ویژگی مؤمنان در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi: /* مطالعه بیشتر */

2024-01-15T06:41:25Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۴۸:		خط ۴۸:

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	~~موسوی،~~ سید ~~محمد باقر، ترجمه المیزان، انتشارات اسلامی، ج۹، ص۴۵۵؛ ج۲۲، ص۱۷۶.~~{{پایان مطالعه بیشتر}}		* سیمای مومنان در قرآن؛ سید مجتبی برهانی
			{{پایان مطالعه بیشتر}}

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour در ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۷:۲۱

2022-09-08T07:21:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۱
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}قرآن اوصاف زیادی برای مؤمنان برشمرده است از جمله: خاشع بودن در [[نماز]]، تسلیم، تواضع، [[حلم]] و بردباری، پاکدامنی، شب زنده‌داری، عدم شرک‌ورزی، گذشت، هجرت و جهاد با مال و جان، امر به معروف و نهی از منکر، انفاق، امانت‌داری، پرداخت [[زکات]] و دوری از گفتار و عمل لغو، دوری از بدگمانی و غیبت و تجسس، دوری از ربا و...		{{پاسخ}}قرآن اوصاف زیادی برای مؤمنان برشمرده است از جمله: خاشع بودن در [[نماز]]، تسلیم، تواضع، [[حلم]] و بردباری، پاکدامنی، شب زنده‌داری، عدم شرک‌ورزی، گذشت، هجرت و جهاد با مال و جان، امر به معروف و نهی از منکر، انفاق، امانت‌داری، پرداخت [[زکات]] و دوری از گفتار و عمل لغو، دوری از بدگمانی و غیبت و تجسس، دوری از ربا و...
			{{فضایل اخلاقی در قرآن}}
	== معنای ایمان ==		== معنای ایمان ==
	مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند. مثلاً می‌فرماید: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی وَ حُسْنُ مَآبٍ\|ترجمه=کسانی که ایمان آورده و عمل صالح می‌کنند خوشا به حال آنان که سرانجام نیک دارند.\|سوره=رعد\|آیه=۲۹}}		مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند. مثلاً می‌فرماید: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی وَ حُسْنُ مَآبٍ\|ترجمه=کسانی که ایمان آورده و عمل صالح می‌کنند خوشا به حال آنان که سرانجام نیک دارند.\|سوره=رعد\|آیه=۲۹}}

Fabbasi: زکاه به زکات تغییر داده شد

2022-08-24T06:55:49Z

زکاه به زکات تغییر داده شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	۲. [[امر به معروف و نهی از منکر]]: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}		۲. [[امر به معروف و نهی از منکر]]: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

	۳. پرداخت ~~زکاه~~: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}		۳. پرداخت زکات: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}

	۴. دوری از [[ربا]]: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}		۴. دوری از [[ربا]]: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

A.rezapour: /* رفتارهای اجتماعی */

2021-12-13T09:41:17Z

رفتارهای اجتماعی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	۹. شب زنده‌داری: {{قرآن\|\|ترجمه=و آنان که شب را برای پروردگارشان به روز می‌آورند در حالی که سجده کننده و قیام کننده هستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۴}}		۹. شب زنده‌داری: {{قرآن\|\|ترجمه=و آنان که شب را برای پروردگارشان به روز می‌آورند در حالی که سجده کننده و قیام کننده هستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۴}}

	۱۰. توحید خالص: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ\|ترجمه=کسانی هستند که با خدا معبود دیگری را نمی‌پرستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۸}}		۱۰. [[توحید]] خالص: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ\|ترجمه=کسانی هستند که با خدا معبود دیگری را نمی‌پرستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۸}}

	۱۱. گذشت: {{قرآن\|وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً\|ترجمه=و چون با لغو مواجه شوند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۲}}		۱۱. گذشت: {{قرآن\|وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً\|ترجمه=و چون با لغو مواجه شوند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۲}}
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	۱. هجرت و جهاد: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ\|ترجمه=کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.\|سوره=توبه\|آیه=۲۰}}		۱. هجرت و جهاد: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ\|ترجمه=کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.\|سوره=توبه\|آیه=۲۰}}

	۲. امر به معروف و نهی از منکر: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}		۲. [[امر به معروف و نهی از منکر]]: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

	۳. پرداخت زکاه: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}		۳. پرداخت زکاه: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}

	۶. دوری از ربا: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}		۴. دوری از [[ربا]]: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

	۷. امانت‌داری: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که رعایت‌گر امانت‌های مردم و عهد و پیمانهای خود با دیگران‌اند.\|سوره=مؤمن\|آیه=۸}} {{پایان پاسخ}}		۵. امانت‌داری: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که رعایت‌گر امانت‌های مردم و عهد و پیمانهای خود با دیگران‌اند.\|سوره=مؤمن\|آیه=۸}} {{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

