نزول قرآن به عربی - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ دلیل نزول قرآن به زبان عربی را به نزول قرآن به عربی منتقل کرد

2025-01-15T03:49:39Z

Shahroudi صفحهٔ دلیل نزول قرآن به زبان عربی را به نزول قرآن به عربی منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۷:۱۹
(بدون تفاوت)

Shahroudi: ابرابزار

2025-01-15T03:49:12Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Meysamhasani: ابرابزار

2025-01-04T16:24:35Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Meysamhasani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۴

2025-01-04T16:24:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۴
خط ۳:		خط ۳:
	چرا قرآن به زبان عربی و آن هم در عربستان نازل شده و به زبان‌های مختلف در ممالک مختلف مانند زبان‌های چینی، انگلیسی و… و به گروه‌های مختلف نازل نشده است؟		چرا قرآن به زبان عربی و آن هم در عربستان نازل شده و به زبان‌های مختلف در ممالک مختلف مانند زبان‌های چینی، انگلیسی و… و به گروه‌های مختلف نازل نشده است؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{درگاه\|قرآن~~\|سنت~~\|تاریخ}}		{{درگاه\|قرآن\|تاریخ}}
	نزول [[قرآن کریم]] به زبان عربی، ریشه در عللی محیطی همچون؛ «تعصب عربی»، «جغرافیای نزول» و «زبان عربی» داشت، و همچنین در آیات قرآن نیز عللی همچون؛ «[[سنت الهی]]»، «تعقل و تفکر، حفظ و ضبط» نیز گفته شده است.		نزول [[قرآن کریم]] به زبان عربی، ریشه در عللی محیطی همچون؛ «تعصب عربی»، «جغرافیای نزول» و «زبان عربی» داشت، و همچنین در آیات قرآن نیز عللی همچون؛ «[[سنت الهی]]»، «تعقل و تفکر، حفظ و ضبط» نیز گفته شده است.
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	== علل محیطی ==		==علل محیطی==
	=== تعصب عربی ===		=== تعصب عربی===
	وقتی آخرین پیامبر و آخرین پیام می‌خواهد به بشریت عرضه شود، باید به گونه‌ای عمل شود که بدون توسل به [[معجزه\|معجزات]]، دین خاتم خودبه‌خود حفظ بشود؛ بنابراین می‌توان گفت که مکان نزول و زبان [[قرآن]] این گونه قرار داده شده تا قرآن دارای نگهبانی طبیعی برای حفظ خود باشد و به نگهبان خارجی نیاز نداشته باشد. نازل شدن قرآن به زبان عربی برای حفظ و صیانت ابدی آن بوده است، زیرا تعصب خاصی عربی و قبیله ای اعراب باعث می‌شود که هیچ وقت به هیچ‌کس اجازه ندهند که زبان عربی را از آنان بگیرد و اساساً کاری که [[آتاتورک]] در [[ترکیه]] انجام داد و خط آن را عوض کرد یا در [[ایران]] بنا بود که انجام بشود ولی شکست خورد، در کشورهایی مثل [[حجاز]] به طورکلی، حتی طرح آن نیز مطرح نشد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>		وقتی آخرین پیامبر و آخرین پیام می‌خواهد به بشریت عرضه شود، باید به گونه‌ای عمل شود که بدون توسل به [[معجزه\|معجزات]]، دین خاتم خودبه‌خود حفظ بشود؛ بنابراین می‌توان گفت که مکان نزول و زبان [[قرآن]] این گونه قرار داده شده تا قرآن دارای نگهبانی طبیعی برای حفظ خود باشد و به نگهبان خارجی نیاز نداشته باشد. نازل شدن قرآن به زبان عربی برای حفظ و صیانت ابدی آن بوده است، زیرا تعصب خاصی عربی و قبیله ای اعراب باعث می‌شود که هیچ وقت به هیچ‌کس اجازه ندهند که زبان عربی را از آنان بگیرد و اساساً کاری که [[آتاتورک]] در [[ترکیه]] انجام داد و خط آن را عوض کرد یا در [[ایران]] بنا بود که انجام بشود ولی شکست خورد، در کشورهایی مثل [[حجاز]] به طورکلی، حتی طرح آن نیز مطرح نشد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>

	=== جغرافیای نزول و مردم حجاز ===		===جغرافیای نزول و مردم حجاز===
	عرب‌های حجاز به طور ویژه در شرایطی بودند که نه تنها از زبان خود دست بردار نبودند بلکه حکومت‌ها و سلطه‌های خارجی نیز نمی‌توانستند آنان را مجبور کنند که از زبان فرهنگ خود دست بردارند زیرا آنان از قید و بند مسایل حکومتی آزاد بودند و در بادیه به سر می‌بردند و منطقه وسیع حجاز آنقدر گرم، سوزان و بی آب و علف و امکانات بوده که حتی حکومت‌های مقتدر آن زمان، نظیر ایران و روم به آنجا رغبتی نشان نمی‌دادند… و بر فرض اگر تصمیم می‌گرفتند که مردم آن سرزمین را نابود یا از زبان اصلی و فرهنگ خودشان برگردانند نمی‌توانستند، زیرا آنان در یک منطقه خاص ساکن نبودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>		عرب‌های حجاز به طور ویژه در شرایطی بودند که نه تنها از زبان خود دست بردار نبودند بلکه حکومت‌ها و سلطه‌های خارجی نیز نمی‌توانستند آنان را مجبور کنند که از زبان فرهنگ خود دست بردارند زیرا آنان از قید و بند مسایل حکومتی آزاد بودند و در بادیه به سر می‌بردند و منطقه وسیع حجاز آنقدر گرم، سوزان و بی آب و علف و امکانات بوده که حتی حکومت‌های مقتدر آن زمان، نظیر ایران و روم به آنجا رغبتی نشان نمی‌دادند… و بر فرض اگر تصمیم می‌گرفتند که مردم آن سرزمین را نابود یا از زبان اصلی و فرهنگ خودشان برگردانند نمی‌توانستند، زیرا آنان در یک منطقه خاص ساکن نبودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>

