منظومه عفاف‌نامه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Shahroudi: Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:منظومه عفاف‌نامه را به منظومه عفاف‌نامه منتقل کرد

2024-12-15T10:55:37Z

Shahroudi صفحهٔ پیش نویس:منظومه عفاف‌نامه را به منظومه عفاف‌نامه منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۲۵
(بدون تفاوت)

Shahroudi: ابرابزار

2024-12-15T10:55:16Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Shahroudi در ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۴۹

2024-12-15T10:49:48Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۵ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۴:۱۹
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{پیش نویس:تکمیل}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Meysamhasani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۵

2024-12-14T06:55:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۵
خط ۱:		خط ۱:
	{{پیش نویس:~~در دست ویرایش~~}}		{{پیش نویس:تکمیل}}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Meysamhasani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۵۴

2024-12-14T06:54:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۲۴
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	== شاعر ==		== شاعر ==
	=== شرح حال ===		=== شرح حال ===
	امیری فیروزکوهی'''،''' کریم (۱۲۸۸–۱۳۶۳ش)، فرزند مصطفی قلی منتظم‌الدوله، متخلص به امیر، شاعر و ادیب معاصر. وی در فرح‌آباد فیروزکوه به دنیا آمد. نیاکان او از روزگار کریم خان زند تا اواخر حکومت ~~قاجار،~~ از امیران سپاه و سران لشکر بودند و «امیر» جزء اول نام آنان بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=دائرة المعارف بزرگ اسلامی\|نام خانوادگی=کریمی، امیربانو\|ناشر=مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی\|جلد=2\|صفحه=628\|مکان=تهران}}</ref>		[[امیری فیروزکوهی]]'''،''' کریم (۱۲۸۸–۱۳۶۳ش)، فرزند مصطفی قلی منتظم‌الدوله، متخلص به امیر، شاعر و ادیب معاصر. وی در فرح‌آباد فیروزکوه به دنیا آمد. نیاکان او از روزگار کریم خان زند تا اواخر [[حکومت قاجار]]، از امیران سپاه و سران لشکر بودند و «امیر» جزء اول نام آنان بود.<ref>{{یادکرد کتاب\|عنوان=دائرة المعارف بزرگ اسلامی\|نام خانوادگی=کریمی، امیربانو\|ناشر=مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی\|جلد=2\|صفحه=628\|مکان=تهران}}</ref>

	ایشان تا سال ۱۳۱۴ به دنبال موسیقی و تفرج و… بوده است، اما پس از آن، تحولی در وی پدید آمده و به سراغ علوم ادبی و دینی رفته، ~~سالها~~ در محضر علمای وقت به تحصیل این علوم مشغول شده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>		ایشان تا سال ۱۳۱۴ به دنبال موسیقی و تفرج و… بوده است، اما پس از آن، تحولی در وی پدید آمده و به سراغ علوم ادبی و دینی رفته، سال‌ها در محضر علمای وقت به تحصیل این علوم مشغول شده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>

	استاد فیروزکوهی در دی ماه ۱۳۵۴ در مقدمه مجلد نخست دیوانش نوشته است: تا سال ۱۳۱۴ بیشتر اوقات من به مصاحبت شعرا و موسیقی‌دانان از نوازنده و آوازه خوان می‌گذشت و کم می‌شد که موسیقی‌دانی از پیر و جوان به طهران آمده باشد و من از دوستی و معاشرت با او بهره‌مند نشده باشم. در این وقت به شاگردی شیخ عبدالنبی پرداختم و تا سال ۱۳۲۰ که درگذشت، شش سالی در خدمت آن عزیز به تحصیل و استفاده مشغول بودم تا آن که به فضل الهی درهای توفیق به روی من گشوده شد و علوم عربیت از صرف تا علوم بلاغت و منطق و کلام و مقداری فلسفه و حکمت و فقه و اصول را از آن معلم جامع بارع فراگرفتم. بعد از آن مدتی شاگردی سید حسین مجتهد کاشانی را کردم.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>		استاد فیروزکوهی در دی ماه ۱۳۵۴ در مقدمه مجلد نخست دیوانش نوشته است: تا سال ۱۳۱۴ بیشتر اوقات من به مصاحبت شعرا و موسیقی‌دانان از نوازنده و آوازه خوان می‌گذشت و کم می‌شد که موسیقی‌دانی از پیر و جوان به طهران آمده باشد و من از دوستی و معاشرت با او بهره‌مند نشده باشم. در این وقت به شاگردی شیخ عبدالنبی پرداختم و تا سال ۱۳۲۰ که درگذشت، شش سالی در خدمت آن عزیز به تحصیل و استفاده مشغول بودم تا آن که به فضل الهی درهای توفیق به روی من گشوده شد و علوم عربیت از صرف تا علوم بلاغت و منطق و کلام و مقداری فلسفه و حکمت و فقه و اصول را از آن معلم جامع بارع فراگرفتم. بعد از آن مدتی شاگردی سید حسین مجتهد کاشانی را کردم.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>

