وسوسه‌های شیطان در آیه ۱۶۹ سوره بقره - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi در ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰

2025-02-13T09:20:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۳ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۰
خط ۴۶:		خط ۴۶:
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{~~تکمیل مقاله~~		{{ارزیابی
	\| شناسه = شد		\| شناسه = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تیترها~~ = شد		\| عکس = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ویرایش~~ = شد		\| درگاه = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~لینک‌دهی~~ = شد		\| ادبیات = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~ناوبری~~ =		\| پیوند = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~نمایه~~ =		\| ناوبری = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تغییر مسیر~~ =		\| تغییرمسیر = <!--خالی \| شد-->
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~بازبینی~~ =		\| ارزیابی کمی = <!--خالی \| شد-->
	\| ~~تکمیل~~ =		\| ارزیابی کیفی = شد
	\| اولویت = ب		\| اولویت = <!--الف \| ب \| ج \| د-->
	\| کیفیت = ب		\| کیفیت = <!--خیلی‌خوب \| خوب \| متوسط \| ضعیف-->
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Fabbasi: تکمیل منابع

2025-02-05T10:14:18Z

تکمیل منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.		آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد:

			یک: سوء به معنای بدی که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد.

			دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است.

			سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.

	==متن آیه==		==متن آیه==
خط ۱۵:		خط ۲۱:

	== معنای سوء ==		== معنای سوء ==
	شیطان به سوء و بدی امر می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>سوره آل عمران، آیه۳۰.</ref> <ref>سوره نساء، آیه۱۴۹.</ref>و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}		شیطان به سوء و بدی امر می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147\|ناشر=وجدانی\|مکان=قم}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>سوره آل عمران، آیه۳۰.</ref> <ref>سوره نساء، آیه۱۴۹.</ref>و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف\|ناشر=فراهانی\|مکان=تهران}}
	</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>سوره نمل، آیه۱۱.</ref>		</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>سوره نمل، آیه۱۱.</ref>

	==معنای فحشا==		==معنای فحشا==
	از چیزهایی که شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند ~~فحشا است~~. فحشاء از ماده «فحش» به معنى هر كارى است كه از حد اعتدال خارج گردد و شامل تمامى منكرات است؛<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المفردات في غريب القرآن\|نام=حسین\|نام خانوادگی=راغب اصفهاني\|ناشر=دار ~~القلم~~\|جلد=1\|صفحه=626}}</ref> اما اينكه اين لفظ امروز در مورد اعمال منافى عفت يا در مورد گناهانى كه حد شرعى دارد به كار ~~می‌رود~~ در واقع از قبيل استعمال لفظ كلى در بعضى از مصاديق آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=1\|صفحه=570}}</ref> بعضی گفته‌اند زشت‌ترین نوع گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر الکاشف،\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=مغنیه\|جلد=1\|صفحه=259}}</ref> و ~~بزرگترین~~ آن.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~تفسیر~~ آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref>		فحشا یکی از چیزهایی است که شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند. فحشاء از ماده «فحش» به معنى هر كارى است كه از حد اعتدال خارج گردد و شامل تمامى منكرات است؛<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المفردات في غريب القرآن\|نام=حسین\|نام خانوادگی=راغب اصفهاني\|ناشر=دار الشامیه\|جلد=1\|صفحه=626\|مکان=بیروت\|سال=1412}}</ref> اما اينكه اين لفظ امروز در مورد اعمال منافى عفت يا در مورد گناهانى كه حد شرعى دارد به كار می‌رود، در واقع از قبيل استعمال لفظ كلى در بعضى از مصاديق آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=1\|صفحه=570\|سال=1371\|ناشر=دار الكتب الإسلامية\|مکان=تهران}}</ref> بعضی گفته‌اند زشت‌ترین نوع گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر الکاشف،\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=مغنیه\|جلد=1\|صفحه=259\|ناشر=دار الكتاب الإسلامي\|سال=1424\|مکان=قم}}</ref> و بزرگ‌ترین آن.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147\|ناشر=وجدانی\|مکان=قم}}</ref>

	در مصادیق فحشا موارد متعددی را مفسران آورده‌اند. برخی هر گناهی که بر آن حد شرعی معین شده است را فحشا می‌دانند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=كشف الاسرار و عدة الابرار\|نام=رشید‌الدین ابوالفضل\|نام خانوادگی=میبدی\|جلد=1\|صفحه=451}}</ref> برخی فحشا را تنها [[زنا]] می‌دانند یا هر معصیتی که عظیم و فاحش باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن\|نام=ابوالفتوح\|نام خانوادگی=رازی\|جلد=2\|صفحه=288}}</ref>		در مصادیق فحشا موارد متعددی را مفسران آورده‌اند. برخی هر گناهی که بر آن حد شرعی معین شده است را فحشا می‌دانند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=كشف الاسرار و عدة الابرار\|نام=رشید‌الدین ابوالفضل\|نام خانوادگی=میبدی\|جلد=1\|صفحه=451\|سال=1371\|ناشر=امیر کبیر\|مکان=تهران}}</ref> برخی فحشا را تنها [[زنا]] می‌دانند یا هر معصیتی که عظیم و فاحش باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن\|نام=ابوالفتوح\|نام خانوادگی=رازی\|جلد=2\|صفحه=288\|ناشر=آستان قدس رضوى، بنياد پژوهشهاى اسلامى\|مکان=مشهد\|سال=1408}}</ref>

	==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==		==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==
	یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:		یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:

	'''حرام دانستن برخی از غذاهای حلال:''' ممکن است اشاره به تحریم پاره‌ای از غذاهای حلال باشد که اعراب در جاهلیت به خدا نسبت می‌دادند، حتی به گفته بعضی از مفسران بزرگ، رسوبات این طرز تفکر در میان جمعی از تازه مسلمانان باقی مانده بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر ~~المیزان~~\|نام=~~سید~~ محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=1\|صفحه=~~425~~}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر ~~اثنا~~ عشری\|نام=حسین بن احمد \|نام خانوادگی=شاه‌عبدالعظیمی حسینی\|جلد=1\|صفحه=313}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آسان\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=نجفی خمینی\|جلد=1\|صفحه=362}}</ref> مرحوم [[طبرسی]] می‌نویسد: «منظور این است که شیطان شما را وادار می‌کند که بدون اطلاع داشتن از حرمت و حلّیت چیزی آن را حلال یا حرام بشمارید.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه جوامع الجامع\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=220}}</ref>		# '''حرام دانستن برخی از غذاهای حلال:''' ممکن است اشاره به تحریم پاره‌ای از غذاهای حلال باشد که اعراب در جاهلیت به خدا نسبت می‌دادند، حتی به گفته بعضی از مفسران بزرگ، رسوبات این طرز تفکر در میان جمعی از تازه مسلمانان باقی مانده بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المیزان فی تفسیر القرآن\|نام=محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=1\|صفحه=424\|ناشر=مؤسسة الأعلمي للمطبوعات\|مکان=بیروت\|سال=1390}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر اثنی عشری\|نام=حسین بن احمد \|نام خانوادگی=شاه‌عبدالعظیمی حسینی\|جلد=1\|صفحه=313\|سال=1363\|ناشر=میقات\|مکان=تهران}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آسان\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=نجفی خمینی\|جلد=1\|صفحه=362}}</ref> مرحوم [[طبرسی]] می‌نویسد: «منظور این است که شیطان شما را وادار می‌کند که بدون اطلاع داشتن از حرمت و حلّیت چیزی آن را حلال یا حرام بشمارید.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه جوامع الجامع\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=220}}</ref>
			# '''[[بدعت]]:''' نسبت دادن چیزی به خدا که از طریق عقل و شرع ثابت نشده باشد، افتراء و [[دروغ\|کذب]] بر خداست. بدعت به معنی زیاد کردن چیزی در دین است که از دین نباشد و بدعت‌گذار از نظر شرایع الهی کافر و مستوجب آتش است و آیات و روایات در نکوهش و عقوبت اهل بدعت بسیار وارد شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أطیب البیان فی تفسیر القرآن\|نام=عبدالحسین\|نام خانوادگی=طیب\|جلد=2\|صفحه=291\|ناشر=اسلام\|مکان=تهران\|سال=1369}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=صادقى تهرانى\|صفحه=26\|ناشر=مكتبة محمد الصادقي الطهراني\|مکان=قم\|سال=1419}}</ref> انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند، بدعت شمرده می شود و بدعت‌گذار باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>
	'''[[بدعت]]:''' نسبت دادن چیزی به خدا که از طریق عقل و شرع ثابت نشده باشد، افتراء و کذب بر خداست. بدعت به معنی زیاد کردن چیزی در دین است که از دین نباشد و بدعت‌گذار از نظر شرایع الهی کافر و مستوجب آتش است و آیات و روایات در نکوهش و عقوبت اهل بدعت بسیار وارد شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أطیب البیان فی تفسیر القرآن\|نام=~~سید~~ عبدالحسین\|نام خانوادگی=طیب\|جلد=2\|صفحه=291}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=صادقى تهرانى\|صفحه=26}}</ref>

	انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ~~ندارند از این امور~~ شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می ~~کنند~~.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>

	طبق این آیه، اظهار نظر درباره احكام دين و فتوا دادن بدون علم، حرام است‏. مفسران گفته‌اند حتى در مقام شك، نبايد چيزى را به خداوند نسبت داد تا چه رسد به مواردى كه بدانيم آن، حرف و سخن از خدا نيست‏.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نور\|نام=محسن\|نام خانوادگی=قرائتی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref> جمله {{قرآن\|أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ}} دلیل است بر منع از تبعیت از ظن.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=منهج الصادقين فى إلزام المخالفين\|نام=فتح الله\|نام خانوادگی= کاشانی\| جلد=1\|صفحه=363}}</ref> آیاتی دیگری هم در قرآن است که صراحت دارد از ظن و گمان پیروی نشود<ref>آیاتی که پیروی از ظن را نکوهش و منع می‌کند: آیه ۱۱۶ سوره انعام، آیه ۶۶ سوره یونس، آیه ۱۴۸ سوره انعام، آیه ۲۴ سوره جاثیه، آیه ۱۵۷ نساء،‌ آیه ۶۰ یونس،‌ آیه ۱۲ حجرات،‌ آیه ۱۵۴ آل عمران، </ref>: {{قرآن\|إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا\|ترجمه=و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.\|سوره=یونس\|آیه=۳۶}}		طبق این آیه، اظهار نظر درباره احكام دين و فتوا دادن بدون علم، حرام است‏. مفسران گفته‌اند حتى در مقام شك، نبايد چيزى را به خداوند نسبت داد تا چه رسد به مواردى كه بدانيم آن، حرف و سخن از خدا نيست‏.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نور\|نام=محسن\|نام خانوادگی=قرائتی\|جلد=1\|صفحه=258\|سال=1388\|ناشر=مركز فرهنگى درسهايى از قرآن\|مکان=تهران}}</ref> جمله {{قرآن\|أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ}} دلیل است بر منع از تبعیت از ظن.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=منهج الصادقين فى إلزام المخالفين\|نام=فتح الله\|نام خانوادگی= کاشانی\| جلد=1\|صفحه=363\|ناشر=كتابفروشى اسلاميه\|مکان=تهران}}</ref> آیاتی دیگری هم در قرآن است که صراحت دارد از ظن و گمان پیروی نشود<ref>آیاتی که پیروی از ظن را نکوهش و منع می‌کند: آیه ۱۱۶ سوره انعام، آیه ۶۶ سوره یونس، آیه ۱۴۸ سوره انعام، آیه ۲۴ سوره جاثیه، آیه ۱۵۷ نساء،‌ آیه ۶۰ یونس،‌ آیه ۱۲ حجرات،‌ آیه ۱۵۴ آل عمران، </ref>: {{قرآن\|إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا\|ترجمه=و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.\|سوره=یونس\|آیه=۳۶}}

