معنای عبد در دو روایت از امام علی(ع) - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Aliazad در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۳۲

2025-10-08T08:32:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۲
خط ۴۴:		خط ۴۴:
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}
			{{#seo:
			\|title=انا عبد من عبید محمد - معنای عبد در کلام امام علی - ویکی پاسخ
			\|title_mode=Replaced Title
			\|keywords=معنای عبد در کلام امام علی
			\|description=در سخنان امام علی(ع)، واژه «عبد» بیانگر بندگی آگاهانه در برابر خدا و پرهیز از بردگی در برابر دنیا و خواسته‌های نفسانی معرفی شده است.
			}}

Aliazad در ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۹

2025-10-08T08:29:51Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ اکتبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۹
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''معنای عبد در دو روایت از امام علی(ع)''' به‌معنای مطیع و پیرو قلمداد شده است. در لغت، واژه عبد هم به‌معنای بنده و مملوک و هم به‌معنای مطیع و پیرو آمده‌ است. در [[قرآن]] عبد به دو معنای بنده و مملوک و مطیع خدا در عبادت و اطاعت آمده است.		'''معنای عبد در دو روایت از امام علی(ع)''' به‌معنای مطیع و پیرو قلمداد شده است. در لغت، واژه عبد هم به‌معنای بنده و مملوک و هم به‌معنای مطیع و پیرو آمده‌ است. در قرآن عبد به دو معنای بنده و مملوک و مطیع خدا در عبادت و اطاعت آمده است.

	==مفهوم واژه عبد==		==مفهوم واژه عبد==
	«عبد» به معنای مطیع و بنده آمده است و در اصل وصف قلمداد شده است؛ مانند «رجل عبد: مرد مطیع» که به مرور مانند اسم استعمال شده‌ است. محققان معتقدند که در قرآن عبد به دو معنا آمده‌ است: یکی به معنای بنده و مملوک<ref>سوره بقره، آیه ۱۷۸؛ نیز: سوره نحل، آیه ۷۵.</ref> و دیگری به معنای عابد و مطیع خدا در [[عبادت]] و اطاعت.<ref>سوره جن، آیه ۹؛ نیز: سوره اسراء، آیه ۳.</ref>		«عبد» به معنای مطیع و بنده آمده است و در اصل وصف قلمداد شده است؛ مانند «رجل عبد: مرد مطیع» که به مرور مانند اسم استعمال شده‌ است. محققان معتقدند که در قرآن عبد به دو معنا آمده‌ است: یکی به معنای بنده و مملوک<ref>سوره بقره، آیه ۱۷۸؛ نیز: سوره نحل، آیه ۷۵.</ref> و دیگری به معنای عابد و مطیع خدا در عبادت و اطاعت.<ref>سوره جن، آیه ۹؛ نیز: سوره اسراء، آیه ۳.</ref>

	جمع عبد نیز در قرآن به دو صورت عباد<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> و عبید آمده است.<ref>سوره ق، آیه ۲۹.</ref> گفته شده که اگر عبد به خدا اضافه شود، جمع آن به صورت عباد می‌آید و اگر به غیر خدا اضافه شود جمع آن به صورت عبید می‌آید. در نتیجه، گفته شده که عبد هم به‌معنای بنده و مملوک، هم به معنای مطیع و پیرو آمده‌ است.<ref>قریشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۶ش، ذیل ماده «عبد».</ref>		جمع عبد نیز در قرآن به دو صورت عباد<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> و عبید آمده است.<ref>سوره ق، آیه ۲۹.</ref> گفته شده که اگر عبد به خدا اضافه شود، جمع آن به صورت عباد می‌آید و اگر به غیر خدا اضافه شود جمع آن به صورت عبید می‌آید. در نتیجه، گفته شده که عبد هم به‌معنای بنده و مملوک، هم به معنای مطیع و پیرو آمده‌ است.<ref>قریشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۶ش، ذیل ماده «عبد».</ref>