	'''آیت‌الله خامنه‌ای''' درباره ایشان می‌گوید: یک شاعری مثل مرحوم امیری فیروزکوهی که حقاً در قلهٔ غزل زمان خودش قرار داشت.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=آیت الله خامنه‌ای\|تاریخ=1387\|وبگاه=farsi.khamenei.ir\|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=4083\|عنوان=بیانات در دیدار شاعران در ماه مبارک رمضان\|تاریخ بازبینی=22 آذر ۱۴۰۳}}</ref>		'''[[سید علی خامنه‌ای\|آیت‌الله خامنه‌ای]]''' درباره ایشان می‌گوید:

	و در ~~جای دیگر می‌فرمایند~~: من شعرای معاصر را تقسیم می‌کنم به شعرایی که غزلسرا بودند، شعرایی که قصیده‌سرا بودند و شعرایی که نوسرا بودند. هر کدام چند نفری هستند که من به ایشان علاقه داشتم. در غزل، مرحوم امیری فیروزکوهی است که من با ایشان دوست هم بودم و ایشان به من هم خیلی علاقه داشتند و سال‌ها تا بعد از ~~انقلاب،~~ با یکدیگر رفت و آمد داشتیم.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=آیت الله خامنه‌ای\|تاریخ=1377\|وبگاه=farsi.khamenei.ir\|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2884\|عنوان=بیانات در دیدار جمعی از جوانان\|تاریخ بازبینی=22 آذر ۱۴۰۳}}</ref>		* یک شاعری مثل مرحوم امیری فیروزکوهی که حقاً در قلهٔ غزل زمان خودش قرار داشت.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=آیت الله خامنه‌ای\|تاریخ=1387\|وبگاه=farsi.khamenei.ir\|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=4083\|عنوان=بیانات در دیدار شاعران در ماه مبارک رمضان\|تاریخ بازبینی=22 آذر ۱۴۰۳}}</ref>

			* من شعرای معاصر را تقسیم می‌کنم به شعرایی که غزلسرا بودند، شعرایی که قصیده‌سرا بودند و شعرایی که نوسرا بودند. هر کدام چند نفری هستند که من به ایشان علاقه داشتم. در غزل، مرحوم امیری فیروزکوهی است که من با ایشان دوست هم بودم و ایشان به من هم خیلی علاقه داشتند و سال‌ها تا بعد از [[انقلاب]]، با یکدیگر رفت و آمد داشتیم.<ref>{{یادکرد وب\|نویسنده=آیت الله خامنه‌ای\|تاریخ=1377\|وبگاه=farsi.khamenei.ir\|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2884\|عنوان=بیانات در دیدار جمعی از جوانان\|تاریخ بازبینی=22 آذر ۱۴۰۳}}</ref>