خط ۱۸:		خط ۱۸:
	همچنین می‌دانیم که شرایع پیش از [[حضرت نوح(ع)\|حضرت نوح]] و شرایع جدید پس از آن، از [[حضرت ابراهیم]] تا [[حضرت موسی]] و [[عیسی]] در این منطقه در برابر تمدن‌ها و طاغوت‌های بزرگ سر برآوردند، اما چنین مقرّر بود که شریعت خاتم از سرزمینی خشک و سوزان برخیزد که کسی طمعی به تصرّف و تملک آن نداشت؛ و اینگونه مقدّر بود که ظهور دعوت نهایی از آن سرزمین، مسبوق به ذخیره‌سازی و تمهیدی از قبل باشد، تمهیدی دوراندیشانه که نفع بزرگی برای جهانیان رقم می‌زد؛ بنای اولین خانهٔ همگانی: {{قرآن\|1=إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی بِبَکَّةَ مُبَارَکًا وَهُدًی لِلْعَالَمِینَ\|ترجمه=نخستین خانه‌ای که برای مردم بنا شده همان است که در مکه است، که پر برکت و مایه هدایت جهانیان است.\|سوره=آل عمران\|آیه=96}}<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=206\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>		همچنین می‌دانیم که شرایع پیش از [[حضرت نوح(ع)\|حضرت نوح]] و شرایع جدید پس از آن، از [[حضرت ابراهیم]] تا [[حضرت موسی]] و [[عیسی]] در این منطقه در برابر تمدن‌ها و طاغوت‌های بزرگ سر برآوردند، اما چنین مقرّر بود که شریعت خاتم از سرزمینی خشک و سوزان برخیزد که کسی طمعی به تصرّف و تملک آن نداشت؛ و اینگونه مقدّر بود که ظهور دعوت نهایی از آن سرزمین، مسبوق به ذخیره‌سازی و تمهیدی از قبل باشد، تمهیدی دوراندیشانه که نفع بزرگی برای جهانیان رقم می‌زد؛ بنای اولین خانهٔ همگانی: {{قرآن\|1=إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی بِبَکَّةَ مُبَارَکًا وَهُدًی لِلْعَالَمِینَ\|ترجمه=نخستین خانه‌ای که برای مردم بنا شده همان است که در مکه است، که پر برکت و مایه هدایت جهانیان است.\|سوره=آل عمران\|آیه=96}}<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=206\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>

	=== زبان عربی ===		===زبان عربی===
	به گفته برخی محققین زبان عربی از امکانات فراوانی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ، بدون ابهام‌گویی و نارسایی برخوردار بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref> ولکن برخی دیگر از محققین در این رابطه می‌گویند: «نزول [[قرآن کریم]] به زبان عربی از سر وجود فضیلتی ذاتی برای این زبان نیست، همانگونه که نزول [[تورات]] به زبان عبری رجحان ویژه‌ای را برای این زبان اثبات نمی‌کند و رقم نمی‌زند، بلکه نزول قرآن به این زبان از سر حکمت و ضرورت و مرتبط با مکان نزول قرآن بوده است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=212\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>		به گفته برخی محققین زبان عربی از امکانات فراوانی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ، بدون ابهام‌گویی و نارسایی برخوردار بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref> ولکن برخی دیگر از محققین در این رابطه می‌گویند: «نزول [[قرآن کریم]] به زبان عربی از سر وجود فضیلتی ذاتی برای این زبان نیست، همانگونه که نزول [[تورات]] به زبان عبری رجحان ویژه‌ای را برای این زبان اثبات نمی‌کند و رقم نمی‌زند، بلکه نزول قرآن به این زبان از سر حکمت و ضرورت و مرتبط با مکان نزول قرآن بوده است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=212\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>

	== علل قرآنی ==		==علل قرآنی==
	=== تعقل و تفکر، حفظ و ضبط ===		=== تعقل و تفکر، حفظ و ضبط ===
	{{قرآن\|1=إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ\|ترجمه=ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم، شاید شما درک کنید (و بیندیشید)!\|سوره=یوسف\|آیه=۲}}		{{قرآن\|1=إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ\|ترجمه=ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم، شاید شما درک کنید (و بیندیشید)!\|سوره=یوسف\|آیه=۲}}
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	[[علامه طباطبایی]] در تفسیر آیه فوق می‌نویسند: «ما این کتاب مشتمل بر آیات را در مرحله نزول ملبس به لباس و واژه عربی و آراسته به زیور آن واژه نازل کردیم تا در خور تعقل تو و قوم و امتت باشد، و اگر در مرحله وحی به قالب الفاظ خواندنی درنمی‌آمد، یا اگر درمی‌آمد به لباس واژه عربی ملبس نمی‌شد، قوم تو پی به اسرار آیات آن نمی‌بردند… و این خود دلالت می‌کند بر اینکه الفاظ کتاب عزیز به خاطر اینکه تنها و تنها [[وحی]] است و نیز به خاطر اینکه عربی است توانسته است اسرار آیات و حقایق [[معارف الهی]] را ضبط و حفظ کند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|سال= 1402\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=11\|صفحه=101\|مکان=قم}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه \|جلد=21\|صفحه=7-8\|مکان=تهران}}</ref>		[[علامه طباطبایی]] در تفسیر آیه فوق می‌نویسند: «ما این کتاب مشتمل بر آیات را در مرحله نزول ملبس به لباس و واژه عربی و آراسته به زیور آن واژه نازل کردیم تا در خور تعقل تو و قوم و امتت باشد، و اگر در مرحله وحی به قالب الفاظ خواندنی درنمی‌آمد، یا اگر درمی‌آمد به لباس واژه عربی ملبس نمی‌شد، قوم تو پی به اسرار آیات آن نمی‌بردند… و این خود دلالت می‌کند بر اینکه الفاظ کتاب عزیز به خاطر اینکه تنها و تنها [[وحی]] است و نیز به خاطر اینکه عربی است توانسته است اسرار آیات و حقایق [[معارف الهی]] را ضبط و حفظ کند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|سال= 1402\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=11\|صفحه=101\|مکان=قم}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه \|جلد=21\|صفحه=7-8\|مکان=تهران}}</ref>

