفتن امانت خداوند ==
	استعداد و توانایی انسان در برعهده گرفتن امانت الهی بزرگترین و مهمترین امتیاز انسان بر سایر موجودات است.<ref>~~مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۵۱.~~</ref>		استعداد و توانایی انسان در برعهده گرفتن امانت الهی بزرگترین و مهمترین امتیاز انسان بر سایر موجودات است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه\|جلد=17\|صفحه=481\|مکان=تهران}}</ref> انسان را با توجه بر استعدادی که در وجودش نهفته، حاضر به پذیرش امانت الهی دانسته‌اند. [[علامه طباطبایی]] معتقد است اگر ولایت الهی را با وضع آسمان‌ها و زمین مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم اینها تحمل این امانت را ندارند و تنها انسان می‌تواند حامل آن باشد. او معتقد است معنای امتناع آسمان‌ها و زمین و پذیرفتن آن توسط انسان این است که در انسان استعداد و صلاحیتی هست که در آسمان‌ها و زمین نیست.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير الميزان‌\|سال=1402\|نام=محمدحسين‌\|نام خانوادگی=طباطبايى\|ناشر=جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‌\|جلد=16\|صفحه=525\|مکان=قم}}</ref>

	انسان را با توجه بر استعدادی که در وجودش نهفته، حاضر به پذیرش امانت الهی دانسته‌اند. علامه طباطبایی معتقد است اگر ولایت الهی را با وضع آسمان‌ها و زمین مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم اینها تحمل این امانت را ندارند و تنها انسان می‌تواند حامل آن باشد. او معتقد است معنای امتناع آسمان‌ها و زمین و پذیرفتن آن توسط انسان این است که در انسان استعداد و صلاحیتی هست که در آسمان‌ها و زمین نیست.<ref>~~المیزان، طباطبایی، محمدحسین، ج۱۶، ص۵۲۵.~~</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Meysamhasani در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۴۵

2024-12-10T05:45:17Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}{{سوال}}		{{شروع متن}}{{سوال}}
	مقصود از امانت الهی در آیه ۷۲ سوره احزاب چیست؟		مقصود از امانت الهی در آیه ۷۲ سوره احزاب چیست؟
	{{پایان سوال~~}}{{پاسخ~~}}خداوند در آیه ۷۲ سوره احزاب ([[آیه امانت]]) از پذیرش امانت الهی توسط انسان خبر می‌دهد که کوه‌ها و زمین و آسمان‌ها از قبول آن سر باز زدند. [[علامه طباطبایی]] ولایت الهی و کمال انسان که بوسیله اعتقادات درست و اعمال صالح به‌وجود می‌آید را امانت الهی دانسته است. موارد دیگری مانند اختیار، عقل، وجود، طاعت، نماز، دین و … نیز به عنوان امانت الهی ذکر شده‌اند.		{{پایان سوال}}خداوند در آیه ۷۲ سوره احزاب ([[آیه امانت]]) از پذیرش امانت الهی توسط انسان خبر می‌دهد که کوه‌ها و زمین و آسمان‌ها از قبول آن سر باز زدند. [[علامه طباطبایی]] ولایت الهی و کمال انسان که بوسیله اعتقادات درست و اعمال صالح به‌وجود می‌آید را امانت الهی دانسته است. موارد دیگری مانند اختیار، عقل، وجود، طاعت، نماز، دین و … نیز به عنوان امانت الهی ذکر شده‌اند.
			برخی مقصود آیه از عرضه امانت بر آسمان‌ها و کوه‌ها را چنین دانسته‌اند که اگر برآن‌ها عرضه می‌شد و شعور داشتند نمی‌پذیرفتند. برخی نیز معتقدند در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو میان [[کسانی که خداوند دوست می‌دارد\|خداوند]] و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی گفتگوی حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.{{پاسخ}}م
	برخی مقصود آیه از عرضه امانت بر آسمان‌ها و کوه‌ها را چنین دانسته‌اند که اگر برآن‌ها عرضه می‌شد و شعور داشتند نمی‌پذیرفتند. برخی نیز معتقدند در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو میان [[کسانی که خداوند دوست می‌دارد\|خداوند]] و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی گفتگوی حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.

