نقش علامه حلی در گسترش تشیع - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Yrahimi: /* منابع */

2025-02-19T19:47:12Z

منابع

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۱۷
خط ۸۹:		خط ۸۹:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			[[ru:Роль Алламе Хелли в распространении шиизма]]

Whitenoah91: اصلاح جزئی محتوای متن و اشتباهات نوشتاری

2024-07-10T12:47:43Z

اصلاح جزئی محتوای متن و اشتباهات نوشتاری

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۷
خط ۶:		خط ۶:
	{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}		{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''نقش علامهٔ حلی در گسترش تشیع''' تأثیرگذار و شامل ~~فعالیت‌هایی چون~~ تألیف کتاب برای حفظ و اشاعهٔ فرهنگ ~~مذهبی~~ شیعه، تربیت شاگردان، تأسیس مدارس و پیروزی در ~~مناظرات~~ با دانشمندان مذاهب دیگر اسلامی بود.		'''نقش علامهٔ حلی در گسترش تشیع''' تأثیرگذار و شامل فعالیت‌های بسیاری از جمله تألیف کتاب برای حفظ و اشاعهٔ فرهنگ مذهب شیعه، تربیت شاگردان، تأسیس مدارس و پیروزی در مناظره با دانشمندان مذاهب دیگر اسلامی بود.

	علامهٔ حلی در گرایش یکی از ایلخانان مغول به تشیع نقش پررنگی داشت. علت اساسی این گرایش موفقیت علامهٔ حلی در مناظرات علمی و مذهبی بر عالمان دیگر مذاهب اسلامی بود. برتری علامه از نظر علمی موجب شیعه‌شدن الجایتو ایلخان مغول و تغییر نامش به سلطان محمد خدابنده شد. تشیع سلطان محمد خدابنده از عوامل عمدهٔ ترویج [[تشیع در ایران]] در آن دوره به‌شمار می‌رود.		علامهٔ حلی در گرایش یکی از ایلخانان مغول به تشیع نقش پررنگی داشت. علت اساسی این گرایش موفقیت علامهٔ حلی در مناظرات علمی و مذهبی بر عالمان دیگر مذاهب اسلامی بود. برتری علامه از نظر علمی موجب شیعه‌شدن الجایتو ایلخان مغول و تغییر نامش به سلطان محمد خدابنده شد. تشیع سلطان محمد خدابنده از عوامل عمدهٔ ترویج [[تشیع در ایران]] در آن دوره به‌شمار می‌رود.

	[[علامهٔ حلی]] در تألیفات پر تعداد خود به تشیع ~~و اشاعه آن~~ پرداخته است. او در کتاب‌های کلامی خود در پی اثبات حقانیت شیعه در اصول اعتقادی و تضعیف مبانی اعتقادی دیگر مذاهب اسلامی ~~است~~. کتاب‌های کلامی علامهٔ حلی، مانند [[کشف المراد]]، باب حادی عشر و نهایة المرام، از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌رود.		[[علامهٔ حلی]] در تألیفات پر تعداد خود به گسترش مذهب تشیع پرداخته است. او در کتاب‌های کلامی خود در صدد اثبات حقانیت شیعه در اصول اعتقادی و تضعیف مبانی اعتقادی دیگر مذاهب اسلامی برآمده‌است. کتاب‌های کلامی علامهٔ حلی، مانند [[کشف المراد]]، باب حادی عشر و نهایة المرام، از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌رود.

	یکی دیگر از زمینه‌های فعالیت ترویجی علامهٔ حلی، تربیت شاگرد بوده است. علامهٔ حلی شاگردان بسیاری داشته که برخی از ~~آنها~~ از عالمان تأثیرگذار دوران خود بوده‌اند: از جملهٔ این شاگردان [[فخر المحققین]] و قطب‌الدین رازی بوده‌اند.		یکی دیگر از زمینه‌های فعالیت ترویجی علامهٔ حلی، تربیت شاگرد بوده است. علامهٔ حلی شاگردان بسیاری داشته که برخی از آن‌ها از عالمان تأثیرگذار دوران خود بوده‌اند: از جملهٔ این شاگردان [[فخر المحققین]] و قطب‌الدین رازی بوده‌اند.

	== زندگی‌نامه ==		== زندگی‌نامه ==

Whitenoah91: اصلاح سؤال

2024-07-10T12:42:00Z

اصلاح سؤال

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۶:۱۲
خط ۲:		خط ۲:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	علامه حلی در گسترش تشیّع چه ~~نقشی~~ علمی و فرهنگی ~~داشته‌اند؟~~		علامه حلی برای گسترش تشیّع چه اقدامات علمی و فرهنگی انجام داده‌است؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}		{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}