	=== سنت الهی ===		===سنت الهی===
	{{قرآن\|وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ لَهُمْ\|ترجمه=هیچ پیامبری را جز به زبان مردمش نفرستادیم، تا بتواند پیام خدا را برایشان بیان کند.\|سوره=ابراهیم\|آیه=۴}}		{{قرآن\|وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ لَهُمْ\|ترجمه=هیچ پیامبری را جز به زبان مردمش نفرستادیم، تا بتواند پیام خدا را برایشان بیان کند.\|سوره=ابراهیم\|آیه=۴}}

خط ۳۵:		خط ۳۵:


	== مطالعه بیشتر ==		==مطالعه بیشتر==
	* مقاله؛ ابوالفضل خوش‌منش، «قرآن کریم و زبان عربی»، نشریه پژوهش‌های قرآن و حدیث		*مقاله؛ ابوالفضل خوش‌منش، «قرآن کریم و زبان عربی»، نشریه پژوهش‌های قرآن و حدیث
	* مقاله؛ علی زکوی، «مقدمه ای بر راز عربی بودن قرآن از زبان قرآن»، نشریه الهیات قرآنی		*مقاله؛ علی زکوی، «مقدمه ای بر راز عربی بودن قرآن از زبان قرآن»، نشریه الهیات قرآنی
	* مقاله؛ احمد عابدینی، «چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟»، نشریه بینات		*مقاله؛ احمد عابدینی، «چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟»، نشریه بینات

	== منابع ==		==منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\| شاخه فرعی۱ = نزول قرآن		\| شاخه فرعی۱ = نزول قرآن
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
خط ۵۳:		خط ۵۳:
	\| ویرایش = شد		\| ویرایش = شد
	\| لینک‌دهی = شد		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت = ب		\| اولویت = ب
	\| کیفیت = د		\| کیفیت = د
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Meysamhasani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۲۳

2025-01-04T16:23:28Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۳
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{درگاه\|قرآن\|سنت\|تاریخ}}		{{درگاه\|قرآن\|سنت\|تاریخ}}
	~~۱۲۳۴~~		نزول [[قرآن کریم]] به زبان عربی، ریشه در عللی محیطی همچون؛ «تعصب عربی»، «جغرافیای نزول» و «زبان عربی» داشت، و همچنین در آیات قرآن نیز عللی همچون؛ «[[سنت الهی]]»، «تعقل و تفکر، حفظ و ضبط» نیز گفته شده است.
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	== علل محیطی ==		== علل محیطی ==
	=== تعصب عربی ===		=== تعصب عربی ===
	وقتی آخرین پیامبر و آخرین پیام می‌خواهد به بشریت عرضه شود، باید به گونه‌ای عمل شود که بدون توسل به ~~معجزات،~~ دین خاتم خودبه‌خود حفظ بشود؛ بنابراین می‌توان گفت که مکان نزول و زبان قرآن این گونه قرار داده شده تا قرآن دارای نگهبانی طبیعی برای حفظ خود باشد و به نگهبان خارجی نیاز نداشته باشد. نازل شدن قرآن به زبان عربی برای حفظ و صیانت ابدی آن بوده است، زیرا تعصب خاصی عربی و قبیله ای اعراب باعث می‌شود که هیچ وقت به هیچ‌کس اجازه ندهند که زبان عربی را از آنان بگیرد و اساساً کاری که آتاتورک در ترکیه انجام داد و خط آن را عوض کرد یا در ایران بنا بود که انجام بشود ولی شکست خورد، در کشورهایی مثل حجاز به طورکلی، حتی طرح آن نیز مطرح نشد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>		وقتی آخرین پیامبر و آخرین پیام می‌خواهد به بشریت عرضه شود، باید به گونه‌ای عمل شود که بدون توسل به [[معجزه\|معجزات]]، دین خاتم خودبه‌خود حفظ بشود؛ بنابراین می‌توان گفت که مکان نزول و زبان [[قرآن]] این گونه قرار داده شده تا قرآن دارای نگهبانی طبیعی برای حفظ خود باشد و به نگهبان خارجی نیاز نداشته باشد. نازل شدن قرآن به زبان عربی برای حفظ و صیانت ابدی آن بوده است، زیرا تعصب خاصی عربی و قبیله ای اعراب باعث می‌شود که هیچ وقت به هیچ‌کس اجازه ندهند که زبان عربی را از آنان بگیرد و اساساً کاری که [[آتاتورک]] در [[ترکیه]] انجام داد و خط آن را عوض کرد یا در [[ایران]] بنا بود که انجام بشود ولی شکست خورد، در کشورهایی مثل [[حجاز]] به طورکلی، حتی طرح آن نیز مطرح نشد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>

	=== مردم حجاز ~~و جغرافیای نزول~~ ===		=== جغرافیای نزول و مردم حجاز ===
	عرب‌های حجاز به طور ویژه در شرایطی بودند که نه تنها از زبان خود دست بردار نبودند بلکه حکومت‌ها و سلطه‌های خارجی نیز نمی‌توانستند آنان را مجبور کنند که از زبان فرهنگ خود دست بردارند زیرا آنان از قید و بند مسایل حکومتی آزاد بودند و در بادیه به سر می‌بردند و منطقه وسیع حجاز آنقدر گرم، سوزان و بی آب و علف و امکانات بوده که حتی حکومت‌های مقتدر آن زمان، نظیر ایران و روم به آنجا رغبتی نشان نمی‌دادند… و بر فرض اگر تصمیم می‌گرفتند که مردم آن سرزمین را نابود یا از زبان اصلی و فرهنگ خودشان برگردانند نمی‌توانستند، زیرا آنان در یک منطقه خاص ساکن نبودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>		عرب‌های حجاز به طور ویژه در شرایطی بودند که نه تنها از زبان خود دست بردار نبودند بلکه حکومت‌ها و سلطه‌های خارجی نیز نمی‌توانستند آنان را مجبور کنند که از زبان فرهنگ خود دست بردارند زیرا آنان از قید و بند مسایل حکومتی آزاد بودند و در بادیه به سر می‌بردند و منطقه وسیع حجاز آنقدر گرم، سوزان و بی آب و علف و امکانات بوده که حتی حکومت‌های مقتدر آن زمان، نظیر ایران و روم به آنجا رغبتی نشان نمی‌دادند… و بر فرض اگر تصمیم می‌گرفتند که مردم آن سرزمین را نابود یا از زبان اصلی و فرهنگ خودشان برگردانند نمی‌توانستند، زیرا آنان در یک منطقه خاص ساکن نبودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>