	~~== متن آیه ==~~
	{{~~قرآن بزرگ~~
	\| 1 = إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ ۖ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا
	~~\| سوره = احزاب~~
	~~\| آیه = ۷۲~~
	\| ترجمه = ما امانت [الهی و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، پس، از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند، و انسان آن را برداشت؛ راستی او ستمگری نادان بود.
	}}

	== مراد از عرضه به زمین و آسمان‌ها و کوه‌ها ==		== مراد از عرضه به زمین و آسمان‌ها و کوه‌ها ==
	مفسران نظرات مختلفی پیرامون مقصود از عرضه امانت خداوند بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها مطرح کرده‌اند:		مفسران در ذیل آیۀ {{قرآن\|إِنَّا عَرَضْنَا الْأَمَانَةَ عَلَی السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالْجِبَالِ فَأَبَیْنَ أَنْ یَحْمِلْنَهَا وَأَشْفَقْنَ مِنْهَا وَحَمَلَهَا الْإِنْسَانُ إِنَّهُ کَانَ ظَلُومًا جَهُولًا\|ترجمه=ما امانت [الهی و بار تکلیف] را بر آسمانها و زمین و کوه‌ها عرضه کردیم، پس، از برداشتن آن سر باز زدند و از آن هراسناک شدند، و انسان آن را برداشت؛ راستی او ستمگری نادان بود.\|سوره=احزاب\|آیه=72}} نظرات مختلفی پیرامون مقصود از عرضه امانت خداوند بر آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها مطرح کرده‌اند:
	* «عرضه» به معنای مجازی آن است. آیه تنها یک تمثیل و به نوعی بیان حال است. منظور آیه این است که اگر عرضه می‌کردیم و شعور داشتند، به‌خاطر عظمت امانت و سختی آن، نمی‌پذیرفتند.		* «عرضه» به معنای مجازی آن است. آیه تنها یک تمثیل و به نوعی بیان حال است. منظور آیه این است که اگر عرضه می‌کردیم و شعور داشتند، به‌خاطر عظمت امانت و سختی آن، نمی‌پذیرفتند.
	{{جعبه گفتاورد		{{جعبه گفتاورد
خط ۲۶:		خط ۱۷:
	* امانت خداوند سنگین‌تر از آسمان‌ها و زمین و کوه‌هاست و این‌ها توان حمل آن را ندارند. علامه طباطبائی نیز کلامی نزدیک به این قول را دارد.		* امانت خداوند سنگین‌تر از آسمان‌ها و زمین و کوه‌هاست و این‌ها توان حمل آن را ندارند. علامه طباطبائی نیز کلامی نزدیک به این قول را دارد.
	* افرادی از جمله ابوعلی جبّائی از دانشمندان [[معتزله]] معتقدند عرضه به معنای حقیقی آن بوده و منظور این است که امانت بر اهل آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه شد و تنها انسان آن را پذیرفت.		* افرادی از جمله ابوعلی جبّائی از دانشمندان [[معتزله]] معتقدند عرضه به معنای حقیقی آن بوده و منظور این است که امانت بر اهل آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه شد و تنها انسان آن را پذیرفت.
	* بیشتر مفسرانی که پیرو مکاتب عرفانی بوده‌اند معتقدند «عرضه» به معنای حقیقی آن مراد است و چون در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو بین خداوند و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی مخاطبه حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.<ref>نوروزی، ~~حمید، «بار~~ امانت، تفسیر آیه ~~امانت»،~~ معرفت ~~۱۳۸۳ش، شماره ۸۳.~~</ref>		* بیشتر مفسرانی که پیرو مکاتب عرفانی بوده‌اند معتقدند «عرضه» به معنای حقیقی آن مراد است و چون در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو بین خداوند و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی مخاطبه حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1383\|دوره=سال سیزدهم\|شماره=83\|نام خانوادگی=نوروزی، حمید\|عنوان=بار امانت، تفسیر آیه امانت\|صفحه=41-48\|ژورنال=فصلنامه معرفت}}</ref>