Rezapour: /* تألیف کتاب و اشاعهٔ فرهنگ شیعه */

2023-02-28T07:56:51Z

تألیف کتاب و اشاعهٔ فرهنگ شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۲۶
خط ۳۱:		خط ۳۱:
	* '''الباب الحادی عشر''': این کتاب باب یازدهم کتاب منهاج الصالح فی مختصر المصباح {{یادداشت\|کتابی از علامهٔ حلی دربارهٔ دعا که تلخیص کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی در ده باب است.}} است. از آنجا که علامه حلی، استجابت دعا را فرع بر معرفت به خدا می‌دانسته، پس از اتمام تلخیص ده بابی خود، در باب یازدهم، چکیده‌ای کارآمد و موجز از اصول اعتقادی شیعه را آورده است. این کتاب از کتاب‌های مهم آموزش [[کلام شیعه]] است و بیش از بیست شرح بر آن نگاشته شده است.<ref>زادهوش، محمدرضا، «کتاب‌شناسی باب حادی عشر»، آینه پژوهش، ش ۸۷، مرداد و شهریور ۱۳۸۳ش، ص۱۱۴-۱۱۵. </ref>		* '''الباب الحادی عشر''': این کتاب باب یازدهم کتاب منهاج الصالح فی مختصر المصباح {{یادداشت\|کتابی از علامهٔ حلی دربارهٔ دعا که تلخیص کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی در ده باب است.}} است. از آنجا که علامه حلی، استجابت دعا را فرع بر معرفت به خدا می‌دانسته، پس از اتمام تلخیص ده بابی خود، در باب یازدهم، چکیده‌ای کارآمد و موجز از اصول اعتقادی شیعه را آورده است. این کتاب از کتاب‌های مهم آموزش [[کلام شیعه]] است و بیش از بیست شرح بر آن نگاشته شده است.<ref>زادهوش، محمدرضا، «کتاب‌شناسی باب حادی عشر»، آینه پژوهش، ش ۸۷، مرداد و شهریور ۱۳۸۳ش، ص۱۱۴-۱۱۵. </ref>
	* '''نهایة المرام فی علم الکلام''': مفصل‌ترین کتاب کلامی شیعه به‌شمار می‌رود. علامهٔ حلی در این کتاب مباحث گوناگون کلامی و فلسفی را بنا بر آراء فرق کلامی مختلف نقل و نقد کرده و رأی کلامی شیعه را تثبیت و وجوه برتری آن را تبیین کرده است.<ref>عرفان، فاضل، «نهایة المرام فی علم کلام»، روش‌شناسی علوم انسانی، تابستان ۱۳۷۴ش، ش۳، ص۶۵-۵۹؛ نیز: انصاری قمی، ناصرالدین، «نهایة المرام فی علم الکلام»، کتاب ماه دین، ش۱۹، اردیبهشت ۱۳۷۸ش، ص۸-۱۱.</ref>		* '''نهایة المرام فی علم الکلام''': مفصل‌ترین کتاب کلامی شیعه به‌شمار می‌رود. علامهٔ حلی در این کتاب مباحث گوناگون کلامی و فلسفی را بنا بر آراء فرق کلامی مختلف نقل و نقد کرده و رأی کلامی شیعه را تثبیت و وجوه برتری آن را تبیین کرده است.<ref>عرفان، فاضل، «نهایة المرام فی علم کلام»، روش‌شناسی علوم انسانی، تابستان ۱۳۷۴ش، ش۳، ص۶۵-۵۹؛ نیز: انصاری قمی، ناصرالدین، «نهایة المرام فی علم الکلام»، کتاب ماه دین، ش۱۹، اردیبهشت ۱۳۷۸ش، ص۸-۱۱.</ref>
	* '''نهج الحق و کشف الصدق''': علامهٔ حلی در این کتاب عقاید کلامی شیعه را با روشی استدلالی ارائه کرده است. این کتاب به درخواست سلطان محمد خدابنده اولجایتو (حکومت ۷۰۳-۷۱۶ق) از علامهٔ حلی برای تألیف کتابی در اثبات حقانیت شیعه نگاشته و به سلطان تقدیم شده است.<ref>الامین، اعیان الشیعة، ج۱۰، ص۲۲۹.</ref> ردیه‌ای بر این کتاب توسط [[فضل بن روزبهان خنجی]] (درگذشتهٔ ۹۲۷ق)، متکلم اشعری سنی‌مذهب، نگاشته شده است. این ردیه نشان از تأثیر قابل توجه آثار کلامی علامهٔ حلی در روزگار خود دارد.<ref>خنجی، محمدامین، «فضل‌الله بن روزبهان خنجی»، فرهنگ ایران‌زمین، ش۴، تابستان ۱۳۷۴ش، ص۱۷۷.</ref>		* '''نهج الحق و کشف الصدق''': علامهٔ حلی در این کتاب عقاید کلامی شیعه را با روشی استدلالی ارائه کرده است. این کتاب به درخواست سلطان محمد خدابنده اولجایتو (حکومت ۷۰۳-۷۱۶ق) از علامهٔ حلی برای تألیف کتابی در اثبات حقانیت شیعه نگاشته و به سلطان تقدیم شده است.<ref>الامین، اعیان الشیعة، ج۱۰، ص۲۲۹.</ref>
	* '''منهاج الکرامة فی معرفة الامامة''': کتابی کلامی دربارهٔ [[امامت]] است که علامهٔ حلی آن را برای سلطان محمد خدابنده اولجایتو نوشته است. علامهٔ حلی در این کتاب به اثبات حقانیت مذهب شیعه و اقامهٔ دلیل بر امامت [[امام علی(ع)]] و ائمهٔ شیعه(ع) می‌پردازد.<ref>الطهرانی، الذریعة، ج۲۳، ص۱۷۲.</ref>		* '''منهاج الکرامة فی معرفة الامامة''': کتابی کلامی دربارهٔ [[امامت]] است که علامهٔ حلی آن را برای سلطان محمد خدابنده (اولجایتو) نوشته است. علامهٔ حلی در این کتاب به اثبات حقانیت مذهب شیعه و اقامهٔ دلیل بر امامت [[امام علی(ع)]] و ائمهٔ شیعه(ع) می‌پردازد.<ref>الطهرانی، الذریعة، ج۲۳، ص۱۷۲.</ref>
	* '''مناهج الیقین فی اصول الدین''': کتابی که با محوریت اصول عقاید شیعه نگاشته شده و علامهٔ حلی طی آن به مباحثی چون اثبات واجب الوجود و بیان صفات آن، نبوت، امامت، [[معاد]]، وعد و وعید الهی و امر به معروف و نهی از منکر.<ref>الطهرانی، الذریعة، ج۲۲، ص۳۵۲.</ref>		* '''مناهج الیقین فی اصول الدین''': کتابی که با محوریت اصول عقاید شیعه نگاشته شده و علامهٔ حلی طی آن به مباحثی چون اثبات واجب الوجود و بیان صفات آن، نبوت، امامت، [[معاد]]، وعد و وعید الهی و امر به معروف و نهی از منکر.<ref>الطهرانی، الذریعة، ج۲۲، ص۳۵۲.</ref>

	== تربیت شاگرد و تأسیس مدارس ==		== تربیت شاگرد و تأسیس مدارس ==
	از حوزهٔ درسی علامهٔ حلی ~~شاگردان بسیاری~~ استفاده کردند؛ به طوری که گفته شده که در مجلس درس او پانصد مجتهد تربیت شدند.<ref>الصدر، السید حسن، تأسیس الشیعه لعلوم الاسلام، بی‌جا، منشورات اعلمی، بی‌تا، ص۲۷۰.</ref> یکی از برجسته‌ترین شاگرد علامهٔ حلی فرزندش [[فخرالمحققین]] محمد بن حسن حلی (۶۸۲-۷۷۱ق) بوده است.<ref>شوشتری، نورالله حسینی، مجالس المؤمنین، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۷۷ش، ج۱، ص۵۷۶.</ref> برخی از مشاهیر شاگردان علامهٔ حلی عبارت‌اند از:		شاگردان بسیاری از حوزهٔ درسی علامهٔ حلی استفاده کردند؛ به طوری که گفته شده در مجلس درس او پانصد مجتهد تربیت شدند.<ref>الصدر، السید حسن، تأسیس الشیعه لعلوم الاسلام، بی‌جا، منشورات اعلمی، بی‌تا، ص۲۷۰.</ref> یکی از برجسته‌ترین شاگرد علامهٔ حلی فرزندش [[فخرالمحققین]] محمد بن حسن حلی (۶۸۲-۷۷۱ق) بوده است.<ref>شوشتری، نورالله حسینی، مجالس المؤمنین، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۷۷ش، ج۱، ص۵۷۶.</ref> برخی مشاهیر شاگردان علامهٔ حلی عبارت‌اند از:
	{{ستون\|۲}}		{{ستون\|۲}}
	* [[قطب‌الدین رازی]]؛		* [[قطب‌الدین رازی]]؛
خط ۵۷:		خط ۵۷:

	== مناظرات علامه حلی با دانشمندان اهل‌سنت ==		== مناظرات علامه حلی با دانشمندان اهل‌سنت ==
	[[سلطان محمد خدابنده ~~الجایتو~~]] اولین سلطان ایلخانی است که به تشیع گرایش پیدا کرد.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۶۹۴.</ref> یکی از مهم‌ترین عوامل گرایش او به تشیع تلاش‌های علامهٔ حلی عنوان شده است.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۰۲.</ref> دغدغه‌های مذهبی الجایتو موجب شد که میان عالمان مذاهب مختلف مناظراتی برگزار کند. این موضوع موجب شد تا الجایتو از علامهٔ حلی برای شرکت در این مناظرات دعوت کند. دعوت از علامهٔ حلی موجب حضور او در ایران شد.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۲۲.</ref>		[[سلطان محمد خدابنده]] اولین سلطان ایلخانی است که به تشیع گرایش پیدا کرد.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۶۹۴.</ref> یکی از مهم‌ترین عوامل گرایش او به تشیع تلاش‌های علامهٔ حلی عنوان شده است.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۰۲.</ref> دغدغه‌های مذهبی الجایتو موجب شد که میان عالمان مذاهب مختلف مناظراتی برگزار کند. این موضوع موجب شد تا الجایتو از علامهٔ حلی برای شرکت در این مناظرات دعوت کند. دعوت از علامهٔ حلی موجب حضور او در ایران شد.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۲۲.</ref>

	مناظرات مذهبی علامهٔ حلی در دربار الجایتو با برخی ~~از علمای~~ اهل‌سنت، چون شیخ نظام‌الدین عبدالملک مراغی (از بزرگان مذهب شافعی)، و برتری علامه حلی موجب گرایش سلطان به مذهب تشیع شد. این مناظرات که دربارهٔ اثبات ولایت و امامت امام علی(ع) برگزار شد موجب شکست رقیب علامهٔ حلی و اعتراف او به فضل و دانش علامه شد.<ref>الموسوی الخوانساری، روضات الجنات، بیروت، ج۲، ص۲۷۹.</ref> از پس برتری علامهٔ حلی بر عالمان سایر مذاهب اسلامی، توجه الجایتو به علامه حلی و تأثیرپذیریش از او بیشتر شد. این موضوع موجب تلاش الجایتو برای ترویج مذهب شیعه شد.<ref>ابن بطوطه، محمد بن عبدالله، رحلة ابن بطوطة (تحفة النظار في غرائب الأمصار و عجائب الأسفار)، تحقیق عبدالهادی تازی، رباط، أکاديمية المملکة المغربية، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۳۷-۳۸.</ref>		مناظرات مذهبی علامهٔ حلی در دربار الجایتو با برخی عالمان اهل‌سنت، چون شیخ نظام‌الدین عبدالملک مراغی (از بزرگان مذهب شافعی)، و برتری علامه حلی موجب گرایش سلطان به مذهب تشیع شد. این مناظرات که دربارهٔ اثبات ولایت و امامت امام علی(ع) برگزار شد موجب شکست رقیب علامهٔ حلی و اعتراف او به فضل و دانش علامه شد.<ref>الموسوی الخوانساری، روضات الجنات، بیروت، ج۲، ص۲۷۹.</ref> از پس برتری علامهٔ حلی بر عالمان سایر مذاهب اسلامی، توجه الجایتو به علامه حلی و تأثیرپذیریش از او بیشتر شد. این موضوع موجب تلاش الجایتو برای ترویج مذهب شیعه شد.<ref>ابن بطوطه، محمد بن عبدالله، رحلة ابن بطوطة (تحفة النظار في غرائب الأمصار و عجائب الأسفار)، تحقیق عبدالهادی تازی، رباط، أکاديمية المملکة المغربية، ۱۴۱۷ق، ج۲، ص۳۷-۳۸.</ref>

	از نمونه‌های ترویج مذهب تشیع توسط الجایتو تحت تأثیر علامهٔ حلی، فرمان او برای یادکرد از ائمهٔ شیعه(ع) در مساجد و مشاهد است.<ref>الموسوی الخوانساری، روضات الجنات، بیروت، ج۲، ص۲۷۸.</ref> نیز ایلخان فرمان علنی‌شدن و رسمیت‌یافتن مذهب تشیع را صادر کرد. همچنین، دستور داد تا جملهٔ حی علی خیر العمل در اذان‌ها گفته شود و سکه‌هایی با نقش نام [[ائمهٔ اطهار(ع)]] ضرب شود.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۰۱.</ref> فعالیت‌های علامهٔ حلی برای ترویج تشیع موجب ایجاد انگیزه در سایر علمای شیعه شد؛ به همین جهت، کتاب‌هایی در اثبات حقانیت تشیع و رد شبهات مذاهب دیگر بر تشیع به‌نگارش درآمد.<ref>دوانی، مفاخر اسلام، ج۴، ص۲۷۶؛ نیز: جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۲۵.</ref>		از نمونه‌های ترویج مذهب تشیع توسط الجایتو تحت تأثیر علامهٔ حلی، فرمان او برای یادکرد از ائمهٔ شیعه(ع) در مساجد و مشاهد است.<ref>الموسوی الخوانساری، روضات الجنات، بیروت، ج۲، ص۲۷۸.</ref> نیز ایلخان فرمان علنی‌شدن و رسمیت‌یافتن مذهب تشیع را صادر کرد. همچنین، دستور داد تا جملهٔ [[حی علی خیر العمل]] در اذان‌ها گفته شود و سکه‌هایی با نقش نام [[ائمهٔ اطهار(ع)]] ضرب شود.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۰۱.</ref> فعالیت‌های علامهٔ حلی برای ترویج تشیع موجب ایجاد انگیزه در سایر علمای شیعه شد؛ به همین جهت، کتاب‌هایی در اثبات حقانیت تشیع و رد شبهات مذاهب دیگر بر تشیع به‌نگارش درآمد.<ref>دوانی، مفاخر اسلام، ج۴، ص۲۷۶؛ نیز: جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۲۵.</ref>