	منطقه غرب آسیا (خاورمیانه) محل زایش و بالش بزرگترین تمدن‌های تاریخ بوده است. این ~~تمدن‌ها،~~ پیرامون مدیترانه یا نزدیک به آن شکل گرفته‌اند و خاورمیانه را به منطقه‌ای بی‌نظیر در سراسر جهان تبدیل کرده‌اند. بخش اصلی منطقهٔ مزبور که شامل ~~سرزمینهای فلسطین، لبنان، عراق،~~ سوریه و اردن امروزی است، به دلیل آب و هوای معتدل، از سطح بالای زندگی، رفاه و ثروت فراوان برخودار بوده است. این منطقه همچنین محل آمد و شد کاروان‌های تجاری نیز بود. اغلب مردمان این مناطق، انسان‌های سوداگر و سودپرست بوده، در حالی‌که گروهی دیگر از آنها خواهان فرمانبری از خدای بزرگ و یگانه بوده‌اند. بین این دو گروه همیشه آتش جنگی بسیار سخت شعله‌ور بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=205\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>		منطقه [[غرب آسیا]] (خاورمیانه) محل زایش و بالش بزرگترین تمدن‌های تاریخ بوده است. این [[تمدن‌]]<nowiki/>ها، پیرامون [[مدیترانه]] یا نزدیک به آن شکل گرفته‌اند و [[خاورمیانه]] را به منطقه‌ای بی‌نظیر در سراسر جهان تبدیل کرده‌اند. بخش اصلی منطقهٔ مزبور که شامل سرزمین‌های [[فلسطین]]، [[لبنان]]، [[عراق]]، [[سوریه]] و [[اردن]] امروزی است، به دلیل آب و هوای معتدل، از سطح بالای زندگی، رفاه و ثروت فراوان برخودار بوده است. این منطقه همچنین محل آمد و شد کاروان‌های تجاری نیز بود. اغلب مردمان این مناطق، انسان‌های سوداگر و سودپرست بوده، در حالی‌که گروهی دیگر از آنها خواهان فرمانبری از خدای بزرگ و یگانه بوده‌اند. بین این دو گروه همیشه آتش جنگی بسیار سخت شعله‌ور بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=205\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>

	همچنین می‌دانیم که شرایع پیش از حضرت نوح و شرایع جدید پس از آن، از حضرت ابراهیم تا حضرت موسی و عیسی در این منطقه در برابر تمدن‌ها و طاغوت‌های بزرگ سر برآوردند، اما چنین مقرّر بود که شریعت خاتم از سرزمینی خشک و سوزان برخیزد که کسی طمعی به تصرّف و تملک آن نداشت؛ و اینگونه مقدّر بود که ظهور دعوت نهایی از آن سرزمین، مسبوق به ذخیره‌سازی و تمهیدی از قبل باشد، تمهیدی دوراندیشانه که نفع بزرگی برای جهانیان رقم می‌زد؛ بنای اولین خانهٔ همگانی: {{قرآن\|1=إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی بِبَکَّةَ مُبَارَکًا وَهُدًی لِلْعَالَمِینَ\|ترجمه=نخستین خانه‌ای که برای مردم بنا شده همان است که در مکه است، که پر برکت و مایه هدایت جهانیان است.\|سوره=آل عمران\|آیه=96}}<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=206\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>		همچنین می‌دانیم که شرایع پیش از [[حضرت نوح(ع)\|حضرت نوح]] و شرایع جدید پس از آن، از [[حضرت ابراهیم]] تا [[حضرت موسی]] و [[عیسی]] در این منطقه در برابر تمدن‌ها و طاغوت‌های بزرگ سر برآوردند، اما چنین مقرّر بود که شریعت خاتم از سرزمینی خشک و سوزان برخیزد که کسی طمعی به تصرّف و تملک آن نداشت؛ و اینگونه مقدّر بود که ظهور دعوت نهایی از آن سرزمین، مسبوق به ذخیره‌سازی و تمهیدی از قبل باشد، تمهیدی دوراندیشانه که نفع بزرگی برای جهانیان رقم می‌زد؛ بنای اولین خانهٔ همگانی: {{قرآن\|1=إِنَّ أَوَّلَ بَیْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِی بِبَکَّةَ مُبَارَکًا وَهُدًی لِلْعَالَمِینَ\|ترجمه=نخستین خانه‌ای که برای مردم بنا شده همان است که در مکه است، که پر برکت و مایه هدایت جهانیان است.\|سوره=آل عمران\|آیه=96}}<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=206\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>

	=== زبان عربی ===		=== زبان عربی ===
	به گفته برخی محققین زبان عربی از امکانات فراوانی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ، بدون ابهام‌گویی و نارسایی برخوردار بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref> ولکن برخی دیگر از محققین در این رابطه می‌گویند: «نزول قرآن کریم به زبان عربی از سر وجود فضیلتی ذاتی برای این زبان نیست، همانگونه که نزول تورات به زبان عبری رجحان ویژه‌ای را برای این زبان اثبات نمی‌کند و رقم نمی‌زند، بلکه نزول قرآن به این زبان از سر حکمت و ضرورت و مرتبط با مکان نزول قرآن بوده است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=212\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>		به گفته برخی محققین زبان عربی از امکانات فراوانی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ، بدون ابهام‌گویی و نارسایی برخوردار بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref> ولکن برخی دیگر از محققین در این رابطه می‌گویند: «نزول [[قرآن کریم]] به زبان عربی از سر وجود فضیلتی ذاتی برای این زبان نیست، همانگونه که نزول [[تورات]] به زبان عبری رجحان ویژه‌ای را برای این زبان اثبات نمی‌کند و رقم نمی‌زند، بلکه نزول قرآن به این زبان از سر حکمت و ضرورت و مرتبط با مکان نزول قرآن بوده است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=212\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش‌های قرآن و حدیث}}</ref>

	== علل قرآنی ==		== علل قرآنی ==
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{قرآن\|1=إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ\|ترجمه=ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم، شاید شما درک کنید (و بیندیشید)!\|سوره=یوسف\|آیه=۲}}		{{قرآن\|1=إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِیًّا لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ\|ترجمه=ما آن را قرآنی عربی نازل کردیم، شاید شما درک کنید (و بیندیشید)!\|سوره=یوسف\|آیه=۲}}

