منظور از دستور به بخشیدن یهودیان در سوره مائده - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Fabbasi در ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۱۳

2022-11-26T10:13:54Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۴۳
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== کیفر پیمان‌شکنی یهودیان ==		== کیفر پیمان‌شکنی یهودیان ==
	در این آیه کیفر و سزای قدرناشناسی یهودیان نسبت به عهد و ~~پیمانشان~~ بیان شده است. گمراه شدن از راه میانه و مستقیم، انواع نقمت‌ها و [[عذاب\|عذاب‌]]ها که [[خدا]] بعضی از آن‌ها را که همان لعنت و قساوت قلوب باشد به خود نسبت داده است. بعضی دیگر از کیفرها به خود [[بنی‌اسرائیل]] نسبت داده شده است و آن نقمتی است که جمله «ولا تزال..» آن را در نظر دارد. استثنای قلیلی از بنی‌اسرائیل در انتهای آیه، با این معنا منافات ندارد که لعنت و عذاب متوجه این امت و قوم نژادپرست بشود.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا، صص ج۵،۳۹۱_۳۹۲.</ref>		در این آیه کیفر و سزای قدرناشناسی یهودیان نسبت به عهد و پیمان‌شان بیان شده است. گمراه شدن از راه میانه و مستقیم، انواع نقمت‌ها و [[عذاب\|عذاب‌]]ها که [[خدا]] بعضی از آن‌ها را که همان لعنت و قساوت قلوب باشد به خود نسبت داده است. بعضی دیگر از کیفرها به خود [[بنی‌اسرائیل]] نسبت داده شده است و آن نقمتی است که جمله «ولا تزال..» آن را در نظر دارد. استثنای قلیلی از بنی‌اسرائیل در انتهای آیه، با این معنا منافات ندارد که لعنت و عذاب متوجه این امت و قوم نژادپرست بشود.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا، صص ج۵،۳۹۱_۳۹۲.</ref>

	== دستور به عفو گروه اندکی از بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو گروه اندکی از بنی اسرائیل ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==
	در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همه بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیه بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیره عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیه مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.		در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همه بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیه بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیره عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیه مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:54:17Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۴
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\|شاخه فرعی۱ = اسامی و اوصاف قرآن		\| شاخه فرعی۱ = اسامی و اوصاف قرآن
	\|شاخه فرعی۲ = عدم اختلاف و تناقض در قرآن		\| شاخه فرعی۲ = عدم اختلاف و تناقض در قرآن
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:27:32Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۷
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

185.181.182.102: جایگزینی متن - '' به ''

2021-02-09T11:43:06Z

جایگزینی متن - '<span></span>' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۳
خط ۱۸:		خط ۱۸:
	در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همه بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیه بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیره عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیه مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.		در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همه بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیه بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیره عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیه مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.

	~~<span></span>~~
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

185.181.182.102: جایگزینی متن - 'هٔ' به 'ه'

