مصادیق عفاف در قرآن - تاریخچهٔ نسخه‌ها

Nazarzadeh: جایگزینی متن - ' ' به ''

2023-02-08T10:46:12Z

جایگزینی متن - ' <ref>' به '<ref>'

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۴:۱۶
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==		== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==
	در نگاه قرآن هر کسی که سرپرستی یتیمی را به عهده گیرد و در زندگیش حاجتی به گرفتن مال یتیم نداشته باشد، طریق عفت را پیش گیرد: {{قرآن\|وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ\|ترجمه=هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد(از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند).\|سوره=نساء\|آیه=۶}} سرپرست اموال یتیم باید محافظ مال یتیم شود و از مال یتیم چیزی را نگیرد و عفت بورزد یعنی همواره تلاش کند تا از اموال یتیم برندارد تا پاداش الهی استعفاف را ببرد. <ref>خطيب، عبدالكريم، التفسير القرآنى للقرآن، بیروت، دار الفكر العربي، چاپ اول، ۱۴۲۴ق، ج۲، ص۷۰۳.</ref> و اگر فقیر است به‌طور شایسته از مال یتیم بخورد یا به عنوان قرض بردارد، یا به عنوان حق‌الزحمه نگهداری یتیم و اموال او، به‌طور متعارف استفاده کند و یتیم را امتحان کند اگر دید به حد بلوغ رسیده است و توانائی حفظ اموال را دارد، اموالش را به او تحویل دهد.<ref>{{قرآن\|\|ترجمه=و یتیمان را چون به حد بلوغ برسند، بیازمایید! اگر در آنها رشد (کافی) یافتید، اموال‌شان را به آنها بدهید! و پیش از آنکه بزرگ شوند، اموال‌شان را از روی اسراف نخورید! هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد (از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند)؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته (و مطابق زحمتی که می‌کشد) از آن بخورد. و هنگامی که اموال‌شان را به آنها بازمی‌گردانید، شاهد بگیرید! اگر چه خداوند برای محاسبه کافی است.\|سوره=نساء\|آیه=۶}}</ref>		در نگاه قرآن هر کسی که سرپرستی یتیمی را به عهده گیرد و در زندگیش حاجتی به گرفتن مال یتیم نداشته باشد، طریق عفت را پیش گیرد: {{قرآن\|وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ\|ترجمه=هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد(از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند).\|سوره=نساء\|آیه=۶}} سرپرست اموال یتیم باید محافظ مال یتیم شود و از مال یتیم چیزی را نگیرد و عفت بورزد یعنی همواره تلاش کند تا از اموال یتیم برندارد تا پاداش الهی استعفاف را ببرد.<ref>خطيب، عبدالكريم، التفسير القرآنى للقرآن، بیروت، دار الفكر العربي، چاپ اول، ۱۴۲۴ق، ج۲، ص۷۰۳.</ref> و اگر فقیر است به‌طور شایسته از مال یتیم بخورد یا به عنوان قرض بردارد، یا به عنوان حق‌الزحمه نگهداری یتیم و اموال او، به‌طور متعارف استفاده کند و یتیم را امتحان کند اگر دید به حد بلوغ رسیده است و توانائی حفظ اموال را دارد، اموالش را به او تحویل دهد.<ref>{{قرآن\|\|ترجمه=و یتیمان را چون به حد بلوغ برسند، بیازمایید! اگر در آنها رشد (کافی) یافتید، اموال‌شان را به آنها بدهید! و پیش از آنکه بزرگ شوند، اموال‌شان را از روی اسراف نخورید! هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد (از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند)؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته (و مطابق زحمتی که می‌کشد) از آن بخورد. و هنگامی که اموال‌شان را به آنها بازمی‌گردانید، شاهد بگیرید! اگر چه خداوند برای محاسبه کافی است.\|سوره=نساء\|آیه=۶}}</ref>

	== عفاف در مسائل شهوانی جنسی ==		== عفاف در مسائل شهوانی جنسی ==

Fabbasi: اصلاح ارقام

2023-01-18T10:02:16Z

اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۲
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	*عفاف سرچشمه زیبایی، عبدالکریم پاک نیا، قم، انتشارات نورالزهراء (س)، ~~1390ش~~.		*عفاف سرچشمه زیبایی، عبدالکریم پاک نیا، قم، انتشارات نورالزهراء (س)، ۱۳۹۰ش.
	* مسئله حجاب، آیت الله شهید مطهری، مرتضی، قم، انتشارات صدرا.		* مسئله حجاب، آیت الله شهید مطهری، مرتضی، قم، انتشارات صدرا.