	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==
خط ۸۳:		خط ۸۳:
	\| تغییر مسیر =شد		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =شد
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =ج		\| اولویت =ج

Rezapour: /* تألیف کتاب و اشاعهٔ فرهنگ شیعه */

2023-02-28T07:47:35Z

تألیف کتاب و اشاعهٔ فرهنگ شیعه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۷
خط ۲۶:		خط ۲۶:
	یکی از زمینه‌هایی که نقش علامه را در گسترش فرهنگ تشیع برجسته می‌کند اهتمام او به تألیف کتاب‌ها و رسالات مختلف علمی و مذهبی است.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ۷۰۲.</ref> او از ابتدای جوانی به تألیف کتب و رسالات علمی مشغول شد و در تمام تألیفاتش به مذهب شیعه امامی و اشاعهٔ آن توجه خاصی داشت.<ref>اشمتیکر، زابینه، اندیشه‌های کلامی علامه حلی، مشهد، به‌نشر (وابسته به آستان قدس رضوی)، ۱۳۷۸ش، ص۴۴.</ref> از علامهٔ حلی تألیفات زیادی به‌جا مانده که در تعداد آن اختلاف وجود دارد؛ برخی کتاب‌ها و رسالات علامهٔ حلی را از ۱۰۰ تا ۱۲۰ عنوان کتاب و رساله برشمرده‌اند.<ref>مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیة او اللقب یا كنی و القاب، تهران، کتابفروشی خیام، چاپ سوم۷ ۱۳۶۹ش، ج۴، ص۱۷۸؛ نیز: الامین، السیدمحسن، اعیان الشیعه، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۰۲.</ref>		یکی از زمینه‌هایی که نقش علامه را در گسترش فرهنگ تشیع برجسته می‌کند اهتمام او به تألیف کتاب‌ها و رسالات مختلف علمی و مذهبی است.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ۷۰۲.</ref> او از ابتدای جوانی به تألیف کتب و رسالات علمی مشغول شد و در تمام تألیفاتش به مذهب شیعه امامی و اشاعهٔ آن توجه خاصی داشت.<ref>اشمتیکر، زابینه، اندیشه‌های کلامی علامه حلی، مشهد، به‌نشر (وابسته به آستان قدس رضوی)، ۱۳۷۸ش، ص۴۴.</ref> از علامهٔ حلی تألیفات زیادی به‌جا مانده که در تعداد آن اختلاف وجود دارد؛ برخی کتاب‌ها و رسالات علامهٔ حلی را از ۱۰۰ تا ۱۲۰ عنوان کتاب و رساله برشمرده‌اند.<ref>مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیة او اللقب یا كنی و القاب، تهران، کتابفروشی خیام، چاپ سوم۷ ۱۳۶۹ش، ج۴، ص۱۷۸؛ نیز: الامین، السیدمحسن، اعیان الشیعه، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۰۲.</ref>

	علاوه بر کتاب‌های ~~فقهی علامهٔ حلی،~~ که همگی بر اساس [[فقه جعفری]] ~~و در جهت تنقیح و ترویج آن~~ نوشته شده‌اند، او تعداد قابل توجهی کتاب ~~و رساله~~ در دانش کلام دارد که برخی از آنها از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌روند. ~~از جملهٔ این آثار می‌توان به مورد زیر اشاره کرد:~~		علامهٔ حلی علاوه بر کتاب‌های فقهی، که همگی بر اساس [[فقه جعفری]] نوشته شده‌اند، تعداد قابل توجهی کتاب در دانش کلام دارد که برخی از آنها مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌روند.

	* '''کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد''': اولین و مهم‌ترین شرح بر مهم‌ترین کتاب کلامی شیعهٔ امامیه ([[تجرید الاعتقاد]] خواجه نصیرالدین طوسی) است. برخی معتقدند که اگر علامهٔ حلی کتاب استادش را شرح نمی‌کرد، شاید مقصود دقیق خواجه از مباحث کتابش هیچگاه روشن نمی‌شد.<ref>الطهرانی، الذریعة، ج۳، ص۳۵۳.</ref>		* '''کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد''': اولین و مهم‌ترین شرح بر مهم‌ترین کتاب کلامی شیعهٔ امامیه ([[تجرید الاعتقاد]] خواجه نصیرالدین طوسی) است. برخی معتقدند که اگر علامهٔ حلی کتاب استادش را شرح نمی‌کرد، شاید مقصود دقیق خواجه از مباحث کتابش هیچگاه روشن نمی‌شد.<ref>الطهرانی، الذریعة، ج۳، ص۳۵۳.</ref>
	* '''الباب الحادی عشر''': این کتاب باب یازدهم کتاب منهاج الصالح فی مختصر المصباح {{یادداشت\|کتابی از علامهٔ حلی دربارهٔ دعا که تلخیص کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی در ده باب است.}} است. از آنجا که علامه حلی، استجابت دعا را فرع بر معرفت به خدا می‌دانسته، پس از اتمام تلخیص ده بابی خود، در باب یازدهم، چکیده‌ای کارآمد و موجز از اصول اعتقادی شیعه را آورده است. این کتاب از کتاب‌های مهم آموزش [[کلام شیعه]] است و بیش از بیست شرح بر آن نگاشته شده است.<ref>زادهوش، محمدرضا، «کتاب‌شناسی باب حادی عشر»، آینه پژوهش، ش ۸۷، مرداد و شهریور ۱۳۸۳ش، ص۱۱۴-۱۱۵. </ref>		* '''الباب الحادی عشر''': این کتاب باب یازدهم کتاب منهاج الصالح فی مختصر المصباح {{یادداشت\|کتابی از علامهٔ حلی دربارهٔ دعا که تلخیص کتاب مصباح المتهجد شیخ طوسی در ده باب است.}} است. از آنجا که علامه حلی، استجابت دعا را فرع بر معرفت به خدا می‌دانسته، پس از اتمام تلخیص ده بابی خود، در باب یازدهم، چکیده‌ای کارآمد و موجز از اصول اعتقادی شیعه را آورده است. این کتاب از کتاب‌های مهم آموزش [[کلام شیعه]] است و بیش از بیست شرح بر آن نگاشته شده است.<ref>زادهوش، محمدرضا، «کتاب‌شناسی باب حادی عشر»، آینه پژوهش، ش ۸۷، مرداد و شهریور ۱۳۸۳ش، ص۱۱۴-۱۱۵. </ref>
	* '''نهایة المرام فی علم الکلام''': مفصل‌ترین کتاب کلامی شیعه به‌شمار می‌رود. علامهٔ حلی در این کتاب مباحث گوناگون کلامی و فلسفی را بنا بر آراء فرق کلامی مختلف نقل و نقد کرده و رأی کلامی شیعه را تثبیت و وجوه برتری آن را تبیین کرده است~~. علامهٔ حلی در این کتاب تلاش کرده نظریات فلاسفه و متکلمان را به هم نزدیک کند~~.<ref>عرفان، فاضل، «نهایة المرام فی علم کلام»، روش‌شناسی علوم انسانی، تابستان ۱۳۷۴ش، ش۳، ص۶۵-۵۹؛ نیز: انصاری قمی، ناصرالدین، «نهایة المرام فی علم الکلام»، کتاب ماه دین، ش۱۹، اردیبهشت ۱۳۷۸ش، ص۸-۱۱.</ref>		* '''نهایة المرام فی علم الکلام''': مفصل‌ترین کتاب کلامی شیعه به‌شمار می‌رود. علامهٔ حلی در این کتاب مباحث گوناگون کلامی و فلسفی را بنا بر آراء فرق کلامی مختلف نقل و نقد کرده و رأی کلامی شیعه را تثبیت و وجوه برتری آن را تبیین کرده است.<ref>عرفان، فاضل، «نهایة المرام فی علم کلام»، روش‌شناسی علوم انسانی، تابستان ۱۳۷۴ش، ش۳، ص۶۵-۵۹؛ نیز: انصاری قمی، ناصرالدین، «نهایة المرام فی علم الکلام»، کتاب ماه دین، ش۱۹، اردیبهشت ۱۳۷۸ش، ص۸-۱۱.</ref>
	* '''نهج الحق و کشف الصدق''': علامهٔ حلی در این کتاب عقاید کلامی شیعه را با روشی استدلالی ارائه کرده است. این کتاب به درخواست سلطان محمد خدابنده اولجایتو (حکومت ۷۰۳-۷۱۶ق) از علامهٔ حلی برای تألیف کتابی در اثبات حقانیت شیعه نگاشته و به سلطان تقدیم شده است.<ref>الامین، اعیان الشیعة، ج۱۰، ص۲۲۹.</ref> ردیه‌ای بر این کتاب توسط [[فضل بن روزبهان خنجی]] (درگذشتهٔ ۹۲۷ق)، متکلم اشعری سنی‌مذهب، نگاشته شده است. این ردیه نشان از تأثیر قابل توجه آثار کلامی علامهٔ حلی در روزگار خود دارد.<ref>خنجی، محمدامین، «فضل‌الله بن روزبهان خنجی»، فرهنگ ایران‌زمین، ش۴، تابستان ۱۳۷۴ش، ص۱۷۷.</ref>		* '''نهج الحق و کشف الصدق''': علامهٔ حلی در این کتاب عقاید کلامی شیعه را با روشی استدلالی ارائه کرده است. این کتاب به درخواست سلطان محمد خدابنده اولجایتو (حکومت ۷۰۳-۷۱۶ق) از علامهٔ حلی برای تألیف کتابی در اثبات حقانیت شیعه نگاشته و به سلطان تقدیم شده است.<ref>الامین، اعیان الشیعة، ج۱۰، ص۲۲۹.</ref> ردیه‌ای بر این کتاب توسط [[فضل بن روزبهان خنجی]] (درگذشتهٔ ۹۲۷ق)، متکلم اشعری سنی‌مذهب، نگاشته شده است. این ردیه نشان از تأثیر قابل توجه آثار کلامی علامهٔ حلی در روزگار خود دارد.<ref>خنجی، محمدامین، «فضل‌الله بن روزبهان خنجی»، فرهنگ ایران‌زمین، ش۴، تابستان ۱۳۷۴ش، ص۱۷۷.</ref>
	* '''منهاج الکرامة فی معرفة الامامة''': کتابی کلامی دربارهٔ [[امامت]] است که علامهٔ حلی آن را برای سلطان محمد خدابنده اولجایتو نوشته است. علامهٔ حلی در این کتاب به اثبات حقانیت مذهب شیعه و اقامهٔ دلیل بر امامت [[امام علی(ع)]] و ائمهٔ شیعه(ع) می‌پردازد.<ref>الطهرانی، الذریعة، ج۲۳، ص۱۷۲.</ref>		* '''منهاج الکرامة فی معرفة الامامة''': کتابی کلامی دربارهٔ [[امامت]] است که علامهٔ حلی آن را برای سلطان محمد خدابنده اولجایتو نوشته است. علامهٔ حلی در این کتاب به اثبات حقانیت مذهب شیعه و اقامهٔ دلیل بر امامت [[امام علی(ع)]] و ائمهٔ شیعه(ع) می‌پردازد.<ref>الطهرانی، الذریعة، ج۲۳، ص۱۷۲.</ref>

Rezapour در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۷:۱۹

2023-02-28T07:19:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۹
خط ۸:		خط ۸:
	'''نقش علامهٔ حلی در گسترش تشیع''' تأثیرگذار و شامل فعالیت‌هایی چون تألیف کتاب برای حفظ و اشاعهٔ فرهنگ مذهبی شیعه، تربیت شاگردان، تأسیس مدارس و پیروزی در مناظرات با دانشمندان مذاهب دیگر اسلامی بود.		'''نقش علامهٔ حلی در گسترش تشیع''' تأثیرگذار و شامل فعالیت‌هایی چون تألیف کتاب برای حفظ و اشاعهٔ فرهنگ مذهبی شیعه، تربیت شاگردان، تأسیس مدارس و پیروزی در مناظرات با دانشمندان مذاهب دیگر اسلامی بود.