	=== آثار ===		=== آثار ===
خط ۲۸:		خط ۳۰:
	* ''دیوان''، که در دو جلد به کوشش امیر بانو کریمی به چاپ رسیده، و مشتمل است بر غزلیات، منظومه‌ها، قصاید، قطعه‌ها و مثنویها.		* ''دیوان''، که در دو جلد به کوشش امیر بانو کریمی به چاپ رسیده، و مشتمل است بر غزلیات، منظومه‌ها، قصاید، قطعه‌ها و مثنویها.
	* احقاق الحق		* احقاق الحق
	* ترجمهٔ مکاتیب ''نهج‌البلاغة''		* ترجمهٔ [[مکاتیب نهج‌البلاغة\|مکاتیب ''نهج‌البلاغة'']]
	* ترجمهٔ ''نفس المهموم''		* ترجمهٔ ''[[نفس المهموم]]''

	== هدف از سرودن عفاف‌نامه ==		== هدف از سرودن عفاف‌نامه ==
	مرحوم استاد سید عبدالکریم امیری فیروزکوهی، به سال ۱۳۱۳ ش در اوج جوانی و زمانی که سلطنت پهلوی می‌رفت تا با رسمی کردن کشف حجاب و اجباری نمودن آن، به جنگ با دین و مذهب برود، منظومه‌ای تحت عنوان عفاف نامه سرود و به شدت از حجاب و عفاف دفاع کرد. وی به همراه آن سه منظومه کوتاه و بلند دیگر تحت عناوین سینما، رمان، و تئاتر سرود و در جمع در ۲۷ صفحه آن را به چاپ رساند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>		مرحوم استاد سید عبدالکریم امیری فیروزکوهی، به سال ۱۳۱۳ ش در اوج جوانی و زمانی که [[سلطنت پهلوی]] می‌رفت تا با رسمی کردن [[کشف حجاب]] و اجباری نمودن آن، به جنگ با دین و مذهب برود، منظومه‌ای تحت عنوان عفاف نامه سرود و به شدت از حجاب و عفاف دفاع کرد. وی به همراه آن سه منظومه کوتاه و بلند دیگر تحت عناوین سینما، رمان، و تئاتر سرود و در جمع در ۲۷ صفحه آن را به چاپ رساند.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>

	== منظومه عفاف‌نامه ==		== منظومه عفاف‌نامه ==
	=== جایگاه ===		=== جایگاه ===
	احمد کسروی مقدمه‌ای ستایش آمیز بر عفاف‌نامه می‌نویسد:		[[احمد کسروی]] مقدمه‌ای ستایش آمیز بر عفاف‌نامه می‌نویسد:

	'''«کاری در خور آفرین»'''شاعر دانشمند آقای امیری، شعرهایی درباره زنان سروده‌اند… من این شعرها را خوانده از فهم و دانش گوینده جوان آن در شگفت شدم. امروز که هیاهوی اروپایی‌گری در ایران، هوش و خرد هر پیر و جوان را زیر و رو ساخته و فهم و دانش درستی برای کسی باز نگزارده و جوانان بیش از این هنری ندارند که رُمانی بافته، بر دختران عشق بیاموزند، یا شعرهایی سروده زنان را به جِلف کاری برآغالند، در چنین زمانی، جوانی بدینسان شعرهای خردمندانه سروده و یک رشته پندهای دانشمندانه را به رشته نظم کشیده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>		'''«کاری در خور آفرین»'''شاعر دانشمند آقای امیری، شعرهایی درباره زنان سروده‌اند… من این شعرها را خوانده از فهم و دانش گوینده جوان آن در شگفت شدم. امروز که هیاهوی اروپایی‌گری در ایران، هوش و خرد هر پیر و جوان را زیر و رو ساخته و فهم و دانش درستی برای کسی باز نگزارده و جوانان بیش از این هنری ندارند که رُمانی بافته، بر دختران عشق بیاموزند، یا شعرهایی سروده زنان را به جِلف کاری برآغالند، در چنین زمانی، جوانی بدینسان شعرهای خردمندانه سروده و یک رشته پندهای دانشمندانه را به رشته نظم کشیده است.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>

