مراد از آیه «یوم ندعو کل اناس بامامهم» - تاریخچهٔ نسخه‌ها

A.rezapour در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۶:۱۴

2022-07-21T06:14:26Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۴
خط ۴۷:		خط ۴۷:
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =شد
	\| تیترها =		\| تیترها =شد
	\| ویرایش =		\| ویرایش =شد
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =شد
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
خط ۵۷:		خط ۵۷:
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =ج
	\| کیفیت =		\| کیفیت =ج
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

A.rezapour: /* مراد آیه */

2022-07-21T06:13:53Z

مراد آیه

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۳
خط ۳:		خط ۳:
	بنابر قرآن خداوند در روز قیامت اقوام و ملل مختلف را با مقتدا و رهبرشان در دادگاه الهی حاضر می‌کند، بنابر این آیه، مراد از رهبر و مقتدا چیست؟		بنابر قرآن خداوند در روز قیامت اقوام و ملل مختلف را با مقتدا و رهبرشان در دادگاه الهی حاضر می‌کند، بنابر این آیه، مراد از رهبر و مقتدا چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}آیه ۷۱ سوره اسراء ناظر بر این مطلب است که خداوند همه انسان‌ها را با امام خود محشور می‌کند. ~~مفسران در معنای~~ امام ~~گفته‌اند می‌توان معنای پیشوا، کتاب، مراد~~ و ~~نامه اعمال را هم برای آن درنظر داشت~~. این آیه نشان می‌دهد انسان‌ها باید در انتخاب امام خود و حمایت از او، نهایت مراقب را انجام دهند چه اینکه آن پیشوا است که شکل و نوع زندگی آنان را تعیین می‌کند و به سبب همین اهمیت است که همه مردم در قیامت با امام خود محشور می‌شوند.		{{پاسخ}}آیه ۷۱ [[سوره اسراء]] ناظر بر این مطلب است که خداوند همه انسان‌ها را با امام خود محشور می‌کند. چه امام عادل و درستکار باشد و چه امام فاسد و ظالم. این آیه نشان می‌دهد انسان‌ها باید در انتخاب امام خود و حمایت از او، نهایت مراقب را انجام دهند چه اینکه آن پیشوا است که شکل و نوع زندگی آنان را تعیین می‌کند و به سبب همین اهمیت است که همه مردم در قیامت با امام خود محشور می‌شوند. مفسران در معنای امام گفته‌اند می‌توان معنای پیشوا، کتاب، مراد و نامه اعمال را هم برای آن درنظر داشت.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
خط ۱۳:		خط ۱۳:

	== تفسیر امام ==		== تفسیر امام ==
	~~مفسرین در تفسیر~~ امام در ~~آیه نظرات مختلفی را ارائه کرده‌اند~~:		بیشتر مفسران امام را به معنای وسیعی گرفته‌اند که شامل پیامبران، و ائمه هدى و دانشمندان و كتاب و سنت، و همچنين ائمه كفر و ضلال‏ می‌باشد.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۲، ص: ۲۰۱</ref>

			برخی دیگر معانی دیگری هم برای امام در نظر گرفته‌اند:
	* بعضی گفته‌اند که مراد از امام کتابی است که از آن پیروی شده است مانند [[تورات]] و [[انجیل]] و [[قرآن]] و…		* بعضی گفته‌اند که مراد از امام کتابی است که از آن پیروی شده است مانند [[تورات]] و [[انجیل]] و [[قرآن]] و…
	* بعضی دیگر گفته‌اند مراد از امام [[پیامبر(ص)]] است که پیشوای پیروان حق است.		* بعضی دیگر گفته‌اند مراد از امام [[پیامبر(ص)]] است که پیشوای پیروان حق است.
	* بعضی دیگر گفته‌اند مراد از امام [[نامه اعمال]] مردم است.		* بعضی دیگر گفته‌اند مراد از امام [[نامه اعمال]] مردم است.
	* بعضی دیگر گفته‌اند مراد [[لوح محفوظ]] است.		* بعضی دیگر گفته‌اند مراد [[لوح محفوظ]] است.
	* بعضی دیگر گفته‌اند مراد از امام مادران است.
	* بعضی دیگر گفته‌اند که مراد از امام کسی است که به او اقتدا می‌شود چه عاقل باشد و چه غیر عاقل چه حق باشد چه باطل.		* بعضی دیگر گفته‌اند که مراد از امام کسی است که به او اقتدا می‌شود چه عاقل باشد و چه غیر عاقل چه حق باشد چه باطل.