	==عبد در روایت اول==		==عبد در روایت اول==
	[[طبرسی]] در [[کتاب احتجاج]] روایتی نقل کرده است که در آن واژه عبد به کار رفته است. عبد در این روایت به معنای مطیع و پیرو به‌کار رفته است:		طبرسی در کتاب احتجاج روایتی نقل کرده است که در آن واژه عبد به کار رفته است. عبد در این روایت به معنای مطیع و پیرو به‌کار رفته است:

	{{متن عربی\|جَاءَ حِبْرٌ مِنَ اَلْأَحْبَارِ إِلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ(ع) فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ مَتَى كَانَ رَبُّكَ فَقَالَ لَهُ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ وَ مَتَى لَمْ يَكُنْ حَتَّى يُقَالَ مَتَى كَانَ كَانَ رَبِّي قَبْلَ اَلْقَبْلِ بِلاَ قَبْلٍ وَ بَعْدَ اَلْبَعْدِ بِلاَ بَعْدٍ وَ لاَ غَايَةَ وَ لاَ مُنْتَهَى لِغَايَتِهِ اِنْقَطَعَتِ اَلْغَايَاتُ عِنْدَهُ فَهُوَ مُنْتَهَى كُلِّ غَايَةٍ فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ أَ فَنَبِيٌّ أَنْتَ فَقَالَ وَيْلَكَ إِنَّمَا أَنَا عَبْدٌ مِنْ عَبِيدِ مُحَمَّدٍ (ص)\|ترجمه=یکی از علمای اهل کتاب به محضر امام علی(ع) رسید و گفت: ای امیر المومنین(ع)! چه زمانی خداوند به‌وجود آمده است؟ امام(ع) گفت: برای خدا زمانی را نمی‌توان تصور کرد تا اینکه بگوییم چه زمانی به‌وجود آمد. همان پروردگار ما قبل از قبل بوده و قبل از آن را نمی‌توان تصور کرد و همچنین بعد از بعد هست و بعد از آن قابل تصور نیست. دارای نهایتی نیست و برای او منتهی و غایتی را نمی‌توان تصور کرد و تمام غایات و به خداوند منقطع می‌شود. شخص دوباره سؤال می‌کند: ای امیرالمؤمنین، آیا شما نبی هستید. امام(ع) جواب می‌دهد: وای بر تو! همانا من بنده‌ای از بندگان محمد(ص) هستم}}<ref>طبرسی، احمد بن علی، الإحتجاج على أهل اللجاج، تحقیق محمدباقر خرسان، مشهد، نشر مرتضى‌، ۱۴۰۲ق، ج۱، ص۲۱۰.</ref>		{{متن عربی\|جَاءَ حِبْرٌ مِنَ اَلْأَحْبَارِ إِلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ(ع) فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ مَتَى كَانَ رَبُّكَ فَقَالَ لَهُ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ وَ مَتَى لَمْ يَكُنْ حَتَّى يُقَالَ مَتَى كَانَ كَانَ رَبِّي قَبْلَ اَلْقَبْلِ بِلاَ قَبْلٍ وَ بَعْدَ اَلْبَعْدِ بِلاَ بَعْدٍ وَ لاَ غَايَةَ وَ لاَ مُنْتَهَى لِغَايَتِهِ اِنْقَطَعَتِ اَلْغَايَاتُ عِنْدَهُ فَهُوَ مُنْتَهَى كُلِّ غَايَةٍ فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ أَ فَنَبِيٌّ أَنْتَ فَقَالَ وَيْلَكَ إِنَّمَا أَنَا عَبْدٌ مِنْ عَبِيدِ مُحَمَّدٍ (ص)\|ترجمه=یکی از علمای اهل کتاب به محضر امام علی(ع) رسید و گفت: ای امیر المومنین(ع)! چه زمانی خداوند به‌وجود آمده است؟ امام(ع) گفت: برای خدا زمانی را نمی‌توان تصور کرد تا اینکه بگوییم چه زمانی به‌وجود آمد. همان پروردگار ما قبل از قبل بوده و قبل از آن را نمی‌توان تصور کرد و همچنین بعد از بعد هست و بعد از آن قابل تصور نیست. دارای نهایتی نیست و برای او منتهی و غایتی را نمی‌توان تصور کرد و تمام غایات و به خداوند منقطع می‌شود. شخص دوباره سؤال می‌کند: ای امیرالمؤمنین، آیا شما نبی هستید. امام(ع) جواب می‌دهد: وای بر تو! همانا من بنده‌ای از بندگان محمد(ص) هستم}}<ref>طبرسی، احمد بن علی، الإحتجاج على أهل اللجاج، تحقیق محمدباقر خرسان، مشهد، نشر مرتضى‌، ۱۴۰۲ق، ج۱، ص۲۱۰.</ref>