	=== محتوا ===		=== محتوا ===
	مختصری از ~~ابتدای شعر~~ را در ذیل آورده و مطالعه کامل را به منابع ارجاع می‌دهیم.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>		مختصری از این [[مثنوی]] را در ذیل آورده و مطالعه کامل آن را به منابع ارجاع می‌دهیم.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>
	{{شعر		{{شعر
	\| عنوان = مثنوی عفاف‌نامه\|ای زن ای سرو ناز و باغ وجود\|نور بخشنده چراغ وجود\|ای به تو زنده جان خُرْد و کلان‏\|وی پدید از تو بر دلال ویران‏\|در رفاه از تو دوده آدم‏\|در تعب بی تو هر که در عالم‏		\| عنوان = مثنوی عفاف‌نامه\|ای زن ای سرو ناز و باغ وجود\|نور بخشنده چراغ وجود\|ای به تو زنده جان خُرْد و کلان‏\|وی پدید از تو بر دلال ویران‏\|در رفاه از تو دوده آدم‏\|در تعب بی تو هر که در عالم‏

Meysamhasani: ابرابزار

2024-12-14T06:48:38Z

ابرابزار

نمایش تغییرات

Meysamhasani: /* محتوا */ ابرابزار

2024-12-14T06:45:03Z

محتوا: ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۱۵
خط ۴:		خط ۴:
	منظومه عفاف‌نامه چیست؟ و از کیست؟ و به چه انگیزه ای سروده شد؟ و متن آن چیست؟		منظومه عفاف‌نامه چیست؟ و از کیست؟ و به چه انگیزه ای سروده شد؟ و متن آن چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	~~123~~		1

			'''منظومه عفاف‌نامه''' ابیاتی‌ست که برای دفاع از [[حجاب در قرآن\|حجاب]] در عصر [[پهلوی]] سروده شد و شاعر آن، استاد سید عبدالکریم امیرى فیروزکوهى می باشد.

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	{{درگاه\|زن و خانواده}}		{{درگاه\|زن و خانواده}}
خط ۴۲:		خط ۴۵:

	=== محتوا ===		=== محتوا ===
	مختصری از ابتدای شعر را در ذیل آورده و مطالعه کامل را به منابع ارجاع ~~می دهیم~~.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=~~مثنوى~~ عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم ~~امیرى فیروزکوهى~~\|ژورنال=پیام زن}}</ref>		مختصری از ابتدای شعر را در ذیل آورده و مطالعه کامل را به منابع ارجاع می‌دهیم.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوی عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیری فیروزکوهی\|ژورنال=پیام زن}}</ref>
	{{شعر		{{شعر
	\| عنوان = مثنوی عفاف‌نامه\|اى زن اى سرو ناز و باغ وجود\|نور بخشنده چراغ وجود\|اى به تو زنده جان خُرْد و کلان‏\|وى پدید از تو بر دلال ویران‏\|در رفاه از تو دوده آدم‏\|در تعب بى تو هر که در عالم‏		\| عنوان = مثنوی عفاف‌نامه\|ای زن ای سرو ناز و باغ وجود\|نور بخشنده چراغ وجود\|ای به تو زنده جان خُرْد و کلان‏\|وی پدید از تو بر دلال ویران‏\|در رفاه از تو دوده آدم‏\|در تعب بی تو هر که در عالم‏
	\| شاعر = استاد سید کریم ~~امیرى فیروزکوهى~~ متخلص به امیر\|فکر تو دستیار کار همه‏\|کار تو نیز دستیار همه‏\|بر تو قائم نظام ~~هستى~~ ما\|در تو ظاهر ~~خداپرستى~~ ما\|جان ما زنده در محبّت تو\|دل ما شادمان به صحبت تو\|عشق تو اصل ~~زندگانى~~ ما\|وصل تو عیش ~~جاودانى~~ ما\|از وجود تو بودِ ما پیدا\|قدر تو از وجود ما پیدا\|~~زندگى~~ هرچه مختصر گذرد\|بی تو آن به که زودتر گذرد\|آن که نه طاق آسمان آراست‏\|واین جهان را چون آن جهان آراست‏\|از سر زلف عنبر آسایت‏\|وز لب لعل روح افزایت‏\|بست شیرازه کتاب حیات‏\|ساخت جان ~~دارویى~~ چو آب حیات‏\|تا تو ما را نگاهبان ~~باشى‏~~\|راحت ~~افزاى~~ جسم و جان ~~باشى\|...\|...~~		\| شاعر = '''استاد سید کریم امیری فیروزکوهی متخلص به امیر'''\|فکر تو دستیار کار همه‏\|کار تو نیز دستیار همه‏\|بر تو قائم نظام هستی ما\|در تو ظاهر خداپرستی ما\|جان ما زنده در محبّت تو\|دل ما شادمان به صحبت تو\|عشق تو اصل زندگانی ما\|وصل تو عیش جاودانی ما\|از وجود تو بودِ ما پیدا\|قدر تو از وجود ما پیدا\|زندگی هرچه مختصر گذرد\|بی تو آن به که زودتر گذرد\|آن که نه طاق آسمان آراست‏\|واین جهان را چون آن جهان آراست‏\|از سر زلف عنبر آسایت‏\|وز لب لعل روح افزایت‏\|بست شیرازه کتاب حیات‏\|ساخت جان دارویی چو آب حیات‏\|تا تو ما را نگاهبان باشی‏\|راحت افزای جسم و جان باشی
	}}		}}