	علامه طباطبایی در تفسیر آیه فوق می‌نویسند: «ما این کتاب مشتمل بر آیات را در مرحله نزول ملبس به لباس و واژه عربی و آراسته به زیور آن واژه نازل کردیم تا در خور تعقل تو و قوم و امتت باشد، و اگر در مرحله وحی به قالب الفاظ خواندنی درنمی‌آمد، یا اگر درمی‌آمد به لباس واژه عربی ملبس نمی‌شد، قوم تو پی به اسرار آیات آن نمی‌بردند… و این خود دلالت می‌کند بر اینکه الفاظ کتاب عزیز به خاطر اینکه تنها و تنها وحی است و نیز به خاطر اینکه عربی است توانسته است اسرار آیات و حقایق معارف الهی را ضبط و حفظ کند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|سال= 1402\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=11\|صفحه=101\|مکان=قم}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه \|جلد=21\|صفحه=7-8\|مکان=تهران}}</ref>		[[علامه طباطبایی]] در تفسیر آیه فوق می‌نویسند: «ما این کتاب مشتمل بر آیات را در مرحله نزول ملبس به لباس و واژه عربی و آراسته به زیور آن واژه نازل کردیم تا در خور تعقل تو و قوم و امتت باشد، و اگر در مرحله وحی به قالب الفاظ خواندنی درنمی‌آمد، یا اگر درمی‌آمد به لباس واژه عربی ملبس نمی‌شد، قوم تو پی به اسرار آیات آن نمی‌بردند… و این خود دلالت می‌کند بر اینکه الفاظ کتاب عزیز به خاطر اینکه تنها و تنها [[وحی]] است و نیز به خاطر اینکه عربی است توانسته است اسرار آیات و حقایق [[معارف الهی]] را ضبط و حفظ کند.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|سال= 1402\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=11\|صفحه=101\|مکان=قم}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه \|جلد=21\|صفحه=7-8\|مکان=تهران}}</ref>

	=== سنت الهی ===		=== سنت الهی ===
	{{قرآن\|وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ لَهُمْ\|ترجمه=هیچ پیامبری را جز به زبان مردمش نفرستادیم، تا بتواند پیام خدا را برایشان بیان کند.\|سوره=ابراهیم\|آیه=۴}}		{{قرآن\|وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِیُبَیِّنَ لَهُمْ\|ترجمه=هیچ پیامبری را جز به زبان مردمش نفرستادیم، تا بتواند پیام خدا را برایشان بیان کند.\|سوره=ابراهیم\|آیه=۴}}

	علامه طباطبایی می‌نویسند: «اگر کتاب را به زبان عربی که زبان رسول خدا(ص) است نازل فرموده برای این بوده که سنت او بر این جاری شده که هر پیغمبری را به زبان قوم خودش بفرستد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|سال= 1402\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=11\|صفحه=511\|مکان=قم}}</ref>		علامه طباطبایی می‌نویسند: «اگر کتاب را به زبان عربی که زبان [[رسول خدا(ص)]] است نازل فرموده برای این بوده که سنت او بر این جاری شده که هر پیغمبری را به زبان قوم خودش بفرستد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسیر المیزان\|سال= 1402\|نام=محمدحسین\|نام خانوادگی=طباطبایی\|ناشر=جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی\|جلد=11\|صفحه=511\|مکان=قم}}</ref>

	آیت الله مکارم می‌گویند: «زیرا پیامبران در درجه اول با قوم خود، همان ملتی که از میان آنها برخاسته‌اند، تماس داشتند و نخستین شعاع وحی وسیله پیامبران بر آنها می‌تابید، و نخستین یاران و یاوران آنها از میان آنان برگزیده می‌شدند، بنابراین پیامبر باید به زبان آنها و لغت آنها سخن بگوید؛ تا حقایق را به روشنی برای آنان آشکار سازد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه \|جلد=10\|صفحه=269\|مکان=تهران}}</ref>		[[آیت الله مکارم]] می‌گویند: «زیرا پیامبران در درجه اول با قوم خود، همان ملتی که از میان آنها برخاسته‌اند، تماس داشتند و نخستین شعاع وحی وسیله پیامبران بر آنها می‌تابید، و نخستین یاران و یاوران آنها از میان آنان برگزیده می‌شدند، بنابراین پیامبر باید به زبان آنها و لغت آنها سخن بگوید؛ تا حقایق را به روشنی برای آنان آشکار سازد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسیر نمونه\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مکارم شیرازی\|ناشر=دار الکتب الاسلامیه \|جلد=10\|صفحه=269\|مکان=تهران}}</ref>

Meysamhasani: ابرابزار

2025-01-04T16:08:40Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Meysamhasani: /* سنت الهی */