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Fabbasi: /* معنای سوء */ اصلاح ارقام

2024-12-11T08:38:10Z

معنای سوء: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== معنای سوء ==		== معنای سوء ==
	شیطان به سوء و بدی امر می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>~~{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۳۰~~ سوره ~~آل‌عمران، آیه ۱۴۹~~ سوره نساء،}}</ref> و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}		شیطان به سوء و بدی امر می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>سوره آل عمران، آیه۳۰.</ref> <ref>سوره نساء، آیه۱۴۹.</ref>و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}
	</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>~~{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۱۱~~ سوره ~~نمل}}~~</ref>		</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>سوره نمل، آیه۱۱.</ref>

	==معنای فحشا==		==معنای فحشا==

Enayat7575.g در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۳۳

2024-12-10T08:33:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۰۳
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==		==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==
	یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:		یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:
	# '''حرام دانستن برخی از غذاهای حلال:''' ممکن است اشاره به تحریم پاره‌ای از غذاهای حلال باشد که اعراب در جاهلیت به خدا نسبت می‌دادند، حتی به گفته بعضی از مفسران بزرگ، رسوبات این طرز تفکر در میان جمعی از تازه مسلمانان باقی مانده بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر المیزان\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=1\|صفحه=425}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر اثنا عشری\|نام=حسین بن احمد \|نام خانوادگی=شاه‌عبدالعظیمی حسینی\|جلد=1\|صفحه=313}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آسان\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=نجفی خمینی\|جلد=1\|صفحه=362}}</ref> مرحوم [[طبرسی]] می‌نویسد: «منظور این است که شیطان شما را وادار می‌کند که بدون اطلاع داشتن از حرمت و حلّیت چیزی آن را حلال یا حرام بشمارید.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه جوامع الجامع\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=220}}</ref>
	# '''[[بدعت]]:''' نسبت دادن چیزی به خدا که از طریق عقل و شرع ثابت نشده باشد، افتراء و کذب بر خداست. بدعت به معنی زیاد کردن چیزی در دین است که از دین نباشد و بدعت‌گذار از نظر شرایع الهی کافر و مستوجب آتش است و آیات و روایات در نکوهش و عقوبت اهل بدعت بسیار وارد شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أطیب البیان فی تفسیر القرآن\|نام=سید عبدالحسین\|نام خانوادگی=طیب\|جلد=2\|صفحه=291}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=صادقى تهرانى\|صفحه=26}}</ref>		'''حرام دانستن برخی از غذاهای حلال:''' ممکن است اشاره به تحریم پاره‌ای از غذاهای حلال باشد که اعراب در جاهلیت به خدا نسبت می‌دادند، حتی به گفته بعضی از مفسران بزرگ، رسوبات این طرز تفکر در میان جمعی از تازه مسلمانان باقی مانده بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر المیزان\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=1\|صفحه=425}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر اثنا عشری\|نام=حسین بن احمد \|نام خانوادگی=شاه‌عبدالعظیمی حسینی\|جلد=1\|صفحه=313}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آسان\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=نجفی خمینی\|جلد=1\|صفحه=362}}</ref> مرحوم [[طبرسی]] می‌نویسد: «منظور این است که شیطان شما را وادار می‌کند که بدون اطلاع داشتن از حرمت و حلّیت چیزی آن را حلال یا حرام بشمارید.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه جوامع الجامع\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=220}}</ref>

			'''[[بدعت]]:''' نسبت دادن چیزی به خدا که از طریق عقل و شرع ثابت نشده باشد، افتراء و کذب بر خداست. بدعت به معنی زیاد کردن چیزی در دین است که از دین نباشد و بدعت‌گذار از نظر شرایع الهی کافر و مستوجب آتش است و آیات و روایات در نکوهش و عقوبت اهل بدعت بسیار وارد شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أطیب البیان فی تفسیر القرآن\|نام=سید عبدالحسین\|نام خانوادگی=طیب\|جلد=2\|صفحه=291}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=صادقى تهرانى\|صفحه=26}}</ref>

	انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند از این امور شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کنند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>		انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند از این امور شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کنند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>

Fabbasi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۰۴

2024-12-10T08:04:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۳۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
			{{سوال}}
			وسوسه‌های شیطان در آیه ۱۶۹ سوره بقره چیست؟
			{{پایان سوال}}
			{{پاسخ}}

	~~{{سوال}}وسوسه‌های شیطان در آیه ۱۶۹ سوره بقره چیست؟{{پایان سوال}}~~		آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.
	~~{{پاسخ}}~~آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی. که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.

	==متن آیه==		==متن آیه==
خط ۱۲:		خط ۱۵:

	== معنای سوء ==		== معنای سوء ==
	شیطان به سوء و بدی امر ~~و وسوسه~~ می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> و عرف هم آن را بد داند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بیان السعادة فی مقامات العبادة\|نام=سلطان محمد\|نام خانوادگی=گنابادی\|جلد=2\|صفحه=330}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۳۰ سوره آل‌عمران، آیه ۱۴۹ سوره نساء،}}</ref> و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}		شیطان به سوء و بدی امر می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۳۰ سوره آل‌عمران، آیه ۱۴۹ سوره نساء،}}</ref> و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}
	</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۱۱ سوره نمل}}</ref>		</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۱۱ سوره نمل}}</ref>