خط ۳۰:		خط ۳۱:
	قرآن از دو گونه پيشوا نام برده است<ref>تفسير نور، قرائتی، ج۵، ص: ۹۶		قرآن از دو گونه پيشوا نام برده است<ref>تفسير نور، قرائتی، ج۵، ص: ۹۶

	</ref>: يكى امام نور و هدايت<ref>سوره انبیاء، آیه ۷۳</ref>‏ و ديگرى امام نار و ضلالت‏<ref>سوره قصص آیه ۴۱</ref>. هرکس با توجه با افکار و اعمالش امام خود را انتخاب می‌کند و امام هم بر او تأثیر بسزایی دارد تا جایی که قرآن فرموده است همه مردم را با امام خود محشور می‌کند.		</ref>: يكى امام نور و هدايت<ref>سوره انبیاء، آیه ۷۳</ref>‏ و ديگرى امام نار و ضلالت‏<ref>سوره قصص آیه ۴۱</ref>. هرکس با توجه با افکار و اعمالش امام خود را انتخاب می‌کند و امام هم بر او تأثیر بسزایی دارد تا جایی که قرآن فرموده است همه مردم را با امام خود محشور می‌کند. پيروى از حق و باطل دامنه‌‏اش به آخرت كشيده می‌شود و هر گروه با امام و مقتداى خود به پاى حساب خوانده می‌شود اعم از آنكه پيشواى حق باشد يا باطل.<ref>تفسير احسن الحديث، علی اکبر قرشی، ج۶، ص: ۱۱۶

			</ref> مفسران گفته‌اند آنها كه رهبرى پيامبران و جانشينان آنان را در هر عصر و زمان پذيرفتند، همراه پيشوايشان خواهند بود، و آنها كه رهبرى شيطان و ائمه ضلال و پيشوايان جبار و ستمگر را انتخاب كردند همراه آنها خواهند بود.<ref>تفسير نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۲، ص: ۲۰۱

			</ref>
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

A.rezapour: A.rezapour صفحهٔ مراد از آیه یوم ندعو کل اناس بامامهم را به مراد از آیه «یوم ندعو کل اناس بامامهم» منتقل کرد

2022-07-21T06:01:52Z

A.rezapour صفحهٔ مراد از آیه یوم ندعو کل اناس بامامهم را به مراد از آیه «یوم ندعو کل اناس بامامهم» منتقل کرد

→ نسخهٔ قدیمی‌تر	نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۱
(بدون تفاوت)

A.rezapour در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۵۵

2022-07-21T05:55:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۲۵
خط ۲۲:		خط ۲۲:

	[[علامه طباطبائی]] می‌فرماید: کلمه امام به معنای مقتدا است و خداوند افرادی از بشر را به این نام نامیده که بشر را به امر خدا هدایت می‌کنند همچنان که درباره حضرت [[ابراهیم(ع)]] این اسم را به کار برده است. در مقابل افراد دیگری را که مقتدا و رهبر گمراهانند ائمه کفر خوانده است،<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۷ و ۲۲۸.</ref> علامه طباطبایی با استفاده از ظاهر آیه استدلال می‌کند که منظور از امام لوح محفوظ و کتاب و دیگر احتمالات نیستند بلکه مراد از امام هر طائفه همان اشخاصی هستند که مردم هر طائفه به آنها إقتدا و در راه حق یا باطل از آنها پیروی می‌کرده‌اند. در نتیجه مقتدای ضلالت مثل مقتدای هدایت امام خوانده می‌شود و مراد از امامی که روز قیامت خوانده می‌شود آن کسی است که مردم او را امام خود گرفته باشند و به او اقتدا کرده باشند نه آن کسی که خداوند به امامت برگزیده باشد.<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۹.</ref>		[[علامه طباطبائی]] می‌فرماید: کلمه امام به معنای مقتدا است و خداوند افرادی از بشر را به این نام نامیده که بشر را به امر خدا هدایت می‌کنند همچنان که درباره حضرت [[ابراهیم(ع)]] این اسم را به کار برده است. در مقابل افراد دیگری را که مقتدا و رهبر گمراهانند ائمه کفر خوانده است،<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۷ و ۲۲۸.</ref> علامه طباطبایی با استفاده از ظاهر آیه استدلال می‌کند که منظور از امام لوح محفوظ و کتاب و دیگر احتمالات نیستند بلکه مراد از امام هر طائفه همان اشخاصی هستند که مردم هر طائفه به آنها إقتدا و در راه حق یا باطل از آنها پیروی می‌کرده‌اند. در نتیجه مقتدای ضلالت مثل مقتدای هدایت امام خوانده می‌شود و مراد از امامی که روز قیامت خوانده می‌شود آن کسی است که مردم او را امام خود گرفته باشند و به او اقتدا کرده باشند نه آن کسی که خداوند به امامت برگزیده باشد.<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۹.</ref>

