مراد از اولی در زیارت جامعه - تاریخچهٔ نسخه‌ها

A.ahmadi در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۵۰

2021-10-12T18:50:14Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۲۰
خط ۱۷:		خط ۱۷:
	{{پانویس\|۲}}		{{پانویس\|۲}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی =		\| شاخه اصلی =حدیث
	\|شاخه فرعی۱ =		\|شاخه فرعی۱ =فقه الحدیث
	\|شاخه فرعی۲ =		\|شاخه فرعی۲ =
	\|شاخه فرعی۳ =		\|شاخه فرعی۳ =

A.ahmadi در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۲

2021-10-12T18:42:19Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۱۲
خط ۷:		خط ۷:
	* '''دنیا''': [[محمدتقی مجلسی]] احتمال داده است اولی به معنای دنیا است و برای تأکید «الدنیا»، یا رعایت سجع ذکر شده است.<ref name=":0">مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۶۳.</ref>		* '''دنیا''': [[محمدتقی مجلسی]] احتمال داده است اولی به معنای دنیا است و برای تأکید «الدنیا»، یا رعایت سجع ذکر شده است.<ref name=":0">مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۶۳.</ref>
	* '''صفت برای حجج الله''': بر اساس احتمال دیگری که محمدتقی مجلسی ذکر کرده، اولی صفت برای حجج الله است و معنای آن «نخستین حجت‌های خدا» یا «کامل‌ترین حجت‌های خدا» است.<ref name=":0" />		* '''صفت برای حجج الله''': بر اساس احتمال دیگری که محمدتقی مجلسی ذکر کرده، اولی صفت برای حجج الله است و معنای آن «نخستین حجت‌های خدا» یا «کامل‌ترین حجت‌های خدا» است.<ref name=":0" />
	* '''عالم ذر''': برخی اولی را در برابر دنیا و به معنای [[عالم ذر]] گرفته‌اند؛ زیرا بر اساس روایت،<ref>~~کافی،~~ ج۱، ص۴۳۶~~- ترجمه مصطفوی~~</ref> خدا در عالم ذر از [[شیعه\|شیعیان]] نسبت به پیروی از [[اهل بیت(ع)]] پیمان گرفته است.		* '''عالم ذر''': برخی اولی را در برابر دنیا و به معنای [[عالم ذر]] گرفته‌اند؛ زیرا بر اساس روایت،<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ترجمه مصطفوی، ج۱، ص۴۳۶.</ref> خدا در عالم ذر از [[شیعه\|شیعیان]] نسبت به پیروی از [[اهل بیت(ع)]] پیمان گرفته است.
	* '''عالم برزخ''': برخی اولی را در برابر [[قیامت]] و به معنای عالم [[برزخ]] گرفته‌اند. در روایات نیز آمده که [[شب اول قبر]] از انسان درباره [[امامان(ع)]] سؤال می‌شود.		* '''عالم برزخ''': برخی اولی را در برابر [[قیامت]] و به معنای عالم [[برزخ]] گرفته‌اند. در روایات نیز آمده که [[شب اول قبر]] از انسان درباره [[امامان(ع)]] سؤال می‌شود.

A.ahmadi: اصلاح نویسه‌های عربی

2021-10-12T18:41:21Z

اصلاح نویسه‌های عربی

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۱۱
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}منظور از ~~«الاولی»~~ در این فراز از زیارت جامعه چیست: «حُجَجِ اللهِ ~~عَلَى~~ أَهْلِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ ~~الْأُولَى»~~{{پایان سوال}}		{{سوال}}منظور از «اُولیٰ» در این فراز از زیارت جامعه چیست: «حُجَجِ اللهِ عَلَی أَهْلِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَی»{{پایان سوال}}

	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
			'''مراد از اُولیٰ''' در فراز «حُجَجِ اللهِ عَلَی أَهْلِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَی» در [[زیارت جامعه کبیره]]، از نظر لغت به معنای آغاز و نخستین است،<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۱.</ref> که درباره مراد آن در زیارت جامعه اختلاف‌نظر وجود دارد.<ref name=":1">محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۵.</ref> برخی از احتمالات گفته شده چنین‌اند:
	'''مراد از اُولیٰ''' در فراز «حُجَجِ اللهِ ~~عَلَى~~ أَهْلِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ ~~الْأُولَى»~~ در [[زیارت جامعه کبیره]]، از نظر لغت به معنای آغاز و نخستین است،<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۱.</ref> که درباره مراد آن در زیارت جامعه اختلاف‌نظر وجود دارد.<ref name=":1">محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۵.</ref> برخی از احتمالات گفته شده چنین‌اند:

	* '''دنیا''': [[محمدتقی مجلسی]] احتمال داده است اولی به معنای دنیا است و برای تأکید «الدنیا»، یا رعایت سجع ذکر شده است.<ref name=":0">مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۶۳.</ref>		* '''دنیا''': [[محمدتقی مجلسی]] احتمال داده است اولی به معنای دنیا است و برای تأکید «الدنیا»، یا رعایت سجع ذکر شده است.<ref name=":0">مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۶۳.</ref>
	* '''صفت برای حجج الله''': بر اساس احتمال دیگری که محمدتقی مجلسی ذکر کرده، اولی صفت برای ~~حجج‌~~ الله است و معنای آن «نخستین حجت‌های خدا» یا «کامل‌ترین حجت‌های خدا» است.<ref name=":0" />		* '''صفت برای حجج الله''': بر اساس احتمال دیگری که محمدتقی مجلسی ذکر کرده، اولی صفت برای حجج الله است و معنای آن «نخستین حجت‌های خدا» یا «کامل‌ترین حجت‌های خدا» است.<ref name=":0" />
	* '''عالم ذر''': برخی اولی را در برابر دنیا و به معنای [[عالم ذر]] گرفته‌اند؛ زیرا بر اساس روایت،<ref>کافی، ج۱، ص۴۳۶- ترجمه مصطفوی</ref> خدا در عالم ذر از [[شیعه\|شیعیان]] نسبت به پیروی از [[اهل بیت(ع)]] پیمان گرفته است.		* '''عالم ذر''': برخی اولی را در برابر دنیا و به معنای [[عالم ذر]] گرفته‌اند؛ زیرا بر اساس روایت،<ref>کافی، ج۱، ص۴۳۶- ترجمه مصطفوی</ref> خدا در عالم ذر از [[شیعه\|شیعیان]] نسبت به پیروی از [[اهل بیت(ع)]] پیمان گرفته است.
	* '''عالم برزخ''': برخی اولی را در برابر [[قیامت]] و به معنای عالم [[برزخ]] گرفته‌اند. در روایات نیز آمده که [[شب اول قبر]] از انسان درباره [[امامان(ع)]] سؤال می‌شود.		* '''عالم برزخ''': برخی اولی را در برابر [[قیامت]] و به معنای عالم [[برزخ]] گرفته‌اند. در روایات نیز آمده که [[شب اول قبر]] از انسان درباره [[امامان(ع)]] سؤال می‌شود.
خط ۲۴:		خط ۲۳:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =-
	\| تیترها =		\| تیترها =-
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =شد
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.ahmadi در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۸:۴۰

2021-10-12T18:40:24Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۲:۱۰
خط ۴:		خط ۴:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	'''مراد از اُولیٰ''' در فراز «حُجَجِ اللهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى» از زیارت جامعه ~~کبیره، دنیا یا [[برزخ~~]] یا [~~[عالم ذر\|عالم ذَرّ~~]~~] و یا~~ [~~[رجعت\|زمان رجعت~~]~~] است~~.		'''مراد از اُولیٰ''' در فراز «حُجَجِ اللهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى» در [[زیارت جامعه کبیره]]، از نظر لغت به معنای آغاز و نخستین است،<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۱.</ref> که درباره مراد آن در زیارت جامعه اختلاف‌نظر وجود دارد.<ref name=":1">محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۵.</ref> برخی از احتمالات گفته شده چنین‌اند:

	~~واژه~~ اولی ~~از نظر لغت،~~ به معنای ~~آغاز، نخستین~~ و ~~پیشین~~ است<ref>~~محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۱~~.</ref> که ~~درباره مراد~~ آن ~~در زیارت جامعه اختلاف‌نظر وجود دارد~~.<ref>~~محمدی ری‌شهری، محمد،~~ [~~http:~~/~~/lib~~.~~eshia~~.~~ir/27308 تفسیر قرآن ناطق~~]~~، ص۱۹۵~~.~~</ref>~~		* '''دنیا''': [[محمدتقی مجلسی]] احتمال داده است اولی به معنای دنیا است و برای تأکید «الدنیا»، یا رعایت سجع ذکر شده است.<ref name=":0">مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۶۳.</ref>
			* '''صفت برای حجج الله''': بر اساس احتمال دیگری که محمدتقی مجلسی ذکر کرده، اولی صفت برای حجج‌ الله است و معنای آن «نخستین حجت‌های خدا» یا «کامل‌ترین حجت‌های خدا» است.<ref name=":0" />
			* '''عالم ذر''': برخی اولی را در برابر دنیا و به معنای [[عالم ذر]] گرفته‌اند؛ زیرا بر اساس روایت،<ref>کافی، ج۱، ص۴۳۶- ترجمه مصطفوی</ref> خدا در عالم ذر از [[شیعه\|شیعیان]] نسبت به پیروی از [[اهل بیت(ع)]] پیمان گرفته است.
			* '''عالم برزخ''': برخی اولی را در برابر [[قیامت]] و به معنای عالم [[برزخ]] گرفته‌اند. در روایات نیز آمده که [[شب اول قبر]] از انسان درباره [[امامان(ع)]] سؤال می‌شود.