	==معنای فحشا==		==معنای فحشا==
	از چیزهایی که شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند فحشا است. فحشاء از ماده «فحش» به معنى هر كارى است كه از حد اعتدال خارج گردد و شامل تمامى منكرات است؛<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=~~نام کتاب :~~ المفردات في غريب القرآن\|نام=حسین\|نام خانوادگی=~~الراغب الأصفهاني~~\|ناشر=دار القلم\|جلد=1\|صفحه=626}}</ref> اما اينكه اين لفظ امروز در مورد اعمال منافى عفت يا در مورد گناهانى كه حد شرعى دارد به كار می‌رود در واقع از قبيل استعمال لفظ كلى در بعضى از مصاديق آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=1\|صفحه=570}}</ref> بعضی گفته‌اند زشت‌ترین نوع گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر الکاشف،\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=مغنیه\|جلد=1\|صفحه=259}}</ref> و بزرگترین آن.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref>		از چیزهایی که شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند فحشا است. فحشاء از ماده «فحش» به معنى هر كارى است كه از حد اعتدال خارج گردد و شامل تمامى منكرات است؛<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=المفردات في غريب القرآن\|نام=حسین\|نام خانوادگی=راغب اصفهاني\|ناشر=دار القلم\|جلد=1\|صفحه=626}}</ref> اما اينكه اين لفظ امروز در مورد اعمال منافى عفت يا در مورد گناهانى كه حد شرعى دارد به كار می‌رود در واقع از قبيل استعمال لفظ كلى در بعضى از مصاديق آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=1\|صفحه=570}}</ref> بعضی گفته‌اند زشت‌ترین نوع گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر الکاشف،\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=مغنیه\|جلد=1\|صفحه=259}}</ref> و بزرگترین آن.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref>

	در مصادیق فحشا موارد متعددی را مفسران آورده‌اند. برخی هر گناهی که بر آن حد شرعی معین شده است را فحشا می‌دانند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=كشف الاسرار و عدة الابرار\|نام=رشید‌الدین ابوالفضل\|نام خانوادگی=میبدی\|جلد=1\|صفحه=451}}</ref> برخی فحشا را تنها [[زنا]] می‌دانند یا هر معصیتی که عظیم و فاحش باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن\|نام=ابوالفتوح\|نام خانوادگی=رازی\|جلد=2\|صفحه=288}}</ref>		در مصادیق فحشا موارد متعددی را مفسران آورده‌اند. برخی هر گناهی که بر آن حد شرعی معین شده است را فحشا می‌دانند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=كشف الاسرار و عدة الابرار\|نام=رشید‌الدین ابوالفضل\|نام خانوادگی=میبدی\|جلد=1\|صفحه=451}}</ref> برخی فحشا را تنها [[زنا]] می‌دانند یا هر معصیتی که عظیم و فاحش باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن\|نام=ابوالفتوح\|نام خانوادگی=رازی\|جلد=2\|صفحه=288}}</ref>
خط ۲۲:		خط ۲۵:
	==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==		==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==
	یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:		یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:
			# '''حرام دانستن برخی از غذاهای حلال:''' ممکن است اشاره به تحریم پاره‌ای از غذاهای حلال باشد که اعراب در جاهلیت به خدا نسبت می‌دادند، حتی به گفته بعضی از مفسران بزرگ، رسوبات این طرز تفکر در میان جمعی از تازه مسلمانان باقی مانده بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر المیزان\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=1\|صفحه=425}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر اثنا عشری\|نام=حسین بن احمد \|نام خانوادگی=شاه‌عبدالعظیمی حسینی\|جلد=1\|صفحه=313}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آسان\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=نجفی خمینی\|جلد=1\|صفحه=362}}</ref> مرحوم [[طبرسی]] می‌نویسد: «منظور این است که شیطان شما را وادار می‌کند که بدون اطلاع داشتن از حرمت و حلّیت چیزی آن را حلال یا حرام بشمارید.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه جوامع الجامع\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=220}}</ref>
	۱. حرام دانستن برخی از غذاهای حلال: ممکن است اشاره به تحریم پاره‌ای از غذاهای حلال ~~باشد،~~ که اعراب در جاهلیت به خدا نسبت می‌دادند، حتی به گفته بعضی از مفسران بزرگ، رسوبات این طرز تفکر در میان جمعی از تازه مسلمانان باقی مانده بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر المیزان\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=1\|صفحه=425}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر اثنا عشری\|نام=حسین بن احمد ~~حسینی~~\|نام خانوادگی=شاه‌عبدالعظیمی\|جلد=1\|صفحه=313}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آسان\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=نجفی خمینی\|جلد=1\|صفحه=362}}</ref>		# '''[[بدعت]]:''' نسبت دادن چیزی به خدا که از طریق عقل و شرع ثابت نشده باشد، افتراء و کذب بر خداست. بدعت به معنی زیاد کردن چیزی در دین است که از دین نباشد و بدعت‌گذار از نظر شرایع الهی کافر و مستوجب آتش است و آیات و روایات در نکوهش و عقوبت اهل بدعت بسیار وارد شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أطیب البیان فی تفسیر القرآن\|نام=سید عبدالحسین\|نام خانوادگی=طیب\|جلد=2\|صفحه=291}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=صادقى تهرانى\|صفحه=26}}</ref>

	مرحوم [[طبرسی]] می‌نویسد: «منظور این است که شیطان شما را وادار می‌کند که بدون اطلاع داشتن از حرمت و حلّیت چیزی آن را حلال یا حرام بشمارید.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه جوامع الجامع\|نام=~~ابو علی~~ فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=220}}</ref>

	۲. [[بدعت]]: نسبت دادن چیزی به خدا که از طریق عقل و شرع ثابت نشده ~~باشد~~ افتراء و کذب بر خداست. بدعت به معنی زیاد کردن چیزی در دین است که از دین نباشد. و ~~مبدع~~ از نظر شرایع الهی کافر و مستوجب آتش است و آیات و ~~اخبار~~ در ~~مذمت و~~ نکوهش و عقوبت اهل بدعت بسیار وارد شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أطیب البیان فی تفسیر القرآن\|نام=سید عبدالحسین\|نام خانوادگی=طیب\|جلد=2\|صفحه=291}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=صادقى تهرانى\|صفحه=26}}</ref>

	انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند از این امور شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کنند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>		انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند از این امور شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کنند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>

