وصیت‌نامه امام حسین(ع) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳

2025-06-23T08:23:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۳
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	\| تیتر = وصیت‌نامه امام حسین(ع)		\| تیتر = وصیت‌نامه امام حسین(ع)
	\| عنوان ستون راست = متن		\| عنوان ستون راست = متن
	\| عنوان ستون چپ = ترجمه\|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ الحُسَينُ بنُ عَليِّ بنِ أَبِی‌طَالِبٍ إِلى أَخِيهِ مُحمَّدٍ المَعرُوفِ بِابنِ‌الحَنفيَّةِ: إنَّ الحُسَينَ يَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلاّ اللهُ وَحْدَهَ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، جاءَ بِالحَقِّ مِنْ عِنْدِ الحَقِّ، وَ أَنَّ الجَنَّةَ وَالنَّارَ حَقٌّ، وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيهَا، وَ أَنَّ اللهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي القُبُورِ، وَ أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ أَشِرَاً، وَلا بَطِرَاً، وَ لا مُفْسِدَاً، وَ لا ظَالِمَاً، وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الإِصْلَاحَ فِي أُمَّةِ جَدِّي، أُرِيدُ أَنْ آمُرَ بِالمَعْرُوفِ وَ أَنْهَى عَنِ المُنْكَرِ، وَ أَسِيْرَ بِسِيْرَةِ جَدِّی وَأَبِی عَلَيِّ بنِ أَبِي‌طَالِبٍ(ع)، فَمَنْ قَبِلَنِي بِقَبُولِ الحَقِّ فَاللهُ أَوْلَى بِالحَقِّ، وَ مَنْ رَدَّ عَلَيَّ هَذَا أَصْبِرُ حَتَّى يَقْضِی اللهُ بَيْنِی وَ بَيْنَ القَوْمِ بِالحَقِّ وَ هُوَ خَيْرُ الحَاكِمِينَ، وَ هَذِهِ وَصِيَّتِي يَا أَخِی إِلَيْكَ وَمَا تَوفِيْقِی إِلاّ بِاللهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِليهِ أُنِيْبُ.\|اين وصيت حسين بن على به برادرش محمد معروف به ابن‌حنفيه است. حسين گواهى مى‌دهد كه معبودى جز خداى يگانه نيست و محمد بنده و فرستاده اوست و آيين حق را از سوى خدا براى جهانيان آورده است و شهادت مى‌دهد كه بهشت و دوزخ حق است و روز رستاخيز بى‌ترديد به وقوع خواهد پيوست و خداوند در آن روز همه مردگان را زنده مى‌گرداند. من نه از سر خودخواهى و نه براى خوشگذرانى و تفريح و نه فساد و ستمگرى، از مدينه خارج مى‌گردم؛ بلكه هدفم از اين سفر اصلاح مفاسد و تباهى‌هاى امت جدم و امر به معروف و نهى از منكر و زنده كردن سنت جدم رسول خدا(ص) و راه و رسم پدرم على بن ابى‌طالب(ع) است. هركس اين واقعيت را از من پذيرا شود، راه خدا را پذيرفته و گرنه صبر و بردبارى پيشه خواهم ساخت تا خداوند ميان من و دشمنانم داورى كند كه او بهترين داوران است. ~~ای برادرم،~~ این وصیت من است ای برادرم به تو و توفيق من جز به يارى‌ خدا نيست؛ بر او توكل كرده‌ام و به‌سوى او بازمى‌گردم.		\| عنوان ستون چپ = ترجمه\|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ الحُسَينُ بنُ عَليِّ بنِ أَبِی‌طَالِبٍ إِلى أَخِيهِ مُحمَّدٍ المَعرُوفِ بِابنِ‌الحَنفيَّةِ: إنَّ الحُسَينَ يَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلاّ اللهُ وَحْدَهَ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، جاءَ بِالحَقِّ مِنْ عِنْدِ الحَقِّ، وَ أَنَّ الجَنَّةَ وَالنَّارَ حَقٌّ، وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيهَا، وَ أَنَّ اللهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي القُبُورِ، وَ أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ أَشِرَاً، وَلا بَطِرَاً، وَ لا مُفْسِدَاً، وَ لا ظَالِمَاً، وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الإِصْلَاحَ فِي أُمَّةِ جَدِّي، أُرِيدُ أَنْ آمُرَ بِالمَعْرُوفِ وَ أَنْهَى عَنِ المُنْكَرِ، وَ أَسِيْرَ بِسِيْرَةِ جَدِّی وَأَبِی عَلَيِّ بنِ أَبِي‌طَالِبٍ(ع)، فَمَنْ قَبِلَنِي بِقَبُولِ الحَقِّ فَاللهُ أَوْلَى بِالحَقِّ، وَ مَنْ رَدَّ عَلَيَّ هَذَا أَصْبِرُ حَتَّى يَقْضِی اللهُ بَيْنِی وَ بَيْنَ القَوْمِ بِالحَقِّ وَ هُوَ خَيْرُ الحَاكِمِينَ، وَ هَذِهِ وَصِيَّتِي يَا أَخِی إِلَيْكَ وَمَا تَوفِيْقِی إِلاّ بِاللهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِليهِ أُنِيْبُ.\|اين وصيت حسين بن على به برادرش محمد معروف به ابن‌حنفيه است. حسين گواهى مى‌دهد كه معبودى جز خداى يگانه نيست و محمد بنده و فرستاده اوست و آيين حق را از سوى خدا براى جهانيان آورده است و شهادت مى‌دهد كه بهشت و دوزخ حق است و روز رستاخيز بى‌ترديد به وقوع خواهد پيوست و خداوند در آن روز همه مردگان را زنده مى‌گرداند. من نه از سر خودخواهى و نه براى خوشگذرانى و تفريح و نه فساد و ستمگرى، از مدينه خارج مى‌گردم؛ بلكه هدفم از اين سفر اصلاح مفاسد و تباهى‌هاى امت جدم و امر به معروف و نهى از منكر و زنده كردن سنت جدم رسول خدا(ص) و راه و رسم پدرم على بن ابى‌طالب(ع) است. هركس اين واقعيت را از من پذيرا شود، راه خدا را پذيرفته و گرنه صبر و بردبارى پيشه خواهم ساخت تا خداوند ميان من و دشمنانم داورى كند كه او بهترين داوران است. این وصیت من است ای برادرم به تو و توفيق من جز به يارى‌ خدا نيست؛ بر او توكل كرده‌ام و به‌سوى او بازمى‌گردم.
	}}		}}