2025-01-04T16:08:13Z

سنت الهی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۸
خط ۹:		خط ۹:
	=== تعصب عربی ===		=== تعصب عربی ===
	وقتی آخرین پیامبر و آخرین پیام می‌خواهد به بشریت عرضه شود، باید به گونه‌ای عمل شود که بدون توسل به معجزات، دین خاتم خودبه‌خود حفظ بشود. بنابراین میتوان گفت که مکان نزول و زبان قرآن این گونه قرار داده شده تا قرآن دارای نگهبانی طبیعی برای حفظ خود باشد و به نگهبان خارجی نیاز نداشته باشد. نازل شدن قرآن به زبان عربی برای حفظ و صیانت ابدی آن بوده است، زیرا تعصب خاصی عربی و قبیله ای اعراب باعث می شود که هیچ وقت به هیچ کس اجازه ندهند که زبان عربی را از آنان بگیرد و اساسا کاری که آتاتورک در ترکیه انجام داد و خط آن را عوض کرد و یا در ایران بنا بود که انجام بشود ولی شکست خورد، در کشورهایی مثل حجاز به طورکلی، حتی طرح آن نیز مطرح نشد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>		وقتی آخرین پیامبر و آخرین پیام می‌خواهد به بشریت عرضه شود، باید به گونه‌ای عمل شود که بدون توسل به معجزات، دین خاتم خودبه‌خود حفظ بشود. بنابراین میتوان گفت که مکان نزول و زبان قرآن این گونه قرار داده شده تا قرآن دارای نگهبانی طبیعی برای حفظ خود باشد و به نگهبان خارجی نیاز نداشته باشد. نازل شدن قرآن به زبان عربی برای حفظ و صیانت ابدی آن بوده است، زیرا تعصب خاصی عربی و قبیله ای اعراب باعث می شود که هیچ وقت به هیچ کس اجازه ندهند که زبان عربی را از آنان بگیرد و اساسا کاری که آتاتورک در ترکیه انجام داد و خط آن را عوض کرد و یا در ایران بنا بود که انجام بشود ولی شکست خورد، در کشورهایی مثل حجاز به طورکلی، حتی طرح آن نیز مطرح نشد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>
	=== مردم حجاز ===		=== مردم حجاز و جغرافیای نزول ===
	عرب های حجاز به طور ویژه در شرایطی بودند که نه تنها از زبان خود دست بردار نبودند بلکه حکومت ها و سلطه های خارجی نیز نمی توانستند آنان را مجبور کنند که از زبان فرهنگ خود دست بردارند زیرا آنان از قید و بند مسایل حکومتی آزاد بودند و در بادیه به سر میبردند و منطقه وسیع حجاز آنقدر گرم، سوزان و بی آب و علف و امکانات بوده که حتی حکومت های مقتدر آن زمان، نظیر ایران و روم به آنجا رغبتی نشان نمی دادند... و بر فرض اگر تصمیم می گرفتند که مردم آن سرزمین را نابود یا از زبان اصلی و فرهنگ خودشان برگردانند نمی‌توانستند، زیرا آنان در یک منطقه خاص ساکن نبودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>		عرب های حجاز به طور ویژه در شرایطی بودند که نه تنها از زبان خود دست بردار نبودند بلکه حکومت ها و سلطه های خارجی نیز نمی توانستند آنان را مجبور کنند که از زبان فرهنگ خود دست بردارند زیرا آنان از قید و بند مسایل حکومتی آزاد بودند و در بادیه به سر میبردند و منطقه وسیع حجاز آنقدر گرم، سوزان و بی آب و علف و امکانات بوده که حتی حکومت های مقتدر آن زمان، نظیر ایران و روم به آنجا رغبتی نشان نمی دادند... و بر فرض اگر تصمیم می گرفتند که مردم آن سرزمین را نابود یا از زبان اصلی و فرهنگ خودشان برگردانند نمی‌توانستند، زیرا آنان در یک منطقه خاص ساکن نبودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>

			منطقه غرب آسیا(خاورمیانه) محل زایش و بالش بزرگترین تمدن‌های تاریخ بوده است. این تمدن ها، پیرامون مدیترانه یا نزدیک به آن شکل گرفته‌اند و خاورمیانه را به منطقه‌ای بی‌نظیر در سراسر جهان تبدیل کرده‌اند. بخش اصلی منطقۀ مزبور که شامل سرزمینهای فلسطین، لبنان، عراق، سوریه و اردن امروزی است، به دلیل آب و هوای معتدل، از سطح بالای زندگی، رفاه و ثروت فراوان برخودار بوده است.این منطقه همچنین محل آمد و شد کاروان‌های تجاری نیز بود. اغلب مردمان این مناطق، انسان‌های سوداگر و سودپرست بوده، در حالی‌که گروهی دیگر از آنها خواهان فرمانبری از خدای بزرگ و یگانه بوده‌اند. بین این دو گروه همیشه آتش جنگی بسیار سخت شعله‌ور بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=205\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش های قرآن و حدیث}}</ref>

			همچنین می دانیم که شرایع پیش از حضرت نوح و شرایع جدید پس از آن، از حضرت ابراهیم تا حضرت موسی و عیسی در این منطقه در برابر تمدن‌ها و طاغوت های بزرگ سر بر آوردند، اما چنین مقرّر بود که شریعت خاتم از سرزمینی خشک و سوزان برخیزد که کسی طمعی به تصرّف و تملک آن نداشت؛ و اینگونه مقدّر بود که ظهور دعوت نهایی از آن سرزمین، مسبوق به ذخیره سازی و تمهیدی از قبل باشد، تمهیدی دوراندیشانه که نفع بزرگی برای جهانیان رقم میزد؛ بنای اولین خانۀ همگانی: {{قرآن\|1=إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِلْعَالَمِينَ\|ترجمه=نخستين خانه‌اى كه براى مردم بنا شده همان است كه در مكه است، که پر برکت و مایه هدایت جهانیان است.\|سوره=آل عمران\|آیه=96}}<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=206\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش های قرآن و حدیث}}</ref>

	=== زبان عربی ===		=== زبان عربی ===
	به گفته برخی محققین زبان عربی از امکانات فراوانی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ، بدون ابهام‌گویی و نارسایی برخوردار بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref> ولکن برخی دیگر از محققین در این رابطه می گویند: «نزول قرآن کریم به زبان عربی از سر وجود فضیلتی ذاتی برای این زبان نیست، همانگونه که نزول تورات به زبان عبری رجحان ویژه‌ای را برای این زبان اثبات نمی‌کند و رقم نمی‌زند، بلکه نزول قرآن به این زبان از سر حکمت و ضرورت و مرتبط با مکان نزول قرآن بوده است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=212\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش های قرآن و حدیث}}</ref>		به گفته برخی محققین زبان عربی از امکانات فراوانی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ، بدون ابهام‌گویی و نارسایی برخوردار بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref> ولکن برخی دیگر از محققین در این رابطه می گویند: «نزول قرآن کریم به زبان عربی از سر وجود فضیلتی ذاتی برای این زبان نیست، همانگونه که نزول تورات به زبان عبری رجحان ویژه‌ای را برای این زبان اثبات نمی‌کند و رقم نمی‌زند، بلکه نزول قرآن به این زبان از سر حکمت و ضرورت و مرتبط با مکان نزول قرآن بوده است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=212\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش های قرآن و حدیث}}</ref>

Meysamhasani: /* مطالعه بیشتر */

2025-01-04T15:00:46Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۳۲:		خط ۳۲:

	* مقاله؛ ابوالفضل خوش‌منش، «قرآن کریم و زبان عربی»، نشریه پژوهش های قرآن و حدیث		* مقاله؛ ابوالفضل خوش‌منش، «قرآن کریم و زبان عربی»، نشریه پژوهش های قرآن و حدیث
	* ~~<br />~~مقاله؛ علی زکوی، «مقدمه ای بر راز عربی بودن قرآن از زبان قرآن»، نشریه الهیات قرآنی		* مقاله؛ علی زکوی، «مقدمه ای بر راز عربی بودن قرآن از زبان قرآن»، نشریه الهیات قرآنی
	* مقاله؛ احمد عابدینی، «چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟»، نشریه بینات		*مقاله؛ احمد عابدینی، «چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟»، نشریه بینات


	==منابع==		==منابع==

Meysamhasani: /* مطالعه بیشتر */

2025-01-04T15:00:03Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۳۰
خط ۲۷:		خط ۲۷:
	آیت الله مکارم می گویند:«زيرا پيامبران در درجه اول با قوم خود، همان ملتى كه از ميان آنها برخاسته‌اند، تماس داشتند و نخستين شعاع وحى وسيله پيامبران بر آنها مى‌تابيد، و نخستين ياران و ياوران آنها از ميان آنان برگزيده مى‌شدند، بنابراين پيامبر بايد به زبان آنها و لغت آنها سخن بگويد؛ تا حقايق را به روشنى براى آنان آشكار سازد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=10\|صفحه=269\|مکان=تهران}}</ref>		آیت الله مکارم می گویند:«زيرا پيامبران در درجه اول با قوم خود، همان ملتى كه از ميان آنها برخاسته‌اند، تماس داشتند و نخستين شعاع وحى وسيله پيامبران بر آنها مى‌تابيد، و نخستين ياران و ياوران آنها از ميان آنان برگزيده مى‌شدند، بنابراين پيامبر بايد به زبان آنها و لغت آنها سخن بگويد؛ تا حقايق را به روشنى براى آنان آشكار سازد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=10\|صفحه=269\|مکان=تهران}}</ref>

	~~== علل روایی ==~~		ع

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

			* مقاله؛ ابوالفضل خوش‌منش، «قرآن کریم و زبان عربی»، نشریه پژوهش های قرآن و حدیث
	* <br />مقاله؛ علی زکوی، «مقدمه ای بر راز عربی بودن قرآن از زبان قرآن»، نشریه الهیات قرآنی		* <br />مقاله؛ علی زکوی، «مقدمه ای بر راز عربی بودن قرآن از زبان قرآن»، نشریه الهیات قرآنی
	* مقاله؛ احمد عابدینی، «چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟»، نشریه بینات		* مقاله؛ احمد عابدینی، «چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟»، نشریه بینات
	* مقاله؛ ابوالفضل خوش‌منش، «قرآن کریم و زبان عربی»، نشریه پژوهش های قرآن و حدیث

	==منابع==		==منابع==

Meysamhasani در ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۶

2025-01-04T14:06:43Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۳۶
خط ۶:		خط ۶:
	1234		1234
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			== علل محیطی ==
			=== تعصب عربی ===
			وقتی آخرین پیامبر و آخرین پیام می‌خواهد به بشریت عرضه شود، باید به گونه‌ای عمل شود که بدون توسل به معجزات، دین خاتم خودبه‌خود حفظ بشود. بنابراین میتوان گفت که مکان نزول و زبان قرآن این گونه قرار داده شده تا قرآن دارای نگهبانی طبیعی برای حفظ خود باشد و به نگهبان خارجی نیاز نداشته باشد. نازل شدن قرآن به زبان عربی برای حفظ و صیانت ابدی آن بوده است، زیرا تعصب خاصی عربی و قبیله ای اعراب باعث می شود که هیچ وقت به هیچ کس اجازه ندهند که زبان عربی را از آنان بگیرد و اساسا کاری که آتاتورک در ترکیه انجام داد و خط آن را عوض کرد و یا در ایران بنا بود که انجام بشود ولی شکست خورد، در کشورهایی مثل حجاز به طورکلی، حتی طرح آن نیز مطرح نشد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>
			=== مردم حجاز ===
			عرب های حجاز به طور ویژه در شرایطی بودند که نه تنها از زبان خود دست بردار نبودند بلکه حکومت ها و سلطه های خارجی نیز نمی توانستند آنان را مجبور کنند که از زبان فرهنگ خود دست بردارند زیرا آنان از قید و بند مسایل حکومتی آزاد بودند و در بادیه به سر میبردند و منطقه وسیع حجاز آنقدر گرم، سوزان و بی آب و علف و امکانات بوده که حتی حکومت های مقتدر آن زمان، نظیر ایران و روم به آنجا رغبتی نشان نمی دادند... و بر فرض اگر تصمیم می گرفتند که مردم آن سرزمین را نابود یا از زبان اصلی و فرهنگ خودشان برگردانند نمی‌توانستند، زیرا آنان در یک منطقه خاص ساکن نبودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>
			=== زبان عربی ===
			به گفته برخی محققین زبان عربی از امکانات فراوانی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ، بدون ابهام‌گویی و نارسایی برخوردار بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref> ولکن برخی دیگر از محققین در این رابطه می گویند: «نزول قرآن کریم به زبان عربی از سر وجود فضیلتی ذاتی برای این زبان نیست، همانگونه که نزول تورات به زبان عبری رجحان ویژه‌ای را برای این زبان اثبات نمی‌کند و رقم نمی‌زند، بلکه نزول قرآن به این زبان از سر حکمت و ضرورت و مرتبط با مکان نزول قرآن بوده است.»<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1397\|دوره=سال 51\|شماره=2\|نام=ابوالفضل\|نام خانوادگی=خوش‌منش\|عنوان=قرآن کریم و زبان عربی\|صفحه=212\|ژورنال=نشریه علمی-پژوهشی پژوهش های قرآن و حدیث}}</ref>
	== علل قرآنی ==		== علل قرآنی ==

خط ۱۷:		خط ۲۳:
	{{قرآن\|وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ\|ترجمه=هيچ پيامبرى را جز به زبان مردمش نفرستاديم، تا بتواند پيام خدا را برايشان بيان كند.\|سوره=ابراهیم\|آیه=4}}		{{قرآن\|وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ\|ترجمه=هيچ پيامبرى را جز به زبان مردمش نفرستاديم، تا بتواند پيام خدا را برايشان بيان كند.\|سوره=ابراهیم\|آیه=4}}