	== معنای امانت ==		== معنای امانت ==

A.rezapour: /* مراد از عرضه به زمین و آسمان‌ها و کوه‌ها */

2023-10-18T11:40:09Z

مراد از عرضه به زمین و آسمان‌ها و کوه‌ها

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۱۰
خط ۲۰:		خط ۲۰:
	\| عنوان =		\| عنوان =
	\| اندازه قلم = کوچک		\| اندازه قلم = کوچک
	\| نقل قول = ابن‌عربی:		\| نقل قول =
			<small>'''ابن‌عربی:'''</small>
	«گفت و گوی خدا با موجودات صامت نزد عامه از علمای رسوم، حدیث حال است و از این رو، اینان آیاتی نظیر (انّا عرضَنا الامانَة…) را تأویل می‌کنند … اما نزد اهل کشف، صامتی وجود ندارد و همه هستی، اعم از جماد و نبات و حیوان، سخن خداوند را به اذن او در عالم حس و نه عالم خیال می‌شنوند.<ref>نوروزی، حمید، «بار امانت; تفسیر آیه امانت»، معرفت ۱۳۸۳ش، شماره ۸۳.</ref>		«گفت و گوی خدا با موجودات صامت نزد عامه از علمای رسوم، حدیث حال است و از این رو، اینان آیاتی نظیر (انّا عرضَنا الامانَة…) را تأویل می‌کنند … اما نزد اهل کشف، صامتی وجود ندارد و همه هستی، اعم از جماد و نبات و حیوان، سخن خداوند را به اذن او در عالم حس و نه عالم خیال می‌شنوند.<ref>نوروزی، حمید، «بار امانت; تفسیر آیه امانت»، معرفت ۱۳۸۳ش، شماره ۸۳.</ref>
	}}		}}

A.rezapour: /* معنای امانت */

2023-10-18T11:39:24Z

معنای امانت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۹
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	{{جعبه گفتاورد		{{جعبه گفتاورد
	\| تراز = چپ		\| تراز = چپ
	\| عنوان =		\| عنوان =
	\| اندازه قلم =		\| اندازه قلم = کوچک
	\| نقل قول = ابن‌عربی:		\| نقل قول = ابن‌عربی:

A.rezapour در ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸

2023-10-18T11:38:46Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۰۸
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	* امانت خداوند سنگین‌تر از آسمان‌ها و زمین و کوه‌هاست و این‌ها توان حمل آن را ندارند. علامه طباطبائی نیز کلامی نزدیک به این قول را دارد.		* امانت خداوند سنگین‌تر از آسمان‌ها و زمین و کوه‌هاست و این‌ها توان حمل آن را ندارند. علامه طباطبائی نیز کلامی نزدیک به این قول را دارد.
	* افرادی از جمله ابوعلی جبّائی از دانشمندان [[معتزله]] معتقدند عرضه به معنای حقیقی آن بوده و منظور این است که امانت بر اهل آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه شد و تنها انسان آن را پذیرفت.		* افرادی از جمله ابوعلی جبّائی از دانشمندان [[معتزله]] معتقدند عرضه به معنای حقیقی آن بوده و منظور این است که امانت بر اهل آسمان‌ها و زمین و کوه‌ها عرضه شد و تنها انسان آن را پذیرفت.
	* بیشتر مفسرانی که پیرو مکاتب عرفانی بوده‌اند معتقدند «عرضه» به معنای حقیقی آن مراد است و چون در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو بین خداوند و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی مخاطبه حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.<ref>نوروزی، حمید، «بار ~~امانت;~~ تفسیر آیه امانت»، معرفت ۱۳۸۳ش، شماره ۸۳.</ref>		* بیشتر مفسرانی که پیرو مکاتب عرفانی بوده‌اند معتقدند «عرضه» به معنای حقیقی آن مراد است و چون در دیدگاه قرآن، همه هستی دارای شعور است، بدین روی، گفتگو بین خداوند و موجودات عالم هیچ بُعدی ندارد. این آیه نیز حاکی از نوعی مخاطبه حقیقی میان خداوند و آسمان و زمین البته با زبان متناسب با آن‌ها بوده است.<ref>نوروزی، حمید، «بار امانت، تفسیر آیه امانت»، معرفت ۱۳۸۳ش، شماره ۸۳.</ref>

	== معنای امانت ==		== معنای امانت ==
	[[علامه طباطبایی]] مراد از امانت را کمالی می‌داند که با داشتن اعتقادات درست، اعمال صالح و سلوک راه کمال حاصل می‌شود. او معتقد است در این کمال، هیچ موجودی نه آسمان و نه زمین و نه غیر آن دو، شریک انسان نیست. و خدا او را برای خود خالص کرده است.<ref>~~ترجمه تفسیر~~ المیزان، ~~علامه طباطبایی،~~ ج۱۶، ص۵۲۵</ref>		[[علامه طباطبایی]] مراد از امانت را کمالی می‌داند که با داشتن اعتقادات درست، اعمال صالح و سلوک راه کمال حاصل می‌شود. او معتقد است در این کمال، هیچ موجودی نه آسمان و نه زمین و نه غیر آن دو، شریک انسان نیست. و خدا او را برای خود خالص کرده است.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان، ج۱۶، ص۵۲۵.</ref>