	طبق این آیه، اظهار نظر درباره احكام دين و فتوا دادن بدون علم، حرام است‏. مفسران گفته‌اند حتى در مقام ~~ترديد و~~ شك، نبايد چيزى را به خداوند نسبت ~~داد،~~ تا چه رسد به مواردى كه بدانيم آن حرف و سخن از خدا نيست‏.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نور\|نام=محسن\|نام خانوادگی=قرائتی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref> جمله {{قرآن\|أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ}} دلیل است بر منع از تبعیت از ظن.<ref>منهج الصادقين فى إلزام ~~المخالفين، ملا~~ فتح الله ~~کاشانی، ج۱، ص: ۳۶۳~~</ref> آیاتی دیگری هم در قرآن است که صراحت دارد از ظن و گمان پیروی نشود<ref>آیاتی که پیروی از ظن را نکوهش و منع می‌کند: آیه ۱۱۶ سوره انعام، آیه ۶۶ سوره یونس، آیه ۱۴۸ سوره انعام، آیه ۲۴ سوره جاثیه، آیه ۱۵۷ نساء،‌ آیه ۶۰ یونس،‌ آیه ۱۲ حجرات،‌ آیه ۱۵۴ آل عمران، </ref>: {{قرآن\|إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا\|ترجمه=و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.\|سوره=یونس\|آیه=۳۶}}		طبق این آیه، اظهار نظر درباره احكام دين و فتوا دادن بدون علم، حرام است‏. مفسران گفته‌اند حتى در مقام شك، نبايد چيزى را به خداوند نسبت داد تا چه رسد به مواردى كه بدانيم آن، حرف و سخن از خدا نيست‏.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نور\|نام=محسن\|نام خانوادگی=قرائتی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref> جمله {{قرآن\|أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ}} دلیل است بر منع از تبعیت از ظن.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=منهج الصادقين فى إلزام المخالفين\|نام=فتح الله\|نام خانوادگی= کاشانی\| جلد=1\|صفحه=363}}</ref> آیاتی دیگری هم در قرآن است که صراحت دارد از ظن و گمان پیروی نشود<ref>آیاتی که پیروی از ظن را نکوهش و منع می‌کند: آیه ۱۱۶ سوره انعام، آیه ۶۶ سوره یونس، آیه ۱۴۸ سوره انعام، آیه ۲۴ سوره جاثیه، آیه ۱۵۷ نساء،‌ آیه ۶۰ یونس،‌ آیه ۱۲ حجرات،‌ آیه ۱۵۴ آل عمران، </ref>: {{قرآن\|إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا\|ترجمه=و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.\|سوره=یونس\|آیه=۳۶}}

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Fabbasi: خنثی‌سازی نسخهٔ 78142 از Fabbasi (بحث)

2024-12-10T07:53:17Z

خنثی‌سازی نسخهٔ 78142 از Fabbasi (بحث)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۳
خط ۲:		خط ۲:

	{{سوال}}وسوسه‌های شیطان در آیه ۱۶۹ سوره بقره چیست؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}وسوسه‌های شیطان در آیه ۱۶۹ سوره بقره چیست؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.		{{پاسخ}}آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی. که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.

	==متن آیه==		==متن آیه==
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== معنای سوء ==		== معنای سوء ==
	شیطان به سوء و بدی امر می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۳۰ سوره آل‌عمران، آیه ۱۴۹ سوره نساء،}}</ref> و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}		شیطان به سوء و بدی امر و وسوسه می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> و عرف هم آن را بد داند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بیان السعادة فی مقامات العبادة\|نام=سلطان محمد\|نام خانوادگی=گنابادی\|جلد=2\|صفحه=330}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۳۰ سوره آل‌عمران، آیه ۱۴۹ سوره نساء،}}</ref> و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}
	</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه 11 سوره نمل}}</ref>		</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۱۱ سوره نمل}}</ref>
	~~<references />~~
	~~<references /~~>

	==معنای فحشا==		==معنای فحشا==

Fabbasi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۵۲

2024-12-10T07:52:38Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۲
خط ۲:		خط ۲:

	{{سوال}}وسوسه‌های شیطان در آیه ۱۶۹ سوره بقره چیست؟{{پایان سوال}}		{{سوال}}وسوسه‌های شیطان در آیه ۱۶۹ سوره بقره چیست؟{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی. که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.		{{پاسخ}}آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.

	==متن آیه==		==متن آیه==
خط ۱۲:		خط ۱۲:

	== معنای سوء ==		== معنای سوء ==
	شیطان به سوء و بدی امر ~~و وسوسه~~ می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> و عرف هم آن را بد داند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بیان السعادة فی مقامات العبادة\|نام=سلطان محمد\|نام خانوادگی=گنابادی\|جلد=2\|صفحه=330}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۳۰ سوره آل‌عمران، آیه ۱۴۹ سوره نساء،}}</ref> و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}		شیطان به سوء و بدی امر می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۳۰ سوره آل‌عمران، آیه ۱۴۹ سوره نساء،}}</ref> و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}
	</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۱۱ سوره نمل}}</ref>		</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه 11 سوره نمل}}</ref>
			<references />
			<references />

	==معنای فحشا==		==معنای فحشا==

Fabbasi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۴۶

2024-12-10T07:46:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پاسخ}}آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی. که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.		{{پاسخ}}آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی. که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.