			امام به كسى گفته می‌‏شود كه ديگران به او اقتدا كنند و فرمان او را بپذيرند و تفاوت نمی‌كند كه اين امام، وحى باشد، يا انسان، يا عقل و يا هواى نفسانی.<ref>ترجمه تفسير كاشف، محمد جواد مغنیه، ج۵، ص: ۱۱۵

			</ref>

	== مراد آیه ==		== مراد آیه ==
	.		قرآن از دو گونه پيشوا نام برده است<ref>تفسير نور، قرائتی، ج۵، ص: ۹۶

			</ref>: يكى امام نور و هدايت<ref>سوره انبیاء، آیه ۷۳</ref>‏ و ديگرى امام نار و ضلالت‏<ref>سوره قصص آیه ۴۱</ref>. هرکس با توجه با افکار و اعمالش امام خود را انتخاب می‌کند و امام هم بر او تأثیر بسزایی دارد تا جایی که قرآن فرموده است همه مردم را با امام خود محشور می‌کند.


	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

A.rezapour در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۴۵

2022-07-21T05:45:45Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۱۵
خط ۳:		خط ۳:
	بنابر قرآن خداوند در روز قیامت اقوام و ملل مختلف را با مقتدا و رهبرشان در دادگاه الهی حاضر می‌کند، بنابر این آیه، مراد از رهبر و مقتدا چیست؟		بنابر قرآن خداوند در روز قیامت اقوام و ملل مختلف را با مقتدا و رهبرشان در دادگاه الهی حاضر می‌کند، بنابر این آیه، مراد از رهبر و مقتدا چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}آیه ۷۱ سوره اسراء ناظر بر این مطلب است که خداوند همه انسان‌ها را با امام خود محشور می‌کند. مفسران در معنای امام گفته‌اند می‌توان معنای پیشوا، کتاب، مراد و نامه اعمال را هم برای آن درنظر داشت. این آیه نشان می‌دهد انسان‌ها باید در انتخاب امام خود و حمایت از او، نهایت مراقب را انجام دهند چه اینکه آن پیشوا است که شکل و نوع زندگی آنان را تعیین می‌کند و به سبب همین اهمیت است که همه مردم در قیامت با امام خود محشور می‌شوند.

	== متن آیه ==		== متن آیه ==

A.rezapour در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۷

2022-07-21T05:37:58Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۷
خط ۲۱:		خط ۲۱:
	* بعضی دیگر گفته‌اند که مراد از امام کسی است که به او اقتدا می‌شود چه عاقل باشد و چه غیر عاقل چه حق باشد چه باطل.		* بعضی دیگر گفته‌اند که مراد از امام کسی است که به او اقتدا می‌شود چه عاقل باشد و چه غیر عاقل چه حق باشد چه باطل.

	[[علامه طباطبائی]]می‌فرماید: کلمه امام به معنای مقتدا است و خداوند افرادی از بشر را به این نام نامیده که بشر را به امر خدا هدایت می‌کنند همچنان که درباره حضرت [[ابراهیم(ع)]] این اسم را به کار برده است. در مقابل افراد دیگری را که مقتدا و رهبر گمراهانند ائمه کفر خوانده است،<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۷ و ۲۲۸.</ref> علامه طباطبایی با استفاده از ظاهر آیه استدلال می‌کند که منظور از امام لوح محفوظ و کتاب و دیگر احتمالات نیستند بلکه مراد از امام هر طائفه همان اشخاصی هستند که مردم هر طائفه به آنها إقتدا و در راه حق یا باطل از آنها پیروی می‌کرده‌اند. در نتیجه مقتدای ضلالت مثل مقتدای هدایت امام خوانده می‌شود و مراد از امامی که روز قیامت خوانده می‌شود آن کسی است که مردم او را امام خود گرفته باشند و به او اقتدا کرده باشند نه آن کسی که خداوند به امامت برگزیده باشد.<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۹.</ref>		[[علامه طباطبائی]] می‌فرماید: کلمه امام به معنای مقتدا است و خداوند افرادی از بشر را به این نام نامیده که بشر را به امر خدا هدایت می‌کنند همچنان که درباره حضرت [[ابراهیم(ع)]] این اسم را به کار برده است. در مقابل افراد دیگری را که مقتدا و رهبر گمراهانند ائمه کفر خوانده است،<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۷ و ۲۲۸.</ref> علامه طباطبایی با استفاده از ظاهر آیه استدلال می‌کند که منظور از امام لوح محفوظ و کتاب و دیگر احتمالات نیستند بلکه مراد از امام هر طائفه همان اشخاصی هستند که مردم هر طائفه به آنها إقتدا و در راه حق یا باطل از آنها پیروی می‌کرده‌اند. در نتیجه مقتدای ضلالت مثل مقتدای هدایت امام خوانده می‌شود و مراد از امامی که روز قیامت خوانده می‌شود آن کسی است که مردم او را امام خود گرفته باشند و به او اقتدا کرده باشند نه آن کسی که خداوند به امامت برگزیده باشد.<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۹.</ref>