			== جستارهای وابسته ==

			* [[قصیده امیری فیروزکوهی درباره پیامبر(ص)]]

	==منابع==		==منابع==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی =
	\| شاخه فرعی۱ =		\| شاخه فرعی۱ =
	\| شاخه فرعی۲ =		\| شاخه فرعی۲ =
	\| شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}{{پایان متن}}		}}{{پایان متن}}

Meysamhasani در ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۶:۳۸

2024-12-14T06:38:02Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۴ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۰۸
خط ۴۲:		خط ۴۲:

	=== محتوا ===		=== محتوا ===
			مختصری از ابتدای شعر را در ذیل آورده و مطالعه کامل را به منابع ارجاع می دهیم.<ref>{{یادکرد ژورنال\|سال=1382\|دوره=سال دوم\|شماره=143\|نام=رسول\|نام خانوادگی=جعفریان\|عنوان=مثنوى عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیرى فیروزکوهى\|ژورنال=پیام زن}}</ref>
			{{شعر
			\| عنوان = مثنوی عفاف‌نامه\|اى زن اى سرو ناز و باغ وجود\|نور بخشنده چراغ وجود\|اى به تو زنده جان خُرْد و کلان‏\|وى پدید از تو بر دلال ویران‏\|در رفاه از تو دوده آدم‏\|در تعب بى تو هر که در عالم‏
			\| شاعر = استاد سید کریم امیرى فیروزکوهى متخلص به امیر\|فکر تو دستیار کار همه‏\|کار تو نیز دستیار همه‏\|بر تو قائم نظام هستى ما\|در تو ظاهر خداپرستى ما\|جان ما زنده در محبّت تو\|دل ما شادمان به صحبت تو\|عشق تو اصل زندگانى ما\|وصل تو عیش جاودانى ما\|از وجود تو بودِ ما پیدا\|قدر تو از وجود ما پیدا\|زندگى هرچه مختصر گذرد\|بی تو آن به که زودتر گذرد\|آن که نه طاق آسمان آراست‏\|واین جهان را چون آن جهان آراست‏\|از سر زلف عنبر آسایت‏\|وز لب لعل روح افزایت‏\|بست شیرازه کتاب حیات‏\|ساخت جان دارویى چو آب حیات‏\|تا تو ما را نگاهبان باشى‏\|راحت افزاى جسم و جان باشى\|...\|...
			}}

	==منابع==		==منابع==

Meysamhasani: صفحه‌ای تازه حاوی «{{پیش نویس:در دست ویرایش}} {{شروع متن}} {{سوال}} منظومه عفاف‌نامه چیست؟ و از کیست؟ و به چه انگیزه ای سروده شد؟ و متن آن چیست؟ {{پایان سوال}} 123 {{پاسخ}} {{درگاه|زن و خانواده}} == شاعر == === شرح حال === امیری فیروزكوهی'''،''' كریم (1288-1363ش)، فرزند مصطفى قلی منتظم‌...» ایجاد کرد