			==متن آیه==
	{{قرآن بزرگ\|إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ		{{قرآن بزرگ\|إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
	\| سوره = بقره		\| سوره = بقره
خط ۳۰:		خط ۳۱:
	انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند از این امور شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کنند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>		انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند از این امور شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کنند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>

	طبق این آیه، اظهار نظر درباره احكام دين و فتوا دادن بدون علم، حرام است‏. مفسران گفته‌اند حتى در مقام ترديد و شك، نبايد چيزى را به خداوند نسبت داد، تا چه رسد به مواردى كه بدانيم آن حرف و سخن از خدا نيست‏.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نور\|نام=محسن\|نام خانوادگی=قرائتی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref> جمله ~~«أَنْ~~ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا ~~تَعْلَمُونَ»~~ دلیل است بر منع از تبعیت از ظن.<ref>منهج الصادقين فى إلزام المخالفين، ملا فتح الله کاشانی، ج۱، ص: ۳۶۳</ref> آیاتی دیگری هم در قرآن است که صراحت دارد از ظن و گمان پیروی نشود<ref>آیاتی که پیروی از ظن را نکوهش و منع می‌کند: آیه ۱۱۶ سوره انعام، آیه ۶۶ سوره یونس، آیه ۱۴۸ سوره انعام، آیه ۲۴ سوره جاثیه، آیه ۱۵۷ نساء،‌ آیه ۶۰ یونس،‌ آیه ۱۲ حجرات،‌ آیه ۱۵۴ آل عمران، </ref>: {{قرآن\|إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا\|ترجمه=و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.\|سوره=یونس\|آیه=۳۶}}		طبق این آیه، اظهار نظر درباره احكام دين و فتوا دادن بدون علم، حرام است‏. مفسران گفته‌اند حتى در مقام ترديد و شك، نبايد چيزى را به خداوند نسبت داد، تا چه رسد به مواردى كه بدانيم آن حرف و سخن از خدا نيست‏.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نور\|نام=محسن\|نام خانوادگی=قرائتی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref> جمله {{قرآن\|أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ}} دلیل است بر منع از تبعیت از ظن.<ref>منهج الصادقين فى إلزام المخالفين، ملا فتح الله کاشانی، ج۱، ص: ۳۶۳</ref> آیاتی دیگری هم در قرآن است که صراحت دارد از ظن و گمان پیروی نشود<ref>آیاتی که پیروی از ظن را نکوهش و منع می‌کند: آیه ۱۱۶ سوره انعام، آیه ۶۶ سوره یونس، آیه ۱۴۸ سوره انعام، آیه ۲۴ سوره جاثیه، آیه ۱۵۷ نساء،‌ آیه ۶۰ یونس،‌ آیه ۱۲ حجرات،‌ آیه ۱۵۴ آل عمران، </ref>: {{قرآن\|إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا\|ترجمه=و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.\|سوره=یونس\|آیه=۳۶}}

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Enayat7575.g در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۷:۳۸

2024-12-10T07:38:10Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۸
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	==معنای فحشا==		==معنای فحشا==
	از چیزهایی که شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند فحشا است. فحشاء از ماده «فحش» به معنى هر كارى است كه از حد اعتدال خارج گردد و شامل تمامى منكرات است؛ اما اينكه اين لفظ امروز در مورد اعمال منافى عفت يا در مورد گناهانى كه حد شرعى دارد به كار می‌رود در واقع از قبيل استعمال لفظ كلى در بعضى از مصاديق آن است.<ref>تفسیر ~~نمونه،~~ مکارم ~~شیرازی، ج۱، ص۵۷۰~~</ref> بعضی گفته‌اند زشت‌ترین نوع گناه است.<ref>تفسیر الکاشف، ~~مغنیه، ج۱، ص۲۵۹~~</ref> و بزرگترین آن.<ref>تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر ~~القرآن،~~ محمد جواد بلاغی ~~نجفی، ج۱، ص۱۴۷~~</ref>		از چیزهایی که شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند فحشا است. فحشاء از ماده «فحش» به معنى هر كارى است كه از حد اعتدال خارج گردد و شامل تمامى منكرات است؛<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=نام کتاب : المفردات في غريب القرآن\|نام=حسین\|نام خانوادگی=الراغب الأصفهاني\|ناشر=دار القلم\|جلد=1\|صفحه=626}}</ref> اما اينكه اين لفظ امروز در مورد اعمال منافى عفت يا در مورد گناهانى كه حد شرعى دارد به كار می‌رود در واقع از قبيل استعمال لفظ كلى در بعضى از مصاديق آن است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|نام=ناصر\|نام خانوادگی=مکارم شیرازی\|جلد=1\|صفحه=570}}</ref> بعضی گفته‌اند زشت‌ترین نوع گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر الکاشف،\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=مغنیه\|جلد=1\|صفحه=259}}</ref> و بزرگترین آن.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref>

	در مصادیق فحشا موارد متعددی را مفسران آورده‌اند. برخی هر گناهی که بر آن حد شرعی معین شده است را فحشا می‌دانند.<ref>كشف الاسرار و عدة ~~الابرار، میبدی، ج۱، ص: ۴۵۱~~		در مصادیق فحشا موارد متعددی را مفسران آورده‌اند. برخی هر گناهی که بر آن حد شرعی معین شده است را فحشا می‌دانند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=كشف الاسرار و عدة الابرار\|نام=رشید‌الدین ابوالفضل\|نام خانوادگی=میبدی\|جلد=1\|صفحه=451}}</ref> برخی فحشا را تنها [[زنا]] می‌دانند یا هر معصیتی که عظیم و فاحش باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن\|نام=ابوالفتوح\|نام خانوادگی=رازی\|جلد=2\|صفحه=288}}</ref>
	</ref> برخی فحشا را تنها [[زنا]] می‌دانند یا هر معصیتی که عظیم و فاحش باشد.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسير ~~القرآن،~~ ابوالفتوح ~~رازی، ج۲، ص: ۲۸۸~~</ref>

	==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==		==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==
	یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:		یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:

	۱. حرام دانستن برخی از غذاهای حلال: ممکن است اشاره به تحریم پاره‌ای از غذاهای حلال باشد، که اعراب در جاهلیت به خدا نسبت می‌دادند، حتی به گفته بعضی از مفسران بزرگ، رسوبات این طرز تفکر در میان جمعی از تازه مسلمانان باقی مانده بود.<ref>تفسیر المیزان جلد ۱ صفحه ~~۴۲۵. و رک:~~ تفسیر اثنا ~~عشری، ج‏۱، ص: ۳۱۳. رک:~~ تفسیر ~~آسان، ج‏۱، ص: ۳۶۲~~</ref>		۱. حرام دانستن برخی از غذاهای حلال: ممکن است اشاره به تحریم پاره‌ای از غذاهای حلال باشد، که اعراب در جاهلیت به خدا نسبت می‌دادند، حتی به گفته بعضی از مفسران بزرگ، رسوبات این طرز تفکر در میان جمعی از تازه مسلمانان باقی مانده بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر المیزان\|نام=سید محمد حسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|جلد=1\|صفحه=425}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر اثنا عشری\|نام=حسین بن احمد حسینی\|نام خانوادگی=شاه‌عبدالعظیمی\|جلد=1\|صفحه=313}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آسان\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=نجفی خمینی\|جلد=1\|صفحه=362}}</ref>