A.rezapour در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۹

2021-12-13T09:39:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۹
خط ۵۹:		خط ۵۹:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
خط ۶۹:		خط ۶۹:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۸

2021-12-13T09:38:42Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۸
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	ویژگی مؤمنان در قرآن به چه صورت بیان شده است؟		ویژگی مؤمنان در قرآن به چه صورت بیان شده است؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}قرآن اوصاف زیادی برای مؤمنان برشمرده است از جمله: خاشع بودن در ~~نماز،~~ تسلیم، تواضع، حلم و بردباری، شب زنده‌داری، عدم شرک‌ورزی، گذشت، دوری از گفتار و عمل لغو، دوری از بدگمانی و غیبت و تجسس،		{{پاسخ}}قرآن اوصاف زیادی برای مؤمنان برشمرده است از جمله: خاشع بودن در [[نماز]]، تسلیم، تواضع، [[حلم]] و بردباری، پاکدامنی، شب زنده‌داری، عدم شرک‌ورزی، گذشت، هجرت و جهاد با مال و جان، امر به معروف و نهی از منکر، انفاق، امانت‌داری، پرداخت [[زکات]] و دوری از گفتار و عمل لغو، دوری از بدگمانی و غیبت و تجسس، دوری از ربا و...

	== معنای ایمان ==		== معنای ایمان ==
	مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند.		مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند. مثلاً می‌فرماید: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی وَ حُسْنُ مَآبٍ\|ترجمه=کسانی که ایمان آورده و عمل صالح می‌کنند خوشا به حال آنان که سرانجام نیک دارند.\|سوره=رعد\|آیه=۲۹}}

	~~مثلاً می‌فرماید~~: {{قرآن\|~~الَّذِینَ آمَنُوا~~ وَ ~~عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی~~ وَ ~~حُسْنُ مَآبٍ}}<ref>رعد/۲۹~~.~~</ref> (کسانی~~ که ~~ایمان آورده~~ و ~~عمل صالح می‌کنند خوشا به حال آنان~~ که ~~سرانجام نیک دارند~~)		مؤمن کسی است که اعتقاد قلبی به دستورهای خداوند داشته باشد و به آن‌ها عمل کند. در این صورت است که محبوب خداوند متعال می‌گردد و زندگی نیکو و سعادت‌مندی خواهد داشت: {{قرآن\|و من یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراً\|ترجمه=هرکس تقوای الهی پیشه کند (خدا ترس و پرهیزگار باشد) خداوند راه بیرون شدن (از عهده گناهان و بلا و حوادث سخت عالم) را بر او می‌گشاید. و از جایی که گمان نبرد به او روزی عطا کند و هرکه (در هر امری) بر خدا توکل کند خدا او را کفایت خواهد کرد که خدا امرش (بر همه عالم) نافذ و رواست و بر هر چیز قدر و اندازه‌ای مقرر داشته است.\|سوره=طلاق\|آیه=۲و۳}}

	~~صفات مؤمنین در قرآن بطور مفصل بیان شده است، ولی برای رعایت اختصار به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم~~.

	== صفات فردی ==		== صفات فردی ==
خط ۳۹:		خط ۳۶:

	== رفتارهای اجتماعی ==		== رفتارهای اجتماعی ==
	۱. هجرت و جهاد: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ~~}}<ref>توبه/ ۲۰.</ref>~~ کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.		۱. هجرت و جهاد: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ\|ترجمه=کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.\|سوره=توبه\|آیه=۲۰}}

	~~۲. شهادت طلبی: {{قرآن~~\|وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لا تَشعُرُونَ}}<ref>بقره/ ۱۵۴.</ref> و نگویید درباره کسانی که در راه خدا کشته شده‌اند مردگانند، بلکه زنده‌گانند اما شما نمی‌فهمید.

	~~۳. انتخاب دوست: {{قرآن~~\|لا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکافِرِینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللَّهِ فِی شَیْءٍ إِلاَّ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقیه وَ یُحَذِّرُکُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ إِلَی اللَّهِ الْمَصِیرُ}}<ref>آل‌عمران/ ۲۸.</ref> نباید مؤمنان کافران را دوست خود گیرند، و هر کس چنین کرد چیزی پیش خدا ندارد، مگر آنکه از ایشان تقیه کند، یک تقیه مصلحتی و بظاهر، برای مدتی دوستی کنید و خداوند شما را از خود می‌ترساند، و به سوی خداوند است بازگشت.

	~~۴. امر به معروف و نهی از منکر:~~

	{{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ}}<ref>آل‌عمران/ ۱۳۰.</ref> مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.