Shamloo در ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۱۹

2023-08-01T08:19:11Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۹
خط ۷:		خط ۷:
	براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از مدینه، در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش [[محمد بن حنفیه]] سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>		براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از مدینه، در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش [[محمد بن حنفیه]] سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>

	امام حسین(ع) در این [[وصیت\|وصیت‌نامه]] پس از برشمردن ایمان خود به عقاید اساسی اسلامی، از جمله [[توحید]]، [[نبوت]] و [[معاد]] به برشمردن دلایل خود برای قیام می‌پردازد.<ref>نجمی، محمدصادق، سخنان حسین بن علی(ع) از مدینه تا کربلا، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۱ش، ص۵۵.</ref> این وصيت‌نامه را بیانگر اهداف امام حسین(ع) از قيام آينده‌اش دانسته‌اند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، قم، مدرسه امام علی‌ بن ابی‌طالب(ع)، ۱۳۸۴ش، ص۳۳۰.</ref> امام(ع) در این وصیت‌نامه تأکید می‌کند که نه براى كشورگشايى قیام کرده و نه از سر هوس حكومت و سلطه بر مردم و نه برای به چنگ آوردن مال و مقام دنيا. او هدف قیام خود را اصلاح امت اسلام و برطرف‌ساختن كژی‌هايى بر می‌شمرد كه بر اثر حكومت نااهلان به وجود آمده بود. ~~همچنین نيز~~ احياى امر به معروف و نهى از منكر و سنت و سيره پیامبر(ص) و [[امام على(ع)]] از جمله اهداف او بوده است.<ref>مکارم شیرازی، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، ص۳۳۰.</ref>		امام حسین(ع) در این [[وصیت\|وصیت‌نامه]] پس از برشمردن ایمان خود به عقاید اساسی اسلامی، از جمله [[توحید]]، [[نبوت]] و [[معاد]] به برشمردن دلایل خود برای قیام می‌پردازد.<ref>نجمی، محمدصادق، سخنان حسین بن علی(ع) از مدینه تا کربلا، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۱ش، ص۵۵.</ref> این وصيت‌نامه را بیانگر اهداف امام حسین(ع) از قيام آينده‌اش دانسته‌اند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، قم، مدرسه امام علی‌ بن ابی‌طالب(ع)، ۱۳۸۴ش، ص۳۳۰.</ref> امام(ع) در این وصیت‌نامه تأکید می‌کند که نه براى كشورگشايى قیام کرده و نه از سر هوس حكومت و سلطه بر مردم و نه برای به چنگ آوردن مال و مقام دنيا. او هدف قیام خود را اصلاح امت اسلام و برطرف‌ساختن كژی‌هايى بر می‌شمرد كه بر اثر حكومت نااهلان به وجود آمده بود. همچنین، احياى امر به معروف و نهى از منكر و سنت و سيره پیامبر(ص) و [[امام على(ع)]] از جمله اهداف او بوده است.<ref>مکارم شیرازی، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، ص۳۳۰.</ref>

