نشانه‌های شیعه از نظر امام حسن عسکری(ع) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۱۳

2026-04-29T07:13:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	==تفاوت شیعه و دوستدار==		==تفاوت شیعه و دوستدار==
	برخی پژوهشگران، شیعه اثنا عشری را کسی تعریف کرده‌اند که از نظر فکری و دینی، به امامت دوازده امام معصوم(ع) پس از پیامبر اکرم(ص) اعتقاد داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> این اصطلاح در میان شیعیان شامل «محبان» یا دوستداران عام اهل بیت(ع) نمی‌شود. برخی نیز معتقدند تفاوت میان «شیعه» و «دوست‌دار» در روایتی از امام حسن عسکری(ع) به‌روشنی تبیین شده است<ref~~>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.<~~/~~ref~~> که از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شد؟ امام فرمود: {{متن عربی\|شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>		برخی پژوهشگران، شیعه اثنا عشری را کسی تعریف کرده‌اند که از نظر فکری و دینی، به امامت دوازده امام معصوم(ع) پس از پیامبر اکرم(ص) اعتقاد داشته باشد.<ref name=":0">جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> این اصطلاح در میان شیعیان شامل «محبان» یا دوستداران عام اهل بیت(ع) نمی‌شود. برخی نیز معتقدند تفاوت میان «شیعه» و «دوست‌دار» در روایتی از امام حسن عسکری(ع) به‌روشنی تبیین شده است<ref name=":0" /> که از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شد؟ امام فرمود: {{متن عربی\|شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>

	گفته شده که در روایات شیعی، اصطلاح «مؤمن» و «مسلمان» گاهی اشاره به شیعه و مسلمان غیرشیعه به کار رفته است.<ref~~>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.<~~/~~ref~~> بنیان این تمایز به دوره پس از شکل‌گیری فرقه‌های انحرافی در اسلام بازمی‌گردد. هر یک از این گروه‌ها در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط یا تفریط شمرده می‌شدند. در این میان، امامان شیعه(ع) اسلام را همان شهادتین می‌دانستند، ولی برای ایجاد مرز میان شیعه و غیرشیعه، عنوان «مؤمن» را ویژه شیعیان به کار می‌بردند و دیگر مسلمانان را تنها «مسلمان» می‌خواندند.<ref~~>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.<~~/~~ref~~> برخی پژوهشگران معتقدند این تفکیک در تعدادی از روایات با مثالی از ورود به مسجدالحرام و کعبه توضیح داده شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن، وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>		گفته شده که در روایات شیعی، اصطلاح «مؤمن» و «مسلمان» گاهی اشاره به شیعه و مسلمان غیرشیعه به کار رفته است.<ref name=":0" /> بنیان این تمایز به دوره پس از شکل‌گیری فرقه‌های انحرافی در اسلام بازمی‌گردد. هر یک از این گروه‌ها در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط یا تفریط شمرده می‌شدند. در این میان، امامان شیعه(ع) اسلام را همان شهادتین می‌دانستند، ولی برای ایجاد مرز میان شیعه و غیرشیعه، عنوان «مؤمن» را ویژه شیعیان به کار می‌بردند و دیگر مسلمانان را تنها «مسلمان» می‌خواندند.<ref name=":0" /> برخی پژوهشگران معتقدند این تفکیک در تعدادی از روایات با مثالی از ورود به مسجدالحرام و کعبه توضیح داده شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن، وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>

	==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==		==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==
	در روایت مشهور دیگری از [[امام حسن عسکری(ع)]]، پنج نشانه برای شیعه شمرده شده است: {{متن عربی\|عَلاماتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلاةُ الْخَمْسينَ وَزِيارَةُ الأَرْبَعينَ وَالتَّخَتُّمُ فِى الْيَمينِ وَ تَعْفيرُ الْجَبينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ\|ترجمه=مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه ركعت (مجموع واجبات و مستحبات)، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، در سجده پيشانى بر خاك نهادن و بسم الله الرحمن الرحيم را (در نماز) بلند گفتن}}.<ref>طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دار الكتب الاسلاميه‏، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۵۲.</ref> این روایت در برخی از منابع معتبر روایی شیعه نقل شده است: از جمله در [[اعتبار کتاب تهذیب الاحکام شیخ طوسی\|تهذیب الاحکام]]<ref~~>طوسی، تهذیب الاحکام، ج۶، ص۵۲.<~~/~~ref~~> [[شیخ طوسی]]، کتاب المزار<ref>مفید، محمد بن محمد، كتاب المزار (مناسک المزار)، تحقیق محمدباقر ابطحی، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، ۱۴۱۳ق، ص۵۳.</ref> [[شیخ مفید]] و روضة الواعظین<ref>فتال نیشابوری، محمد بن احمد،‌ روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، قم، انتشارات رضی، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۹۵.‏</ref> فتال نیشابوری.		در روایت مشهور دیگری از [[امام حسن عسکری(ع)]]، پنج نشانه برای شیعه شمرده شده است: {{متن عربی\|عَلاماتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلاةُ الْخَمْسينَ وَزِيارَةُ الأَرْبَعينَ وَالتَّخَتُّمُ فِى الْيَمينِ وَ تَعْفيرُ الْجَبينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ\|ترجمه=مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه ركعت (مجموع واجبات و مستحبات)، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، در سجده پيشانى بر خاك نهادن و بسم الله الرحمن الرحيم را (در نماز) بلند گفتن}}.<ref name=":1">طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دار الكتب الاسلاميه‏، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۵۲.</ref> این روایت در برخی از منابع معتبر روایی شیعه نقل شده است: از جمله در [[اعتبار کتاب تهذیب الاحکام شیخ طوسی\|تهذیب الاحکام]]<ref name=":1" /> [[شیخ طوسی]]، کتاب المزار<ref>مفید، محمد بن محمد، كتاب المزار (مناسک المزار)، تحقیق محمدباقر ابطحی، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، ۱۴۱۳ق، ص۵۳.</ref> [[شیخ مفید]] و روضة الواعظین<ref>فتال نیشابوری، محمد بن احمد،‌ روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، قم، انتشارات رضی، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۹۵.‏</ref> فتال نیشابوری.