2024-12-14T06:15:31Z

صفحه‌ای تازه حاوی «{{پیش نویس:در دست ویرایش}} {{شروع متن}} {{سوال}} منظومه عفاف‌نامه چیست؟ و از کیست؟ و به چه انگیزه ای سروده شد؟ و متن آن چیست؟ {{پایان سوال}} 123 {{پاسخ}} {{درگاه|زن و خانواده}} == شاعر == === شرح حال === امیری فیروزكوهی'''،''' كریم (1288-1363ش)، فرزند مصطفى قلی منتظم‌...» ایجاد کرد

صفحهٔ تازه

{{پیش نویس:در دست ویرایش}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
منظومه عفاف‌نامه چیست؟ و از کیست؟ و به چه انگیزه ای سروده شد؟ و متن آن چیست؟
{{پایان سوال}}
123
{{پاسخ}}
{{درگاه|زن و خانواده}}

== شاعر ==

=== شرح حال ===
امیری فیروزكوهی'''،''' كریم (1288-1363ش)، فرزند مصطفى قلی منتظم‌الدوله، متخلص به امیر، شاعر و ادیب معاصر. وی در فرح‌آباد فیروزكوه به دنیا آمد. نیاكان او از روزگار كریم خان زند تا اواخر حكومت قاجار، از امیران سپاه و سران لشكر بودند و «امیر» جزء اول نام آنان بود.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=دائرة المعارف بزرگ اسلامی|نام خانوادگی=کریمی،امیربانو|ناشر=مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی|جلد=2|صفحه=628|مکان=تهران}}</ref>

ایشان تا سال 1314 به دنبال موسیقى و تفرج و... بوده است، اما پس از آن، تحولى در وى پدید آمده و به سراغ علوم ادبى و دینى رفته، سالها در محضر علماى وقت به تحصیل این علوم مشغول شده است.<ref>{{یادکرد ژورنال|سال=1382|دوره=سال دوم|شماره=143|نام=رسول|نام خانوادگی=جعفریان|عنوان=مثنوى عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیرى فیروزکوهى|ژورنال=پیام زن}}</ref>

استاد فیروزکوهی در دى ماه 1354 در مقدمه مجلد نخست دیوانش نوشته است: تا سال 1314 بیشتر اوقات من به مصاحبت شعرا و موسیقى‏‌دانان از نوازنده و آوازه خوان مى‏ گذشت و کم مى‌‏شد که موسیقی‌‏دانى از پیر و جوان به طهران آمده باشد و من از دوستى و معاشرت با او بهره‏مند نشده باشم. در این وقت به شاگردى شیخ عبدالنبى پرداختم و تا سال 1320 که درگذشت، شش سالى در خدمت آن عزیز به تحصیل و استفاده مشغول بودم تا آن که به فضل الهى درهاى توفیق به روى من گشوده شد و علوم عربیت از صرف تا علوم بلاغت و منطق و کلام و مقدارى فلسفه و حکمت و فقه و اصول را از آن معلم جامع بارع فراگرفتم. بعد از آن مدتى شاگردى سید حسین مجتهد کاشانى را کردم.<ref>{{یادکرد ژورنال|سال=1382|دوره=سال دوم|شماره=143|نام=رسول|نام خانوادگی=جعفریان|عنوان=مثنوى عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیرى فیروزکوهى|ژورنال=پیام زن}}</ref>

'''آیت‌الله خامنه‌ای''' درباره ایشان می گوید: یک شاعری مثل مرحوم امیری فیروزکوهی که حقاً در قلۀ غزل زمان خودش قرار داشت.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=آیت الله خامنه‌ای|تاریخ=1387|وبگاه=farsi.khamenei.ir|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=4083|عنوان=بیانات در دیدار شاعران در ماه مبارک رمضان|تاریخ بازبینی=22 آذر ۱۴۰۳}}</ref>