	~~۵. پرداخت زکاه: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ~~}}~~<ref>مؤمنون/ ۴.</ref> مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.~~

	۶. ~~دوری~~ از ~~ربا~~: {{قرآن\|~~یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه~~ وَ ~~اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>آل‌عمران/ ۱۳۰.</ref> ای مؤمنان ربا~~ را ~~چند برابر نخورید~~ و ~~تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید~~.		۲. امر به معروف و نهی از منکر: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

	۷. ~~امانت‌داری~~: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ ~~لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ}}<ref>مؤمن/ ۸.</ref>~~ مردم با ایمان کسانی هستند که ~~رعایت‌گر امانت‌های مردم و عهد~~ و ~~پیمانهای خود با دیگران‌اند~~.		۳. پرداخت زکاه: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}

	از این روهم به ویژگی امانت و امانت‌داری آراسته‌اند و هرگز دست و دل و دیده به خیانت باز نمی‌کنند و هم در زندگی خویش از عهد شکنی به دوراند و ~~به پیمان‌های خود وفا می‌کنند~~.		۶. دوری از ربا: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

	با توجه به مطالب مذکور روشن می‌شود، مؤمن کسی است که اعتقاد قلبی به دستورهای خداوند داشته باشد و به آن‌ها عمل کند. ~~در این صورت است که محبوب خداوند متعال می‌گردد و زندگی نیکو و سعادت‌مندی خواهد داشت~~: ~~«و من یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً~~ وَ ~~یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ~~ وَ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراً؛<ref>طلاق/ ۲و۳.</ref> هرکس تقوای الهی پیشه کند (خدا ترس و پرهیزگار باشد) خداوند راه بیرون شدن (از عهده گناهان و بلا و حوادث سخت عالم) را بر او می‌گشاید. و از جایی که ~~گمان نبرد به او روزی عطا کند~~ و ~~هرکه (در هر امری) بر خدا توکل کند خدا او را کفایت خواهد کرد که خدا امرش (بر همه عالم) نافذ~~ و ~~رواست و بر هر چیز قدر و اندازه‌ای مقرر داشته است»~~.		۷. امانت‌داری: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که رعایت‌گر امانت‌های مردم و عهد و پیمانهای خود با دیگران‌اند.\|سوره=مؤمن\|آیه=۸}} {{پایان پاسخ}}
	{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

A.rezapour در ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۱

2021-12-13T09:01:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۱
خط ۴:		خط ۴:
	ویژگی مؤمنان در قرآن به چه صورت بیان شده است؟		ویژگی مؤمنان در قرآن به چه صورت بیان شده است؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}قرآن اوصاف زیادی برای مؤمنان برشمرده است از جمله: خاشع بودن در نماز، تسلیم، تواضع، حلم و بردباری، شب زنده‌داری، عدم شرک‌ورزی، گذشت، دوری از گفتار و عمل لغو، دوری از بدگمانی و غیبت و تجسس،

	== معنای ایمان ==		== معنای ایمان ==
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== صفات فردی ==		== صفات فردی ==
	۱. خشوع در ~~نماز؛~~ {{قرآن\|الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ}}<ref>. مومنون/۲.</ref> ~~«مؤمنان کسانی هستند که در نماز خویش خاشع و فروتن هستند.»~~ و دیده بر سجده‌گاه خود دارند و به این سو و آن سو نمی‌نگرند و دلشان در گرو مهر و عشق به خداست.		۱. خشوع در نماز: {{قرآن\|الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ\|ترجمه=مؤمنان کسانی هستند که در نماز خویش خاشع و فروتن هستند\|سوره=مؤمنون\|آیه=۲}}<ref>. مومنون/۲.</ref> و دیده بر سجده‌گاه خود دارند و به این سو و آن سو نمی‌نگرند و دلشان در گرو مهر و عشق به خداست.

	۲. دوری از گفتار و عمل ~~بیهوده؛ {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ}}~~<ref>. مومنون/۳.</ref> (مردم با ایمان) کسانی هستند که از هر گفتار و نوشتار و عمل بیهوده و بی‌ثمر و بی‌اهمیت روی می‌گردانند. چراکه به باور آنان گفتار و کردار بیهوده، زشت و ناپسند است و باید از آن دوری جست.		۲. دوری از گفتار و عمل بیهوده:<ref>. مومنون/۳.</ref> (مردم با ایمان) کسانی هستند که از هر گفتار و نوشتار و عمل بیهوده و بی‌ثمر و بی‌اهمیت روی می‌گردانند. چراکه به باور آنان گفتار و کردار بیهوده، زشت و ناپسند است و باید از آن دوری جست.