	==عبد در روایت دوم==		==عبد در روایت دوم==
	روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم این سخن به نام [[امام علی(ع)]] مشهور شده است.<ref> خاجوئي مازندرانی، محمد اسماعیل، الرسائل الفقهية، تحقيق : مهدي الرجائي، قم، دار الكتب الإسلامي، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۹۰. نراقي، محمد مهدي، جامع السعادات، نجف، دارالنعمان للطباعه و النشر، بي تا، ج۳، ص۱۱۲.</ref>		روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در جوامع روایی شیعه موجود نیست؛ اما در میان مردم این سخن به نام امام علی(ع) مشهور شده است.<ref> خاجوئي مازندرانی، محمد اسماعیل، الرسائل الفقهية، تحقيق : مهدي الرجائي، قم، دار الكتب الإسلامي، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۹۰. نراقي، محمد مهدي، جامع السعادات، نجف، دارالنعمان للطباعه و النشر، بي تا، ج۳، ص۱۱۲.</ref>

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

Fabbasi: /* عبد در روایت دوم */ اصلاح ارقام

2023-08-19T10:14:47Z

عبد در روایت دوم: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==عبد در روایت دوم==		==عبد در روایت دوم==
	روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم این سخن به نام [[امام علی(ع)]] مشهور شده است.<ref> خاجوئي مازندرانی، محمد اسماعیل، الرسائل الفقهية، تحقيق : مهدي الرجائي، قم، دار الكتب الإسلامي، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۹۰.</ref> ~~اگر این روایت مستند باشد، عبد در آن به معنای مطیع و پیرو آمده است.{{مدرک}}~~{{پایان پاسخ}}		روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم این سخن به نام [[امام علی(ع)]] مشهور شده است.<ref> خاجوئي مازندرانی، محمد اسماعیل، الرسائل الفقهية، تحقيق : مهدي الرجائي، قم، دار الكتب الإسلامي، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۹۰. نراقي، محمد مهدي، جامع السعادات، نجف، دارالنعمان للطباعه و النشر، بي تا، ج۳، ص۱۱۲.</ref>

			{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==

Fabbasi: /* عبد در روایت دوم */ اصلاح ارقام

2023-08-19T10:11:57Z

عبد در روایت دوم: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۴۱
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	==عبد در روایت دوم==		==عبد در روایت دوم==
	روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم این سخن به نام [[امام علی(ع)]] مشهور شده است. اگر این روایت مستند باشد، عبد در آن به معنای مطیع و پیرو آمده است.{{مدرک}}{{پایان پاسخ}}		روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم این سخن به نام [[امام علی(ع)]] مشهور شده است.<ref> خاجوئي مازندرانی، محمد اسماعیل، الرسائل الفقهية، تحقيق : مهدي الرجائي، قم، دار الكتب الإسلامي، چاپ اول، ۱۴۱۱ق، ج۲، ص۴۹۰.</ref> اگر این روایت مستند باشد، عبد در آن به معنای مطیع و پیرو آمده است.{{مدرک}}{{پایان پاسخ}}