	علامه طباطبایی می نویسند: «اگر كتاب را به زبان عربى كه زبان رسول خدا(ص) است نازل فرموده براى اين بوده كه سنت او بر اين جارى شده كه هر پيغمبرى را به زبان قوم خودش بفرستد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير الميزان‌\|سال= 1402\|نام=محمدحسين‌\|نام خانوادگی=طباطبايى\|ناشر=جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‌\|جلد=11\|صفحه=511\|مکان=قم}}</ref>		علامه طباطبایی می نویسند:«اگر كتاب را به زبان عربى كه زبان رسول خدا(ص) است نازل فرموده براى اين بوده كه سنت او بر اين جارى شده كه هر پيغمبرى را به زبان قوم خودش بفرستد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=ترجمه تفسير الميزان‌\|سال= 1402\|نام=محمدحسين‌\|نام خانوادگی=طباطبايى\|ناشر=جامعه مدرسين حوزه علميه قم، دفتر انتشارات اسلامى‌\|جلد=11\|صفحه=511\|مکان=قم}}</ref>

	آیت الله مکارم می گویند:«زيرا پيامبران در درجه اول با قوم خود، همان ملتى كه از ميان آنها برخاسته‌اند، تماس داشتند و نخستين شعاع وحى وسيله پيامبران بر آنها مى‌تابيد، و نخستين ياران و ياوران آنها از ميان آنان برگزيده مى‌شدند، بنابراين پيامبر بايد به زبان آنها و لغت آنها سخن بگويد؛ تا حقايق را به روشنى براى آنان آشكار سازد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=10\|صفحه=269\|مکان=تهران}}</ref>		آیت الله مکارم می گویند:«زيرا پيامبران در درجه اول با قوم خود، همان ملتى كه از ميان آنها برخاسته‌اند، تماس داشتند و نخستين شعاع وحى وسيله پيامبران بر آنها مى‌تابيد، و نخستين ياران و ياوران آنها از ميان آنان برگزيده مى‌شدند، بنابراين پيامبر بايد به زبان آنها و لغت آنها سخن بگويد؛ تا حقايق را به روشنى براى آنان آشكار سازد.»<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=تفسير نمونه‌\|سال=1374\|نام=ناصر\|نام خانوادگی= مكارم شيرازى\|ناشر=دار الكتب الاسلاميه \|جلد=10\|صفحه=269\|مکان=تهران}}</ref>

	~~=== ایجاد ملکه تقوا و تذکر ===~~		== علل روایی ==
	{{قرآن\|1=وَكَذَٰلِكَ أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا\|ترجمه=اينچنين آن را قرآنى عربى نازل كرديم و در آن گونه‌گون هشدار داديم، شايد بترسند يا پندى تازه گيرند.\|سوره=طه\|آیه=113}}

	== علل ~~محیطی ==~~

	~~=== تعصب عربی ===~~
	وقتی آخرین پیامبر و آخرین پیام می‌خواهد به بشریت عرضه شود، باید به گونه‌ای عمل شود که بدون توسل به معجزات، دین خاتم خودبه‌خود حفظ بشود. بنابراین میتوان گفت که مکان نزول و زبان قرآن این گونه قرار داده شده تا قرآن دارای نگهبانی طبیعی برای حفظ خود باشد و به نگهبان خارجی نیاز نداشته باشد. نازل شدن قرآن به زبان عربی برای حفظ و صیانت ابدی آن بوده است، زیرا تعصب خاصی عربی و قبیله ای اعراب باعث می شود که هیچ وقت به هیچ کس اجازه ندهند که زبان عربی را از آنان بگیرد و اساسا کاری که آتاتورک در ترکیه انجام داد و خط آن را عوض کرد و یا در ایران بنا بود که انجام بشود ولی شکست خورد، در کشورهایی مثل حجاز به طورکلی، حتی طرح آن نیز مطرح نشد.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>

	~~=== مردم حجاز ===~~
	عرب های حجاز به طور ویژه در شرایطی بودند که نه تنها از زبان خود دست بردار نبودند بلکه حکومت ها و سلطه های خارجی نیز نمی توانستند آنان را مجبور کنند که از زبان فرهنگ خود دست بردارند زیرا آنان از قید و بند مسایل حکومتی آزاد بودند و در بادیه به سر میبردند و منطقه وسیع حجاز آنقدر گرم، سوزان و بی آب و علف و امکانات بوده که حتی حکومت های مقتدر آن زمان، نظیر ایران و روم به آنجا رغبتی نشان نمی دادند... و بر فرض اگر تصمیم می گرفتند که مردم آن سرزمین را نابود یا از زبان اصلی و فرهنگ خودشان برگردانند نمی‌توانستند، زیرا آنان در یک منطقه خاص ساکن نبودند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=38-39\|ژورنال=نشریه بینات}}</ref>

	~~=== زبان عربی ===~~
	زبان عربی از امکانات فراوانی برای بیان بیشترین حجم از مطالب در کمترین حجم از الفاظ، بدون ابهام‌گویی و نارسایی برخوردار بوده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1379\|دوره=سال هفتم\|شماره=27\|نام=احمد\|نام خانوادگی=عابدینی\|عنوان=چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟\|صفحه=~~39\|ژورنال~~=~~نشریه بینات}}</ref>~~

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

	* <br />مقاله؛ علی زکوی، «مقدمه ای بر راز عربی بودن قرآن از زبان قرآن»، ~~دوفصلنامه علمی-تخصصی~~ الهیات قرآنی		* <br />مقاله؛ علی زکوی، «مقدمه ای بر راز عربی بودن قرآن از زبان قرآن»، نشریه الهیات قرآنی
	* مقاله؛ احمد عابدینی، «چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟»، نشریه بینات		* مقاله؛ احمد عابدینی، «چرا قرآن به زبان عربی نازل شده؟»، نشریه بینات
			* مقاله؛ ابوالفضل خوش‌منش، «قرآن کریم و زبان عربی»، نشریه پژوهش های قرآن و حدیث

	==منابع==		==منابع==