مقصود از نفخ روح - تاریخچهٔ نسخه‌ها

A.rezapour در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۶

2021-08-17T09:36:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	آیا نفخ روحی که در قرآن آمده است، در عالم رحم است یا در جای دیگر؟		آیا نفخ روحی که در قرآن آمده است، در عالم رحم است یا در جای دیگر؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}قرآن در شرح خلقت انسان، به موضوع دمیدن روح خداوند در انسان اشاره کرده است. انتساب این روح به خداوند نشان‌دهنده شرافت انسان است و او را موجود زنده‌ای قرار داده است. و این ~~تفویض~~ روح اعطای حیات واقعی غیر از حیات نباتی است.		{{پاسخ}}قرآن در شرح خلقت انسان، به موضوع دمیدن روح خداوند در انسان اشاره کرده است. انتساب این روح به خداوند نشان‌دهنده شرافت انسان است و او را موجود زنده‌ای قرار داده است. و این تفویضِ روح اعطای حیات واقعی غیر از حیات نباتی است.

	== دمیدن روح خداوند به انسان در قرآن ==		== دمیدن روح خداوند به انسان در قرآن ==

A.rezapour در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۵

2021-08-17T09:35:20Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۵
خط ۳۸:		خط ۳۸:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =شد		\| نمایه =شد
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۴

2021-08-17T09:34:39Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۴
خط ۴:		خط ۴:
	آیا نفخ روحی که در قرآن آمده است، در عالم رحم است یا در جای دیگر؟		آیا نفخ روحی که در قرآن آمده است، در عالم رحم است یا در جای دیگر؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}قرآن در شرح خلقت انسان، به موضوع دمیدن روح خداوند در انسان اشاره کرده است. انتساب این روح به خداوند نشان‌دهنده شرافت انسان است و او را موجود زنده‌ای قرار داده است. و این تفویض روح اعطای حیات واقعی غیر از حیات نباتی است.

			== دمیدن روح خداوند به انسان در قرآن ==
	«[[نفخ]]» به معنای دمیدن در چیزی است.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده نفخ.</ref> در قرآن سه بار آمده است که خداوند روح خود را در انسان دمیده است.		«[[نفخ]]» به معنای دمیدن در چیزی است.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده نفخ.</ref> در قرآن سه بار آمده است که خداوند روح خود را در انسان دمیده است.

خط ۱۹:		خط ۲۱:
	{{قرآن\|فَإِذَا سَوَّیتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّ‌وحِی\|ترجمه=پس چون او را [کاملاً] درست کردم و از روح خویش در آن دمیدم}}		{{قرآن\|فَإِذَا سَوَّیتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّ‌وحِی\|ترجمه=پس چون او را [کاملاً] درست کردم و از روح خویش در آن دمیدم}}

	علامه طباطبایی درباره این آیه می فرماید: «و "دميدن روح در آن"، عبارت است از اينكه او را موجودى زنده قرار دهد، و اگر روح دميده شده در انسان را به خود خداى تعالى نسبت داده و فرموده:" از روح خودم در آن دميدم"، به منظور شرافت دادن به آن روح است‏.»{{مطالعه بیشتر}}		[[علامه طباطبایی]] درباره این آیه می فرماید: «و "دميدن روح در آن"، عبارت است از اينكه او را موجودى زنده قرار دهد، و اگر روح دميده شده در انسان را به خود خداى تعالى نسبت داده و فرموده:" از روح خودم در آن دميدم"، به منظور شرافت دادن به آن روح است‏.»{{مطالعه بیشتر}}

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==

A.rezapour در ‏۹ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۳

2021-08-09T07:43:22Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۳
خط ۱:		خط ۱:
			{{در دست ویرایش\|کاربر=A.rezapour }}
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

A.rezapour در ‏۹ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۴۱

2021-08-09T07:41:32Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۱۱
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	«[[نفخ]]» به معنای دمیدن در چیزی است.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده نفخ.</ref> ~~واژه نفخ~~ در [[قرآن~~]]، ۷ مرتبه~~ آمده ~~و در ۶ مرتبه اشاره به نفخ در صور،~~ که در ~~پایان جهان و در قیامت صورت می‌گیرد دارد و یک مرتبه در~~ سوره سجده آیه ۹، اشاره به نفخ روح دارد: {{قرآن\|ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فيهِ مِنْ رُوحِهِ\|ترجمه=سپس بدنش را آراستیم و در آن از روح خویش دمیدیم.}}		«[[نفخ]]» به معنای دمیدن در چیزی است.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده نفخ.</ref> در قرآن سه بار آمده است که خداوند روح خود را در انسان دمیده است.