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

Fabbasi: جمله آخر در شناسه تکرار جمله اول بود حذف شد

2023-08-19T08:14:06Z

جمله آخر در شناسه تکرار جمله اول بود حذف شد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۴
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	'''معنای عبد در دو روایت از امام علی(ع)''' به‌معنای مطیع و پیرو قلمداد شده است. در لغت، واژه عبد هم به‌معنای بنده و مملوک و هم به‌معنای مطیع و پیرو آمده‌ است. در [[قرآن]] عبد به دو معنای بنده و مملوک و مطیع خدا در عبادت و اطاعت ~~آمده است. در هر دو روایت مورد نظر عبد به معنای مطیع و پیرو~~ آمده است.		'''معنای عبد در دو روایت از امام علی(ع)''' به‌معنای مطیع و پیرو قلمداد شده است. در لغت، واژه عبد هم به‌معنای بنده و مملوک و هم به‌معنای مطیع و پیرو آمده‌ است. در [[قرآن]] عبد به دو معنای بنده و مملوک و مطیع خدا در عبادت و اطاعت آمده است.

	==مفهوم واژه عبد==		==مفهوم واژه عبد==

Shamloo: /* مفهوم واژه عبد */

2023-08-17T11:13:32Z

مفهوم واژه عبد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۴۳
خط ۹:		خط ۹:
	«عبد» به معنای مطیع و بنده آمده است و در اصل وصف قلمداد شده است؛ مانند «رجل عبد: مرد مطیع» که به مرور مانند اسم استعمال شده‌ است. محققان معتقدند که در قرآن عبد به دو معنا آمده‌ است: یکی به معنای بنده و مملوک<ref>سوره بقره، آیه ۱۷۸؛ نیز: سوره نحل، آیه ۷۵.</ref> و دیگری به معنای عابد و مطیع خدا در [[عبادت]] و اطاعت.<ref>سوره جن، آیه ۹؛ نیز: سوره اسراء، آیه ۳.</ref>		«عبد» به معنای مطیع و بنده آمده است و در اصل وصف قلمداد شده است؛ مانند «رجل عبد: مرد مطیع» که به مرور مانند اسم استعمال شده‌ است. محققان معتقدند که در قرآن عبد به دو معنا آمده‌ است: یکی به معنای بنده و مملوک<ref>سوره بقره، آیه ۱۷۸؛ نیز: سوره نحل، آیه ۷۵.</ref> و دیگری به معنای عابد و مطیع خدا در [[عبادت]] و اطاعت.<ref>سوره جن، آیه ۹؛ نیز: سوره اسراء، آیه ۳.</ref>

	جمع عبد نیز در قرآن به دو صورت عباد<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> و عبید آمده است.<ref>سوره ق، آیه ۲۹.</ref> گفته شده که اگر عبد به خدا اضافه شود، جمع آن به صورت عباد می‌آید و اگر به غیر خدا اضافه شود جمع آن به صورت عبید می‌آید.~~<ref>قریشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۶، ذیل ماده «عبد».</ref>~~ در نتیجه، گفته شده که عبد هم به‌معنای بنده و مملوک، هم به معنای مطیع و پیرو آمده‌ است.<ref>قریشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۶ش، ذیل ماده «عبد».</ref>		جمع عبد نیز در قرآن به دو صورت عباد<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> و عبید آمده است.<ref>سوره ق، آیه ۲۹.</ref> گفته شده که اگر عبد به خدا اضافه شود، جمع آن به صورت عباد می‌آید و اگر به غیر خدا اضافه شود جمع آن به صورت عبید می‌آید. در نتیجه، گفته شده که عبد هم به‌معنای بنده و مملوک، هم به معنای مطیع و پیرو آمده‌ است.<ref>قریشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۶ش، ذیل ماده «عبد».</ref>

	==عبد در روایت اول==		==عبد در روایت اول==

Shamloo در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۰۸

2023-08-17T11:08:16Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۳۸
خط ۳۳:		خط ۳۳:
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =

Shamloo در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۸

2023-08-17T10:58:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۸
خط ۷:		خط ۷:

	==مفهوم واژه عبد==		==مفهوم واژه عبد==
	«عبد» به معنای مطیع و بنده آمده است و در اصل وصف قلمداد شده است؛ مانند «رجل عبد: مرد مطیع» که به مرور مانند اسم استعمال شده‌ است. محققان معتقدند که در قرآن عبد به دو معنا آمده‌ است: یکی به معنای بنده و مملوک<ref>سوره بقره، آیه ۱۷۸؛ نیز: سوره نحل، آیه ۷۵.</ref> و دیگری به معنای [[عابد]] و مطیع خدا در [[عبادت]] و [[اطاعت]].<ref>سوره جن، آیه ۹؛ نیز: سوره اسراء، آیه ۳.</ref>		«عبد» به معنای مطیع و بنده آمده است و در اصل وصف قلمداد شده است؛ مانند «رجل عبد: مرد مطیع» که به مرور مانند اسم استعمال شده‌ است. محققان معتقدند که در قرآن عبد به دو معنا آمده‌ است: یکی به معنای بنده و مملوک<ref>سوره بقره، آیه ۱۷۸؛ نیز: سوره نحل، آیه ۷۵.</ref> و دیگری به معنای عابد و مطیع خدا در [[عبادت]] و اطاعت.<ref>سوره جن، آیه ۹؛ نیز: سوره اسراء، آیه ۳.</ref>

	جمع عبد نیز در قرآن به دو صورت عباد<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> و عبید آمده است.<ref>سوره ق، آیه ۲۹.</ref> گفته شده که اگر عبد به خدا اضافه شود، جمع آن به صورت عباد می‌آید و اگر به غیر خدا اضافه شود جمع آن به صورت عبید می‌آید.<ref>قریشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۶، ذیل ماده «عبد».</ref> در نتیجه، گفته شده که عبد هم به‌معنای بنده و مملوک، هم به معنای مطیع و پیرو آمده‌ است.<ref>قریشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۶ش، ذیل ماده «عبد».</ref>		جمع عبد نیز در قرآن به دو صورت عباد<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> و عبید آمده است.<ref>سوره ق، آیه ۲۹.</ref> گفته شده که اگر عبد به خدا اضافه شود، جمع آن به صورت عباد می‌آید و اگر به غیر خدا اضافه شود جمع آن به صورت عبید می‌آید.<ref>قریشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۶، ذیل ماده «عبد».</ref> در نتیجه، گفته شده که عبد هم به‌معنای بنده و مملوک، هم به معنای مطیع و پیرو آمده‌ است.<ref>قریشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۶ش، ذیل ماده «عبد».</ref>

	==عبد در روایت اول==		==عبد در روایت اول==
	[[طبرسی]] در ~~کتاب~~ [[احتجاج]] روایتی نقل کرده است که در آن واژه عبد به کار رفته است. عبد در این روایت به معنای مطیع و پیرو به‌کار رفته است:		[[طبرسی]] در [[کتاب احتجاج]] روایتی نقل کرده است که در آن واژه عبد به کار رفته است. عبد در این روایت به معنای مطیع و پیرو به‌کار رفته است:

	{{متن عربی\|جَاءَ حِبْرٌ مِنَ اَلْأَحْبَارِ إِلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ(ع) فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ مَتَى كَانَ رَبُّكَ فَقَالَ لَهُ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ وَ مَتَى لَمْ يَكُنْ حَتَّى يُقَالَ مَتَى كَانَ كَانَ رَبِّي قَبْلَ اَلْقَبْلِ بِلاَ قَبْلٍ وَ بَعْدَ اَلْبَعْدِ بِلاَ بَعْدٍ وَ لاَ غَايَةَ وَ لاَ مُنْتَهَى لِغَايَتِهِ اِنْقَطَعَتِ اَلْغَايَاتُ عِنْدَهُ فَهُوَ مُنْتَهَى كُلِّ غَايَةٍ فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ أَ فَنَبِيٌّ أَنْتَ فَقَالَ وَيْلَكَ إِنَّمَا أَنَا عَبْدٌ مِنْ عَبِيدِ مُحَمَّدٍ (ص)\|ترجمه=یکی از علمای اهل کتاب به محضر امام علی(ع) رسید و گفت: ای امیر المومنین(ع)! چه زمانی خداوند به‌وجود آمده است؟ امام(ع) گفت: برای خدا زمانی را نمی‌توان تصور کرد تا اینکه بگوییم چه زمانی به‌وجود آمد. همان پروردگار ما قبل از قبل بوده و قبل از آن را نمی‌توان تصور کرد و همچنین بعد از بعد هست و بعد از آن قابل تصور نیست. دارای نهایتی نیست و برای او منتهی و غایتی را نمی‌توان تصور کرد و تمام غایات و به خداوند منقطع می‌شود. شخص دوباره سؤال می‌کند: ای امیرالمؤمنین، آیا شما نبی هستید. امام(ع) جواب می‌دهد: وای بر تو! همانا من بنده‌ای از بندگان محمد(ص) هستم}}<ref>طبرسی، احمد بن علی، الإحتجاج على أهل اللجاج، تحقیق محمدباقر خرسان، مشهد، نشر مرتضى‌، ۱۴۰۲ق، ج۱، ص۲۱۰.</ref>		{{متن عربی\|جَاءَ حِبْرٌ مِنَ اَلْأَحْبَارِ إِلَى أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ(ع) فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ مَتَى كَانَ رَبُّكَ فَقَالَ لَهُ ثَكِلَتْكَ أُمُّكَ وَ مَتَى لَمْ يَكُنْ حَتَّى يُقَالَ مَتَى كَانَ كَانَ رَبِّي قَبْلَ اَلْقَبْلِ بِلاَ قَبْلٍ وَ بَعْدَ اَلْبَعْدِ بِلاَ بَعْدٍ وَ لاَ غَايَةَ وَ لاَ مُنْتَهَى لِغَايَتِهِ اِنْقَطَعَتِ اَلْغَايَاتُ عِنْدَهُ فَهُوَ مُنْتَهَى كُلِّ غَايَةٍ فَقَالَ يَا أَمِيرَ اَلْمُؤْمِنِينَ أَ فَنَبِيٌّ أَنْتَ فَقَالَ وَيْلَكَ إِنَّمَا أَنَا عَبْدٌ مِنْ عَبِيدِ مُحَمَّدٍ (ص)\|ترجمه=یکی از علمای اهل کتاب به محضر امام علی(ع) رسید و گفت: ای امیر المومنین(ع)! چه زمانی خداوند به‌وجود آمده است؟ امام(ع) گفت: برای خدا زمانی را نمی‌توان تصور کرد تا اینکه بگوییم چه زمانی به‌وجود آمد. همان پروردگار ما قبل از قبل بوده و قبل از آن را نمی‌توان تصور کرد و همچنین بعد از بعد هست و بعد از آن قابل تصور نیست. دارای نهایتی نیست و برای او منتهی و غایتی را نمی‌توان تصور کرد و تمام غایات و به خداوند منقطع می‌شود. شخص دوباره سؤال می‌کند: ای امیرالمؤمنین، آیا شما نبی هستید. امام(ع) جواب می‌دهد: وای بر تو! همانا من بنده‌ای از بندگان محمد(ص) هستم}}<ref>طبرسی، احمد بن علی، الإحتجاج على أهل اللجاج، تحقیق محمدباقر خرسان، مشهد، نشر مرتضى‌، ۱۴۰۲ق، ج۱، ص۲۱۰.</ref>

	==عبد در روایت دوم==		==عبد در روایت دوم==
	روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم ~~مشهور شده که حضرت~~ علی(ع) ~~چنین مطلبی را فرموده‌~~ است. اگر هم این روایت مستند باشد، عبد در آن به معنای مطیع و پیرو آمده است.{{مدرک}}{{پایان پاسخ}}		روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم این سخن به نام [[امام علی(ع)]] مشهور شده است. اگر این روایت مستند باشد، عبد در آن به معنای مطیع و پیرو آمده است.{{مدرک}}{{پایان پاسخ}}
	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}

Shamloo در ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۵۶

2023-08-17T10:56:09Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۶
خط ۱:		خط ۱:
	~~{{در دست ویرایش\|کاربر=Rahmani}}~~
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}