Fabbasi: /* مطالعه بیشتر */

2023-01-18T10:01:19Z

مطالعه بیشتر

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۸ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۳:۳۱
خط ۳۶:		خط ۳۶:

	== مطالعه بیشتر ==		== مطالعه بیشتر ==
	* ~~اخلاق در قرآن، ج ۲، آیت الله مکارم شیرازی،~~ قم، ~~مدرسه الامام علی بن ابیطالب.~~		*عفاف سرچشمه زیبایی، عبدالکریم پاک نیا، قم، انتشارات نورالزهراء (س)، 1390ش.
	* اخلاق در قرآن، آیت الله محمد تقی مصباح یزدی، تحقیق و نگارش محمد حسین اسکندری، قم، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
	* مسئله حجاب، آیت الله شهید مطهری، مرتضی، قم، انتشارات صدرا.		* مسئله حجاب، آیت الله شهید مطهری، مرتضی، قم، انتشارات صدرا.

Fabbasi در ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۸

2022-12-26T08:28:56Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۶ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۸
خط ۱۱:		خط ۱۱:
	[[قرآن]] فقرای عفیف را بهترین مصداق برای صدقات می‌داند و باید [[انفاق در قرآن\|انفاق]] مؤمنان به این افراد در اولویت باشد.<ref>طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان فی تفسیر القرآن، ترجمه: حسین نوری همدانی، تهران، فراهانى، چاپ اول، ج۳، ص۱۷۴. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۳۵۶.</ref>		[[قرآن]] فقرای عفیف را بهترین مصداق برای صدقات می‌داند و باید [[انفاق در قرآن\|انفاق]] مؤمنان به این افراد در اولویت باشد.<ref>طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان فی تفسیر القرآن، ترجمه: حسین نوری همدانی، تهران، فراهانى، چاپ اول، ج۳، ص۱۷۴. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۳۵۶.</ref>

	جمعی از مفسران شأن نزول آن را [[اصحاب صفه]] ~~دانسته‌اند،~~ آنها گروهی از مسلمانان مکه و اطراف مدینه بودند که نه خانه‌ای در مدینه داشتند و نه خویشاوندانی که به منزل آنها بروند، ولی در عین حال، در نهایت عفت‌ورزی در محلی که به صورت سکوی بزرگی در کنار [[مسجد النبی(ص)]]، زندگی می‌کردند. آنها مجاهدانی بودند که به فرمان [[رسول‌الله(ص)]] به میدان جنگ حرکت می‌کردند و در عین گرسنگی و نیازمندی شدید، به عزت نفس و خویشتن داری، عفت خویش را حفظ می‌کردند.<ref>صادقى تهرانى، محمد، الفرقان فى تفسير القرآن بالقرآن و السنه، قم، فرهنگ اسلامى، چاپ دوم، ۱۴۰۶ ه.ق،ج۴، ص۳۰۱. مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، انتشارات مدرسه الامام علی بن ابیطالب(ع)، ج ۲، ص۳۰۷.</ref>		جمعی از مفسران شأن نزول آن را [[اصحاب صفه]] دانسته‌اند. آنها گروهی از مسلمانان مکه و اطراف مدینه بودند که نه خانه‌ای در مدینه داشتند و نه خویشاوندانی که به منزل آنها بروند، ولی در عین حال، در نهایت عفت‌ورزی در محلی که به صورت سکوی بزرگی در کنار [[مسجد النبی(ص)]]، زندگی می‌کردند. آنها مجاهدانی بودند که به فرمان [[رسول‌الله(ص)]] به میدان جنگ حرکت می‌کردند و در عین گرسنگی و نیازمندی شدید، به عزت نفس و خویشتن داری، عفت خویش را حفظ می‌کردند.<ref>صادقى تهرانى، محمد، الفرقان فى تفسير القرآن بالقرآن و السنه، قم، فرهنگ اسلامى، چاپ دوم، ۱۴۰۶ ه.ق،ج۴، ص۳۰۱. مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، انتشارات مدرسه الامام علی بن ابیطالب(ع)، ج ۲، ص۳۰۷.</ref>

	== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==		== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==
خط ۱۹:		خط ۱۹:
	[[حضرت یوسف(ع)]] در سخت‌ترین شرایط که تمام اسباب گناه در آن آماده بود، خود را حفظ کرد. به خداوند خویش پناهنده شد و از امتحان بزرگ الهی، آبرومندانه بیرون آمد: {{قرآن\|\|ترجمه=و آن زن که یوسف در خانه او بود، از او تمنّای کامجویی کرد؛ درها را بست و گفت: بیا (بسوی آنچه برای تو مهیاست!) گفت: پناه می‌برم به خدا! او [عزیز مصر] صاحب نعمت من است؛ مقام مرا گرامی داشته است؛ مسلّماً ظالمان رستگار نمی‌شوند!\|سوره=یوسف\|آیه=۲۳}}		[[حضرت یوسف(ع)]] در سخت‌ترین شرایط که تمام اسباب گناه در آن آماده بود، خود را حفظ کرد. به خداوند خویش پناهنده شد و از امتحان بزرگ الهی، آبرومندانه بیرون آمد: {{قرآن\|\|ترجمه=و آن زن که یوسف در خانه او بود، از او تمنّای کامجویی کرد؛ درها را بست و گفت: بیا (بسوی آنچه برای تو مهیاست!) گفت: پناه می‌برم به خدا! او [عزیز مصر] صاحب نعمت من است؛ مقام مرا گرامی داشته است؛ مسلّماً ظالمان رستگار نمی‌شوند!\|سوره=یوسف\|آیه=۲۳}}

	قرآن در آیات ۳۲ تا ۳۴ سوره یوسف ~~ادامة~~ شرح زندگی حضرت یوسف(ع) و بیان مقام والای عفت و پارسایی او، ضمن اشاره به آزمون دیگری که یا خود را تسلیم کند یا راهی زندان شود، بدون لحظه‌ای تردید، راه خود را انتخاب کرد به درگاه خداوند متعال رو آورد: {{قرآن\|\|ترجمه=پروردگارا! زندان با آن همه مشکلات و رنج‌هایش. نزد من، محبوبتر از این کار زشتی است که زنان از من تقاضا دارند و من برای اطاعت فرمان تو و حفظ پاکی و تقوا و پارسایی و عفت خویش حاضرم روانة زندان وحشتناک گردم، امّا آلوده خواست شوم آنها نشوم.}}		قرآن در آیات ۳۲ تا ۳۴ سوره یوسف ادامه شرح زندگی حضرت یوسف(ع) و بیان مقام والای عفت و پارسایی او، ضمن اشاره به آزمون دیگری که یا خود را تسلیم کند یا راهی زندان شود، بدون لحظه‌ای تردید، راه خود را انتخاب کرد به درگاه خداوند متعال رو آورد: {{قرآن\|\|ترجمه=پروردگارا! زندان با آن همه مشکلات و رنج‌هایش. نزد من، محبوبتر از این کار زشتی است که زنان از من تقاضا دارند و من برای اطاعت فرمان تو و حفظ پاکی و تقوا و پارسایی و عفت خویش حاضرم روانة زندان وحشتناک گردم، امّا آلوده خواست شوم آنها نشوم.}}