			'''سوره سجده آیه ۹'''، اشاره به نفخ روح دارد: {{قرآن\|ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فيهِ مِنْ رُوحِهِ\|ترجمه=سپس بدنش را آراستیم و در آن از روح خویش دمیدیم.}}

	آیه فوق اشاره به رحم مادر دارد. زمانی که نطفه منعقد می‌شود تنها یک نوع «حیات نباتی» است و دارای تغذیه و رشد و نمو است ولی از حس و حرکت که نشانه حیات حیوانی و قوه ادراکیه که نشانه حیات انسانی است؛ در آن خبری نیست. اما تکامل نطفه به مرحله‌ای می‌رسد که شروع به حرکت می‌کند که قرآن تعبیر به نفخ روح می‌نماید<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست و هشتم، ۱۳۷۱، ج۱۷، ص۱۲۶.</ref> و از لحاظ حقوق اسلامی، اگر اقدامی علیه جنین صورت بگیرد و جنین سقط شود و از چهار ماه بیشتر باشد؛ حکم یک انسان کامل را دارد و لذا لازم است دیه یک انسان کامل پرداخت شود.		آیه فوق اشاره به رحم مادر دارد. زمانی که نطفه منعقد می‌شود تنها یک نوع «حیات نباتی» است و دارای تغذیه و رشد و نمو است ولی از حس و حرکت که نشانه حیات حیوانی و قوه ادراکیه که نشانه حیات انسانی است؛ در آن خبری نیست. اما تکامل نطفه به مرحله‌ای می‌رسد که شروع به حرکت می‌کند که قرآن تعبیر به نفخ روح می‌نماید<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست و هشتم، ۱۳۷۱، ج۱۷، ص۱۲۶.</ref> و از لحاظ حقوق اسلامی، اگر اقدامی علیه جنین صورت بگیرد و جنین سقط شود و از چهار ماه بیشتر باشد؛ حکم یک انسان کامل را دارد و لذا لازم است دیه یک انسان کامل پرداخت شود.
خط ۱۰:		خط ۱۲:
	خداوند، روحی که به انسان دمیده را به خود نسبت می‌دهد. واژه «روحی» نشان‌دهنده آن است که روح انسان روح الهی است و اضافه، اضافه تشریفی است به این معنا که مقام انسان رابالا ببرد.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، انتشارات اسراء، ج۱۲، ص۲۲۶.</ref>		خداوند، روحی که به انسان دمیده را به خود نسبت می‌دهد. واژه «روحی» نشان‌دهنده آن است که روح انسان روح الهی است و اضافه، اضافه تشریفی است به این معنا که مقام انسان رابالا ببرد.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، انتشارات اسراء، ج۱۲، ص۲۲۶.</ref>

	~~اما در جاهای دیگر از آیات قرآن «نفخ روح» اشاره به حضرت آدم(ع) دارد. برای مثال،~~ در سوره حجر آیه ۲۹ ~~و سوره ص، آیه ۷۲~~ آمده است: {{قرآن\|وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي\|ترجمه=و از روح خود در آن دمیدم...}} اشاره به خلقت حضرت آدم از خاک و دمیدن روح دارد.		در '''سوره حجر آیه ۲۹''' آمده است: {{قرآن\|وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي\|ترجمه=و از روح خود در آن دمیدم...}} اشاره به خلقت حضرت آدم از خاک و دمیدن روح دارد. «نفخ به معناى دميدن هوا در داخل جسمى است بوسيله دهان يا وسيله‏اى ديگر- اين معناى لغوى نفخ است، ولى آن را بطور كنايه در تاثير گذاشتن در چيزى و يا القاء امر غير محسوسى در آن چيز استعمال مى‏كنند، و در آيه شريفه مقصود از آن ايجاد روح در آدمى است. البته اينكه مى‏گوييم در آدمى، معنايش اين نيست كه روح مانند باد كه در جسم باد كرده داخل است در بدن آدمى داخل باشد، بلكه معنايش ارتباط دادن و بر قرار كردن رابطه ميان بدن و روح است‏.»<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، قم، جلد۱۲، ص۲۲۷</ref>