	این روایت از امام حسن عسکری(ع) در برشمردن نشانه‌های عملی شیعه روایتی جالب توجه و شاخص برشمرده شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref> امام(ع) اولین نشانه عملی شیعه‌بودن یک فرد را نمازهای پنجاه‌گانه دانسته که همان پنجاه و یک نماز واجب و مستحب تشریع‌شده برای یک شبانه‌روز دانسته شده است. دوم، [[اربعین حسینی\|زیارت اربعین]] که همین روایت را موجب شیوع زیارت اربعین [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در شیعه قلمداد کرده‌اند. سوم، قرار دادن انگشتر در دست راست که علامتی ظاهری قلمداد شده که اساس آن برای دور بودن انگشتر در وقت طهارت از آلودگی و حفظ بهداشت دانسته شده است. چهارم، پیشانی بر خاک گذاشتن یعنی سجده بر خاک کردن. پنجم، بلند خواندن آیه «بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ» در نمازهای یومیه.<ref~~>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.<~~/~~ref~~>		این روایت از امام حسن عسکری(ع) در برشمردن نشانه‌های عملی شیعه روایتی جالب توجه و شاخص برشمرده شده است.<ref name=":2">جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref> امام(ع) اولین نشانه عملی شیعه‌بودن یک فرد را نمازهای پنجاه‌گانه دانسته که همان پنجاه و یک نماز واجب و مستحب تشریع‌شده برای یک شبانه‌روز دانسته شده است. دوم، [[اربعین حسینی\|زیارت اربعین]] که همین روایت را موجب شیوع زیارت اربعین [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در شیعه قلمداد کرده‌اند. سوم، قرار دادن انگشتر در دست راست که علامتی ظاهری قلمداد شده که اساس آن برای دور بودن انگشتر در وقت طهارت از آلودگی و حفظ بهداشت دانسته شده است. چهارم، پیشانی بر خاک گذاشتن یعنی سجده بر خاک کردن. پنجم، بلند خواندن آیه «بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ» در نمازهای یومیه.<ref name=":2" />

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: /* تفاوت شیعه و دوستدار */

2026-04-29T07:08:32Z

تفاوت شیعه و دوستدار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۸
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	برخی پژوهشگران، شیعه اثنا عشری را کسی تعریف کرده‌اند که از نظر فکری و دینی، به امامت دوازده امام معصوم(ع) پس از پیامبر اکرم(ص) اعتقاد داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> این اصطلاح در میان شیعیان شامل «محبان» یا دوستداران عام اهل بیت(ع) نمی‌شود. برخی نیز معتقدند تفاوت میان «شیعه» و «دوست‌دار» در روایتی از امام حسن عسکری(ع) به‌روشنی تبیین شده است<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> که از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شد؟ امام فرمود: {{متن عربی\|شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>		برخی پژوهشگران، شیعه اثنا عشری را کسی تعریف کرده‌اند که از نظر فکری و دینی، به امامت دوازده امام معصوم(ع) پس از پیامبر اکرم(ص) اعتقاد داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> این اصطلاح در میان شیعیان شامل «محبان» یا دوستداران عام اهل بیت(ع) نمی‌شود. برخی نیز معتقدند تفاوت میان «شیعه» و «دوست‌دار» در روایتی از امام حسن عسکری(ع) به‌روشنی تبیین شده است<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> که از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شد؟ امام فرمود: {{متن عربی\|شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>

	گفته شده که در روایات شیعی، اصطلاح «مؤمن» و «مسلمان» گاهی اشاره به شیعه و مسلمان غیرشیعه به کار رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> بنیان این تمایز به دوره پس از شکل‌گیری فرقه‌های انحرافی در اسلام بازمی‌گردد. هر یک از این گروه‌ها در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط یا تفریط شمرده می‌شدند. در این میان، امامان شیعه(ع) اسلام را همان شهادتین می‌دانستند، ولی برای ایجاد مرز میان شیعه و غیرشیعه، عنوان «مؤمن» را ویژه شیعیان به کار می‌بردند و دیگر مسلمانان را تنها «مسلمان» می‌خواندند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی پژوهشگران معتقدند این تفکیک در تعدادی از روایات با مثالی از ورود به مسجدالحرام و کعبه توضیح داده شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>		گفته شده که در روایات شیعی، اصطلاح «مؤمن» و «مسلمان» گاهی اشاره به شیعه و مسلمان غیرشیعه به کار رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> بنیان این تمایز به دوره پس از شکل‌گیری فرقه‌های انحرافی در اسلام بازمی‌گردد. هر یک از این گروه‌ها در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط یا تفریط شمرده می‌شدند. در این میان، امامان شیعه(ع) اسلام را همان شهادتین می‌دانستند، ولی برای ایجاد مرز میان شیعه و غیرشیعه، عنوان «مؤمن» را ویژه شیعیان به کار می‌بردند و دیگر مسلمانان را تنها «مسلمان» می‌خواندند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی پژوهشگران معتقدند این تفکیک در تعدادی از روایات با مثالی از ورود به مسجدالحرام و کعبه توضیح داده شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن، وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>

	==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==		==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==

Fabbasi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۰۶

2026-04-29T07:06:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۳۶
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	برخی پژوهشگران، شیعه اثنا عشری را کسی تعریف کرده‌اند که از نظر فکری و دینی، به امامت دوازده امام معصوم(ع) پس از پیامبر اکرم(ص) اعتقاد داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> این اصطلاح در میان شیعیان شامل «محبان» یا دوستداران عام اهل بیت(ع) نمی‌شود. برخی نیز معتقدند تفاوت میان «شیعه» و «دوست‌دار» در روایتی از امام حسن عسکری(ع) به‌روشنی تبیین شده است<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> که از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شد؟ امام فرمود: {{متن عربی\|شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>		برخی پژوهشگران، شیعه اثنا عشری را کسی تعریف کرده‌اند که از نظر فکری و دینی، به امامت دوازده امام معصوم(ع) پس از پیامبر اکرم(ص) اعتقاد داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> این اصطلاح در میان شیعیان شامل «محبان» یا دوستداران عام اهل بیت(ع) نمی‌شود. برخی نیز معتقدند تفاوت میان «شیعه» و «دوست‌دار» در روایتی از امام حسن عسکری(ع) به‌روشنی تبیین شده است<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> که از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شد؟ امام فرمود: {{متن عربی\|شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>