	~~عالم ذر:~~ برخی اولی را ~~در برابر دنیا و~~ به معنای عالم ذر گرفته‌اند؛ زیرا بر اساس روایت،<ref>کافی، ج۱، ص۴۳۶- ترجمه مصطفوی</ref> خدا در عالم ذر از شیعیان نسبت به پیروی از اهل بیت پیمان گرفته است.		برخی نیز اولی را به معنای امت‌های گذشته دانسته‌اند.<ref name=":1" /> محمد محمدی ری‌شهری عالم و حدیث‌پژوه شیعه، احتمال درست را معنای دنیا دانسته است.<ref name=":1" />

	عالم برزخ: برخی اولی را در برابر قیامت و به معنای عالم برزخ گرفته‌اند. در روایات نیز آمده که شب اول قبر از انسان درباره امامان سؤال می‌شود.

	~~دنیا: محمدتقی مجلسی احتمال داده است اولی به معنای دنیا است و برای تأکید «الدنیا» یا رعایت سجع ذکر شده است~~.<ref name=":0"~~>مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۶۳.<~~/~~ref~~>

	~~صفت برای حجج الله: بر اساس~~ احتمال ~~دیگری که محمدتقی مجلسی ذکر کرده، اولی صفت برای حجج‌ الله است و~~ معنای ~~آن نخستین حجت‌های خدا یا کامل‌ترین حجت‌های خدا~~ است.<ref name=":0" />

	~~برخی نیز اولی را به معنای امت‌های گذشته دانسته‌اند. محمد محمدی ری‌شهری عالم و حدیث‌پژوه شیعه،~~

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

A.ahmadi در ‏۱۲ اکتبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۴۴

2021-10-12T11:44:08Z

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{شروع متن}}
-{{سوال}}منظور از «الاولی» در زیارت جامعه: «حجج الله علی اهل الدنیا و الاخره و الاولی و رحمه الله و برکاته» چیست؟{{پایان سوال}}
+{{سوال}}منظور از «الاولی» در این فراز از زیارت جامعه چیست: «حُجَجِ اللهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى»{{پایان سوال}}
 {{پاسخ}}
-«حجج» جمع حجّت، از ریشهٔ «حجّ» به معنای دلیل و برهان است که هر یک از دو طرف دعوا برای اثبات مدّعای خویش، بدان احتجاج می‌کند.
+'''مراد از اُولیٰ''' در فراز «حُجَجِ اللهِ عَلَى أَهْلِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَةِ وَ الْأُولَى» از زیارت جامعه کبیره، دنیا یا [[برزخ]] یا [[عالم ذر|عالم ذَرّ]] و یا [[رجعت|زمان رجعت]] است.
-حجّت واقعی، همراه با حق و صدق است و هرگز دروغگو، حجّت نخواهد داشت؛ چنان‌که امیرمؤمنان(ع) فرمودند:
+واژه اولی از نظر لغت، به معنای آغاز، نخستین و پیشین است<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۱.</ref> که درباره مراد آن در زیارت جامعه اختلاف‌نظر وجود دارد.<ref>محمدی ری‌شهری، محمد، [http://lib.eshia.ir/27308 تفسیر قرآن ناطق]، ص۱۹۵.</ref>
-«وای به حال کسی که آفریننده را انکار، و تدبیر کننده را باور نداشته باشد. … اینان برای مدّعای باطل خود دلیلی ندارند».<ref>نهج البلاغه صبحی صالح، خطبهٔ ۱۸۵- ترجمه انصاریان</ref>
+عالم ذر: برخی اولی را در برابر دنیا و به معنای عالم ذر گرفته‌اند؛ زیرا بر اساس روایت،<ref>کافی، ج۱، ص۴۳۶- ترجمه مصطفوی</ref> خدا در عالم ذر از شیعیان نسبت به پیروی از اهل بیت پیمان گرفته است.
-و اگر چیزی به گمان تبهکاران، حجّت تلقّی شود، بطلان آن سرانجام در صحنهٔ حقیقت آشکار خواهد شد:
+عالم برزخ: برخی اولی را در برابر قیامت و به معنای عالم برزخ گرفته‌اند. در روایات نیز آمده که شب اول قبر از انسان درباره امامان سؤال می‌شود.
-«پس چه بسیار حجّت و دلیلی که آن روز باطل و نادرست گردد».<ref>نهج البلاغه ترجمه فیض، خطبهٔ ۲۱۴</ref>
+دنیا: محمدتقی مجلسی احتمال داده است اولی به معنای دنیا است و برای تأکید «الدنیا» یا رعایت سجع ذکر شده است.<ref name=":0">مجلسی، محمدتقی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، ۱۴۰۶ق، ج۵، ص۴۶۳.</ref>
-گاهی چیز باطل و کذب نیز مصداق عنوان حجّت قرار می‌گیرد و منشأ آن، دستاویز واقع شدن آن چیز برای گروه باطل و کاذب است:
+صفت برای حجج الله: بر اساس احتمال دیگری که محمدتقی مجلسی ذکر کرده، اولی صفت برای حجج‌ الله است و معنای آن نخستین حجت‌های خدا یا کامل‌ترین حجت‌های خدا است.<ref name=":0" />
-«و کسانی که دربارهٔ خدا پس از اجابت [دعوت‏] او به مجادله می‌پردازند، حجّتشان نزد پروردگارشان باطل، و خشمی [از خدا] برایشان است و برای آنان عذابی سخت خواهد بود».<ref>شوری/ ۱۶.</ref>
+برخی نیز اولی را به معنای امت‌های گذشته دانسته‌اند. محمد محمدی ری‌شهری عالم و حدیث‌پژوه شیعه،
 {{پایان پاسخ}}