	== ~~وجود پیشوا برای همه امت‌ها~~ ==		== مراد آیه ==
	از نظر قرآن کریم همه امت‌های پیش از اسلام دارای امام و رسول و هادی بوده‌اند {{قرآن\|وَلِکلِّ أُمَّه رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُم بِالْقِسْطِ\|ترجمه=برای هر امّتی، رسولی است؛ هنگامی که رسولشان به سوی آنان بیاید، بعدالت در میان آنها داوری می‌شود\|سوره=یونس\|آیه=۴۷}}، و نیز آیه: {{قرآن\|إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ\|ترجمه=تو تنها بیم دهنده هستی و برای هر قومی یک هادی و راهنمایی هست.\|سوره=رعد\|آیه=۷}} و آیه: {{قرآن\|وَمَا کنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّی نَبْعَثَ رَسُولاً\|ترجمه=ما هیچگاه چنین نبوده‌ایم که مردمی را قبل از آن که رسولی برای شان مبعوث کنیم عذاب دهیم.\|سوره=اسراء\|آیه=۱۵}}.		.

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

A.rezapour در ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۵:۳۱

2022-07-21T05:31:18Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۰۱
خط ۶:		خط ۶:

	== متن آیه ==		== متن آیه ==
	{{قرآن بزرگ\|یَوْمَ نَدْعُو کلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ\|ترجمه=روزی که هر گروه از مردم را به پیشوایانشان بخوانیم\|سوره=اسراء\|آیه=۷۲}}		{{قرآن بزرگ\|یَوْمَ نَدْعُو کلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ
			\| ترجمه = روزی که هر گروه از مردم را به پیشوایانشان بخوانیم
			\| سوره = اسراء
			\| آیه = ۷۱
			}}

	== تفسیر امام ==		== تفسیر امام ==

Rezapour: ابرابزار

2022-06-24T07:34:59Z

ابرابزار

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۴ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۴
خط ۵:		خط ۵:
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}

	==متن آیه==		== متن آیه ==
	{{قرآن بزرگ\|~~يَوْمَ~~ نَدْعُو کلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ\|ترجمه=~~روزى كه~~ هر گروه از مردم را به ~~پيشوايانشان بخوانيم~~\|سوره=اسراء\|آیه=۷۲}}		{{قرآن بزرگ\|یَوْمَ نَدْعُو کلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ\|ترجمه=روزی که هر گروه از مردم را به پیشوایانشان بخوانیم\|سوره=اسراء\|آیه=۷۲}}
	۱
	~~==تفسیر امام==~~
	~~مفسرين در تفسير امام در آيه نظرات مختلفي را ارائه کرده اند:~~
	* بعضي گفته اند که مراد از امام کتابي است که از آن پيروي شده است مانند [[تورات]] و [[انجيل]] و [[قرآن]] و...
	* بعضي ديگر گفته‌اند مراد از امام [[پيامبر(ص)]] است که پيشواي پيروان حق است.
	*بعضي ديگر گفته اند مراد از امام [[نامه اعمال]] مردم است.
	* بعضي ديگر گفته اند مراد [[لوح محفوظ]] است.
	* بعضي ديگر گفته اند مراد از امام مادران است.
	* بعضي ديگر گفته اند که مراد از امام کسي است که به او اقتدا مي شود چه عاقل باشد و چه غير عاقل چه حق باشد چه باطل.