	گفته شده که اصطلاح ~~مؤمن~~ و ~~مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای~~ شیعه و مسلمان ~~غیر شیعه به‌کار می‌رفته~~ است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> ~~اساس~~ این ~~تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که~~ پس از ~~پیداشدن فرقه مرجئه و~~ در ~~برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام~~ در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط ~~خوانده شده‌اند،~~ امامان شیعه(ع) اسلام را ~~عبارت از~~ همان شهادتین ~~می‌دانستند. اما، آنان~~ برای ایجاد ~~تمایز~~ میان شیعه و ~~غیرشیعه از~~ عنوان ~~مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند~~ و ~~سایرین~~ را ~~فقط مسلمان می‌دانستند~~.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی ~~محققان~~ معتقدند که این ~~ایجاد تمایز~~ در ~~برخی~~ روایات با ~~تشبیه به~~ ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه ~~تبیین~~ شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>		گفته شده که در روایات شیعی، اصطلاح «مؤمن» و «مسلمان» گاهی اشاره به شیعه و مسلمان غیرشیعه به کار رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> بنیان این تمایز به دوره پس از شکل‌گیری فرقه‌های انحرافی در اسلام بازمی‌گردد. هر یک از این گروه‌ها در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط یا تفریط شمرده می‌شدند. در این میان، امامان شیعه(ع) اسلام را همان شهادتین می‌دانستند، ولی برای ایجاد مرز میان شیعه و غیرشیعه، عنوان «مؤمن» را ویژه شیعیان به کار می‌بردند و دیگر مسلمانان را تنها «مسلمان» می‌خواندند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی پژوهشگران معتقدند این تفکیک در تعدادی از روایات با مثالی از ورود به مسجدالحرام و کعبه توضیح داده شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>

	==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==		==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==

Fabbasi در ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۸

2026-04-29T06:58:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۲۸
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}'''نشانه‌های شیعه از نظر امام حسن عسکری(ع)''' با ایجاد تفاوت میان [[شیعه]] و دوستدار اهل‌بیت(ع) و ارائه برخی ویژگی‌های عملی برای شیعه ترسیم شده است.		{{پاسخ}}'''نشانه‌های شیعه از نظر امام حسن عسکری(ع)''' با ایجاد تفاوت میان [[شیعه]] و دوستدار اهل‌بیت(ع) و ارائه برخی ویژگی‌های عملی برای شیعه ترسیم شده است.

	~~شیعه در روایتی از~~ [[امام حسن عسکری(ع)]]، کسی معرفی ~~شده~~ که از دستورات ائمه(ع) پیروی کند~~. در روایت دیگری از آن امام(ع)، پنج نشانه~~ عملی ~~برای شیعه شمرده شده است~~: ۱. خواندن پنجاه رکعت نماز در شبانه‌روز. ۲. زیارت اربعین امام حسین(ع). ۳. انگشتر به دست راست کردن. ۴. ~~ظاهر شدن اثر سجده~~ بر ~~پیشانی~~. ۵. بلند خواندن «بسم الله الرحمن الرحیم» در [[نمازهای یومیه\|نمازهای روزانه]].		[[امام حسن عسکری(ع)]]، شیعه را کسی معرفی کرده که از دستورات ائمه(ع) پیروی کند و نشانه‌های عملی داشته باشد؛ مانند: ۱. خواندن پنجاه رکعت نماز در شبانه‌روز. ۲. زیارت اربعین امام حسین(ع). ۳. انگشتر به دست راست کردن. ۴. پیشانی بر خاک ساییدن. ۵. بلند خواندن «بسم الله الرحمن الرحیم» در [[نمازهای یومیه\|نمازهای روزانه]].

	روایات نشانه‌های شیعه از امام حسن عسکری(ع) در کتاب‌های الخرائج و الجرائح قطب الدین راوندی، تهذیب الاحکام شیخ طوسی، المزار شیخ مفید و... آمده است.		روایات نشانه‌های شیعه از امام حسن عسکری(ع) در کتاب‌های الخرائج و الجرائح قطب الدین راوندی، تهذیب الاحکام شیخ طوسی، المزار شیخ مفید و... آمده است.

	==تفاوت شیعه و دوستدار==		==تفاوت شیعه و دوستدار==
	برخی ~~محققان، [[~~شیعه ~~امامیه]]~~ را کسی ~~معرفی~~ کرده‌اند که ~~رابطه~~ فکری و ~~دینی در حد اعتقاد~~ به امامت ~~ائمه دوازدگانه~~(ع) پس از ~~رحلت رسول خدا~~(ص) داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> ~~گفته شده که~~ این اصطلاح ~~نزد شیعه~~ شامل ~~محبان، که تنها دوستدار اهل‌بیت~~(ع) ~~به‌معنای عام آن بودند،~~ نمی‌شود. برخی معتقدند که تفاوت میان ~~شیعه~~ و ~~دوست‌دار~~ در روایتی از امام حسن عسکری(ع) ~~روشن~~ شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref>		برخی پژوهشگران، شیعه اثنا عشری را کسی تعریف کرده‌اند که از نظر فکری و دینی، به امامت دوازده امام معصوم(ع) پس از پیامبر اکرم(ص) اعتقاد داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> این اصطلاح در میان شیعیان شامل «محبان» یا دوستداران عام اهل بیت(ع) نمی‌شود. برخی نیز معتقدند تفاوت میان «شیعه» و «دوست‌دار» در روایتی از امام حسن عسکری(ع) به‌روشنی تبیین شده است<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> که از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شد؟ امام فرمود: {{متن عربی\|شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>

	~~گفته شده~~ که ~~در این روایت~~ از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال ~~شده است~~: {{متن عربی\|~~مَا الْفَرْقُ بَيْنَ الشِّيعَةِ وَ الْمُحِبِّينَ فَقَالَ~~ شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=~~چه فرقی است میان شیعه شما و محبان‌تان؟ امام(ع) گفت:~~ شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>