			'''سوره ص، آیه ۷۲'''

	{{مطالعه بیشتر}}		{{قرآن\|فَإِذَا سَوَّیتُهُ وَنَفَخْتُ فِیهِ مِن رُّ‌وحِی\|ترجمه=پس چون او را [کاملاً] درست کردم و از روح خویش در آن دمیدم}}

			علامه طباطبایی درباره این آیه می فرماید: «و "دميدن روح در آن"، عبارت است از اينكه او را موجودى زنده قرار دهد، و اگر روح دميده شده در انسان را به خود خداى تعالى نسبت داده و فرموده:" از روح خودم در آن دميدم"، به منظور شرافت دادن به آن روح است‏.»{{مطالعه بیشتر}}

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
خط ۲۱:		خط ۲۶:

	۳. المیزان، علامه طباطبایی، ج۱۲، ص۲۲۶.		۳. المیزان، علامه طباطبایی، ج۱۲، ص۲۲۶.



	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس}}		{{پانویس}}

Nazarzadeh: جایگزینی متن - 'هٔ' به 'ه'

2021-06-07T11:42:43Z

جایگزینی متن - 'هٔ' به 'ه'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۱۲
خط ۶:		خط ۶:
	«[[نفخ]]» به معنای دمیدن در چیزی است.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده نفخ.</ref> واژه نفخ در [[قرآن]]، ۷ مرتبه آمده و در ۶ مرتبه اشاره به نفخ در صور، که در پایان جهان و در قیامت صورت می‌گیرد دارد و یک مرتبه در سوره سجده آیه ۹، اشاره به نفخ روح دارد: {{قرآن\|ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فيهِ مِنْ رُوحِهِ\|ترجمه=سپس بدنش را آراستیم و در آن از روح خویش دمیدیم.}}		«[[نفخ]]» به معنای دمیدن در چیزی است.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده نفخ.</ref> واژه نفخ در [[قرآن]]، ۷ مرتبه آمده و در ۶ مرتبه اشاره به نفخ در صور، که در پایان جهان و در قیامت صورت می‌گیرد دارد و یک مرتبه در سوره سجده آیه ۹، اشاره به نفخ روح دارد: {{قرآن\|ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فيهِ مِنْ رُوحِهِ\|ترجمه=سپس بدنش را آراستیم و در آن از روح خویش دمیدیم.}}

	~~آیهٔ~~ فوق اشاره به رحم مادر دارد. زمانی که نطفه منعقد می‌شود تنها یک نوع «حیات نباتی» است و دارای تغذیه و رشد و نمو است ولی از حس و حرکت که نشانه حیات حیوانی و قوه ادراکیه که نشانه حیات انسانی است؛ در آن خبری نیست. اما تکامل نطفه به مرحله‌ای می‌رسد که شروع به حرکت می‌کند که قرآن تعبیر به نفخ روح می‌نماید<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست و هشتم، ۱۳۷۱، ج۱۷، ص۱۲۶.</ref> و از لحاظ حقوق اسلامی، اگر اقدامی علیه جنین صورت بگیرد و جنین سقط شود و از چهار ماه بیشتر باشد؛ حکم یک انسان کامل را دارد و لذا لازم است دیه یک انسان کامل پرداخت شود.		آیه فوق اشاره به رحم مادر دارد. زمانی که نطفه منعقد می‌شود تنها یک نوع «حیات نباتی» است و دارای تغذیه و رشد و نمو است ولی از حس و حرکت که نشانه حیات حیوانی و قوه ادراکیه که نشانه حیات انسانی است؛ در آن خبری نیست. اما تکامل نطفه به مرحله‌ای می‌رسد که شروع به حرکت می‌کند که قرآن تعبیر به نفخ روح می‌نماید<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست و هشتم، ۱۳۷۱، ج۱۷، ص۱۲۶.</ref> و از لحاظ حقوق اسلامی، اگر اقدامی علیه جنین صورت بگیرد و جنین سقط شود و از چهار ماه بیشتر باشد؛ حکم یک انسان کامل را دارد و لذا لازم است دیه یک انسان کامل پرداخت شود.