	{{نقل قول دوقلو تاشو		{{نقل قول دوقلو تاشو

Rezapour در ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۶

2023-08-01T04:26:00Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۶
خط ۳۲:		خط ۳۲:
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی = شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Rezapour در ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۴:۲۳

2023-08-01T04:23:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۵۳
خط ۷:		خط ۷:
	براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از مدینه، در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش [[محمد بن حنفیه]] سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>		براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از مدینه، در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش [[محمد بن حنفیه]] سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>

	امام حسین(ع) در این [[وصیت\|وصیت‌نامه]] پس از برشمردن ایمان خود به عقاید اساسی اسلامی، از جمله [[توحید]]، [[نبوت]] و [[معاد]] به برشمردن دلایل خود برای قیام می‌پردازد.<ref>نجمی، محمدصادق، سخنان حسین بن علی(ع) از مدینه تا کربلا، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۱ش، ص۵۵.</ref> ~~برخی محققان معتقدند که~~ این وصيت‌نامه ~~تاريخى به‌خوبى~~ اهداف امام حسین(ع) را از قيام آينده‌اش ~~نشان مى‌دهد~~.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، قم، مدرسه امام علی‌ بن ابی‌طالب(ع)، ۱۳۸۴ش، ص۳۳۰.</ref> امام(ع) در این وصیت‌نامه تأکید می‌کند که نه براى كشورگشايى قیام کرده و نه از سر هوس حكومت و سلطه بر مردم و نه برای به چنگ آوردن مال و مقام دنيا. او هدف قیام خود را اصلاح امت اسلام و برطرف‌ساختن كژی‌هايى بر می‌شمرد كه بر اثر حكومت نااهلان به وجود آمده ~~بود؛~~ نيز احياى امر به معروف و نهى از منكر و سنت و سيره پیامبر(ص) و [[امام على(ع)]].<ref>مکارم شیرازی، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، ص۳۳۰.</ref>		امام حسین(ع) در این [[وصیت\|وصیت‌نامه]] پس از برشمردن ایمان خود به عقاید اساسی اسلامی، از جمله [[توحید]]، [[نبوت]] و [[معاد]] به برشمردن دلایل خود برای قیام می‌پردازد.<ref>نجمی، محمدصادق، سخنان حسین بن علی(ع) از مدینه تا کربلا، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۱ش، ص۵۵.</ref> این وصيت‌نامه را بیانگر اهداف امام حسین(ع) از قيام آينده‌اش دانسته‌اند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، قم، مدرسه امام علی‌ بن ابی‌طالب(ع)، ۱۳۸۴ش، ص۳۳۰.</ref> امام(ع) در این وصیت‌نامه تأکید می‌کند که نه براى كشورگشايى قیام کرده و نه از سر هوس حكومت و سلطه بر مردم و نه برای به چنگ آوردن مال و مقام دنيا. او هدف قیام خود را اصلاح امت اسلام و برطرف‌ساختن كژی‌هايى بر می‌شمرد كه بر اثر حكومت نااهلان به وجود آمده بود. همچنین نيز احياى امر به معروف و نهى از منكر و سنت و سيره پیامبر(ص) و [[امام على(ع)]] از جمله اهداف او بوده است.<ref>مکارم شیرازی، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، ص۳۳۰.</ref>