	[[~~علامه طباطبائي~~]]~~مي‌فرمايد: کلمه امام به معناي مقتدا است~~ و ~~خداوند افرادي~~ از ~~بشر را به اين نام ناميده که بشر را به امر خدا هدايت مي‌کنند همچنان که درباره حضرت~~ [[~~ابراهيم~~(ع)]] ~~اين اسم را به کار برده~~ است~~. در مقابل افراد ديگري را~~ که ~~مقتدا و رهبر گمراهانند ائمه کفر خوانده~~ است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه الميزان، دفتر نشر اسلامي قم، ج۱۳، ص۲۲۷ و ۲۲۸.</ref>، علامه طباطبایی با استفاده از ظاهر آيه استدلال می‌کند که منظور از امام لوح محفوظ ~~و کتاب و ديگر احتمالات نيستند بلکه~~ مراد از امام ~~هر طائفه همان اشخاصي هستند~~ که ~~مردم هر طائفه به آنها إقتدا و در راه حق يا باطل~~ از ~~آنها پيروي مي کرده‌اند. در نتيجه مقتداي ضلالت مثل مقتداي هدايت~~ امام ~~خوانده مي شود و مراد از امامي که روز قيامت خوانده مي‌شود آن کسي~~ است که ~~مردم او را امام خود گرفته باشند و~~ به او اقتدا ~~کرده باشند نه آن کسي که خداوند به امامت برگزيده~~ باشد.~~<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه الميزان، دفتر نشر اسلامي قم، ج۱۳، ص۲۲۹.</ref>~~		== تفسیر امام ==
			مفسرین در تفسیر امام در آیه نظرات مختلفی را ارائه کرده‌اند:
			* بعضی گفته‌اند که مراد از امام کتابی است که از آن پیروی شده است مانند [[تورات]] و [[انجیل]] و [[قرآن]] و…
			* بعضی دیگر گفته‌اند مراد از امام [[پیامبر(ص)]] است که پیشوای پیروان حق است.
			* بعضی دیگر گفته‌اند مراد از امام [[نامه اعمال]] مردم است.
			* بعضی دیگر گفته‌اند مراد [[لوح محفوظ]] است.
			* بعضی دیگر گفته‌اند مراد از امام مادران است.
			* بعضی دیگر گفته‌اند که مراد از امام کسی است که به او اقتدا می‌شود چه عاقل باشد و چه غیر عاقل چه حق باشد چه باطل.

	==وجود پیشوا برای همه امت‌ها==		[[علامه طباطبائی]]می‌فرماید: کلمه امام به معنای مقتدا است و خداوند افرادی از بشر را به این نام نامیده که بشر را به امر خدا هدایت می‌کنند همچنان که درباره حضرت [[ابراهیم(ع)]] این اسم را به کار برده است. در مقابل افراد دیگری را که مقتدا و رهبر گمراهانند ائمه کفر خوانده است،<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۷ و ۲۲۸.</ref> علامه طباطبایی با استفاده از ظاهر آیه استدلال می‌کند که منظور از امام لوح محفوظ و کتاب و دیگر احتمالات نیستند بلکه مراد از امام هر طائفه همان اشخاصی هستند که مردم هر طائفه به آنها إقتدا و در راه حق یا باطل از آنها پیروی می‌کرده‌اند. در نتیجه مقتدای ضلالت مثل مقتدای هدایت امام خوانده می‌شود و مراد از امامی که روز قیامت خوانده می‌شود آن کسی است که مردم او را امام خود گرفته باشند و به او اقتدا کرده باشند نه آن کسی که خداوند به امامت برگزیده باشد.<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه المیزان، دفتر نشر اسلامی قم، ج۱۳، ص۲۲۹.</ref>
	از نظر قرآن ~~کريم~~ همه ~~امت‌هاي پيش~~ از اسلام ~~داراي~~ امام و رسول و ~~هادي~~ بوده‌اند {{قرآن\|وَلِکلِّ أُمَّه رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ ~~قُضِيَ بَيْنَهُم~~ بِالْقِسْطِ\|ترجمه=برای هر امّتی، رسولی است؛ هنگامی که رسولشان به سوی آنان بیاید، بعدالت در میان آنها داوری می‌شود\|سوره=یونس\|آیه=۴۷}}، و ~~نيز آيه~~: {{قرآن\|إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ\|ترجمه=تو تنها بیم دهنده ~~هستي~~ و ~~براي~~ هر ~~قومي يک هادي~~ و ~~راهنمايي~~ هست.\|سوره=رعد\|آیه=۷}} و ~~آيه~~: {{قرآن\|وَمَا کنَّا ~~مُعَذِّبِينَ حَتَّى~~ نَبْعَثَ رَسُولاً\|ترجمه=ما ~~هيچگاه چنين نبوده ايم~~ که ~~مردمي~~ را قبل از آن که ~~رسولي براي~~ شان مبعوث ~~کنيم~~ عذاب ~~دهيم~~.\|سوره=اسراء\|آیه=۱۵}}.
			== وجود پیشوا برای همه امت‌ها ==
			از نظر قرآن کریم همه امت‌های پیش از اسلام دارای امام و رسول و هادی بوده‌اند {{قرآن\|وَلِکلِّ أُمَّه رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِیَ بَیْنَهُم بِالْقِسْطِ\|ترجمه=برای هر امّتی، رسولی است؛ هنگامی که رسولشان به سوی آنان بیاید، بعدالت در میان آنها داوری می‌شود\|سوره=یونس\|آیه=۴۷}}، و نیز آیه: {{قرآن\|إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ\|ترجمه=تو تنها بیم دهنده هستی و برای هر قومی یک هادی و راهنمایی هست.\|سوره=رعد\|آیه=۷}} و آیه: {{قرآن\|وَمَا کنَّا مُعَذِّبِینَ حَتَّی نَبْعَثَ رَسُولاً\|ترجمه=ما هیچگاه چنین نبوده‌ایم که مردمی را قبل از آن که رسولی برای شان مبعوث کنیم عذاب دهیم.\|سوره=اسراء\|آیه=۱۵}}.