	در ادامه همین آیات آمده است که خداوند، این زندان را نردبان ترقی حضرت یوسف(ع) قرار داد. سرانجام به خواست خداوند، بر تخت قدرت عزیز مصر تکیه زد و با حفظ آبرو وتقوا، به همه چیز رسید، در حالی که همه آلودگان رسوا شده و کنار رفتند. این پاداشی بود که خداوند دردنیا به این سلاله نیکان و پاکان عنایت کرد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، کتاب اخلاق در قرآن، انتشارات مدرسه الامام علی بن ابیطالب(ع)، ج۲، مبحث عفت.</ref>		در ادامه همین آیات آمده است که خداوند، این زندان را نردبان ترقی حضرت یوسف(ع) قرار داد. سرانجام به خواست خداوند، بر تخت قدرت عزیز مصر تکیه زد و با حفظ آبرو وتقوا، به همه چیز رسید، در حالی که همه آلودگان رسوا شده و کنار رفتند. این پاداشی بود که خداوند دردنیا به این سلاله نیکان و پاکان عنایت کرد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، کتاب اخلاق در قرآن، انتشارات مدرسه الامام علی بن ابیطالب(ع)، ج۲، مبحث عفت.</ref>
خط ۲۵:		خط ۲۵:
	خداوند وعده داده است کسانی را که توان [[اهمیت ازدواج از دیدگاه اسلام\|ازدواج]] ندارند و عفت ورزند، غنی کند: {{قرآن\|وَ لْیَسْتَعْفِفِ الَّذینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً حَتَّی یُغْنِیَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ\|ترجمه=و کسانی که امکانی برای ازدواج نمی‌یابند، باید پاکدامنی پیشه کنند تا خداوند از فضل خود آنان را بی‌نیاز گرداند!\|سوره=نور\|آیه=۳۳}}		خداوند وعده داده است کسانی را که توان [[اهمیت ازدواج از دیدگاه اسلام\|ازدواج]] ندارند و عفت ورزند، غنی کند: {{قرآن\|وَ لْیَسْتَعْفِفِ الَّذینَ لا یَجِدُونَ نِکاحاً حَتَّی یُغْنِیَهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ\|ترجمه=و کسانی که امکانی برای ازدواج نمی‌یابند، باید پاکدامنی پیشه کنند تا خداوند از فضل خود آنان را بی‌نیاز گرداند!\|سوره=نور\|آیه=۳۳}}

	کسانی که قدرت بر ازدواج ندارند از زنا ~~احتراز بجویند~~ و عفت نفس پیشه کنند تا خداوند ایشان را از فضل خود بی‌نیاز کند و ~~مسائل~~ ازدواج‌شان را فراهم ~~نماید~~.<ref>طباطبائی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۵، ص۱۵۷.</ref>		کسانی که قدرت بر ازدواج ندارند از زنا دوری کنند و عفت نفس پیشه کنند تا خداوند ایشان را از فضل خود بی‌نیاز کند و زمینه ازدواج‌شان را فراهم سازد.<ref>طباطبائی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۵، ص۱۵۷.</ref>

	== عفاف در سخن گفتن ==		== عفاف در سخن گفتن ==

Fabbasi در ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۷:۱۶

2022-12-22T17:16:25Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۲ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۴۶
خط ۴۹:		خط ۴۹:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه = شد
	\| تیترها =		\| تیترها = شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی = شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =

Fabbasi: /* عفاف در امور مالی (امانت داری) */ اصلاح ارقام

2022-12-11T07:25:35Z

عفاف در امور مالی (امانت داری): اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۵
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==		== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==
	در نگاه قرآن هر کسی که سرپرستی یتیمی را به عهده گیرد و در زندگیش حاجتی به گرفتن مال یتیم نداشته باشد، طریق عفت را پیش گیرد: {{قرآن\|وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ\|ترجمه=هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد(از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند).\|سوره=نساء\|آیه=۶}} سرپرست اموال یتیم باید محافظ مال یتیم شود و از مال یتیم چیزی را نگیرد و عفت بورزد یعنی همواره تلاش کند تا از اموال یتیم برندارد تا پاداش الهی استعفاف را ببرد<ref>خطيب، عبدالكريم، التفسير القرآنى للقرآن، بیروت، دار الفكر العربي، چاپ اول، ~~1424ق، ج2، ص703~~.</ref> و اگر فقیر است به‌طور شایسته از مال یتیم بخورد یا به عنوان قرض بردارد، یا به عنوان حق‌الزحمه نگهداری یتیم و اموال او، به‌طور متعارف استفاده کند و یتیم را امتحان کند اگر دید به حد بلوغ رسیده است و توانائی حفظ اموال را دارد، اموالش را به او تحویل دهد.<ref>{{قرآن\|\|ترجمه=و یتیمان را چون به حد بلوغ برسند، بیازمایید! اگر در آنها رشد (کافی) یافتید، اموال‌شان را به آنها بدهید! و پیش از آنکه بزرگ شوند، اموال‌شان را از روی اسراف نخورید! هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد (از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند)؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته (و مطابق زحمتی که می‌کشد) از آن بخورد. و هنگامی که اموال‌شان را به آنها بازمی‌گردانید، شاهد بگیرید! اگر چه خداوند برای محاسبه کافی است.\|سوره=نساء\|آیه=۶}}</ref>		در نگاه قرآن هر کسی که سرپرستی یتیمی را به عهده گیرد و در زندگیش حاجتی به گرفتن مال یتیم نداشته باشد، طریق عفت را پیش گیرد: {{قرآن\|وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ\|ترجمه=هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد(از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند).\|سوره=نساء\|آیه=۶}} سرپرست اموال یتیم باید محافظ مال یتیم شود و از مال یتیم چیزی را نگیرد و عفت بورزد یعنی همواره تلاش کند تا از اموال یتیم برندارد تا پاداش الهی استعفاف را ببرد. <ref>خطيب، عبدالكريم، التفسير القرآنى للقرآن، بیروت، دار الفكر العربي، چاپ اول، ۱۴۲۴ق، ج۲، ص۷۰۳.</ref> و اگر فقیر است به‌طور شایسته از مال یتیم بخورد یا به عنوان قرض بردارد، یا به عنوان حق‌الزحمه نگهداری یتیم و اموال او، به‌طور متعارف استفاده کند و یتیم را امتحان کند اگر دید به حد بلوغ رسیده است و توانائی حفظ اموال را دارد، اموالش را به او تحویل دهد.<ref>{{قرآن\|\|ترجمه=و یتیمان را چون به حد بلوغ برسند، بیازمایید! اگر در آنها رشد (کافی) یافتید، اموال‌شان را به آنها بدهید! و پیش از آنکه بزرگ شوند، اموال‌شان را از روی اسراف نخورید! هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد (از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند)؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته (و مطابق زحمتی که می‌کشد) از آن بخورد. و هنگامی که اموال‌شان را به آنها بازمی‌گردانید، شاهد بگیرید! اگر چه خداوند برای محاسبه کافی است.\|سوره=نساء\|آیه=۶}}</ref>

	== عفاف در مسائل شهوانی جنسی ==		== عفاف در مسائل شهوانی جنسی ==

Fabbasi: /* عفاف در مسائل شهوانی جنسی */

2022-12-11T07:24:34Z

عفاف در مسائل شهوانی جنسی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۴
خط ۱۷:		خط ۱۷:

	== عفاف در مسائل شهوانی جنسی ==		== عفاف در مسائل شهوانی جنسی ==
	[[حضرت یوسف(ع)]] در سخت‌ترین شرایط که تمام اسباب گناه در آن آماده بود، خود را حفظ کرد. به خداوند خویش پناهنده شد و از امتحان بزرگ الهی، آبرومندانه بیرون آمد.		[[حضرت یوسف(ع)]] در سخت‌ترین شرایط که تمام اسباب گناه در آن آماده بود، خود را حفظ کرد. به خداوند خویش پناهنده شد و از امتحان بزرگ الهی، آبرومندانه بیرون آمد: {{قرآن\|\|ترجمه=و آن زن که یوسف در خانه او بود، از او تمنّای کامجویی کرد؛ درها را بست و گفت: بیا (بسوی آنچه برای تو مهیاست!) گفت: پناه می‌برم به خدا! او [عزیز مصر] صاحب نعمت من است؛ مقام مرا گرامی داشته است؛ مسلّماً ظالمان رستگار نمی‌شوند!\|سوره=یوسف\|آیه=۲۳}}

	{{قرآن\|\|ترجمه=و آن زن که یوسف در خانه او بود، از او تمنّای کامجویی کرد؛ درها را بست و گفت: بیا (بسوی آنچه برای تو مهیاست!) گفت: پناه می‌برم به خدا! او [عزیز مصر] صاحب نعمت من است؛ مقام مرا گرامی داشته است؛ مسلّماً ظالمان رستگار نمی‌شوند!\|سوره=یوسف\|آیه=۲۳}}