	خداوند، روحی که به انسان دمیده را به خود نسبت می‌دهد. واژه «روحی» نشان‌دهنده آن است که روح انسان روح الهی است و اضافه، اضافه تشریفی است به این معنا که مقام انسان رابالا ببرد.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، انتشارات اسراء، ج۱۲، ص۲۲۶.</ref>		خداوند، روحی که به انسان دمیده را به خود نسبت می‌دهد. واژه «روحی» نشان‌دهنده آن است که روح انسان روح الهی است و اضافه، اضافه تشریفی است به این معنا که مقام انسان رابالا ببرد.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، انتشارات اسراء، ج۱۲، ص۲۲۶.</ref>

Nazarzadeh: جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

2021-03-18T11:54:54Z

جایگزینی متن - '|شاخه فرعی' به '| شاخه فرعی'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۵:۲۴
خط ۲۸:		خط ۲۸:
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن		\| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
	\|شاخه فرعی۱ = انسان‌شناسی در قرآن		\| شاخه فرعی۱ = انسان‌شناسی در قرآن
	\|شاخه فرعی۲ = انسان‌شناسی		\| شاخه فرعی۲ = انسان‌شناسی
	\|شاخه فرعی۳ =		\| شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله

127.0.0.1: جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

2021-03-07T11:29:33Z

جایگزینی متن - ' | ارجاعات =' به ' | ارجاعات = | بازبینی نویسنده = '

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۷ مارس ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۵۹
خط ۴۱:		خط ۴۱:
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
			\| بازبینی نویسنده =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =

Razavi.r در ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۰۷

2021-02-18T10:07:12Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۳۷
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	آیا نفخ روحی که در قرآن ~~آمده، منظور~~ در عالم رحم است یا در جای ~~دیگری بوده است؟~~		آیا نفخ روحی که در قرآن آمده است، در عالم رحم است یا در جای دیگر؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	«[[نفخ]]» به معنای دمیدن در چیزی است.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده نفخ.</ref> واژه نفخ در [[قرآن]]، ۷ مرتبه آمده و در ۶ مرتبه اشاره به نفخ در صور، که در پایان جهان و در قیامت صورت می‌گیرد دارد و یک مرتبه در سوره سجده آیه ۹، اشاره به نفخ روح دارد: {{قرآن\|ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فيهِ مِنْ رُوحِهِ\|ترجمه=سپس بدنش را آراستیم و در آن از روح خویش دمیدیم.}}		«[[نفخ]]» به معنای دمیدن در چیزی است.<ref>قاموس قرآن، قرشی، سید علی اکبر، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده نفخ.</ref> واژه نفخ در [[قرآن]]، ۷ مرتبه آمده و در ۶ مرتبه اشاره به نفخ در صور، که در پایان جهان و در قیامت صورت می‌گیرد دارد و یک مرتبه در سوره سجده آیه ۹، اشاره به نفخ روح دارد: {{قرآن\|ثُمَّ سَوَّاهُ وَ نَفَخَ فيهِ مِنْ رُوحِهِ\|ترجمه=سپس بدنش را آراستیم و در آن از روح خویش دمیدیم.}}