	علامهٔ حلی در گرایش یکی از ایلخانان مغول به تشیع نقش پررنگی داشت. علت اساسی این گرایش ~~تفوق~~ علامهٔ حلی در مناظرات علمی و مذهبی بر عالمان دیگر مذاهب اسلامی بود. برتری علامه از نظر علمی موجب ~~تشیع~~ ایلخان مغول ~~الجایتو~~ شد. ~~امری که~~ از عوامل عمدهٔ ترویج [[تشیع در ایران]] ~~توسط الجایتو~~ در آن دوره به‌شمار می‌رود.		علامهٔ حلی در گرایش یکی از ایلخانان مغول به تشیع نقش پررنگی داشت. علت اساسی این گرایش موفقیت علامهٔ حلی در مناظرات علمی و مذهبی بر عالمان دیگر مذاهب اسلامی بود. برتری علامه از نظر علمی موجب شیعه‌شدن الجایتو ایلخان مغول و تغییر نامش به سلطان محمد خدابنده شد. تشیع سلطان محمد خدابنده از عوامل عمدهٔ ترویج [[تشیع در ایران]] در آن دوره به‌شمار می‌رود.

	[[علامهٔ حلی]] در تألیفات پر تعداد خود به تشیع و اشاعه آن پرداخته است. او در کتاب‌های کلامی خود در پی اثبات حقانیت شیعه در اصول اعتقادی و تضعیف مبانی اعتقادی دیگر مذاهب اسلامی است. کتاب‌های کلامی علامهٔ حلی، مانند [[کشف المراد]]، باب حادی عشر و نهایة المرام، از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌رود.		[[علامهٔ حلی]] در تألیفات پر تعداد خود به تشیع و اشاعه آن پرداخته است. او در کتاب‌های کلامی خود در پی اثبات حقانیت شیعه در اصول اعتقادی و تضعیف مبانی اعتقادی دیگر مذاهب اسلامی است. کتاب‌های کلامی علامهٔ حلی، مانند [[کشف المراد]]، باب حادی عشر و نهایة المرام، از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌رود.
خط ۱۵:		خط ۱۵:

	== زندگی‌نامه ==		== زندگی‌نامه ==
	~~ابومنصور حسن بن یوسف بن علی بن مطهر~~ حلی فقیه، اصولی، متکلم، ~~محدث، رجالی، ادیب، ریاضی‌دان، حکیم~~ و ~~مفسر~~ شیعی امامی بود.<ref>افندی، میرزا عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، قم، مطبعهٔ خیام، ۱۴۰۱ ق، ج۱، ص۳۵۹.</ref> علامهٔ حلی در ۲۹ رمضان سال ۶۴۸ق در ~~شهر~~ [[حله]]، شهری میان نجف و کربلا، در خانواده‌ای علمی متولد شد. او در ۱۱ یا ۲۱ محرم سال ۷۲۶ق در ۷۸ سالگی رحلت کرد.<ref>الموسوی الخوانساری، محمدباقر، روضات الجنات فی احوال العلماء و السادات، بیروت، دارالاسلامیة، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۲۶۷.</ref>		علامه حلی فقیه، اصولی، متکلم، محدث و رجالی شیعی امامی بود.<ref>افندی، میرزا عبدالله، ریاض العلماء و حیاض الفضلاء، قم، مطبعهٔ خیام، ۱۴۰۱ ق، ج۱، ص۳۵۹.</ref> علامهٔ حلی در ۲۹ رمضان سال ۶۴۸ق در [[شهر حله]]، شهری میان نجف و کربلا، در خانواده‌ای علمی متولد شد. او در ۱۱ یا ۲۱ محرم سال ۷۲۶ق در ۷۸ سالگی رحلت کرد.<ref>الموسوی الخوانساری، محمدباقر، روضات الجنات فی احوال العلماء و السادات، بیروت، دارالاسلامیة، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۲۶۷.</ref>

	علامهٔ حلی از کودکی به هوشیاری مشهور بود. او با راهنمایی پدر و برخی اقوام ~~فاضلش~~ به فراگیری علوم مختلف مشغول شد. او حکمت و علوم معقول را نزد [[خواجه نصیرالدین طوسی]] (۵۹۷-۶۷۲ق) و علی بن عمر کاتبی قزوینی (درگذشتهٔ حدود ۶۷۵ق) فرا گرفت. علامهٔ حلی کلام، فقه، [[اصول فقه]]، ریاضی، ادبیات عرب و دیگر علوم متداول عصر خود را نزد پدر و دایی خود و همچنین نزد [[سید بن طاووس]] (۵۸۹-۶۶۴ق) و عده‌ای دیگر از علمای عصر خود آموخت.<ref>دوانی، علی، مفاخر اسلام، تهران، چاپخانهٔ سپهر، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۲۵۰.</ref>		علامهٔ حلی از کودکی به هوشیاری مشهور بود. او با راهنمایی پدر و برخی اقوام به فراگیری علوم مختلف مشغول شد. او حکمت و علوم معقول را نزد [[خواجه نصیرالدین طوسی]] (۵۹۷-۶۷۲ق) و علی بن عمر کاتبی قزوینی (درگذشتهٔ حدود ۶۷۵ق) فرا گرفت. علامهٔ حلی کلام، فقه، [[اصول فقه]]، ریاضی، ادبیات عرب و دیگر علوم متداول عصر خود را نزد پدر و دایی خود و همچنین نزد [[سید بن طاووس]] (۵۸۹-۶۶۴ق) و عده‌ای دیگر از علمای عصر خود آموخت.<ref>دوانی، علی، مفاخر اسلام، تهران، چاپخانهٔ سپهر، ۱۳۶۴ش، ج۴، ص۲۵۰.</ref>

	دوره‌ای که علامهٔ حلی در آن می‌زیست دوره‌ای بود که از شدت فشار [[خلفای عباسی]] و سایر حکومت‌های سنی‌مذهب بر شیعیان کاسته شده بود. ~~چون با~~ حملهٔ ~~مغولان و~~ سقوط بغداد (۶۵۶ق) و روی کار آمدن ایلخانان مغول از نفوذ اهل‌سنت کاسته شد. مغولان هم نسبت به امور مذهب سختگیری نمی‌کردند. با این وجود، مذاهب اهل‌سنت در جهان اسلام هنوز هم از نظر فرهنگی نفوذ فراوان داشتند.<ref>محرمی، غلامحسین، درسنامهٔ تاریخ تشیع از آغاز تا عصر صفویه، قم، مرکز نشر هاجر، ۱۳۹۳ش، ۳۰۷-۳۰۸.</ref>		دوره‌ای که علامهٔ حلی در آن می‌زیست دوره‌ای بود که از شدت فشار [[خلفای عباسی]] و سایر حکومت‌های سنی‌مذهب بر شیعیان کاسته شده بود. علت این امر حملهٔ مغولان، سقوط بغداد (۶۵۶ق) و روی کار آمدن ایلخانان مغول از نفوذ اهل‌سنت کاسته شد. مغولان هم نسبت به امور مذهب سختگیری نمی‌کردند. با این وجود، مذاهب اهل‌سنت در جهان اسلام هنوز هم از نظر فرهنگی نفوذ فراوان داشتند.<ref>محرمی، غلامحسین، درسنامهٔ تاریخ تشیع از آغاز تا عصر صفویه، قم، مرکز نشر هاجر، ۱۳۹۳ش، ۳۰۷-۳۰۸.</ref>