	۳. پاکدامنی: ~~{{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ}}~~<ref>. مومنون/۵.</ref> آنان (مؤمنان) کسانی هستند که دامن خویش را حفظ می‌کنند. منظور از حفظ دامن خویش، این است که رابطه جنسی آنان تنها در قلمرو خانه و خانواده، و در چهارچوب مقررات شرعی و اخلاقی و انسانی است. و هرگز خود را با پستی و زشتی گناه آلوده نساخته، و دامان به حرام و گناه نمی‌آلایند، و چشم و دل و جسم را از حرام حفظ می‌کنند.		۳. پاکدامنی:<ref>. مومنون/۵.</ref> آنان (مؤمنان) کسانی هستند که دامن خویش را حفظ می‌کنند. منظور از حفظ دامن خویش، این است که رابطه جنسی آنان تنها در قلمرو خانه و خانواده، و در چهارچوب مقررات شرعی و اخلاقی و انسانی است. و هرگز خود را با پستی و زشتی گناه آلوده نساخته، و دامان به حرام و گناه نمی‌آلایند، و چشم و دل و جسم را از حرام حفظ می‌کنند.

	۴. دوری از بدگمانی، غیبت، بدگوئی، ~~تجس~~.		۴. دوری از بدگمانی، غیبت، بدگوئی، تجسس: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً\|ترجمه=ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید از بعضی گمان‌های (بد) دوری گزینید، که آن گمانها گناه است، و تجسس در عیوب دیگران نکنید (از چیزهائی که از بدی ایشان بر شما پنهان است) و غیبت و بدگویی از یکدیگر نکنید.\|سوره=حجرات\|آیه=۱۲}}

	{{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً}}<ref>~~حجرات~~/ ۱۲.</ref> ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید از بعضی گمان‌های (بد) دوری گزینید، که آن گمانها گناه است، و تجسس در عیوب دیگران نکنید (از چیزهائی که از بدی ایشان بر شما پنهان است) و غیبت و بدگویی از یکدیگر نکنید.		۵. مقام تسلیم: مؤمن تمام امور وجودی خود را به اختیار خداوند واگذار می‌کند. در قرآن کریم، [[حضرت ابراهیم(ع)]] از خداوند می‌خواهد فرمانبردار باشد.<ref>بقره/ ۱۲۸.</ref>

	۵. مقام ~~تسلیم~~.		۶. مقام یقین: مؤمن اعتقاد قطعی نسبت به اصول دین و فروع دین دارد، مثلاً ممکن نیست انسان اعتقاد قطعی بروز حساب داشته باشد، و همواره آن روز را در خاطر داشته و بیاد آن باشد در عین حال پاره‌ای گناهان را مرتکب شود.

	~~مؤمن تمام امور وجودی خود را به اختیار خداوند واگذار می‌کند~~ و ~~در قرآن کریم، حضرت ابراهیم(ع) از خداوند چنین مقامی را می‌طلبد~~: {{قرآن\|~~رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنا أُمَّه مُسْلِمَه لَکَ~~}}~~.<ref>بقره/ ۱۲۸.</ref>~~		۷. تواضع و فروتنی: {{قرآن\|الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْناً\|ترجمه=آنان بر روی زمین متواضعانه راه می‌روند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۳}}

	۶. ~~مقام یقین~~.		۸. حلم و بردباری: {{قرآن\|وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً\|ترجمه=و زمانی که جاهلان، به آنان خطاب ـ جاهلانه ـ کنند با سلام و بیان خوش جواب دهند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۳}}

	~~مؤمن اعتقاد قطعی نسبت~~ به ~~اصول دین و فروع دین دارد، مثلاً ممکن نیست انسان اعتقاد قطعی بروز حساب داشته باشد، و همواره آن~~ روز ~~را در خاطر داشته و بیاد آن باشد~~ در ~~عین حال پاره‌ای گناهان را مرتکب شود (~~و ~~بالاخره هم یوقنون) چنین کسی نه تنها مرتکب گناه نمی‌شود، بلکه از ترس، بقرق گاه‌های خدا، نزدیک هم نمی‌گردد»~~.		۹. شب زنده‌داری: {{قرآن\|\|ترجمه=و آنان که شب را برای پروردگارشان به روز می‌آورند در حالی که سجده کننده و قیام کننده هستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۴}}

	۷. ~~تواضع و فروتنی؛~~ {{قرآن\|الَّذِینَ ~~یَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْناً~~}}~~<ref>فرقان/ ۶۳.</ref> آنان بر روی زمین متواضعانه راه می‌روند.~~		۱۰. توحید خالص: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ\|ترجمه=کسانی هستند که با خدا معبود دیگری را نمی‌پرستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۸}}

	۸. ~~حلم و بردباری؛~~ {{قرآن\|وَ إِذا ~~خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً}}<ref>فرقان/ ۶۳.</ref>~~ و ~~زمانی که جاهلان، به آنان خطاب ـ جاهلانه ـ کنند~~ با ~~سلام و بیان خوش جواب دهند~~.		۱۱. گذشت: {{قرآن\|وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً\|ترجمه=و چون با لغو مواجه شوند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۲}}