	گفته شده که اصطلاح مؤمن و مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای شیعه و مسلمان غیر شیعه به‌کار می‌رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> اساس این تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که پس از پیداشدن فرقه مرجئه و در برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط خوانده شده‌اند، امامان شیعه(ع) اسلام را عبارت از همان شهادتین می‌دانستند. اما، آنان برای ایجاد تمایز میان شیعه و غیرشیعه از عنوان مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند و سایرین را فقط مسلمان می‌دانستند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی محققان معتقدند که این ایجاد تمایز در برخی روایات با تشبیه به ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه تبیین شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>		گفته شده که اصطلاح مؤمن و مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای شیعه و مسلمان غیر شیعه به‌کار می‌رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> اساس این تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که پس از پیداشدن فرقه مرجئه و در برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط خوانده شده‌اند، امامان شیعه(ع) اسلام را عبارت از همان شهادتین می‌دانستند. اما، آنان برای ایجاد تمایز میان شیعه و غیرشیعه از عنوان مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند و سایرین را فقط مسلمان می‌دانستند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی محققان معتقدند که این ایجاد تمایز در برخی روایات با تشبیه به ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه تبیین شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>
خط ۱۹:		خط ۱۷:
	در روایت مشهور دیگری از [[امام حسن عسکری(ع)]]، پنج نشانه برای شیعه شمرده شده است: {{متن عربی\|عَلاماتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلاةُ الْخَمْسينَ وَزِيارَةُ الأَرْبَعينَ وَالتَّخَتُّمُ فِى الْيَمينِ وَ تَعْفيرُ الْجَبينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ\|ترجمه=مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه ركعت (مجموع واجبات و مستحبات)، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، در سجده پيشانى بر خاك نهادن و بسم الله الرحمن الرحيم را (در نماز) بلند گفتن}}.<ref>طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دار الكتب الاسلاميه‏، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۵۲.</ref> این روایت در برخی از منابع معتبر روایی شیعه نقل شده است: از جمله در [[اعتبار کتاب تهذیب الاحکام شیخ طوسی\|تهذیب الاحکام]]<ref>طوسی، تهذیب الاحکام، ج۶، ص۵۲.</ref> [[شیخ طوسی]]، کتاب المزار<ref>مفید، محمد بن محمد، كتاب المزار (مناسک المزار)، تحقیق محمدباقر ابطحی، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، ۱۴۱۳ق، ص۵۳.</ref> [[شیخ مفید]] و روضة الواعظین<ref>فتال نیشابوری، محمد بن احمد،‌ روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، قم، انتشارات رضی، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۹۵.‏</ref> فتال نیشابوری.		در روایت مشهور دیگری از [[امام حسن عسکری(ع)]]، پنج نشانه برای شیعه شمرده شده است: {{متن عربی\|عَلاماتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلاةُ الْخَمْسينَ وَزِيارَةُ الأَرْبَعينَ وَالتَّخَتُّمُ فِى الْيَمينِ وَ تَعْفيرُ الْجَبينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ\|ترجمه=مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه ركعت (مجموع واجبات و مستحبات)، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، در سجده پيشانى بر خاك نهادن و بسم الله الرحمن الرحيم را (در نماز) بلند گفتن}}.<ref>طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دار الكتب الاسلاميه‏، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۵۲.</ref> این روایت در برخی از منابع معتبر روایی شیعه نقل شده است: از جمله در [[اعتبار کتاب تهذیب الاحکام شیخ طوسی\|تهذیب الاحکام]]<ref>طوسی، تهذیب الاحکام، ج۶، ص۵۲.</ref> [[شیخ طوسی]]، کتاب المزار<ref>مفید، محمد بن محمد، كتاب المزار (مناسک المزار)، تحقیق محمدباقر ابطحی، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، ۱۴۱۳ق، ص۵۳.</ref> [[شیخ مفید]] و روضة الواعظین<ref>فتال نیشابوری، محمد بن احمد،‌ روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، قم، انتشارات رضی، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۹۵.‏</ref> فتال نیشابوری.

	این روایت از امام حسن عسکری(ع) در برشمردن نشانه‌های عملی شیعه روایتی جالب توجه و شاخص برشمرده شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref> امام(ع) اولین نشانه عملی شیعه‌بودن یک فرد را نمازهای پنجاه‌گانه دانسته که همان پنجاه و یک نماز واجب و مستحب تشریع‌شده برای یک شبانه‌روز دانسته شده است. دوم، [[اربعین حسینی\|زیارت اربعین]] که همین روایت را موجب شیوع زیارت اربعین [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در شیعه قلمداد کرده‌اند. سوم، قرار دادن انگشتر در دست راست که علامتی ظاهری قلمداد شده که اساس آن برای دور بودن انگشتر در وقت طهارت از آلودگی و حفظ بهداشت دانسته شده است. چهارم، ~~نماز فراوان خواندن که نشانه آن~~ بر ~~پیشانی ظاهر شود~~. پنجم، بلند خواندن آیه «بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ» در نمازهای یومیه.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref>		این روایت از امام حسن عسکری(ع) در برشمردن نشانه‌های عملی شیعه روایتی جالب توجه و شاخص برشمرده شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref> امام(ع) اولین نشانه عملی شیعه‌بودن یک فرد را نمازهای پنجاه‌گانه دانسته که همان پنجاه و یک نماز واجب و مستحب تشریع‌شده برای یک شبانه‌روز دانسته شده است. دوم، [[اربعین حسینی\|زیارت اربعین]] که همین روایت را موجب شیوع زیارت اربعین [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در شیعه قلمداد کرده‌اند. سوم، قرار دادن انگشتر در دست راست که علامتی ظاهری قلمداد شده که اساس آن برای دور بودن انگشتر در وقت طهارت از آلودگی و حفظ بهداشت دانسته شده است. چهارم، پیشانی بر خاک گذاشتن یعنی سجده بر خاک کردن. پنجم، بلند خواندن آیه «بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ» در نمازهای یومیه.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: تغییر شاخه بندی

2026-04-29T06:46:57Z

تغییر شاخه بندی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۹ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۶
خط ۲۴:		خط ۲۴:
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =~~تاریخ~~		\| شاخه اصلی = علوم و معارف حدیث
	\| شاخه فرعی۱ =~~تاریخ اسلام~~		\| شاخه فرعی۱ = اعتبار حدیث
	\| شاخه فرعی۲ =~~تاریخ و سیره معصومان~~		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}

Fabbasi در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۷:۳۵

2026-04-28T07:35:15Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۰۵
خط ۳:		خط ۳:
	در روایاتی از امام حسن عسکری(ع) نشانه‌های شیعه حقیقی گفته شده است. این روایات در چه منبعی آمده‌اند؟		در روایاتی از امام حسن عسکری(ع) نشانه‌های شیعه حقیقی گفته شده است. این روایات در چه منبعی آمده‌اند؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}'''نشانه‌های شیعه از نظر امام حسن عسکری(ع)''' با ایجاد تفاوت میان [[شیعه]] و دوستدار اهل‌بیت(ع) و ارائه برخی ویژگی‌های عملی برای شیعه ~~انجام~~ شده است.		{{پاسخ}}'''نشانه‌های شیعه از نظر امام حسن عسکری(ع)''' با ایجاد تفاوت میان [[شیعه]] و دوستدار اهل‌بیت(ع) و ارائه برخی ویژگی‌های عملی برای شیعه ترسیم شده است.