	علامه حلی با فراگیری علوم مختلف و با استفاده از فرصت پیش آمده تمام سعی خود را بر این نقطه متمرکز نمود که تشیع را از محدودیت خارج کند ~~و در حوزه‌های دیگر اشاعه~~ و توسعه دهد؛ او برای رسیدن به هدف خود از ابتدا دست به فعالیت‌هایی زد که می‌توان به عمده‌ترین آنها چون تألیفات مختلف، ایجاد مدارس، تربیت شاگردان، مناظرات علمی با مخالفان [[تشیع]]، تلاش برای اثبات عقاید شیعهٔ امامیه با اقامهٔ دلیل و برهان و مسافرت به مناطق مختلف و اشاعهٔ مذهب تشیع اشاره کرد.<ref>برای اطلاع مفصل ن.ک: جعفریان، رسول، تاریخ تشیع در ایران، تهران، نشر علم، ۱۳۸۷ش، ۷۰۲-۷۰۵.</ref>		علامه حلی با فراگیری علوم مختلف و با استفاده از فرصت پیش آمده تمام سعی خود را بر این نقطه متمرکز نمود که تشیع را از محدودیت خارج کند و توسعه دهد.<ref>برای اطلاع مفصل ن.ک: جعفریان، رسول، تاریخ تشیع در ایران، تهران، نشر علم، ۱۳۸۷ش، ۷۰۲-۷۰۵.</ref>

	== تألیف کتاب ~~جهت حفظ~~ و اشاعهٔ فرهنگ ~~مذهبی~~ شیعه ==		== تألیف کتاب و اشاعهٔ فرهنگ شیعه ==
	یکی از زمینه‌هایی که نقش علامه را در گسترش فرهنگ تشیع برجسته می‌کند اهتمام او به تألیف کتاب‌ها و رسالات مختلف علمی و مذهبی است.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ۷۰۲.</ref> او از ~~همان~~ ابتدای جوانی به تألیف کتب و رسالات علمی مشغول شد و در تمام تألیفاتش به مذهب شیعه امامی و اشاعهٔ آن توجه خاصی داشت.<ref>اشمتیکر، زابینه، اندیشه‌های کلامی علامه حلی، مشهد، به‌نشر (وابسته به آستان قدس رضوی)، ۱۳۷۸ش، ص۴۴.</ref> از علامهٔ حلی تألیفات زیادی به‌جا مانده که در تعداد آن اختلاف وجود دارد؛ برخی کتاب‌ها و رسالات علامهٔ حلی را از ۱۰۰ تا ۱۲۰ عنوان کتاب و رساله برشمرده‌اند.<ref>مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیة او اللقب یا كنی و القاب، تهران، کتابفروشی خیام، چاپ سوم۷ ۱۳۶۹ش، ج۴، ص۱۷۸؛ نیز: الامین، السیدمحسن، اعیان الشیعه، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۰۲.</ref>		یکی از زمینه‌هایی که نقش علامه را در گسترش فرهنگ تشیع برجسته می‌کند اهتمام او به تألیف کتاب‌ها و رسالات مختلف علمی و مذهبی است.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ۷۰۲.</ref> او از ابتدای جوانی به تألیف کتب و رسالات علمی مشغول شد و در تمام تألیفاتش به مذهب شیعه امامی و اشاعهٔ آن توجه خاصی داشت.<ref>اشمتیکر، زابینه، اندیشه‌های کلامی علامه حلی، مشهد، به‌نشر (وابسته به آستان قدس رضوی)، ۱۳۷۸ش، ص۴۴.</ref> از علامهٔ حلی تألیفات زیادی به‌جا مانده که در تعداد آن اختلاف وجود دارد؛ برخی کتاب‌ها و رسالات علامهٔ حلی را از ۱۰۰ تا ۱۲۰ عنوان کتاب و رساله برشمرده‌اند.<ref>مدرس تبریزی، محمدعلی، ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیة او اللقب یا كنی و القاب، تهران، کتابفروشی خیام، چاپ سوم۷ ۱۳۶۹ش، ج۴، ص۱۷۸؛ نیز: الامین، السیدمحسن، اعیان الشیعه، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۰۲.</ref>

	علاوه بر کتاب‌های فقهی علامهٔ حلی، که همگی بر اساس [[فقه جعفری]] و در جهت تنقیح و ترویج آن نوشته شده‌اند، او تعداد قابل توجهی کتاب و رساله در دانش کلام دارد که برخی از آنها از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌روند. از جملهٔ این آثار می‌توان به مورد زیر اشاره کرد:		علاوه بر کتاب‌های فقهی علامهٔ حلی، که همگی بر اساس [[فقه جعفری]] و در جهت تنقیح و ترویج آن نوشته شده‌اند، او تعداد قابل توجهی کتاب و رساله در دانش کلام دارد که برخی از آنها از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌روند. از جملهٔ این آثار می‌توان به مورد زیر اشاره کرد:

Rezapour: /* جستارهای وابسته */

2023-02-28T06:41:05Z

جستارهای وابسته

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۱۱
خط ۶۵:		خط ۶۵:
	== جستارهای وابسته ==		== جستارهای وابسته ==

	* [[~~علمایی~~ که در گسترش تشیع نقش داشته‌اند]]		* [[عالمانی که در گسترش تشیع نقش داشته‌اند]]

	== منابع ==		== منابع ==

Rezapour در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۳۴

2023-02-28T06:34:53Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۴
خط ۶:		خط ۶:
	{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}		{{درگاه\|حوزه و روحانیت}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''نقش علامهٔ حلی در گسترش تشیع''' ~~قابل توجه و~~ تأثیرگذار و شامل فعالیت‌هایی چون تألیف کتاب برای حفظ و اشاعهٔ فرهنگ مذهبی شیعه، تربیت شاگردان، تأسیس مدارس و ~~تفوق~~ در مناظرات با دانشمندان مذاهب دیگر اسلامی بود.		'''نقش علامهٔ حلی در گسترش تشیع''' تأثیرگذار و شامل فعالیت‌هایی چون تألیف کتاب برای حفظ و اشاعهٔ فرهنگ مذهبی شیعه، تربیت شاگردان، تأسیس مدارس و پیروزی در مناظرات با دانشمندان مذاهب دیگر اسلامی بود.