و در جای دیگر می فرمایند: من شعرای معاصر را تقسیم می‌کنم به شعرایی که غزلسرا بودند، شعرایی که قصیده‌سرا بودند و شعرایی که نوسرا بودند. هر کدام چند نفری هستند که من به ایشان علاقه داشتم. در غزل، مرحوم امیری فیروزکوهی است که من با ایشان دوست هم بودم و ایشان به من هم خیلی علاقه داشتند و سال ها تا بعد از انقلاب، با یکدیگر رفت و آمد داشتیم.<ref>{{یادکرد وب|نویسنده=آیت الله خامنه‌ای|تاریخ=1377|وبگاه=farsi.khamenei.ir|نشانی=https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=2884|عنوان=بیانات در دیدار جمعی از جوانان|تاریخ بازبینی=22 آذر ۱۴۰۳}}</ref>

=== آثار ===
استاد فیروزکوی،بجز مقاله‌ها، آثار دیگری دارند که بدین شرح است:<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=دائرة المعارف بزرگ اسلامی|نام خانوادگی=کریمی،امیربانو|ناشر=مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی|جلد=2|صفحه=628|مکان=تهران}}</ref>

* ''عفاف‌نامه''، مثنویی در لزوم حجاب
* مقدمه بر چاپ نسخه‌ای از ''دیوان'' صائب
* ''دیوان''، كه در دو جلد به كوشش امیر بانو كریمی به چاپ رسیده، و مشتمل است بر غزلیات، منظومه‌ها، قصاید، قطعه‌ها و مثنویها.
* احقاق الحق
* ترجمۀ مكاتیب ''نهج‌البلاغة''
* ترجمۀ ''نفس المهموم''

== هدف از سرودن عفاف‌نامه ==
مرحوم استاد سید عبدالکریم امیرى فیروزکوهى، به سال 1313 ش در اوج جوانى و زمانى که سلطنت پهلوى مى‏‌رفت تا با رسمى کردن کشف حجاب و اجبارى نمودن آن، به جنگ با دین و مذهب برود، منظومه‌‏اى تحت عنوان عفاف نامه سرود و به شدت از حجاب و عفاف دفاع کرد. وى به همراه آن سه منظومه کوتاه و بلند دیگر تحت عناوین سینما، رمان، و تئاتر سرود و در جمع در 27 صفحه آن را به چاپ رساند.<ref>{{یادکرد ژورنال|سال=1382|دوره=سال دوم|شماره=143|نام=رسول|نام خانوادگی=جعفریان|عنوان=مثنوى عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیرى فیروزکوهى|ژورنال=پیام زن}}</ref>

== منظومه عفاف‌نامه ==

=== جایگاه ===
احمد کسروى مقدمه‌ای ستایش آمیز بر عفاف‌نامه می نویسد:

'''«کارى در خور آفرین»'''شاعر دانشمند آقاى امیرى، شعرهایى درباره زنان سروده ‏اند... من این شعرها را خوانده از فهم و دانش گوینده جوان آن در شگفت شدم. امروز که هیاهوى اروپایى‏‌گرى در ایران، هوش و خرد هر پیر و جوان را زیر و رو ساخته و فهم و دانش درستى براى کسى باز نگزارده و جوانان بیش از این هنرى ندارند که رُمانى بافته، بر دختران عشق بیاموزند، و یا شعرهایى سروده زنان را به جِلف کارى برآغالند، در چنین زمانى، جوانى بدینسان شعرهاى خردمندانه سروده و یک رشته پندهاى دانشمندانه را به رشته نظم کشیده است.<ref>{{یادکرد ژورنال|سال=1382|دوره=سال دوم|شماره=143|نام=رسول|نام خانوادگی=جعفریان|عنوان=مثنوى عفاف نامه: سروده مرحوم سید کریم امیرى فیروزکوهى|ژورنال=پیام زن}}</ref>

=== محتوا ===

==منابع==
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
| شاخه اصلی =
| شاخه فرعی۱ =
| شاخه فرعی۲ =
| شاخه فرعی۳ =
}}{{پایان متن}}