	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}

	==منابع==		== منابع ==
	~~<references />~~		{{پانویس}}
	{{شاخه		{{شاخه
	\| شاخه اصلی = کلام		\| شاخه اصلی = کلام
	\|شاخه فرعی۱ = معاد		\|شاخه فرعی۱ = معاد
	\|شاخه فرعی۲ = حشر		\|شاخه فرعی۲ = حشر
	\|شاخه فرعی۳ =		\|شاخه فرعی۳ =
	}}		}}
	{{تکمیل مقاله		{{تکمیل مقاله
	\| شناسه =		\| شناسه =
	\| تیترها =		\| تیترها =
	\| ویرایش =		\| ویرایش =
	\| لینک‌دهی =		\| لینک‌دهی =
	\| ناوبری =		\| ناوبری =
	\| نمایه =		\| نمایه =
	\| تغییر مسیر =		\| تغییر مسیر =
	\| ارجاعات =		\| ارجاعات =
	\| بازبینی =		\| بازبینی =
	\| تکمیل =		\| تکمیل =
	\| اولویت =		\| اولویت =
	\| کیفیت =		\| کیفیت =
	}}		}}
	{{پایان متن}}		{{پایان متن}}

Mnazarzadeh در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۱۲

2021-05-23T13:12:06Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۴۲
خط ۲۰:		خط ۲۰:

	==وجود پیشوا برای همه امت‌ها==		==وجود پیشوا برای همه امت‌ها==
	از نظر قرآن کريم همه امت‌هاي پيش از اسلام داراي امام و رسول و هادي بوده‌اند {{قرآن\|وَلِکلِّ أُمَّه رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ~~<ref>يونس /~~ ۴۷~~.</ref>~~، ~~براي هر امتي رسولي است و همينکه رسول شان بيامد در ميان شان به حق داوري ‌می شود~~ و نيز آيه: {{قرآن\|إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ~~}}<ref>رعد / ۷.</ref>~~ تو تنها بیم دهنده هستي و براي هر قومي يک هادي و راهنمايي هست. و آيه: {{قرآن\|وَمَا کنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً~~}}<ref>اسراء / ۱۵.</ref>~~ ما هيچگاه چنين نبوده ايم که مردمي را قبل از آن که رسولي براي شان مبعوث کنيم عذاب دهيم. ازاين آيات بدست مي آيد که سنّت الهي جاري در امت هاي گذشته بر اين بوده است که هر امتي از امتها رسولي دارند که حامل رسالت و پيام هاي خداي تعالي به سومي ايشان است و مأمور است آن پيام ها را به آنان ابلاغ نمايد.		از نظر قرآن کريم همه امت‌هاي پيش از اسلام داراي امام و رسول و هادي بوده‌اند {{قرآن\|وَلِکلِّ أُمَّه رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ\|ترجمه=برای هر امّتی، رسولی است؛ هنگامی که رسولشان به سوی آنان بیاید، بعدالت در میان آنها داوری می‌شود\|سوره=یونس\|آیه=۴۷}}، و نيز آيه: {{قرآن\|إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ\|ترجمه=تو تنها بیم دهنده هستي و براي هر قومي يک هادي و راهنمايي هست.\|سوره=رعد\|آیه=۷}} و آيه: {{قرآن\|وَمَا کنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً\|ترجمه=ما هيچگاه چنين نبوده ايم که مردمي را قبل از آن که رسولي براي شان مبعوث کنيم عذاب دهيم.\|سوره=اسراء\|آیه=۱۵}}.