	قرآن در آیات ۳۲ تا ۳۴ سوره یوسف ادامة شرح زندگی حضرت یوسف(ع) و بیان مقام والای عفت و پارسایی او، ضمن اشاره به آزمون دیگری که یا خود را تسلیم کند یا راهی زندان شود، بدون لحظه‌ای تردید، راه خود را انتخاب کرد به درگاه خداوند متعال رو آورد: {{قرآن\|\|ترجمه=پروردگارا! زندان با آن همه مشکلات و رنج‌هایش. نزد من، محبوبتر از این کار زشتی است که زنان از من تقاضا دارند و من برای اطاعت فرمان تو و حفظ پاکی و تقوا و پارسایی و عفت خویش حاضرم روانة زندان وحشتناک گردم، امّا آلوده خواست شوم آنها نشوم.}}		قرآن در آیات ۳۲ تا ۳۴ سوره یوسف ادامة شرح زندگی حضرت یوسف(ع) و بیان مقام والای عفت و پارسایی او، ضمن اشاره به آزمون دیگری که یا خود را تسلیم کند یا راهی زندان شود، بدون لحظه‌ای تردید، راه خود را انتخاب کرد به درگاه خداوند متعال رو آورد: {{قرآن\|\|ترجمه=پروردگارا! زندان با آن همه مشکلات و رنج‌هایش. نزد من، محبوبتر از این کار زشتی است که زنان از من تقاضا دارند و من برای اطاعت فرمان تو و حفظ پاکی و تقوا و پارسایی و عفت خویش حاضرم روانة زندان وحشتناک گردم، امّا آلوده خواست شوم آنها نشوم.}}

Fabbasi: /* عفاف در امور مالی (امانت داری) */

2022-12-11T07:23:29Z

عفاف در امور مالی (امانت داری)

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۳
خط ۱۴:		خط ۱۴:

	== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==		== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==
	در نگاه قرآن هر کسی که سرپرستی یتیمی را به عهده گیرد و در زندگیش حاجتی به گرفتن مال یتیم نداشته باشد، طریق عفت را پیش گیرد: {{قرآن\|وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ\|ترجمه=هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد (از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند)\|سوره=نساء\|آیه=۶}} و محافظ مال یتیم شود و از مال یتیم چیزی را نگیرد و اگر فقیر است به‌طور شایسته از مال یتیم بخورد یا به عنوان قرض بردارد، یا به عنوان حق‌الزحمه نگهداری یتیم و اموال او، به‌طور متعارف استفاده کند و یتیم را امتحان کند اگر دید به حد بلوغ رسیده است و توانائی حفظ اموال را دارد، اموالش را به او تحویل دهد.<ref>{{قرآن\|\|ترجمه=و یتیمان را چون به حد بلوغ برسند، بیازمایید! اگر در آنها رشد (کافی) یافتید، اموال‌شان را به آنها بدهید! و پیش از آنکه بزرگ شوند، اموال‌شان را از روی اسراف نخورید! هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد (از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند)؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته (و مطابق زحمتی که می‌کشد) از آن بخورد. و هنگامی که اموال‌شان را به آنها بازمی‌گردانید، شاهد بگیرید! اگر چه خداوند برای محاسبه کافی است.\|سوره=نساء\|آیه=۶}}</ref>		در نگاه قرآن هر کسی که سرپرستی یتیمی را به عهده گیرد و در زندگیش حاجتی به گرفتن مال یتیم نداشته باشد، طریق عفت را پیش گیرد: {{قرآن\|وَ مَنْ کانَ غَنِیًّا فَلْیَسْتَعْفِفْ\|ترجمه=هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد(از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند).\|سوره=نساء\|آیه=۶}} سرپرست اموال یتیم باید محافظ مال یتیم شود و از مال یتیم چیزی را نگیرد و عفت بورزد یعنی همواره تلاش کند تا از اموال یتیم برندارد تا پاداش الهی استعفاف را ببرد<ref>خطيب، عبدالكريم، التفسير القرآنى للقرآن، بیروت، دار الفكر العربي، چاپ اول، 1424ق، ج2، ص703.</ref> و اگر فقیر است به‌طور شایسته از مال یتیم بخورد یا به عنوان قرض بردارد، یا به عنوان حق‌الزحمه نگهداری یتیم و اموال او، به‌طور متعارف استفاده کند و یتیم را امتحان کند اگر دید به حد بلوغ رسیده است و توانائی حفظ اموال را دارد، اموالش را به او تحویل دهد.<ref>{{قرآن\|\|ترجمه=و یتیمان را چون به حد بلوغ برسند، بیازمایید! اگر در آنها رشد (کافی) یافتید، اموال‌شان را به آنها بدهید! و پیش از آنکه بزرگ شوند، اموال‌شان را از روی اسراف نخورید! هر کس که بی‌نیاز است، عفت‌ورزد (از برداشت حق‌الزحمه خودداری کند)؛ و آن کس که نیازمند است، به‌طور شایسته (و مطابق زحمتی که می‌کشد) از آن بخورد. و هنگامی که اموال‌شان را به آنها بازمی‌گردانید، شاهد بگیرید! اگر چه خداوند برای محاسبه کافی است.\|سوره=نساء\|آیه=۶}}</ref>