	آیهٔ فوق اشاره به رحم مادر دارد. زمانی که نطفه منعقد می‌شود تنها یک نوع «حیات نباتی» است و دارای تغذیه و رشد و نمو است ولی از حس و حرکت که نشانه حیات حیوانی و قوه ادراکیه که نشانه حیات انسانی است؛ در آن خبری نیست. اما تکامل نطفه به مرحله‌ای می‌رسد که شروع به حرکت می‌کند که قرآن تعبیر به نفخ روح می‌نماید<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست و هشتم، ۱۳۷۱، ج۱۷، ص۱۲۶.</ref> و از لحاظ حقوق اسلامی، اگر ~~جنایتی به~~ جنین صورت بگیرد و جنین سقط شود و از چهار ماه بیشتر باشد؛ حکم یک انسان کامل را دارد و لذا لازم است دیه یک انسان کامل پرداخت شود.		آیهٔ فوق اشاره به رحم مادر دارد. زمانی که نطفه منعقد می‌شود تنها یک نوع «حیات نباتی» است و دارای تغذیه و رشد و نمو است ولی از حس و حرکت که نشانه حیات حیوانی و قوه ادراکیه که نشانه حیات انسانی است؛ در آن خبری نیست. اما تکامل نطفه به مرحله‌ای می‌رسد که شروع به حرکت می‌کند که قرآن تعبیر به نفخ روح می‌نماید<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیست و هشتم، ۱۳۷۱، ج۱۷، ص۱۲۶.</ref> و از لحاظ حقوق اسلامی، اگر اقدامی علیه جنین صورت بگیرد و جنین سقط شود و از چهار ماه بیشتر باشد؛ حکم یک انسان کامل را دارد و لذا لازم است دیه یک انسان کامل پرداخت شود.

	خداوند، روحی که به انسان دمیده را به خود نسبت می‌دهد. واژه «روحی» نشان‌دهنده آن است که روح انسان روح الهی است و اضافه، اضافه تشریفی است به این معنا که مقام انسان رابالا ببرد.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، انتشارات اسراء، ج۱۲، ص۲۲۶.</ref>		خداوند، روحی که به انسان دمیده را به خود نسبت می‌دهد. واژه «روحی» نشان‌دهنده آن است که روح انسان روح الهی است و اضافه، اضافه تشریفی است به این معنا که مقام انسان رابالا ببرد.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، انتشارات اسراء، ج۱۲، ص۲۲۶.</ref>

	اما در جاهای دیگر از آیات قرآن «نفخ روح» اشاره به حضرت آدم(ع) دارد. برای مثال، در سوره حجر آیه ۲۹ و سوره ص، آیه ۷۲ آمده است: ~~«نفخت فیه من روحی …؛~~ از روح خود در ~~حضرت آدم دمیدم»~~ اشاره به خلقت حضرت آدم از خاک و دمیدن روح دارد.		اما در جاهای دیگر از آیات قرآن «نفخ روح» اشاره به حضرت آدم(ع) دارد. برای مثال، در سوره حجر آیه ۲۹ و سوره ص، آیه ۷۲ آمده است: {{قرآن\|وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي\|ترجمه=و از روح خود در آن دمیدم...}} اشاره به خلقت حضرت آدم از خاک و دمیدن روح دارد.


خط ۳۸:		خط ۳۸:
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =شد
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =

185.181.182.102: جایگزینی متن - '' به ''

2021-02-09T17:41:14Z

جایگزینی متن - '<span></span>' به ''

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۱
خط ۱۲:		خط ۱۲:
	اما در جاهای دیگر از آیات قرآن «نفخ روح» اشاره به حضرت آدم(ع) دارد. برای مثال، در سوره حجر آیه ۲۹ و سوره ص، آیه ۷۲ آمده است: «نفخت فیه من روحی …؛ از روح خود در حضرت آدم دمیدم» اشاره به خلقت حضرت آدم از خاک و دمیدن روح دارد.		اما در جاهای دیگر از آیات قرآن «نفخ روح» اشاره به حضرت آدم(ع) دارد. برای مثال، در سوره حجر آیه ۲۹ و سوره ص، آیه ۷۲ آمده است: «نفخت فیه من روحی …؛ از روح خود در حضرت آدم دمیدم» اشاره به خلقت حضرت آدم از خاک و دمیدن روح دارد.

	~~<span></span>~~
	{{مطالعه بیشتر}}		{{مطالعه بیشتر}}

خط ۲۲:		خط ۲۲:
	۳. المیزان، علامه طباطبایی، ج۱۲، ص۲۲۶.		۳. المیزان، علامه طباطبایی، ج۱۲، ص۲۲۶.

	~~<span></span>~~

	== منابع ==		== منابع ==