Shamloo: /* برای مطالعه بیشتر */

2023-08-17T10:55:58Z

برای مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۷ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۲۵
خط ۱۰:		خط ۱۰:
	«عبد» به معنای مطیع و بنده آمده است و در اصل وصف قلمداد شده است؛ مانند «رجل عبد: مرد مطیع» که به مرور مانند اسم استعمال شده‌ است. محققان معتقدند که در قرآن عبد به دو معنا آمده‌ است: یکی به معنای بنده و مملوک<ref>سوره بقره، آیه ۱۷۸؛ نیز: سوره نحل، آیه ۷۵.</ref> و دیگری به معنای [[عابد]] و مطیع خدا در [[عبادت]] و [[اطاعت]].<ref>سوره جن، آیه ۹؛ نیز: سوره اسراء، آیه ۳.</ref>		«عبد» به معنای مطیع و بنده آمده است و در اصل وصف قلمداد شده است؛ مانند «رجل عبد: مرد مطیع» که به مرور مانند اسم استعمال شده‌ است. محققان معتقدند که در قرآن عبد به دو معنا آمده‌ است: یکی به معنای بنده و مملوک<ref>سوره بقره، آیه ۱۷۸؛ نیز: سوره نحل، آیه ۷۵.</ref> و دیگری به معنای [[عابد]] و مطیع خدا در [[عبادت]] و [[اطاعت]].<ref>سوره جن، آیه ۹؛ نیز: سوره اسراء، آیه ۳.</ref>

	جمع عبد نیز در قرآن به دو صورت عباد<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> و عبید آمده است.<ref>ق؛ ۲۹.</ref> گفته شده که اگر عبد به خدا اضافه شود، جمع آن به صورت عباد می‌آید و اگر به غیر خدا اضافه شود جمع آن به صورت عبید می‌آید.<ref>قریشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۶، ذیل ماده «عبد».</ref> در نتیجه، گفته شده که عبد هم به‌معنای بنده و مملوک، هم به معنای مطیع و پیرو آمده‌ است.<ref>قریشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۶ش، ذیل ماده «عبد».</ref>		جمع عبد نیز در قرآن به دو صورت عباد<ref>سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref> و عبید آمده است.<ref>سوره ق، آیه ۲۹.</ref> گفته شده که اگر عبد به خدا اضافه شود، جمع آن به صورت عباد می‌آید و اگر به غیر خدا اضافه شود جمع آن به صورت عبید می‌آید.<ref>قریشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۶، ذیل ماده «عبد».</ref> در نتیجه، گفته شده که عبد هم به‌معنای بنده و مملوک، هم به معنای مطیع و پیرو آمده‌ است.<ref>قریشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۶ش، ذیل ماده «عبد».</ref>

	==عبد در روایت اول==		==عبد در روایت اول==
خط ۱۸:		خط ۱۸:

	==عبد در روایت دوم==		==عبد در روایت دوم==
	روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم مشهور شده که حضرت علی(ع) چنین مطلبی را فرموده‌ است. اگر هم این روایت مستند باشد، عبد در آن به معنای مطیع و پیرو آمده است.{{مدرک}}		روایت {{متن عربی\|مَن عَلَّمَنی حَرفاً فَقَد صَیَّرَنی عَبداً}} در [[جوامع روایی شیعه]] موجود نیست؛ اما در میان مردم مشهور شده که حضرت علی(ع) چنین مطلبی را فرموده‌ است. اگر هم این روایت مستند باشد، عبد در آن به معنای مطیع و پیرو آمده است.{{مدرک}}{{پایان پاسخ}}
	{{پایان پاسخ}}
	~~{{مطالعه بیشتر}}~~

	~~== برای مطالعه بیشتر ==~~
	* احتجاج، طبرسی، نشر مرتضی، مشهد، ج۱، ص۲۱۰.

	* اصول کافی، کلینی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، ج۱، ص۸۹.

	* بحارالانوار، علامه مجلسی، ج۳، ص۲۸۳.
	~~{{پایان مطالعه بیشتر}}~~

	== منابع ==		== منابع ==
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}