	۹. شب زنده‌داری؛ {{قرآن\|وَ الَّذِینَ یَبِیتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِیاماً}}<ref>فرقان/ ۶۴.</ref> و آنان که شب را برای پروردگارشان به روز می‌آورند در حالی که سجده کننده و قیام کننده هستند.		۱۲. تدّبر در آیات الهی: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ إِذا ذُکِّرُوا بآیاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْها صُمًّا وَ عُمْیاناً\|ترجمه=و کسانی هستند که چون به آیات پروردگارشان تذکر داده شوند همچون کرها و کورها بر آن آیات نمی‌افتند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۳}}

	۱۰. توحید خالص؛ {{قرآن\|وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ}}<ref>فرقان/ ۶۸.</ref> کسانی هستند که با خدا معبود دیگری را نمی‌پرستند.

	۱۱. گذشت؛ {{قرآن\|وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً}}<ref>فرقان/ ۷۲.</ref> و چون با لغو مواجه شوند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند.

	۱۲. تدّبر در آیات ~~الهی؛~~ {{قرآن\|وَ الَّذِینَ إِذا ذُکِّرُوا بآیاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْها صُمًّا وَ عُمْیاناً~~}}<ref>فرقان/ ۷۳.</ref>~~ و کسانی هستند که چون به آیات پروردگارشان تذکر داده شوند همچون کرها و کورها بر آن آیات نمی‌افتند.

	== رفتارهای اجتماعی ==		== رفتارهای اجتماعی ==

A.rezapour در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۴۷

2021-12-12T09:47:03Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۷
خط ۵:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

			== معنای ایمان ==
	مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند.		مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند.

خط ۱۱:		خط ۱۳:
	صفات مؤمنین در قرآن بطور مفصل بیان شده است، ولی برای رعایت اختصار به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم.		صفات مؤمنین در قرآن بطور مفصل بیان شده است، ولی برای رعایت اختصار به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم.

	== ~~الف:~~ صفات فردی ==		== صفات فردی ==
	۱. خشوع در نماز؛ {{قرآن\|الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ}}<ref>. مومنون/۲.</ref> «مؤمنان کسانی هستند که در نماز خویش خاشع و فروتن هستند.» و دیده بر سجده‌گاه خود دارند و به این سو و آن سو نمی‌نگرند و دلشان در گرو مهر و عشق به خداست.		۱. خشوع در نماز؛ {{قرآن\|الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ}}<ref>. مومنون/۲.</ref> «مؤمنان کسانی هستند که در نماز خویش خاشع و فروتن هستند.» و دیده بر سجده‌گاه خود دارند و به این سو و آن سو نمی‌نگرند و دلشان در گرو مهر و عشق به خداست.

خط ۴۲:		خط ۴۴:
	۱۲. تدّبر در آیات الهی؛ {{قرآن\|وَ الَّذِینَ إِذا ذُکِّرُوا بآیاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْها صُمًّا وَ عُمْیاناً}}<ref>فرقان/ ۷۳.</ref> و کسانی هستند که چون به آیات پروردگارشان تذکر داده شوند همچون کرها و کورها بر آن آیات نمی‌افتند.		۱۲. تدّبر در آیات الهی؛ {{قرآن\|وَ الَّذِینَ إِذا ذُکِّرُوا بآیاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْها صُمًّا وَ عُمْیاناً}}<ref>فرقان/ ۷۳.</ref> و کسانی هستند که چون به آیات پروردگارشان تذکر داده شوند همچون کرها و کورها بر آن آیات نمی‌افتند.

	== ب: رفتارهای ~~(خصوصیات)~~ اجتماعی ==		== رفتارهای اجتماعی ==
	۱. هجرت و جهاد: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ}}<ref>توبه/ ۲۰.</ref> کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.		۱. هجرت و جهاد: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ}}<ref>توبه/ ۲۰.</ref> کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.

خط ۶۶:		خط ۶۸:

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	۱. موسوی، سید محمد باقر، ترجمه المیزان، انتشارات اسلامی، ج۹، ص۴۵۵؛ ج۲۲، ص۱۷۶.		موسوی، سید محمد باقر، ترجمه المیزان، انتشارات اسلامی، ج۹، ص۴۵۵؛ ج۲۲، ص۱۷۶.{{پایان مطالعه بیشتر}}

	~~# پیام حق، دانستنی‌هایی از قرآن، احمد زمرّدیان، چاپخانه مولوی، شیراز.~~
	~~# تعالیم قرآن، غلامرضا امیری گرومی، چاپ و انتشارات آفرینش، تهران.~~
	{{پایان مطالعه بیشتر}}

	== منابع ==		== منابع ==

A.rezapour در ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۰۷

2021-12-12T09:07:29Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۲:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
			{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۴:		خط ۵:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،}}<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند.		مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند.