A.ahmadi: ابرابزار

2021-10-12T11:09:52Z

ابرابزار

صفحهٔ تازه

{{شروع متن}}
{{سوال}}منظور از «الاولی» در زیارت جامعه: «حجج الله علی اهل الدنیا و الاخره و الاولی و رحمه الله و برکاته» چیست؟{{پایان سوال}}

{{پاسخ}}

«حجج» جمع حجّت، از ریشهٔ «حجّ» به معنای دلیل و برهان است که هر یک از دو طرف دعوا برای اثبات مدّعای خویش، بدان احتجاج می‌کند.

حجّت واقعی، همراه با حق و صدق است و هرگز دروغگو، حجّت نخواهد داشت؛ چنان‌که امیرمؤمنان(ع) فرمودند:

«وای به حال کسی که آفریننده را انکار، و تدبیر کننده را باور نداشته باشد. … اینان برای مدّعای باطل خود دلیلی ندارند».<ref>نهج البلاغه صبحی صالح، خطبهٔ ۱۸۵- ترجمه انصاریان</ref>

و اگر چیزی به گمان تبهکاران، حجّت تلقّی شود، بطلان آن سرانجام در صحنهٔ حقیقت آشکار خواهد شد:

«پس چه بسیار حجّت و دلیلی که آن روز باطل و نادرست گردد».<ref>نهج البلاغه ترجمه فیض، خطبهٔ ۲۱۴</ref>

گاهی چیز باطل و کذب نیز مصداق عنوان حجّت قرار می‌گیرد و منشأ آن، دستاویز واقع شدن آن چیز برای گروه باطل و کاذب است:

«و کسانی که دربارهٔ خدا پس از اجابت [دعوت‏] او به مجادله می‌پردازند، حجّتشان نزد پروردگارشان باطل، و خشمی [از خدا] برایشان است و برای آنان عذابی سخت خواهد بود».<ref>شوری/ ۱۶.</ref>

خداوند برای هر مکلّفی حجّتی در باطن او قرار داده که از آن تعبیر به عقل می‌شود؛ اگر حجّت باطن یعنی عقل در انسان نباشد حجّت ظاهر شناخته نمی‌شود و به همین دلیل بر شخص دیوانه تکلیفی نیست.

امام کاظم سلام الله علیه به هشام بن حکم فرمودند:

«ای هشام! خدا بر مردم دو حجّت دارد: حجّت آشکار و حجّت پنهان؛ حجّت آشکار رسولان و پیغمبران و امامانند و حجّت پنهان همان عقل هاست».<ref>کافی، ج۱، ص۱۶- ترجمه مصطفوی</ref>

«دنیا» اسم تفضیل و مؤنّث «ادنی» از ریشهٔ «دنو» به معنای قرب و نزدیکی بوده و به قولی دربرگیرنده معنای پستی نیز هست.