	== عفاف در مسائل شهوانی جنسی ==		== عفاف در مسائل شهوانی جنسی ==

Fabbasi: /* عفاف در فقر */ اصلاح ارقام

2022-12-11T06:51:17Z

عفاف در فقر: اصلاح ارقام

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۱ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۲۱
خط ۷:		خط ۷:

	== عفاف در فقر ==		== عفاف در فقر ==
	افراد فقیر که ایمان‌شان به خدا قوی‌تر است، به گونه‌ای حفظ ظاهر کرده و زندگی می‌کنند که از شدت خویشتنداری و عفاف، افراد بی‌اطلاع، آنها را غنی می‌پندارند. آنها زبان به شکوه نمی‌گشایند و در عین نیازمندی شدید، همچون بی‌نیازان گام برمی‌دارند، ولی بر آگاهان رنگ رخساره آنها از سرّ درون‌شان خبر می‌دهد.		افراد فقیر که ایمان‌شان به خدا قوی‌تر است، به گونه‌ای حفظ ظاهر کرده و زندگی می‌کنند که از شدت خویشتنداری و عفاف، افراد بی‌اطلاع، آنها را غنی می‌پندارند. آنها زبان به شکوه نمی‌گشایند و در عین نیازمندی شدید، همچون بی‌نیازان گام برمی‌دارند، ولی بر آگاهان رنگ رخساره آنها از سرّ درون‌شان خبر می‌دهد: {{قرآن\|لِلْفُقَراءِ الَّذینَ أُحْصِرُوا فی سَبیلِ اللَّهِ لا یَسْتَطیعُونَ ضَرْباً فِی الْأَرْضِ یَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِیاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسیماهُمْ لا یَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلیمٌ\|ترجمه=(انفاق) برای نیازمندانی باشد که در راه خدا، در تنگنا قرار گرفته‌اند؛ نمی‌توانند مسافرتی کنند و از شدّت خویشتن‌داری، افراد ناآگاه آنها را بی‌نیاز می‌پندارند؛ امّا آنها را از چهره‌های‌شان می‌شناسی؛ و هرگز با اصرار چیزی از مردم نمی‌خواهند. و هر چیز خوبی در راه خدا انفاق کنید، خداوند از آن آگاه است.\|سوره= بقره\|آیه=۲۷۳}}