	مثلاً می‌فرماید: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی وَ حُسْنُ مَآبٍ<ref>رعد/۲۹.</ref> (کسانی که ایمان آورده و عمل صالح می‌کنند خوشا به حال آنان که سرانجام نیک دارند)		مثلاً می‌فرماید: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی وَ حُسْنُ مَآبٍ}}<ref>رعد/۲۹.</ref> (کسانی که ایمان آورده و عمل صالح می‌کنند خوشا به حال آنان که سرانجام نیک دارند)

	صفات مؤمنین در قرآن بطور مفصل بیان شده است، ولی برای رعایت اختصار به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم.		صفات مؤمنین در قرآن بطور مفصل بیان شده است، ولی برای رعایت اختصار به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم.

A.rezapour: ابرابزار

2021-12-12T09:05:39Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

{{شروع متن}}
{{سوال}}
ویژگی مؤمنان در قرآن به چه صورت بیان شده است؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
مؤمن از ریشه «امن»، یعنی؛ رساندن خود یا دیگری به امنیت یا گرویدن، یا در امان گرفتن است، و در اصطلاح اسلام به معنای اذعان و تصدیق به چیزی و التزام به لوازم آن است،}}<ref>. الطریحی، فخر الدین، مجمع البحرین، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، الطبعه الثانیه، ۱۴۰۸ ق، ج۱–۲، ص۱۱۰.</ref> مثلاً ایمان به خداوند در واژه‌های قرآنی به معنای تصدیق به یگانگی او، و پیغمبرانش و تصدیق به روز جزاء و بازگشت به سوی او، و تصدیق به هر حکمی است که فرستادگان او آورده‌اند البته ایمان با پیروی عملی می‌باشد. به همین خاطر در قرآن هرجا که صفات نیک مؤمنین را می‌شمارد یا از پاداش جمیل آنها سخن می‌گوید به دنبال ایمان، عمل صالح را هم ذکر می‌کند.

مثلاً می‌فرماید: {{قرآن|الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی وَ حُسْنُ مَآبٍ<ref>رعد/۲۹.</ref> (کسانی که ایمان آورده و عمل صالح می‌کنند خوشا به حال آنان که سرانجام نیک دارند)

صفات مؤمنین در قرآن بطور مفصل بیان شده است، ولی برای رعایت اختصار به بعضی از آنها اشاره می‌کنیم.

== الف: صفات فردی ==
۱. خشوع در نماز؛ {{قرآن|الَّذِینَ هُمْ فِی صَلاتِهِمْ خاشِعُونَ}}<ref>. مومنون/۲.</ref> «مؤمنان کسانی هستند که در نماز خویش خاشع و فروتن هستند.» و دیده بر سجده‌گاه خود دارند و به این سو و آن سو نمی‌نگرند و دلشان در گرو مهر و عشق به خداست.

۲. دوری از گفتار و عمل بیهوده؛ {{قرآن|وَ الَّذِینَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ}}<ref>. مومنون/۳.</ref> (مردم با ایمان) کسانی هستند که از هر گفتار و نوشتار و عمل بیهوده و بی‌ثمر و بی‌اهمیت روی می‌گردانند. چراکه به باور آنان گفتار و کردار بیهوده، زشت و ناپسند است و باید از آن دوری جست.

۳. پاکدامنی: {{قرآن|وَ الَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ}}<ref>. مومنون/۵.</ref> آنان (مؤمنان) کسانی هستند که دامن خویش را حفظ می‌کنند. منظور از حفظ دامن خویش، این است که رابطه جنسی آنان تنها در قلمرو خانه و خانواده، و در چهارچوب مقررات شرعی و اخلاقی و انسانی است. و هرگز خود را با پستی و زشتی گناه آلوده نساخته، و دامان به حرام و گناه نمی‌آلایند، و چشم و دل و جسم را از حرام حفظ می‌کنند.

۴. دوری از بدگمانی، غیبت، بدگوئی، تجس.

{{قرآن|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا کَثِیراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا یَغْتَبْ بَعْضُکُمْ بَعْضاً}}<ref>حجرات/ ۱۲.</ref> ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید از بعضی گمان‌های (بد) دوری گزینید، که آن گمانها گناه است، و تجسس در عیوب دیگران نکنید (از چیزهائی که از بدی ایشان بر شما پنهان است) و غیبت و بدگویی از یکدیگر نکنید.

۵. مقام تسلیم.

مؤمن تمام امور وجودی خود را به اختیار خداوند واگذار می‌کند و در قرآن کریم، حضرت ابراهیم(ع) از خداوند چنین مقامی را می‌طلبد: {{قرآن|رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنا أُمَّه مُسْلِمَه لَکَ}}.<ref>بقره/ ۱۲۸.</ref>

۶. مقام یقین.