2020-12-22T10:24:06Z

جایگزینی متن - 'هٔ' به 'ه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۵۴
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	در ~~آیهٔ~~ ۱۳ ~~سورهٔ~~ مائده قوم یهود تحریف کننده کلام خدا معرفی شده‌اند در حالیکه خدا به پیامبر(ص) می‌فرماید: از آن‌ها درگذر و آن‌ها را عفو کن. چرا؟		در آیه ۱۳ سوره مائده قوم یهود تحریف کننده کلام خدا معرفی شده‌اند در حالیکه خدا به پیامبر(ص) می‌فرماید: از آن‌ها درگذر و آن‌ها را عفو کن. چرا؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== کیفر پیمان‌شکنی یهودیان ==		== کیفر پیمان‌شکنی یهودیان ==
	در این آیه کیفر و سزای قدرناشناسی یهودیان نسبت به عهد و پیمانشان بیان شده است. گمراه شدن از راه میانه و مستقیم، انواع نقمت‌ها و [[عذاب\|عذاب‌]]ها که [[خدا]] بعضی از آن‌ها را که همان لعنت و قساوت قلوب باشد به خود نسبت داده است. بعضی دیگر از کیفرها به خود [[بنی‌اسرائیل]] نسبت داده شده است و آن نقمتی است که ~~جملهٔ~~ «ولا تزال..» آن را در نظر دارد. استثنای قلیلی از بنی‌اسرائیل در انتهای آیه، با این معنا منافات ندارد که لعنت و عذاب متوجه این امت و قوم نژادپرست بشود.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا، صص ج۵،۳۹۱_۳۹۲.</ref>		در این آیه کیفر و سزای قدرناشناسی یهودیان نسبت به عهد و پیمانشان بیان شده است. گمراه شدن از راه میانه و مستقیم، انواع نقمت‌ها و [[عذاب\|عذاب‌]]ها که [[خدا]] بعضی از آن‌ها را که همان لعنت و قساوت قلوب باشد به خود نسبت داده است. بعضی دیگر از کیفرها به خود [[بنی‌اسرائیل]] نسبت داده شده است و آن نقمتی است که جمله «ولا تزال..» آن را در نظر دارد. استثنای قلیلی از بنی‌اسرائیل در انتهای آیه، با این معنا منافات ندارد که لعنت و عذاب متوجه این امت و قوم نژادپرست بشود.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا، صص ج۵،۳۹۱_۳۹۲.</ref>

	== دستور به عفو گروه اندکی از بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو گروه اندکی از بنی اسرائیل ==
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==
	در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به ~~همهٔ~~ بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ~~ناحیهٔ~~ بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در ~~سیرهٔ~~ عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در ~~آیهٔ~~ مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.		در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همه بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیه بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیره عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیه مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.

	<span></span>		<span></span>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' ص ' به ' ص'

2020-12-19T07:59:17Z

جایگزینی متن - ' ص ' به ' ص'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۲۹
خط ۱۶:		خط ۱۶:

	== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==
	در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همهٔ بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ~~ص ۳۱۳~~.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیهٔ بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیرهٔ عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیهٔ مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.		در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همهٔ بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیهٔ بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیرهٔ عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیهٔ مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.

	<span></span>		<span></span>

Razavi.r در ‏۲ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۲۱:۴۵

2020-12-02T21:45:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۳ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۰۱:۱۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== کیفر پیمان‌شکنی یهودیان ==		== کیفر پیمان‌شکنی یهودیان ==
	در این آیه کیفر و سزای قدرناشناسی یهودیان نسبت به عهد و پیمانشان بیان شده است. گمراه شدن از راه میانه و مستقیم، انواع نقمت‌ها و [[عذاب\|عذاب‌]]ها که [[خدا]] بعضی از آن‌ها را که همان لعنت و ~~تقسیهٔ~~ قلوب باشد به ~~خودش~~ نسبت داده است. بعضی دیگر از کیفرها به خود [[بنی‌اسرائیل]] نسبت داده شده است و آن نقمتی است که جملهٔ «ولا تزال..» آن را در نظر دارد. استثنای قلیلی از بنی‌اسرائیل در انتهای آیه، با این معنا منافات ندارد که لعنت و عذاب متوجه این امت و قوم نژادپرست بشود.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا، صص ج۵،۳۹۱_۳۹۲.</ref>		در این آیه کیفر و سزای قدرناشناسی یهودیان نسبت به عهد و پیمانشان بیان شده است. گمراه شدن از راه میانه و مستقیم، انواع نقمت‌ها و [[عذاب\|عذاب‌]]ها که [[خدا]] بعضی از آن‌ها را که همان لعنت و قساوت قلوب باشد به خود نسبت داده است. بعضی دیگر از کیفرها به خود [[بنی‌اسرائیل]] نسبت داده شده است و آن نقمتی است که جملهٔ «ولا تزال..» آن را در نظر دارد. استثنای قلیلی از بنی‌اسرائیل در انتهای آیه، با این معنا منافات ندارد که لعنت و عذاب متوجه این امت و قوم نژادپرست بشود.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا، صص ج۵،۳۹۱_۳۹۲.</ref>