	در [[تفسیر نمونه]] امانت الهی را همان قابلیت تکامل و مقام انسانِ کامل، همراه با اراده و اختیار دانسته است.<ref>تفسیر نمونه، ~~مکارم شیرازی،~~ ج۱۷، ص۴۵۱</ref> برخی مقصود خداوند از امانت را اطاعت گفته‏<ref>~~تفسیر~~ جوامع الجامع، ~~طبرسی،~~ ج۳، ص۳۳۶</ref> و [[ملاصدرا]] مراد از امانت را «وجود» گفته است.<ref>دانشنامه قرآن، قرآن پژوهی، بهاالدین خرمشاهی، ج۱، ص۷۸</ref>		در [[تفسیر نمونه]] امانت الهی را همان قابلیت تکامل و مقام انسانِ کامل، همراه با اراده و اختیار دانسته است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۵۱.</ref> برخی مقصود خداوند از امانت را اطاعت گفته‏<ref>طبرسی، جوامع الجامع، ج۳، ص۳۳۶.</ref> و [[ملاصدرا]] مراد از امانت را «وجود» گفته است.<ref>دانشنامه قرآن، قرآن پژوهی، بهاالدین خرمشاهی، ج۱، ص۷۸</ref>

	از ابن‌مسعود صحابه پیامبر نقل شده که امانت پنج نماز است به وقت خویش گزاردن، زکات مال دادن، روزه ماه رمضان داشتن و حج کردن و سخن راست گفتن و ….<ref>کشف الاسرار و عدة الابرار، ج۸، ص۹۳</ref>		از ابن‌مسعود صحابه پیامبر نقل شده که امانت پنج نماز است به وقت خویش گزاردن، زکات مال دادن، روزه ماه رمضان داشتن و حج کردن و سخن راست گفتن و ….<ref>میبدی‌، کشف الاسرار و عدة الابرار، ج۸، ص۹۳.</ref>

	== استعداد انسان بر پذیرفتن امانت خداوند ==		== استعداد انسان بر پذیرفتن امانت خداوند ==
	استعداد و توانایی انسان در برعهده گرفتن امانت الهی بزرگترین و مهمترین امتیاز انسان بر سایر موجودات است.<ref>تفسیر نمونه، ~~مکارم شیرازی،~~ ج۱۷، ص۴۵۱</ref>		استعداد و توانایی انسان در برعهده گرفتن امانت الهی بزرگترین و مهمترین امتیاز انسان بر سایر موجودات است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۷، ص۴۵۱.</ref>

	انسان را با توجه بر استعدادی که در وجودش نهفته، حاضر به پذیرش امانت الهی دانسته‌اند. علامه طباطبایی معتقد است اگر ولایت الهی را با وضع آسمان‌ها و زمین مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم اینها تحمل این امانت را ندارند و تنها انسان می‌تواند حامل آن باشد. او معتقد است معنای امتناع آسمان‌ها و زمین و پذیرفتن آن توسط انسان این است که در انسان استعداد و صلاحیتی هست که در آسمان‌ها و زمین نیست.<ref>~~ترجمه تفسیر~~ المیزان، ~~علامه~~ طباطبایی، ج۱۶، ص۵۲۵</ref>		انسان را با توجه بر استعدادی که در وجودش نهفته، حاضر به پذیرش امانت الهی دانسته‌اند. علامه طباطبایی معتقد است اگر ولایت الهی را با وضع آسمان‌ها و زمین مقایسه کنیم، متوجه می‌شویم اینها تحمل این امانت را ندارند و تنها انسان می‌تواند حامل آن باشد. او معتقد است معنای امتناع آسمان‌ها و زمین و پذیرفتن آن توسط انسان این است که در انسان استعداد و صلاحیتی هست که در آسمان‌ها و زمین نیست.<ref>المیزان، طباطبایی، محمدحسین، ج۱۶، ص۵۲۵.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Rezapour: Rezapour صفحهٔ حمل امانت الهی توسط انسان در آیه ۷۲ سوره احزاب را به پذیرفتن امانت الهی توسط انسان در آیه ۷۲ سوره احزاب منتقل کرد

2023-06-20T03:31:57Z

Rezapour صفحهٔ حمل امانت الهی توسط انسان در آیه ۷۲ سوره احزاب را به پذیرفتن امانت الهی توسط انسان در آیه ۷۲ سوره احزاب منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۰۱
(بدون تفاوت)

Rezapour در ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۳:۲۹

2023-06-20T03:29:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۰ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۹
خط ۴۸:		خط ۴۸:
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}{{تکمیل مقاله		}}{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه = شد		\| نمایه = شد
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی نویسنده =		\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
	{{پانویس}}		{{پانویس}}