	~~به باور برخی محققان،~~ شیعه امامیه کسی است که به امامت دوازده امام(ع) معتقد باشد و این اصطلاح شامل محبان (صرفاً دوستداران عام اهل‌بیت) نمی‌شود. در روایتی از [[امام حسن عسکری(ع)]]، ~~شیعه~~ کسی معرفی شده که از ~~سنت و~~ دستورات ائمه(ع) پیروی کند.		شیعه در روایتی از [[امام حسن عسکری(ع)]]، کسی معرفی شده که از دستورات ائمه(ع) پیروی کند. در روایت دیگری از آن امام(ع)، پنج نشانه عملی برای شیعه شمرده شده است: ۱. خواندن پنجاه رکعت نماز در شبانه‌روز. ۲. زیارت اربعین امام حسین(ع). ۳. انگشتر به دست راست کردن. ۴. ظاهر شدن اثر سجده بر پیشانی. ۵. بلند خواندن «بسم الله الرحمن الرحیم» در [[نمازهای یومیه\|نمازهای روزانه]].

	~~در روایت مشهور دیگری~~ از امام حسن عسکری(ع)~~، پنج نشانه عملی برای شیعه شمرده شده:~~		روایات نشانه‌های شیعه از امام حسن عسکری(ع) در کتاب‌های الخرائج و الجرائح قطب الدین راوندی، تهذیب الاحکام شیخ طوسی، المزار شیخ مفید و... آمده است.

	~~۱. خواندن پنجاه رکعت نماز (واجب~~ و ~~مستحب) در شبانه‌روز~~.

	۲. ~~زیارت اربعین امام حسین(ع)~~.

	~~۳. انگشتر به دست راست کردن.~~

	~~۴. ظاهر شدن اثر سجده بر پیشانی.~~

	~~۵. بلند خواندن «بسم الله الرحمن الرحیم» در [[نمازهای یومیه\|نمازهای روزانه]]~~.

	==تفاوت شیعه و دوستدار==		==تفاوت شیعه و دوستدار==
	~~از نظر~~ برخی محققان، [[شیعه امامیه]] کسی ~~است~~ که رابطه فکری و دینی در حد اعتقاد به امامت ائمه دوازدگانه(ع) پس از رحلت رسول خدا(ص) داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> گفته شده که این اصطلاح نزد شیعه شامل محبان، که تنها دوستدار اهل‌بیت(ع) به‌معنای عام آن بودند، نمی‌شود. برخی معتقدند که تفاوت میان شیعه و دوست‌دار در روایتی از امام حسن عسکری(ع) روشن شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> این روایت در کتاب الخرائج و الجرائح<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref> قطب‌الدین راوندی و [[اعتبار کتاب بحارالانوار\|بحار الانوار]]<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الأنوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، دار الاحیاء التراث، ۱۴۰۳ق، ج۶۵، ص۱۶۲.</ref> [[جایگاه علامه مجلسی\|علامه مجلسی]] آمده است.		برخی محققان، [[شیعه امامیه]] را کسی معرفی کرده‌اند که رابطه فکری و دینی در حد اعتقاد به امامت ائمه دوازدگانه(ع) پس از رحلت رسول خدا(ص) داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> گفته شده که این اصطلاح نزد شیعه شامل محبان، که تنها دوستدار اهل‌بیت(ع) به‌معنای عام آن بودند، نمی‌شود. برخی معتقدند که تفاوت میان شیعه و دوست‌دار در روایتی از امام حسن عسکری(ع) روشن شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref>

	گفته شده که در این روایت از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شده است: {{متن عربی\|مَا الْفَرْقُ بَيْنَ الشِّيعَةِ وَ الْمُحِبِّينَ فَقَالَ شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=چه فرقی است میان شیعه شما و محبان‌تان؟ امام(ع) گفت: شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>		گفته شده که در این روایت از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شده است: {{متن عربی\|مَا الْفَرْقُ بَيْنَ الشِّيعَةِ وَ الْمُحِبِّينَ فَقَالَ شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=چه فرقی است میان شیعه شما و محبان‌تان؟ امام(ع) گفت: شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>

	گفته شده که اصطلاح مؤمن و مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای شیعه و مسلمان غیر شیعه به‌کار می‌رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> اساس این تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که پس از پیداشدن فرقه مرجئه و در برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط خوانده شده‌اند، امامان شیعه(ع) اسلام را عبارت از همان شهادتین می‌دانستند. اما، آنان برای ایجاد تمایز میان شیعه و غیرشیعه از عنوان مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند و سایرین را فقط مسلمان می‌دانستند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی محققان معتقدند که این ایجاد تمایز در برخی روایات با تشبیه به ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه تبیین شده است: مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.<ref>~~جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸~~.</ref>		گفته شده که اصطلاح مؤمن و مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای شیعه و مسلمان غیر شیعه به‌کار می‌رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> اساس این تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که پس از پیداشدن فرقه مرجئه و در برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط خوانده شده‌اند، امامان شیعه(ع) اسلام را عبارت از همان شهادتین می‌دانستند. اما، آنان برای ایجاد تمایز میان شیعه و غیرشیعه از عنوان مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند و سایرین را فقط مسلمان می‌دانستند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی محققان معتقدند که این ایجاد تمایز در برخی روایات با تشبیه به ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه تبیین شده است: {{متن عربی\|ترجمه=مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۲، ص۲۸.</ref>

	==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==		==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==