	== دستور به عفو گروه اندکی از بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو گروه اندکی از بنی اسرائیل ==
	در ذیل آیه، ~~گروهی~~ اندکی از بنی اسرائیل که وفادار به پیمان‌های الهی، وارسته از تحریف‌گری و خیانت و پایبند به دستورات خدا بوده‌اند استثناء شده است. یک گروه سالم ولو اندک نباید در آتش دیگران بسوزند؛ بنابراین دستور به عفو و بخشش یهودیان که با ضمیر «عنهم» آمده است، فقط به گروه سالم برمی‌گردد. با این بیان، هیچ گونه شبهه یا تناقضی در صدر و ذیل آن یافت نمی‌شود و دلالت آیه روشن است.<ref>هاشمی رفسنجانی، علی اکبر و دیگران، راهنما، قم: دفتر انتشارات اسلامی، اوّل، ۱۳۷۴، ج۴، ص۲۸۵.</ref>		در ذیل آیه، گروه اندکی از بنی اسرائیل که وفادار به پیمان‌های الهی، وارسته از تحریف‌گری و خیانت و پایبند به دستورات خدا بوده‌اند استثناء شده است. یک گروه سالم ولو اندک نباید در آتش دیگران بسوزند؛ بنابراین دستور به عفو و بخشش یهودیان که با ضمیر «عنهم» آمده است، فقط به گروه سالم برمی‌گردد. با این بیان، هیچ گونه شبهه یا تناقضی در صدر و ذیل آن یافت نمی‌شود و دلالت آیه روشن است.<ref>هاشمی رفسنجانی، علی اکبر و دیگران، راهنما، قم: دفتر انتشارات اسلامی، اوّل، ۱۳۷۴، ج۴، ص۲۸۵.</ref>

	== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==
	در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همهٔ بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص ۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیهٔ بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیرهٔ عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیهٔ مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از تفسیر ~~دوگانه~~ سازگار است.		در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همهٔ بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص ۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیهٔ بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیرهٔ عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیهٔ مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از دو تفسیر سازگار است.

	<span></span>		<span></span>
خط ۳۵:		خط ۳۵:
	\| لینک‌دهی = شد		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه = شد
	\| تغییر مسیر = شد		\| تغییر مسیر = شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

			[[رده:آیات قرآن]]

Mnazarzadeh: Mnazarzadeh صفحه دستور به بخشیدن یهودیان در قرآن را به منظور از دستور به بخشیدن یهودیان در سوره مائده منتقل کرد

2020-12-01T11:25:18Z

Mnazarzadeh صفحه دستور به بخشیدن یهودیان در قرآن را به منظور از دستور به بخشیدن یهودیان در سوره مائده منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۵۵
(بدون تفاوت)

Mnazarzadeh در ‏۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۱۹

2020-12-01T11:19:01Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۴۹
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	آیه ۱۳ سوره مائده، کیفر عهد شکنی یهودیان را بیان می‌کند. در انتهای آیه خداوند، حضرت محمد(ص) را مکلف به بخشش یهودیان می‌کند. در تفسیر این دستور آمده است که منظور، بخشش گروه قلیلی از یهودیان است که عهدشکنی نکرده‌اند و به آموزه‌های خدا پایبند بوده‌اند. اما عده دیگری از مفسران دستور بخشش، را شامل جمیع یهودیان می‌دانند زیرا کسی که کار خطایی انجام نداده است، دلیلی ندارد مشمول عفو شود، بنابر این به دلیل شخصیت پیامبر(ص) و سیاست عفو و بخشش در [[اسلام]]، این دستور به رسول گرامی(ص) داده شده است.		آیه ۱۳ سوره مائده، کیفر عهد شکنی یهودیان را بیان می‌کند. در انتهای آیه خداوند، [[حضرت محمد(ص)]] را مکلف به بخشش یهودیان می‌کند. در تفسیر این دستور آمده است که منظور، بخشش گروه قلیلی از یهودیان است که عهدشکنی نکرده‌اند و به آموزه‌های خدا پایبند بوده‌اند. اما عده دیگری از مفسران دستور بخشش، را شامل جمیع یهودیان می‌دانند زیرا کسی که کار خطایی انجام نداده است، دلیلی ندارد مشمول عفو شود، بنابر این به دلیل شخصیت پیامبر(ص) و سیاست عفو و بخشش در [[اسلام]]، این دستور به رسول گرامی(ص) داده شده است.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۱۰:		خط ۱۰:

	== کیفر پیمان‌شکنی یهودیان ==		== کیفر پیمان‌شکنی یهودیان ==
	در این آیه کیفر و سزای قدرناشناسی یهودیان نسبت به عهد و پیمانشان بیان شده است. گمراه شدن از راه میانه و مستقیم، انواع نقمت‌ها و [[عذاب]]ها که [[خدا]] بعضی از آن‌ها را که همان لعنت و تقسیهٔ قلوب باشد به خودش نسبت داده است. بعضی دیگر از کیفرها به خود [[بنی‌اسرائیل]] نسبت داده شده است و آن نقمتی است که جملهٔ «ولا تزال..» آن را در نظر دارد. استثنای قلیلی از بنی‌اسرائیل در انتهای آیه، با این معنا منافات ندارد که لعنت و عذاب متوجه این امت و قوم نژادپرست بشود.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا، صص ج۵،۳۹۱_۳۹۲.</ref>		در این آیه کیفر و سزای قدرناشناسی یهودیان نسبت به عهد و پیمانشان بیان شده است. گمراه شدن از راه میانه و مستقیم، انواع نقمت‌ها و [[عذاب\|عذاب‌]]ها که [[خدا]] بعضی از آن‌ها را که همان لعنت و تقسیهٔ قلوب باشد به خودش نسبت داده است. بعضی دیگر از کیفرها به خود [[بنی‌اسرائیل]] نسبت داده شده است و آن نقمتی است که جملهٔ «ولا تزال..» آن را در نظر دارد. استثنای قلیلی از بنی‌اسرائیل در انتهای آیه، با این معنا منافات ندارد که لعنت و عذاب متوجه این امت و قوم نژادپرست بشود.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، قم: دفتر انتشارات اسلامی، بی‌تا، صص ج۵،۳۹۱_۳۹۲.</ref>

	== دستور به عفو گروه اندکی از بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو گروه اندکی از بنی اسرائیل ==
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==		== دستور به عفو همه بنی اسرائیل ==
	در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همهٔ بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص ۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیهٔ بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیرهٔ عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیهٔ مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از تفسیر دوگانه سازگار است.		در تفسیری دیگر، برخی از مفسران احتمال داده‌اند، ضمیر «عنهم» در آیه به همهٔ بنی‌اسرائیل برگردد. چون اقلیت صالح خیانتی مرتکب نشده‌اند تا مشمول عفو قرار گیرند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه، یازدهم، ۱۳۶۸، ج۴، ص ۳۱۳.</ref> اگر آیه چنین تفسیر شود، این معنا می‌شود، که آزارها و اذیت‌هایی که از ناحیهٔ بنی‌اسرائیل بر شخص [[پیامبر(ص)]] وارد شد؛ از آن‌ها چشم پوشی کند و آن‌ها را مورد عفو قرار دهد؛ و این معنا هیچ محذور و تعارضی را به همراه ندارد. این گونه رفتار در سیرهٔ عملی [[معصومان]] فراوان دیده می‌شود و هیچ وقت دشمنی دشمن را به رخ نکشیده‌اند و این خود عین سیاست است. با این بیان، هیچ تناقضی در آیهٔ مورد بحث وجود ندارد و با هر یک از تفسیر دوگانه سازگار است.
	~~{{پایان پاسخ}}~~
			<span></span>
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

Mnazarzadeh: Mnazarzadeh صفحه تعارض لعن یهودیان و دستور به بخشش آن ها در قرآن را به دستور به بخشیدن یهودیان در قرآن منتقل کرد

2020-12-01T11:16:53Z

Mnazarzadeh صفحه تعارض لعن یهودیان و دستور به بخشش آن ها در قرآن را به دستور به بخشیدن یهودیان در قرآن منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۴:۴۶
(بدون تفاوت)