لذا این عالمی که در آن زندگی می‌کنیم را به جهت نزدیکی به آخرت «دنیا» نامیدند.

مقصود از دنیا می‌تواند ولایت و سرپرستی دشمنان اهل بیت علیهم السّلام باشد:

امام صادق(ع) راجع به آیهٔ: «بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَیاه الدُّنْیا وَ الْآخِرَه خَیْرٌ وَ أَبْقی‏: بلکه زندگی دنیا را برگزیدند؛ ولی آخرت بهتر و پایدارتر است».

فرمودند:

«الحیاه الدّنیا، ولایت آن‌ها (پیشوایان باطل) و الآخره، ولایت امیرالمؤمنین(ع) است».<ref>کافی، ج‏۱، ص: ۴۱۸؛ آیات سوره أعلی: ۱۶ و ۱۷</ref>

پس ائمّه علیهم السّلام حجّت خدایند هم برای دوستان شان و هم برای دشمنان شان.

«آخره» مؤنّث «آخر» از ریشهٔ «أخَرَ» در مقابل تقدّم به کار می‌رود. از آنجا که عالم قیامت، بعد از عالم دنیا بوده و نسبت به آن تأخّر دارد، بدان «آخرت» می‌گویند.

«اُولی» مؤنّث «اوّل» است و اوّل به معنای آغاز امر می‌آید و به عدد آغازین یک مجموعه گفته می‌شود.

در اینکه مراد از أولی در این فراز چیست، چند احتمال داده‌اند. از جمله:

۱- أولی نسبت به دنیا که در این صورت اشاره به عالم ذرّ یا سایر عوالم قبل از دنیا دارد.

چرا که خداوند در عالم ذر، عهد و میثاقی از مردم در رابطه با ولایت اهل بیت علیهم السّلام گرفته است؛ لذا ائمّه علیهم السّلام حجّت خداوند متعال بر اهل آن عالم بوده‌اند.

امام باقر علیه السّلام فرمودند:

«خداوند در همان روزی که از ذرّه‌ها (عالم ذرّ) پیمان گرفت و برای خود به ربوبیّت و برای محمّد(ص) به نبوّت اقرار گرفت، از شیعیان ما نیز در حالی که ذرّاتی بودند، پیمان ولایت را گرفت».<ref>کافی، ج۱، ص۴۳۶- ترجمه مصطفوی</ref>

۲- أولی نسبت قیامت که در این صورت به عالم برزخ اشاره می‌کند. در احادیث فراوانی آمده که شب اوّل قبر از امام سؤال خواهد شد.

با توجّه به حجّت بودن انبیا و اوصیا، انسان عاصی و گمراه در قیامت هیچ عذری نخواهد داشت و نمی‌تواند بگوید خدایا من نمی‌دانستم زیرا به او می‌گویند باید می‌پرسیدی، ما برای شما راهنمایانی را معیّن نموده و در اختیار شما گذاشتیم تا شما را به راه راست دلالت کنند تا امروز عذری نداشته باشید.

خداوند متعال می‌فرماید:

«پیامبرانی که بشارتگر و هشداردهنده بودند، تا برای مردم، پس از [فرستادن‏] پیامبران، در مقابل خدا [بهانه و] حجّتی نباشد، و خدا توانا و حکیم است».<ref>نساء/ ۱۶۵</ref>

بدین ترتیب فرستادگان الهی هم در این دنیا و هم در سرای آخرت حجّت هستند؛ در این دنیا مأمور هدایت و ارشاد و امر به نیکی و بازداشت از بدی‌ها و در آخرت ناظر و گواه بر پاداش و کیفر اعمال بندگانند.<ref>ر. ک. کافی، ج۱، ص۱۹۰. ورک: و رک: گروه زیارت جامعه سایت ابوتراب؛ برگرفته از کتاب ادب فنای مقربان، جوادی آملی؛ ج۲، ص۱۲۳–۱۳۱.</ref><ref>تفسیرالإمام العسکری - علیه السلام -، ص۳۰۹، ح ۱۵۴.</ref>

{{پایان پاسخ}}

== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
| شاخه اصلی =
|شاخه فرعی۱ =
|شاخه فرعی۲ =
|شاخه فرعی۳ =
}}
{{تکمیل مقاله
| شناسه =
| تیترها =
| ویرایش =
| لینک‌دهی =
| ناوبری =
| نمایه =
| تغییر مسیر =
| ارجاعات =
| بازبینی =
| تکمیل =
| اولویت =
| کیفیت =
}}
{{پایان متن}}