Fabbasi در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۷

2026-04-28T06:37:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۷
خط ۲۲:		خط ۲۲:
	از نظر برخی محققان، [[شیعه امامیه]] کسی است که رابطه فکری و دینی در حد اعتقاد به امامت ائمه دوازدگانه(ع) پس از رحلت رسول خدا(ص) داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> گفته شده که این اصطلاح نزد شیعه شامل محبان، که تنها دوستدار اهل‌بیت(ع) به‌معنای عام آن بودند، نمی‌شود. برخی معتقدند که تفاوت میان شیعه و دوست‌دار در روایتی از امام حسن عسکری(ع) روشن شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> این روایت در کتاب الخرائج و الجرائح<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref> قطب‌الدین راوندی و [[اعتبار کتاب بحارالانوار\|بحار الانوار]]<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الأنوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، دار الاحیاء التراث، ۱۴۰۳ق، ج۶۵، ص۱۶۲.</ref> [[جایگاه علامه مجلسی\|علامه مجلسی]] آمده است.		از نظر برخی محققان، [[شیعه امامیه]] کسی است که رابطه فکری و دینی در حد اعتقاد به امامت ائمه دوازدگانه(ع) پس از رحلت رسول خدا(ص) داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> گفته شده که این اصطلاح نزد شیعه شامل محبان، که تنها دوستدار اهل‌بیت(ع) به‌معنای عام آن بودند، نمی‌شود. برخی معتقدند که تفاوت میان شیعه و دوست‌دار در روایتی از امام حسن عسکری(ع) روشن شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> این روایت در کتاب الخرائج و الجرائح<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref> قطب‌الدین راوندی و [[اعتبار کتاب بحارالانوار\|بحار الانوار]]<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الأنوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، دار الاحیاء التراث، ۱۴۰۳ق، ج۶۵، ص۱۶۲.</ref> [[جایگاه علامه مجلسی\|علامه مجلسی]] آمده است.

	گفته شده که در این روایت از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شده است: {{متن عربی\|مَا الْفَرْقُ بَيْنَ الشِّيعَةِ وَ الْمُحِبِّينَ فَقَالَ شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=چه فرقی است میان شیعه شما و ~~محبانتیان؟~~ امام(ع) گفت: شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>		گفته شده که در این روایت از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شده است: {{متن عربی\|مَا الْفَرْقُ بَيْنَ الشِّيعَةِ وَ الْمُحِبِّينَ فَقَالَ شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=چه فرقی است میان شیعه شما و محبان‌تان؟ امام(ع) گفت: شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند.}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>

	گفته شده که اصطلاح مؤمن و مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای شیعه و مسلمان غیر شیعه به‌کار می‌رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> اساس این تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که پس از پیداشدن فرقه مرجئه و در برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط خوانده شده‌اند، امامان شیعه(ع) اسلام را عبارت از همان شهادتین می‌دانستند. اما، آنان برای ایجاد تمایز میان شیعه و غیرشیعه از عنوان مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند و سایرین را فقط مسلمان می‌دانستند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی محققان معتقدند که این ایجاد تمایز در برخی روایات با تشبیه به ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه تبیین شده است: مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref>		گفته شده که اصطلاح مؤمن و مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای شیعه و مسلمان غیر شیعه به‌کار می‌رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> اساس این تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که پس از پیداشدن فرقه مرجئه و در برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط خوانده شده‌اند، امامان شیعه(ع) اسلام را عبارت از همان شهادتین می‌دانستند. اما، آنان برای ایجاد تمایز میان شیعه و غیرشیعه از عنوان مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند و سایرین را فقط مسلمان می‌دانستند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی محققان معتقدند که این ایجاد تمایز در برخی روایات با تشبیه به ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه تبیین شده است: مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref>

	==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==		==رفتارهایی به‌عنوان نشانه‌های تشیع==
	در روایت مشهور دیگری ~~که در منابع~~ از [[امام حسن عسکری(ع)]] ~~نقل شده، امام(ع)~~ پنج نشانه برای شیعه ~~ارائه کرده~~ است: {{متن عربی\|عَلاماتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلاةُ الْخَمْسينَ وَزِيارَةُ الأَرْبَعينَ وَالتَّخَتُّمُ فِى الْيَمينِ وَ تَعْفيرُ الْجَبينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ\|ترجمه=مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه ركعت (مجموع واجبات و مستحبات)، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، در سجده پيشانى بر خاك نهادن و بسم الله الرحمن الرحيم را (در نماز) بلند گفتن}}.<ref>طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دار الكتب الاسلاميه‏، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۵۲.</ref> این روایت در برخی از منابع معتبر روایی شیعه نقل شده است: از جمله در [[اعتبار کتاب تهذیب الاحکام شیخ طوسی\|تهذیب الاحکام]]<ref>طوسی، تهذیب الاحکام، ج۶، ص۵۲.</ref> [[شیخ طوسی]]، کتاب المزار<ref>مفید، محمد بن محمد، كتاب المزار (مناسک المزار)، تحقیق محمدباقر ابطحی، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، ۱۴۱۳ق، ص۵۳.</ref> [[شیخ مفید]] و روضة الواعظین<ref>فتال نیشابوری، محمد بن احمد،‌ روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، قم، انتشارات رضی، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۹۵.‏</ref> فتال نیشابوری.		در روایت مشهور دیگری از [[امام حسن عسکری(ع)]]، پنج نشانه برای شیعه شمرده شده است: {{متن عربی\|عَلاماتُ الْمُؤْمِنِ خَمْسٌ: صَلاةُ الْخَمْسينَ وَزِيارَةُ الأَرْبَعينَ وَالتَّخَتُّمُ فِى الْيَمينِ وَ تَعْفيرُ الْجَبينِ وَ الْجَهْرُ بِبِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ\|ترجمه=مؤمن پنج نشانه دارد: نماز پنجاه ركعت (مجموع واجبات و مستحبات)، زيارت اربعين، انگشتر در دست راست كردن، در سجده پيشانى بر خاك نهادن و بسم الله الرحمن الرحيم را (در نماز) بلند گفتن}}.<ref>طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الاحکام، تحقیق حسن موسوی خرسان، تهران، دار الكتب الاسلاميه‏، ۱۴۰۷ق، ج۶، ص۵۲.</ref> این روایت در برخی از منابع معتبر روایی شیعه نقل شده است: از جمله در [[اعتبار کتاب تهذیب الاحکام شیخ طوسی\|تهذیب الاحکام]]<ref>طوسی، تهذیب الاحکام، ج۶، ص۵۲.</ref> [[شیخ طوسی]]، کتاب المزار<ref>مفید، محمد بن محمد، كتاب المزار (مناسک المزار)، تحقیق محمدباقر ابطحی، قم، كنگره جهانى هزاره شيخ مفيد، ۱۴۱۳ق، ص۵۳.</ref> [[شیخ مفید]] و روضة الواعظین<ref>فتال نیشابوری، محمد بن احمد،‌ روضة الواعظين و بصيرة المتعظين، قم، انتشارات رضی، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۹۵.‏</ref> فتال نیشابوری.