	با توجه به اين دو مطلب در جواب اين سئوال چنين مي گوئيم که اولا مراد از مقتدا و رهبر، اجداد انسان ها نيست بلکه آن کسي است که از او پيروي مي‌نمودندو او را به عنوان امام و مقتداي خود برگزيده بودند،و از طرف ديگر بنا به تصريح آيات قرآن ما ايراني ها هم امام و رسول و هادي از طرف خدا داشته ايم و اگر کسي از ايرانيان قبل از اسلام از آن امامان مبعوث از طرف خداوند پيروي کرده باشد با همان امام در قيامت حاضر خواهد شد و اگر از غير ايشان تبعيّت کرده باشند آن غير، امام او خواهد بود به عبارت ديگر اگر از امام و هادي که از طرف خدا آمده پيروي کرده باشند از امام حق پيروي کرده اند و با آن مورد سئوال قرار خواهند گرفت و اگر غير آنها را به عنوان امام برگزيده باشند از امام باطل پيروي کرده و با آن مورد سئوال قرار خواهند گرفت و اگر در آن زمان امام هاي برحق متعدد وجود داشته باشد هر کس بايد از امام منطقه خود پيروي کند و نيز تذکر اين نکته لازم است که ايراني هايي که بعد از رحلت رسول اکرم(ص) مسلمان شده اند نيز وظيفه دارند که از نايب و خليفه برحق ايشان پيروي کنند و اگر از ايشان پيروي کردند با آنها در محضر خدا حاضر مي شوند و اگر کس ديگري را به عنوان مقتدا پذيرفتند با همان مقتدا در پيش خدا حاضر خواهند شد.
	{{پایان پاسخ}}		{{پایان پاسخ}}
	~~{{مطالعه بیشتر}}~~
	~~==معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:==~~

	~~۱ـ تفسير الميزان، ج۱۳.~~

	~~۲ـ تفسير نمونه، ج۱۲.~~
	~~{{پایان مطالعه بیشتر}}~~

	==منابع==		==منابع==

Mnazarzadeh در ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۳:۰۸

2021-05-23T13:08:50Z

→ نسخهٔ قدیمی‌تر		نسخهٔ ‏۲۳ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۳۸
خط ۱:		خط ۱:
	{{شروع متن}}		{{شروع متن}}
	{{سوال}}		{{سوال}}
	~~طبق آیه مبارکه ۷۱ سوره اسراء~~ خداوند در روز قیامت اقوام و ملل مختلف را با مقتدا و رهبرشان در دادگاه الهی حاضر می‌کند، ~~حال اجداد ما که بعد~~ از ~~وفات پیامبر اسلام(ص) مسلمان شده~~ و ~~هیچگاه الگو و اسوه الهی را ندیدیم، در قیامت با کدام یک از رهبران دینی خود در محضر خداوند حاضر می‌شویم؟~~		بنابر قرآن خداوند در روز قیامت اقوام و ملل مختلف را با مقتدا و رهبرشان در دادگاه الهی حاضر می‌کند، بنابر این آیه، مراد از رهبر و مقتدا چیست؟
	{{پایان سوال}}		{{پایان سوال}}
	{{پاسخ}}		{{پاسخ}}
	۱. مفسرين در تفسير امام در آيه {{قرآن\|يَوْمَ نَدْعُو کلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ}}<ref>اسراء / ۷۲.</ref> نظرات مختلفي را ارائه کرده اند}}<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه الميزان، دفتر نشر اسلامي قم، ج۱۳، ص۲۲۹.</ref>و بعضي گفته اند که مراد از امام کتابي است که از آن پيروي شده است مانند تورات و انجيل و قرآن و... و بعضي ديگر گفته اند مراد از امام پيامبر است که پيشواي پيروان حق است و بعضي ديگر گفته اند مراد از امام نامه اعمال مردم است و بعضي ديگر گفته اند مراد لوح محفوظ است و بعضي ديگر گفته اند مراد از امام مادران است و بعضي ديگر گفته اند که مراد از امام کسي است که به او اقتدا مي شود چه عاقل باشد و چه غير عاقل چه حق باشد چه باطل.