مؤمن اعتقاد قطعی نسبت به اصول دین و فروع دین دارد، مثلاً ممکن نیست انسان اعتقاد قطعی بروز حساب داشته باشد، و همواره آن روز را در خاطر داشته و بیاد آن باشد در عین حال پاره‌ای گناهان را مرتکب شود (و بالاخره هم یوقنون) چنین کسی نه تنها مرتکب گناه نمی‌شود، بلکه از ترس، بقرق گاه‌های خدا، نزدیک هم نمی‌گردد».

۷. تواضع و فروتنی؛ {{قرآن|الَّذِینَ یَمْشُونَ عَلَی الْأَرْضِ هَوْناً}}<ref>فرقان/ ۶۳.</ref> آنان بر روی زمین متواضعانه راه می‌روند.

۸. حلم و بردباری؛ {{قرآن|وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً}}<ref>فرقان/ ۶۳.</ref> و زمانی که جاهلان، به آنان خطاب ـ جاهلانه ـ کنند با سلام و بیان خوش جواب دهند.

۹. شب زنده‌داری؛ {{قرآن|وَ الَّذِینَ یَبِیتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِیاماً}}<ref>فرقان/ ۶۴.</ref> و آنان که شب را برای پروردگارشان به روز می‌آورند در حالی که سجده کننده و قیام کننده هستند.

۱۰. توحید خالص؛ {{قرآن|وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ}}<ref>فرقان/ ۶۸.</ref> کسانی هستند که با خدا معبود دیگری را نمی‌پرستند.

۱۱. گذشت؛ {{قرآن|وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً}}<ref>فرقان/ ۷۲.</ref> و چون با لغو مواجه شوند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند.

۱۲. تدّبر در آیات الهی؛ {{قرآن|وَ الَّذِینَ إِذا ذُکِّرُوا بآیاتِ رَبِّهِمْ لَمْ یَخِرُّوا عَلَیْها صُمًّا وَ عُمْیاناً}}<ref>فرقان/ ۷۳.</ref> و کسانی هستند که چون به آیات پروردگارشان تذکر داده شوند همچون کرها و کورها بر آن آیات نمی‌افتند.

== ب: رفتارهای (خصوصیات) اجتماعی ==
۱. هجرت و جهاد: {{قرآن|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ}}<ref>توبه/ ۲۰.</ref> کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.

۲. شهادت طلبی: {{قرآن|وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لا تَشعُرُونَ}}<ref>بقره/ ۱۵۴.</ref> و نگویید درباره کسانی که در راه خدا کشته شده‌اند مردگانند، بلکه زنده‌گانند اما شما نمی‌فهمید.

۳. انتخاب دوست: {{قرآن|لا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکافِرِینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللَّهِ فِی شَیْءٍ إِلاَّ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقیه وَ یُحَذِّرُکُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ إِلَی اللَّهِ الْمَصِیرُ}}<ref>آل‌عمران/ ۲۸.</ref> نباید مؤمنان کافران را دوست خود گیرند، و هر کس چنین کرد چیزی پیش خدا ندارد، مگر آنکه از ایشان تقیه کند، یک تقیه مصلحتی و بظاهر، برای مدتی دوستی کنید و خداوند شما را از خود می‌ترساند، و به سوی خداوند است بازگشت.

۴. امر به معروف و نهی از منکر:

{{قرآن|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ}}<ref>آل‌عمران/ ۱۳۰.</ref> مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.

۵. پرداخت زکاه: {{قرآن|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ}}<ref>مؤمنون/ ۴.</ref> مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.

۶. دوری از ربا: {{قرآن|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ}}<ref>آل‌عمران/ ۱۳۰.</ref> ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.

۷. امانت‌داری: {{قرآن|وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ}}<ref>مؤمن/ ۸.</ref> مردم با ایمان کسانی هستند که رعایت‌گر امانت‌های مردم و عهد و پیمانهای خود با دیگران‌اند.

از این روهم به ویژگی امانت و امانت‌داری آراسته‌اند و هرگز دست و دل و دیده به خیانت باز نمی‌کنند و هم در زندگی خویش از عهد شکنی به دوراند و به پیمان‌های خود وفا می‌کنند.

با توجه به مطالب مذکور روشن می‌شود، مؤمن کسی است که اعتقاد قلبی به دستورهای خداوند داشته باشد و به آن‌ها عمل کند. در این صورت است که محبوب خداوند متعال می‌گردد و زندگی نیکو و سعادت‌مندی خواهد داشت: «و من یَتَّقِ اللَّهَ یَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ وَ مَنْ یَتَوَکَّلْ عَلَی اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِکُلِّ شَیْءٍ قَدْراً؛<ref>طلاق/ ۲و۳.</ref> هرکس تقوای الهی پیشه کند (خدا ترس و پرهیزگار باشد) خداوند راه بیرون شدن (از عهده گناهان و بلا و حوادث سخت عالم) را بر او می‌گشاید. و از جایی که گمان نبرد به او روزی عطا کند و هرکه (در هر امری) بر خدا توکل کند خدا او را کفایت خواهد کرد که خدا امرش (بر همه عالم) نافذ و رواست و بر هر چیز قدر و اندازه‌ای مقرر داشته است».
{{پایان پاسخ}}
{{مطالعه بیشتر}}

== مطالعه بیشتر ==
۱. موسوی، سید محمد باقر، ترجمه المیزان، انتشارات اسلامی، ج۹، ص۴۵۵؛ ج۲۲، ص۱۷۶.