	[[علامهٔ حلی~~]] طی تألیفات پر تعداد خود~~ به تشیع ~~و اشاعه آن پرداخته است~~. او در ~~کتاب‌های کلامی خود در پی اثبات حقانیت شیعه در اصول اعتقادی~~ و ~~تضعیف مبانی اعتقادی~~ دیگر مذاهب اسلامی ~~است~~. ~~کتاب‌های کلامی علامهٔ حلی، مانند~~ [[~~کشف المراد~~]]~~، باب حادی عشر و نهایة المرام، از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه~~ به‌شمار می‌رود.		علامهٔ حلی در گرایش یکی از ایلخانان مغول به تشیع نقش پررنگی داشت. علت اساسی این گرایش تفوق علامهٔ حلی در مناظرات علمی و مذهبی بر عالمان دیگر مذاهب اسلامی بود. برتری علامه از نظر علمی موجب تشیع ایلخان مغول الجایتو شد. امری که از عوامل عمدهٔ ترویج [[تشیع در ایران]] توسط الجایتو در آن دوره به‌شمار می‌رود.

	~~یکی~~ دیگر ~~از زمینه‌های فعالیت ترویجی علامهٔ حلی، تربیت شاگرد بوده~~ است. علامهٔ حلی شاگردان بسیاری داشته که برخی از آنها از عالمان تأثیرگذار دوران خود بوده‌اند: از جملهٔ این شاگردان می‌توان به [[~~فخر المحققین~~]] و ~~قطب‌الدین رازی اشاره کرد~~.		[[علامهٔ حلی]] در تألیفات پر تعداد خود به تشیع و اشاعه آن پرداخته است. او در کتاب‌های کلامی خود در پی اثبات حقانیت شیعه در اصول اعتقادی و تضعیف مبانی اعتقادی دیگر مذاهب اسلامی است. کتاب‌های کلامی علامهٔ حلی، مانند [[کشف المراد]]، باب حادی عشر و نهایة المرام، از مهم‌ترین کتاب‌های کلامی شیعه به‌شمار می‌رود.

	~~علامهٔ حلی در گرایش~~ یکی از ~~ایلخانان مغول به تشیع نقش پررنگی داشت~~. ~~علت اساسی این گرایش تفوق~~ علامهٔ حلی ~~در مناظرات علمی و مذهبی بر~~ عالمان ~~دیگر مذاهب اسلامی بود. برتری علامه~~ از ~~نظر علمی موجب تشیع ایلخان مغول الجایتو شد. امری که از عوامل عمدهٔ ترویج~~ [[~~تشیع در ایران~~]] ~~توسط الجایتو در آن دوره به‌شمار می‌رود~~.		یکی دیگر از زمینه‌های فعالیت ترویجی علامهٔ حلی، تربیت شاگرد بوده است. علامهٔ حلی شاگردان بسیاری داشته که برخی از آنها از عالمان تأثیرگذار دوران خود بوده‌اند: از جملهٔ این شاگردان [[فخر المحققین]] و قطب‌الدین رازی بوده‌اند.

	== زندگی‌نامه ==		== زندگی‌نامه ==

Rezapour: /* مناظرات علامه حلی با دانشمندان اهل‌سنت */

2023-02-28T06:32:42Z

مناظرات علامه حلی با دانشمندان اهل‌سنت

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۰۲
خط ۶۲:		خط ۶۲:

	از نمونه‌های ترویج مذهب تشیع توسط الجایتو تحت تأثیر علامهٔ حلی، فرمان او برای یادکرد از ائمهٔ شیعه(ع) در مساجد و مشاهد است.<ref>الموسوی الخوانساری، روضات الجنات، بیروت، ج۲، ص۲۷۸.</ref> نیز ایلخان فرمان علنی‌شدن و رسمیت‌یافتن مذهب تشیع را صادر کرد. همچنین، دستور داد تا جملهٔ حی علی خیر العمل در اذان‌ها گفته شود و سکه‌هایی با نقش نام [[ائمهٔ اطهار(ع)]] ضرب شود.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۰۱.</ref> فعالیت‌های علامهٔ حلی برای ترویج تشیع موجب ایجاد انگیزه در سایر علمای شیعه شد؛ به همین جهت، کتاب‌هایی در اثبات حقانیت تشیع و رد شبهات مذاهب دیگر بر تشیع به‌نگارش درآمد.<ref>دوانی، مفاخر اسلام، ج۴، ص۲۷۶؛ نیز: جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۲۵.</ref>		از نمونه‌های ترویج مذهب تشیع توسط الجایتو تحت تأثیر علامهٔ حلی، فرمان او برای یادکرد از ائمهٔ شیعه(ع) در مساجد و مشاهد است.<ref>الموسوی الخوانساری، روضات الجنات، بیروت، ج۲، ص۲۷۸.</ref> نیز ایلخان فرمان علنی‌شدن و رسمیت‌یافتن مذهب تشیع را صادر کرد. همچنین، دستور داد تا جملهٔ حی علی خیر العمل در اذان‌ها گفته شود و سکه‌هایی با نقش نام [[ائمهٔ اطهار(ع)]] ضرب شود.<ref>جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۰۱.</ref> فعالیت‌های علامهٔ حلی برای ترویج تشیع موجب ایجاد انگیزه در سایر علمای شیعه شد؛ به همین جهت، کتاب‌هایی در اثبات حقانیت تشیع و رد شبهات مذاهب دیگر بر تشیع به‌نگارش درآمد.<ref>دوانی، مفاخر اسلام، ج۴، ص۲۷۶؛ نیز: جعفریان، تاریخ تشیع در ایران، ص۷۲۵.</ref>

			== جستارهای وابسته ==

			* [[علمایی که در گسترش تشیع نقش داشته‌اند]]

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}} {{شاخه		{{پانویس\|۲}} {{شاخه

Shamloo در ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۵:۳۰

2023-02-28T05:30:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۰۰
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=Shamloo}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
خط ۷۰:		خط ۷۰:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ب
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}