	این روایت از امام حسن عسکری(ع) در برشمردن نشانه‌های عملی شیعه روایتی جالب توجه و شاخص برشمرده شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref> ~~گفته شده که~~ امام(ع) اولین نشانه عملی شیعه‌بودن یک فرد را نمازهای پنجاه‌گانه دانسته که همان پنجاه و یک نماز واجب و مستحب تشریع‌شده برای یک شبانه‌روز دانسته شده است. دوم، [[اربعین حسینی\|زیارت اربعین]] که همین روایت را موجب شیوع زیارت اربعین [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در شیعه قلمداد کرده‌اند. سوم، قرار دادن انگشتر در دست راست که علامتی ظاهری قلمداد شده که اساس آن برای دور بودن انگشتر در وقت طهارت از آلودگی و حفظ بهداشت دانسته شده است. چهارم، نماز فراوان خواندن که نشانه آن بر پیشانی ظاهر شود. پنجم، بلند خواندن آیه «بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ» در نمازهای یومیه.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref>		این روایت از امام حسن عسکری(ع) در برشمردن نشانه‌های عملی شیعه روایتی جالب توجه و شاخص برشمرده شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref> امام(ع) اولین نشانه عملی شیعه‌بودن یک فرد را نمازهای پنجاه‌گانه دانسته که همان پنجاه و یک نماز واجب و مستحب تشریع‌شده برای یک شبانه‌روز دانسته شده است. دوم، [[اربعین حسینی\|زیارت اربعین]] که همین روایت را موجب شیوع زیارت اربعین [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]] در شیعه قلمداد کرده‌اند. سوم، قرار دادن انگشتر در دست راست که علامتی ظاهری قلمداد شده که اساس آن برای دور بودن انگشتر در وقت طهارت از آلودگی و حفظ بهداشت دانسته شده است. چهارم، نماز فراوان خواندن که نشانه آن بر پیشانی ظاهر شود. پنجم، بلند خواندن آیه «بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ» در نمازهای یومیه.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref>

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi در ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۳۲

2026-04-28T06:32:30Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۲
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	۱. خواندن پنجاه رکعت نماز (واجب و مستحب) در شبانه‌روز.		۱. خواندن پنجاه رکعت نماز (واجب و مستحب) در شبانه‌روز.

	۲. ~~[[اربعین حسینی\|~~زیارت اربعین~~]] [[امام حسین علیه‌السلام\|~~امام حسین(ع)]].		۲. زیارت اربعین امام حسین(ع).

	۳. انگشتر به دست راست کردن.		۳. انگشتر به دست راست کردن.

Fabbasi: ویراش شناسه

2026-04-28T06:30:10Z

ویراش شناسه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۰۰
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}'''نشانه‌های شیعه از نظر امام حسن عسکری(ع)''' با ایجاد تفاوت میان [[شیعه]] و دوستدار اهل‌بیت(ع) و ارائه برخی ویژگی‌های عملی برای شیعه انجام شده است.		{{پاسخ}}'''نشانه‌های شیعه از نظر امام حسن عسکری(ع)''' با ایجاد تفاوت میان [[شیعه]] و دوستدار اهل‌بیت(ع) و ارائه برخی ویژگی‌های عملی برای شیعه انجام شده است.

	~~از نظر~~ برخی محققان، شیعه امامیه کسی است که ~~رابطه فکری و دینی در حد اعتقاد~~ به امامت ~~ائمه دوازدگانه~~(ع) ~~پس از رحلت رسول خدا(ص) داشته~~ باشد~~. گفته شده که~~ این اصطلاح ~~نزد شیعه~~ شامل ~~محبان، که تنها دوستدار~~ اهل‌بیت(ع) ~~به‌معنای عام آن بودند،~~ نمی‌شود. ~~برخی معتقدند که تفاوت میان شیعه و محب~~ در روایتی از [[امام حسن عسکری(ع)]] ~~دقیقاً روشن شده است. در این روایت، امام حسن عسکری(ع)~~ شیعه را کسی ~~دانسته~~ که از ~~سنت‌های~~ ائمه(ع) پیروی ~~کند و تمام اوامر و نواهی آنان را اطاعت~~ کند.		به باور برخی محققان، شیعه امامیه کسی است که به امامت دوازده امام(ع) معتقد باشد و این اصطلاح شامل محبان (صرفاً دوستداران عام اهل‌بیت) نمی‌شود. در روایتی از [[امام حسن عسکری(ع)]]، شیعه کسی معرفی شده که از سنت و دستورات ائمه(ع) پیروی کند.

	در روایت مشهور دیگری از امام حسن عسکری(ع)، پنج نشانه برای شیعه ~~ارائه~~ شده ~~است~~: ~~امام(ع) اولین نشانه عملی شیعه‌بودن یک فرد را نمازهای پنجاه‌گانه دانسته که همان~~ پنجاه ~~و یک~~ نماز واجب و مستحب ~~تشریع‌شده برای یک شبانه روز دانسته شده است~~. ~~دوم، زیارت اربعین که همین روایت را موجب شیوع~~ [[اربعین حسینی\|زیارت اربعین]] امام حسین(ع) ~~در شیعه قلمداد کرده‌اند~~. ~~سوم، قرار دادن~~ انگشتر در دست راست ~~که علامتی ظاهری قلمداد شده که اساس آن برای دور بودن انگشتر در وقت طهارت از آلودگی و حفظ بهداشت دانسته شده است~~. ~~چهارم، نماز فراوان خواندن که نشانه آن~~ بر پیشانی ~~ظاهر شود~~. ~~پنجم،~~ بلند خواندن ~~آیه «بِسْمِ ٱللَّٰهِ ٱلرَّحْمٰنِ ٱلرَّحِيمِ»~~ در [[~~نماز~~ یومیه\|نمازهای ~~یومیه~~]].		در روایت مشهور دیگری از امام حسن عسکری(ع)، پنج نشانه عملی برای شیعه شمرده شده:

			۱. خواندن پنجاه رکعت نماز (واجب و مستحب) در شبانه‌روز.