	{{نقل قول دوقلو تاشو		{{نقل قول دوقلو تاشو

Shamloo در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۰۳

2023-07-31T12:03:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۳۳
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟		اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟ محتوای آن چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف و فلسفه قیام خود، که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) بود، را مورد تأکید قرار داد.<ref>مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۱۰۲.</ref> [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در این نامه روش اصلاح‌گری خود را از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]] حکومت و عمل بر اساس سیره [[پیامبر(ص)]] و امام علی(ع) معرفی کرده است.<ref>سروش، محمد، امر به معروف و نهى از منكر، تهران، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره آموزش های عقيدتی سياسی، ۱۳۸۷ش، ص۱۶۵.</ref>		{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف و فلسفه قیام خود، که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) بود، را مورد تأکید قرار داد.<ref>مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۱۰۲.</ref> [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در این نامه روش اصلاح‌گری خود را از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]] حکومت و عمل بر اساس سیره [[پیامبر(ص)]] و امام علی(ع) معرفی کرده است.<ref>سروش، محمد، امر به معروف و نهى از منكر، تهران، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره آموزش های عقيدتی سياسی، ۱۳۸۷ش، ص۱۶۵.</ref>

Shamloo در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۲

2023-07-31T11:22:49Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۵۲
خط ۳:		خط ۳:
	اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟		اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف و فلسفه قیام خود، که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) بود، را مورد تأکید قرار داد.<ref>مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۱۰۲.</ref> امام(ع) در این نامه روش اصلاح‌گری خود را از طریق امر به معروف و نهی از منکر حکومت و عمل بر اساس سیره پیامبر(ص) و امام علی(ع) معرفی کرده است.<ref>سروش، محمد، امر به معروف و نهى از منكر، تهران، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره آموزش های عقيدتی سياسی، ۱۳۸۷ش، ص۱۶۵.</ref>		{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف و فلسفه قیام خود، که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) بود، را مورد تأکید قرار داد.<ref>مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۱۰۲.</ref> [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در این نامه روش اصلاح‌گری خود را از طریق [[امر به معروف و نهی از منکر]] حکومت و عمل بر اساس سیره [[پیامبر(ص)]] و امام علی(ع) معرفی کرده است.<ref>سروش، محمد، امر به معروف و نهى از منكر، تهران، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره آموزش های عقيدتی سياسی، ۱۳۸۷ش، ص۱۶۵.</ref>

	براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از ~~مدینه به سوی،~~ در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش محمد بن حنفیه سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>		براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از مدینه، در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش [[محمد بن حنفیه]] سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>

			امام حسین(ع) در این [[وصیت\|وصیت‌نامه]] پس از برشمردن ایمان خود به عقاید اساسی اسلامی، از جمله [[توحید]]، [[نبوت]] و [[معاد]] به برشمردن دلایل خود برای قیام می‌پردازد.<ref>نجمی، محمدصادق، سخنان حسین بن علی(ع) از مدینه تا کربلا، قم، بوستان کتاب، ۱۳۸۱ش، ص۵۵.</ref> برخی محققان معتقدند که این وصيت‌نامه تاريخى به‌خوبى اهداف امام حسین(ع) را از قيام آينده‌اش نشان مى‌دهد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، قم، مدرسه امام علی‌ بن ابی‌طالب(ع)، ۱۳۸۴ش، ص۳۳۰.</ref> امام(ع) در این وصیت‌نامه تأکید می‌کند که نه براى كشورگشايى قیام کرده و نه از سر هوس حكومت و سلطه بر مردم و نه برای به چنگ آوردن مال و مقام دنيا. او هدف قیام خود را اصلاح امت اسلام و برطرف‌ساختن كژی‌هايى بر می‌شمرد كه بر اثر حكومت نااهلان به وجود آمده بود؛ نيز احياى امر به معروف و نهى از منكر و سنت و سيره پیامبر(ص) و [[امام على(ع)]].<ref>مکارم شیرازی، عاشورا ريشه‌ها انگيزه‌ها رويدادها پيامدها، ص۳۳۰.</ref>