	~~در نگاه~~ [[قرآن]] ~~این افراد~~ عفیف ~~هستند: {{~~قرآن\|~~لِلْفُقَراءِ الَّذینَ أُحْصِرُوا~~ فی سَبیلِ اللَّهِ لا یَسْتَطیعُونَ ضَرْباً فِی الْأَرْضِ یَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِیاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسیماهُمْ لا یَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلیمٌ\|ترجمه=(انفاق) برای نیازمندانی باشد که در راه خدا، در تنگنا قرار گرفته‌اند؛ نمی‌توانند مسافرتی کنند و از شدّت خویشتن‌داری، افراد ناآگاه آنها را بی‌نیاز می‌پندارند؛ امّا آنها را از چهره‌های‌شان می‌شناسی؛ و هرگز با اصرار چیزی از مردم نمی‌خواهند. ~~و هر چیز خوبی در راه خدا انفاق کنید، خداوند از آن آگاه است~~.~~\|سوره= بقره\|آیه=۲۷۳}}~~		[[قرآن]] فقرای عفیف را بهترین مصداق برای صدقات می‌داند و باید [[انفاق در قرآن\|انفاق]] مؤمنان به این افراد در اولویت باشد.<ref>طبرسى، فضل بن حسن، مجمع البيان فی تفسیر القرآن، ترجمه: حسین نوری همدانی، تهران، فراهانى، چاپ اول، ج۳، ص۱۷۴. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۳۵۶.</ref>

	قرآن فقرای عفیف را بهترین مصداق برای صدقات می‌داند و باید [[انفاق در قرآن\|انفاق]] مؤمنان به این افراد در اولویت باشد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۲، ص۳۵۶.</ref>		جمعی از مفسران شأن نزول آن را [[اصحاب صفه]] دانسته‌اند، آنها گروهی از مسلمانان مکه و اطراف مدینه بودند که نه خانه‌ای در مدینه داشتند و نه خویشاوندانی که به منزل آنها بروند، ولی در عین حال، در نهایت عفت‌ورزی در محلی که به صورت سکوی بزرگی در کنار [[مسجد النبی(ص)]]، زندگی می‌کردند. آنها مجاهدانی بودند که به فرمان [[رسول‌الله(ص)]] به میدان جنگ حرکت می‌کردند و در عین گرسنگی و نیازمندی شدید، به عزت نفس و خویشتن داری، عفت خویش را حفظ می‌کردند.<ref>صادقى تهرانى، محمد، الفرقان فى تفسير القرآن بالقرآن و السنه، قم، فرهنگ اسلامى، چاپ دوم، ۱۴۰۶ ه.ق،ج۴، ص۳۰۱. مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، انتشارات مدرسه الامام علی بن ابیطالب(ع)، ج ۲، ص۳۰۷.</ref>

	جمعی از مفسران شأن نزول آن را [[اصحاب صفه]] دانسته‌اند، آنها گروهی از مسلمانان مکه و اطراف مدینه بودند که نه خانه‌ای در مدینه داشتند و نه خویشاوندانی که به منزل آنها بروند، ولی در عین حال، در نهایت عفت‌ورزی در محلی که به صورت سکوی بزرگی در کنار [[مسجد النبی(ص)]]، زندگی می‌کردند. آنها مجاهدانی بودند که به فرمان [[رسول‌الله(ص)]] به میدان جنگ حرکت می‌کردند و در عین گرسنگی و نیازمندی شدید، به عزت نفس و خویشتن داری، عفت خویش را حفظ می‌کردند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، اخلاق در قرآن، انتشارات مدرسه الامام علی بن ابیطالب(ع)، ج ۲، ص۳۰۷.</ref>

	== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==		== عفاف در امور مالی (امانت داری) ==

Fabbasi در ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۲۶

2022-12-10T08:26:05Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۵۶
خط ۴:		خط ۴:
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	عفاف در ~~فقر؛~~ عفاف در امور مالی (امانت داری)؛ عفاف در مسائل شهوانی ~~جنسی؛~~ عفاف در سخن ~~گفتن؛~~ عفاف در وضع ظاهر از جمله مصادیق عفت‌ورزی در قرآن می‌باشد.		عفاف در فقر با خویشتن‌داری و اظهار فقر نکردن؛ عفاف در امور مالی با امانت داری و دستبرد نزدن به اموال یتیمان؛ عفاف در مسائل شهوانی جنسی با پرهیز از ارتباط نامشروع با نامحرمان؛ عفاف در سخن گفتن با افراد نامحرم و تحریک نکردن بیماردلان؛ عفاف در وضع ظاهر با حفظ پوش اسلامی، از جمله مصادیق عفت‌ورزی در قرآن می‌باشد.

	== عفاف در فقر ==		== عفاف در فقر ==