			۲. [[اربعین حسینی\|زیارت اربعین]] [[امام حسین علیه‌السلام\|امام حسین(ع)]].

			۳. انگشتر به دست راست کردن.

			۴. ظاهر شدن اثر سجده بر پیشانی.

			۵. بلند خواندن «بسم الله الرحمن الرحیم» در [[نمازهای یومیه\|نمازهای روزانه]].

	==تفاوت شیعه و دوستدار==		==تفاوت شیعه و دوستدار==
	از نظر برخی محققان، [[شیعه امامیه]] کسی است که رابطه فکری و دینی در حد اعتقاد به امامت ائمه دوازدگانه(ع) پس از رحلت رسول خدا(ص) داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> گفته شده که این اصطلاح نزد شیعه شامل محبان، که تنها دوستدار اهل‌بیت(ع) به‌معنای عام آن بودند، نمی‌شود. برخی معتقدند که تفاوت میان شیعه و ~~محب~~ در روایتی از امام حسن عسکری(ع) ~~دقیقاً~~ روشن شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> این روایت در ~~منابع روایی شیعه چون الجرائج~~ و الجرائح<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref> قطب‌الدین راوندی و [[اعتبار کتاب بحارالانوار\|بحار الانوار]]<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الأنوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، دار الاحیاء التراث، ۱۴۰۳ق، ج۶۵، ص۱۶۲.</ref> [[جایگاه علامه مجلسی\|علامه مجلسی]] آمده است.		از نظر برخی محققان، [[شیعه امامیه]] کسی است که رابطه فکری و دینی در حد اعتقاد به امامت ائمه دوازدگانه(ع) پس از رحلت رسول خدا(ص) داشته باشد.<ref>جعفریان، رسول، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، تهران، نشر علم، ۱۳۹۰ش، ص۶۷۷.</ref> گفته شده که این اصطلاح نزد شیعه شامل محبان، که تنها دوستدار اهل‌بیت(ع) به‌معنای عام آن بودند، نمی‌شود. برخی معتقدند که تفاوت میان شیعه و دوست‌دار در روایتی از امام حسن عسکری(ع) روشن شده است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> این روایت در کتاب الخرائج و الجرائح<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref> قطب‌الدین راوندی و [[اعتبار کتاب بحارالانوار\|بحار الانوار]]<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الأنوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، دار الاحیاء التراث، ۱۴۰۳ق، ج۶۵، ص۱۶۲.</ref> [[جایگاه علامه مجلسی\|علامه مجلسی]] آمده است.

	گفته شده که در این روایت از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شده است: {{متن عربی\|مَا الْفَرْقُ بَيْنَ الشِّيعَةِ وَ الْمُحِبِّينَ فَقَالَ شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=چه فرقی است میان شیعه شما و محبانتیان؟ امام(ع) گفت: شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، الخرائج و الجرائح، قم،‌ ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>		گفته شده که در این روایت از [[امام حسن عسکری(ع)]] درباره تفاوت [[شیعه\|تشیع]] از نوع اعتقادی آن و تشیع در حد دوستی اهل‌بیت(ع) سؤال شده است: {{متن عربی\|مَا الْفَرْقُ بَيْنَ الشِّيعَةِ وَ الْمُحِبِّينَ فَقَالَ شِيعَتُنَا هُمُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ آثَارَنَا وَ يُطِيعُونَنَا فِي جَمِيعِ أَوَامِرِنَا وَ نَوَاهِينَا وَ مَنْ خَالَفَنَا فِي كَثِيرٍ مِمَّا فَرَضَهُ اللَّهُ فَلَيْسَ مِنْ شِيعَتِنَا\|ترجمه=چه فرقی است میان شیعه شما و محبانتیان؟ امام(ع) گفت: شیعیان ما کسانی هستند که از سنت‌های ما پیروی می‌کنند و تمام اوامر و نواهی ما را اطاعت می‌کنند؛ پس اینان شیعیان ما هستند و اما کسانی که در بسیاری از چیزهایی که خداوند واجب کرده ما را مخالفت می‌کنند از شیعیان ما نیستند}}.<ref>قطب‌الدين راوندى، سعيد بن هبة‌الله، الخرائج و الجرائح، قم،‌ مؤسسه امام مهدى‏(ع)، ۱۴۰۹ق، ‏ج۲، ص۶۸۴.</ref>

	گفته شده که اصطلاح مؤمن و مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای شیعه و مسلمان غیر شیعه به‌کار می‌رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> اساس این تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که پس از پیداشدن فرقه مرجئه و در برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط خوانده شده‌اند، امامان شیعه(ع) اسلام را عبارت از همان شهادتین می‌دانستند. اما، آنان برای ایجاد تمایز میان شیعه و غیرشیعه از عنوان مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند و سایرین را فقط مسلمان می‌دانستند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی محققان معتقدند که این ایجاد تمایز در برخی روایات با تشبیه به ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه تبیین شده است: مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref>		گفته شده که اصطلاح مؤمن و مسلمان عناوینی بوده که در روایات شیعی برای شیعه و مسلمان غیر شیعه به‌کار می‌رفته است.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> اساس این تفکیک بر پایه این تفسیر دانسته شده که پس از پیداشدن فرقه مرجئه و در برابر آنان خوارج و [[معتزله]]، که هرکدام در تعریف ایمان و اسلام دچار افراط و تفریط خوانده شده‌اند، امامان شیعه(ع) اسلام را عبارت از همان شهادتین می‌دانستند. اما، آنان برای ایجاد تمایز میان شیعه و غیرشیعه از عنوان مؤمن برای شیعه استفاده می‌کردند و سایرین را فقط مسلمان می‌دانستند.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۷.</ref> برخی محققان معتقدند که این ایجاد تمایز در برخی روایات با تشبیه به ورود به [[مسجدالحرام]] و کعبه تبیین شده است: مسلمان کسی است که به مسجدالحرام وارد شده، ولی مؤمن (شیعه) کسی است علاوه بر آن وارد کعبه نیز می‌شود.<ref>جعفریان، حیات فکری-سیاسی امامان شیعه، ص۶۷۸.</ref>

Rezvani در ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۳۱

2025-03-12T13:31:47Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۰۱
خط ۴۵:		خط ۴۵:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

			[[es:Las señales del chiita según el Imam Hasan al-Askari]]