	{{نقل قول دوقلو تاشو		{{نقل قول دوقلو تاشو

Shamloo در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۴

2023-07-31T10:04:13Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۴
خط ۳:		خط ۳:
	اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟		اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف و فلسفه قیام خود، که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) بود، را مورد تأکید قرار داد. امام(ع) در این نامه روش اصلاح‌گری خود را از طریق امر به معروف و نهی از منکر حکومت و عمل بر اساس سیره پیامبر(ص) و امام علی(ع) معرفی کرده است.<ref>سروش، محمد، امر به معروف و نهى از منكر، تهران، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره آموزش های عقيدتی سياسی، ۱۳۸۷ش، ص۱۶۵.</ref>		{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف و فلسفه قیام خود، که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) بود، را مورد تأکید قرار داد.<ref>مطهری، مرتضی، حماسه حسینی، تهران، انتشارات صدرا، ۱۳۸۲ش، ج۱، ص۱۰۲.</ref> امام(ع) در این نامه روش اصلاح‌گری خود را از طریق امر به معروف و نهی از منکر حکومت و عمل بر اساس سیره پیامبر(ص) و امام علی(ع) معرفی کرده است.<ref>سروش، محمد، امر به معروف و نهى از منكر، تهران، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره آموزش های عقيدتی سياسی، ۱۳۸۷ش، ص۱۶۵.</ref>

	براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از مدینه به سوی، در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش محمد بن حنفیه سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>		براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از مدینه به سوی، در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش محمد بن حنفیه سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>

			{{نقل قول دوقلو تاشو
			\| تیتر = وصیت‌نامه امام حسین(ع)
			\| عنوان ستون راست = متن
			\| عنوان ستون چپ = ترجمه\|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ. هَذَا مَا أَوْصَى بِهِ الحُسَينُ بنُ عَليِّ بنِ أَبِی‌طَالِبٍ إِلى أَخِيهِ مُحمَّدٍ المَعرُوفِ بِابنِ‌الحَنفيَّةِ: إنَّ الحُسَينَ يَشْهَدُ أَنْ لا إِلهَ إِلاّ اللهُ وَحْدَهَ لَا شَرِيكَ لَهُ، وَ أَنَّ مُحَمَّدَاً عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، جاءَ بِالحَقِّ مِنْ عِنْدِ الحَقِّ، وَ أَنَّ الجَنَّةَ وَالنَّارَ حَقٌّ، وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيهَا، وَ أَنَّ اللهَ يَبْعَثُ مَنْ فِي القُبُورِ، وَ أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ أَشِرَاً، وَلا بَطِرَاً، وَ لا مُفْسِدَاً، وَ لا ظَالِمَاً، وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الإِصْلَاحَ فِي أُمَّةِ جَدِّي، أُرِيدُ أَنْ آمُرَ بِالمَعْرُوفِ وَ أَنْهَى عَنِ المُنْكَرِ، وَ أَسِيْرَ بِسِيْرَةِ جَدِّی وَأَبِی عَلَيِّ بنِ أَبِي‌طَالِبٍ(ع)، فَمَنْ قَبِلَنِي بِقَبُولِ الحَقِّ فَاللهُ أَوْلَى بِالحَقِّ، وَ مَنْ رَدَّ عَلَيَّ هَذَا أَصْبِرُ حَتَّى يَقْضِی اللهُ بَيْنِی وَ بَيْنَ القَوْمِ بِالحَقِّ وَ هُوَ خَيْرُ الحَاكِمِينَ، وَ هَذِهِ وَصِيَّتِي يَا أَخِی إِلَيْكَ وَمَا تَوفِيْقِی إِلاّ بِاللهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِليهِ أُنِيْبُ.\|اين وصيت حسين بن على به برادرش محمد معروف به ابن‌حنفيه است. حسين گواهى مى‌دهد كه معبودى جز خداى يگانه نيست و محمد بنده و فرستاده اوست و آيين حق را از سوى خدا براى جهانيان آورده است و شهادت مى‌دهد كه بهشت و دوزخ حق است و روز رستاخيز بى‌ترديد به وقوع خواهد پيوست و خداوند در آن روز همه مردگان را زنده مى‌گرداند. من نه از سر خودخواهى و نه براى خوشگذرانى و تفريح و نه فساد و ستمگرى، از مدينه خارج مى‌گردم؛ بلكه هدفم از اين سفر اصلاح مفاسد و تباهى‌هاى امت جدم و امر به معروف و نهى از منكر و زنده كردن سنت جدم رسول خدا(ص) و راه و رسم پدرم على بن ابى‌طالب(ع) است. هركس اين واقعيت را از من پذيرا شود، راه خدا را پذيرفته و گرنه صبر و بردبارى پيشه خواهم ساخت تا خداوند ميان من و دشمنانم داورى كند كه او بهترين داوران است. ای برادرم، این وصیت من است ای برادرم به تو و توفيق من جز به يارى‌ خدا نيست؛ بر او توكل كرده‌ام و به‌سوى او بازمى‌گردم.
			}}