# پیام حق، دانستنی‌هایی از قرآن، احمد زمرّدیان، چاپخانه مولوی، شیراز.
# تعالیم قرآن، غلامرضا امیری گرومی، چاپ و انتشارات آفرینش، تهران.
{{پایان مطالعه بیشتر}}

== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
| شاخه فرعی۱ = اخلاق در قرآن
| شاخه فرعی۲ = فضایل اخلاقی
| شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه =
| تیترها =
| ویرایش =
| لینک‌دهی =
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت =
| کیفیت =
}}
{{پایان متن}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۴۰:		خط ۴۰:
	۲. [[امر به معروف و نهی از منکر]]: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}		۲. [[امر به معروف و نهی از منکر]]: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

	۳. پرداخت ~~زکاه~~: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}		۳. پرداخت زکات: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}

	۴. دوری از [[ربا]]: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}		۴. دوری از [[ربا]]: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۱
خط ۲۹:		خط ۲۹:
	۹. شب زنده‌داری: {{قرآن\|\|ترجمه=و آنان که شب را برای پروردگارشان به روز می‌آورند در حالی که سجده کننده و قیام کننده هستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۴}}		۹. شب زنده‌داری: {{قرآن\|\|ترجمه=و آنان که شب را برای پروردگارشان به روز می‌آورند در حالی که سجده کننده و قیام کننده هستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۴}}

	۱۰. توحید خالص: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ\|ترجمه=کسانی هستند که با خدا معبود دیگری را نمی‌پرستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۸}}		۱۰. [[توحید]] خالص: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ لا یَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ\|ترجمه=کسانی هستند که با خدا معبود دیگری را نمی‌پرستند.\|سوره=فرقان\|آیه=۶۸}}

	۱۱. گذشت: {{قرآن\|وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً\|ترجمه=و چون با لغو مواجه شوند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۲}}		۱۱. گذشت: {{قرآن\|وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا کِراماً\|ترجمه=و چون با لغو مواجه شوند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند.\|سوره=فرقان\|آیه=۷۲}}
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	۱. هجرت و جهاد: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ\|ترجمه=کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.\|سوره=توبه\|آیه=۲۰}}		۱. هجرت و جهاد: {{قرآن\|الَّذِینَ آمَنُوا وَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَه عِنْدَ اللَّهِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْفائِزُونَ\|ترجمه=کسانی که ایمان آوردند مهاجرت کردند و جهاد نمودند در راه خدا با مالها و جانهای خود، بزرگترین درجه را نزد خداوند دارند و آنان خود رستگارانند.\|سوره=توبه\|آیه=۲۰}}

	۲. امر به معروف و نهی از منکر: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}		۲. [[امر به معروف و نهی از منکر]]: {{قرآن\|وَ الْمُؤْمِنُونَ وَ الْمُؤْمِناتُ، بَعْضُهُمْ أَوْلِیاءُ بَعْضٍ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ\|ترجمه=مردان و زنان مؤمن همه یاور و دوستدار یکدیگرند، همدیگر را به کار نیکو امر و از کار زشت بازمی‌دارند.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

	۳. پرداخت زکاه: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}		۳. پرداخت زکاه: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِلزَّکاه فاعِلُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که زکات و حقوق مالی خویش را می‌پردازند.\|سوره=مؤمنون\|آیه=۴}}

	۶. دوری از ربا: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}		۴. دوری از [[ربا]]: {{قرآن\|یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبا أَضْعافاً مُضاعَفَه وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ\|ترجمه=ای مؤمنان ربا را چند برابر نخورید و تقوای الهی داشته باشید، شاید رستگار شوید.\|سوره=آل عمران\|آیه=۱۳۰}}

	۷. امانت‌داری: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که رعایت‌گر امانت‌های مردم و عهد و پیمانهای خود با دیگران‌اند.\|سوره=مؤمن\|آیه=۸}} {{پایان پاسخ}}		۵. امانت‌داری: {{قرآن\|وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ\|ترجمه=مردم با ایمان کسانی هستند که رعایت‌گر امانت‌های مردم و عهد و پیمانهای خود با دیگران‌اند.\|سوره=مؤمن\|آیه=۸}} {{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}