	مرحوم [[طبرسی]] می‌نویسد: «منظور این است که شیطان شما را وادار می‌کند که بدون اطلاع داشتن از حرمت و حلّیت چیزی آن را حلال یا حرام بشمارید.»<ref>ترجمه جوامع ~~الجامع، ج‏۱، ص: ۲۲۰~~</ref>		مرحوم [[طبرسی]] می‌نویسد: «منظور این است که شیطان شما را وادار می‌کند که بدون اطلاع داشتن از حرمت و حلّیت چیزی آن را حلال یا حرام بشمارید.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه جوامع الجامع\|نام=ابو علی فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=1\|صفحه=220}}</ref>

	۲. [[بدعت]]: نسبت دادن چیزی به خدا که از طریق عقل و شرع ثابت نشده باشد افتراء و کذب بر خداست. بدعت به معنی زیاد کردن چیزی در دین است که از دین نباشد. و مبدع از نظر شرایع الهی کافر و مستوجب آتش است و آیات و اخبار در مذمت و نکوهش و عقوبت اهل بدعت بسیار وارد شده است.<ref>أطیب البیان فی تفسیر ~~القرآن،~~ سید عبدالحسین ~~طیب، ج‏۲، ص: ۲۹۱ و: البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن، محمد صادقى تهرانى، ص: ۲۶~~</ref> انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند از این امور شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کنند.<ref>~~تبیین القرآن، ص: ۳۷~~</ref>		۲. [[بدعت]]: نسبت دادن چیزی به خدا که از طریق عقل و شرع ثابت نشده باشد افتراء و کذب بر خداست. بدعت به معنی زیاد کردن چیزی در دین است که از دین نباشد. و مبدع از نظر شرایع الهی کافر و مستوجب آتش است و آیات و اخبار در مذمت و نکوهش و عقوبت اهل بدعت بسیار وارد شده است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=أطیب البیان فی تفسیر القرآن\|نام=سید عبدالحسین\|نام خانوادگی=طیب\|جلد=2\|صفحه=291}}</ref> <ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن\|نام=محمد\|نام خانوادگی=صادقى تهرانى\|صفحه=26}}</ref>

	طبق این آیه، اظهار نظر درباره احكام دين و فتوا دادن بدون علم، حرام است‏. مفسران گفته‌اند حتى در مقام ترديد و شك، نبايد چيزى را به خداوند نسبت داد، تا چه رسد به مواردى كه بدانيم آن حرف و سخن از خدا نيست‏.<ref>تفسير ~~نور،~~ محسن ~~قرائتی، ج۱، ص: ۲۵۸~~		انتساب چیزی خارج از دین به دین توسط کسانی که یقین ندارند از این امور شمرده می شود و باید و نبایدهایی از قوانین دینی را وضع می کنند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تبیین القرآن\|نام=سید محمد\|نام خانوادگی=حسینی شیرازی\|صفحه=37}}</ref>
	</ref> جمله «أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ» دلیل است بر منع از تبعیت از ظن.<ref>منهج الصادقين فى إلزام المخالفين، ملا فتح الله کاشانی، ج۱، ص: ۳۶۳</ref> آیاتی دیگری هم در قرآن است که صراحت دارد از ظن و گمان پیروی نشود<ref>آیاتی که پیروی از ظن را نکوهش و منع می‌کند: آیه ۱۱۶ سوره انعام، آیه ۶۶ سوره یونس، آیه ۱۴۸ سوره انعام، آیه ۲۴ سوره جاثیه، آیه ۱۵۷ نساء،‌ آیه ۶۰ یونس،‌ آیه ۱۲ حجرات،‌ آیه ۱۵۴ آل عمران، </ref>: {{قرآن\|إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا\|ترجمه=و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.\|سوره=یونس\|آیه=۳۶}}
			طبق این آیه، اظهار نظر درباره احكام دين و فتوا دادن بدون علم، حرام است‏. مفسران گفته‌اند حتى در مقام ترديد و شك، نبايد چيزى را به خداوند نسبت داد، تا چه رسد به مواردى كه بدانيم آن حرف و سخن از خدا نيست‏.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نور\|نام=محسن\|نام خانوادگی=قرائتی\|جلد=1\|صفحه=258}}</ref> جمله «أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ» دلیل است بر منع از تبعیت از ظن.<ref>منهج الصادقين فى إلزام المخالفين، ملا فتح الله کاشانی، ج۱، ص: ۳۶۳</ref> آیاتی دیگری هم در قرآن است که صراحت دارد از ظن و گمان پیروی نشود<ref>آیاتی که پیروی از ظن را نکوهش و منع می‌کند: آیه ۱۱۶ سوره انعام، آیه ۶۶ سوره یونس، آیه ۱۴۸ سوره انعام، آیه ۲۴ سوره جاثیه، آیه ۱۵۷ نساء،‌ آیه ۶۰ یونس،‌ آیه ۱۲ حجرات،‌ آیه ۱۵۴ آل عمران، </ref>: {{قرآن\|إِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا\|ترجمه=و گمان نمى‌تواند جاى حق را بگيرد.\|سوره=یونس\|آیه=۳۶}}

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	~~{{مطالعه بیشتر}}~~
	==منابع==		==منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

Enayat7575.g در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۱

2024-12-10T06:31:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۱
خط ۴:		خط ۴:
	{{پاسخ}}آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی. که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.		{{پاسخ}}آیه ۱۶۹ [[سوره بقره]] اشاره به وسوسه‌های [[شیطان]] دارد که به سه چیز فرمان می‌دهد: یک: سوء به معنای بدی. که هر فعل بدی را شامل می‌شود و معنای گناه را می‌دهد. دو: فحشا به معنای زشتی که مفسران گفته‌اند معصیت بزرگ یا آشکار است یا گناهانی که حد بر آن جاری است. سه: افترا به خدا و دین که چیزهایی است که ندانسته بر خدا می‌بندند و آن را از اعتقادات دینی می‌شمارند و به نام دین تبلیغش می‌کنند.