	== منابع ==		== منابع ==

Shamloo در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۴

2023-07-31T09:04:37Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۳۴
خط ۳:		خط ۳:
	اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟		اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف قیام ~~خود~~ که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) ~~بود~~ را مورد تأکید قرار داد. امام(ع) در این نامه اصلاح‌گری خود را از طریق امر به معروف و نهی از منکر حکومت		{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف و فلسفه قیام خود، که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) بود، را مورد تأکید قرار داد. امام(ع) در این نامه روش اصلاح‌گری خود را از طریق امر به معروف و نهی از منکر حکومت و عمل بر اساس سیره پیامبر(ص) و امام علی(ع) معرفی کرده است.<ref>سروش، محمد، امر به معروف و نهى از منكر، تهران، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی اداره آموزش های عقيدتی سياسی، ۱۳۸۷ش، ص۱۶۵.</ref>

	براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام ~~حرکت برای~~ خروج از ~~مدینه،~~ در رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش محمد بن حنفیه سپرد.		براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام خروج از مدینه به سوی، در آخر رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش محمد بن حنفیه سپرد.<ref>خوارزمی، موفق بن احمد، مقتل الحسين عليه السلام، بی‌جا، انتشارات انوار الهدی، ۱۴۲۳ق، ج۱، ص۲۷۳.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Shamloo در ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۴۳

2023-07-31T08:43:40Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۱۳
خط ۳:		خط ۳:
	اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟		اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}		{{درگاه\|اندازه=گوچک\|امام حسین}}'''وصیت‌نامه امام حسین(ع)''' متنی است که او هنگام حرکت از مدینه به سوی مکه نوشت و در آن به‌روشنی هدف قیام خود که اصلاح‌گری در امت پیامبر(ص) بود را مورد تأکید قرار داد. امام(ع) در این نامه اصلاح‌گری خود را از طریق امر به معروف و نهی از منکر حکومت

			براساس منابع، این وصیت‌نامه را امام حسین(ع) در هنگام حرکت برای خروج از مدینه، در رجب سال ۶۰ق،<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، انساب الاشراف، تحقيق محمدباقر المحمودی، بيروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۳۹۷ق، ج۳، ص۱۶۰.</ref> نوشت و آن را مهر کرد و به برادرش محمد بن حنفیه سپرد.

	== منابع ==		== منابع ==

Shamloo: صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟ {{پایان سوال}} {{درگاه|اندازه=گوچک|امام حسین}} == منابع == {{پانویس|۲}} {{شاخه | شاخه اصلی =تاریخ | شاخه فرعی۱ =تاریخ و سیره...» ایجاد کرد

2023-07-31T08:31:56Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{شروع متن}} {{سوال}} اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟ {{پایان سوال}} {{درگاه|اندازه=گوچک|امام حسین}} == منابع == {{پانویس|۲}} {{شاخه | شاخه اصلی =تاریخ | شاخه فرعی۱ =تاریخ و سیره...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{شروع متن}}
{{سوال}}
اگر امام حسین(ع) از شهادت خود آگاه بوده، پس باید به حکم شرع وصیت‌نامه‌ای داشته باشد؛ آیا چنین چیزی وجود دارد؟
{{پایان سوال}}
{{درگاه|اندازه=گوچک|امام حسین}}

== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
| شاخه اصلی =تاریخ
| شاخه فرعی۱ =تاریخ و سیره معصومان
| شاخه فرعی۲ =امام حسین(ع)
| شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه =-
| تیترها =-
| ویرایش =شد
| لینک‌دهی =شد
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =شد
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت =ج
| کیفیت =ب
}}
{{پایان متن}}
[[رده:درگاه امام حسین(ع)]]