	~~== متن آیه ==~~
	{{قرآن بزرگ\|إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ		{{قرآن بزرگ\|إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ
	\| سوره = بقره		\| سوره = بقره
خط ۱۲:		خط ۱۱:

	== معنای سوء ==		== معنای سوء ==
	شیطان به سوء و بدی امر و وسوسه می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر ~~القرآن،~~ محمد جواد بلاغی ~~نجفی، ج۱، ص۱۴۷~~</ref> و عرف هم آن را بد داند.<ref>بیان السعادة فی مقامات ~~العبادة،~~ سلطان محمد ~~گنابادی، ج۲، ص۳۳۰~~</ref> سوء در مقابل خیر<ref>آیه ۳۰ سوره آل‌عمران، آیه ۱۴۹ سوره نساء، </ref> و همان گناه است.<ref>ترجمه تفسير مجمع ~~البيان، طبرسی، ج۴، ص:۳۴، و~~ آیه ۲۵ سوره یوسف		شیطان به سوء و بدی امر و وسوسه می‌کند. سوء آن است که عقل و شرع از آن منزجر است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن\|نام=محمد جواد\|نام خانوادگی=بلاغی نجفی\|جلد=1\|صفحه=147}}</ref> و عرف هم آن را بد داند.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=بیان السعادة فی مقامات العبادة\|نام=سلطان محمد\|نام خانوادگی=گنابادی\|جلد=2\|صفحه=330}}</ref> سوء در مقابل خیر<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۳۰ سوره آل‌عمران، آیه ۱۴۹ سوره نساء،}}</ref> و همان گناه است.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير مجمع البيان\|نام=فضل بن حسن\|نام خانوادگی=طبرسی\|جلد=4\|صفحه=34\|پی‌نوشت=آیه ۲۵ سوره یوسف}}
	</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>آیه ۱۱ سوره نمل</ref>		</ref> یکی از مصادیق سوء، ظلم می‌باشد.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=قرآن کریم\|فصل=آیه ۱۱ سوره نمل}}</ref>

	== معنای فحشا ==		==معنای فحشا==
	از چیزهایی که شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند فحشا است. فحشاء از ماده «فحش» به معنى هر كارى است كه از حد اعتدال خارج گردد و شامل تمامى منكرات است؛ اما اينكه اين لفظ امروز در مورد اعمال منافى عفت يا در مورد گناهانى كه حد شرعى دارد به كار می‌رود در واقع از قبيل استعمال لفظ كلى در بعضى از مصاديق آن است.<ref>تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۱، ص۵۷۰</ref> بعضی گفته‌اند زشت‌ترین نوع گناه است.<ref>تفسیر الکاشف، مغنیه، ج۱، ص۲۵۹</ref> و بزرگترین آن.<ref>تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن، محمد جواد بلاغی نجفی، ج۱، ص۱۴۷</ref>		از چیزهایی که شیطان، انسان را به آن فرامی‌خواند فحشا است. فحشاء از ماده «فحش» به معنى هر كارى است كه از حد اعتدال خارج گردد و شامل تمامى منكرات است؛ اما اينكه اين لفظ امروز در مورد اعمال منافى عفت يا در مورد گناهانى كه حد شرعى دارد به كار می‌رود در واقع از قبيل استعمال لفظ كلى در بعضى از مصاديق آن است.<ref>تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۱، ص۵۷۰</ref> بعضی گفته‌اند زشت‌ترین نوع گناه است.<ref>تفسیر الکاشف، مغنیه، ج۱، ص۲۵۹</ref> و بزرگترین آن.<ref>تفسیر آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن، محمد جواد بلاغی نجفی، ج۱، ص۱۴۷</ref>

	در مصادیق فحشا موارد متعددی را مفسران آورده‌اند. برخی هر گناهی که بر آن حد شرعی معین شده است را فحشا می‌دانند.<ref>كشف الاسرار و عدة الابرار، میبدی، ج۱، ص: ۴۵۱		در مصادیق فحشا موارد متعددی را مفسران آورده‌اند. برخی هر گناهی که بر آن حد شرعی معین شده است را فحشا می‌دانند.<ref>كشف الاسرار و عدة الابرار، میبدی، ج۱، ص: ۴۵۱

	</ref> برخی فحشا را تنها [[زنا]] می‌دانند یا هر معصیتی که عظیم و فاحش باشد.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن، ابوالفتوح رازی، ج۲، ص: ۲۸۸</ref>		</ref> برخی فحشا را تنها [[زنا]] می‌دانند یا هر معصیتی که عظیم و فاحش باشد.<ref>روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن، ابوالفتوح رازی، ج۲، ص: ۲۸۸</ref>

	== مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ ==		==مراد از ان تَقُولُوا عَلَی اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ==
	یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:		یکی از وسوسه‌های شیطان این است که انسان را وا می‌دارد تا چیزی به خدا نسبت دهد که نمی‌داند. مفسران مصادیق متعددی برای افترا به خدا گفته‌اند:

خط ۳۶:		خط ۳۴:
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}
	== منابع ==		==منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\| شاخه فرعی۱ = تفسیر		\| شاخه فرعی۱ = تفسیر
	\| شاخه فرعی۲ = سایر مباحث		\| شاخه فرعی۲ = سایر مباحث
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =شد		\| شناسه = شد
	\| تیترها =شد		\| تیترها = شد
	\| ویرایش =شد		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی =شد		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ب		\| اولویت = ب
	\| کیفیت =ب		\| کیفیت = ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}