	~~مفسّر~~ بزرگ ~~شيعه علامّه طباطبائي~~ در تفسير ~~شريف خود مي فرمايد: کلمه~~ امام ~~به معناي مقتدا است و خداي سبحان افرادي از بشر~~ را به اين نام ناميده که جامع آنان اين است که بشر را به امر خدا هدايت مي کنند همچنان که درباره حضرت ابراهيم(ع) اين اسم را به کار برده و فرموده: ~~انّي جاعلک للنّاس اماما و افراد ديگري را~~ که مقتدا و رهبر گمراهانند ائمه کفر خوانده و فرموده: «فقاتلوا ائمه الکفر»<ref>همان، ص۲۲۷ و ۲۲۸.</ref>، علامه طباطبایی با استفاده از ظاهر آيه استدلال می‌کند که منظور از امام لوح محفوظ و کتاب و ديگر احتمالات نيستند بلکه مراد از امام ~~هر طائفه همان اشخاصي هستند~~ که ~~مردم هر طائفه به آنها إقتدا و در راه حق يا باطل~~ از ~~آنها~~ پيروي مي کرده اند و قبلا اشاره کرديم که قرآن هر دو مقتدا را امام خوانده و امام حق کسي را دانسته که خداوند سبحان او را در هر زماني براي هدايت اهل آن زمان برگزيده است ~~حال چه اينکه پيغمبر بوده باشد~~ مانند ~~حضرت ابراهيم(ع)~~ و ~~محمد(ص)~~ و... ~~و يا غير~~ پيامبر ~~چرا~~ که ~~کلمه بامامهم مطلق~~ است ~~و مقيّد به~~ امام ~~حق که خدا او را هادي به امر خود قرار داده نشده~~ است.~~<ref>همان، ص۲۲۹~~.~~</ref> در نتيجه مقتداي ضلالت مثل مقتداي هدايت~~ امام ~~خوانده مي شود در نتيجه سياق آيه و آيه بعد به این مطلب اشاره دارد امامي~~ که ~~روز قيامت خوانده مي شود آن~~ کسي است که ~~مردم او را امام خود گرفته باشند و~~ به او اقتدا ~~کرده باشند نه آن کسي که خداوند به امامتش برگزيده~~ باشد و ~~براي هدايت به امرش، انتخاب کرده باشد~~ چه اينکه مردم او را پيروي کرده باشند يا کنارش زده باشند خلاصه سخن اينکه مراد از امام هر طائفه، آن کسي است که مردم به پيشوائيش تن داده باشند حال چه ~~اينکه امام~~ حق باشد و چه ~~امام~~ باطل.~~<ref>همان، ص۲۲۹.</ref>~~		==متن آیه==
			{{قرآن بزرگ\|يَوْمَ نَدْعُو کلَّ أُنَاسٍ بِإِمَامِهِمْ\|ترجمه=روزى كه هر گروه از مردم را به پيشوايانشان بخوانيم\|سوره=اسراء\|آیه=۷۲}}
			۱
			==تفسیر امام==
			مفسرين در تفسير امام در آيه نظرات مختلفي را ارائه کرده اند:
			* بعضي گفته اند که مراد از امام کتابي است که از آن پيروي شده است مانند [[تورات]] و [[انجيل]] و [[قرآن]] و...
			* بعضي ديگر گفته‌اند مراد از امام [[پيامبر(ص)]] است که پيشواي پيروان حق است.
			*بعضي ديگر گفته اند مراد از امام [[نامه اعمال]] مردم است.
			* بعضي ديگر گفته اند مراد [[لوح محفوظ]] است.
			* بعضي ديگر گفته اند مراد از امام مادران است.
			* بعضي ديگر گفته اند که مراد از امام کسي است که به او اقتدا مي شود چه عاقل باشد و چه غير عاقل چه حق باشد چه باطل.

	۲. از نظر قرآن کريم همه ~~امّت هاي~~ پيش از اسلام داراي امام و رسول و هادي ~~بوده اند به عنوان مثال به اين آيات براي استدلال اشاره کرد:~~ {{قرآن\|وَلِکلِّ أُمَّه رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ<ref>يونس / ۴۷.</ref>، براي هر امتي رسولي است و همينکه رسول شان بيامد در ميان شان به حق داوري ‌می شود و نيز آيه: {{قرآن\|إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>رعد / ۷.</ref> تو تنها بیم دهنده هستي و براي هر قومي يک هادي و راهنمايي هست. و آيه: {{قرآن\|وَمَا کنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً}}<ref>اسراء / ۱۵.</ref> ما هيچگاه چنين نبوده ايم که مردمي را قبل از آن که رسولي براي شان مبعوث کنيم عذاب دهيم. ازاين آيات بدست مي آيد که سنّت الهي جاري در امت هاي گذشته بر اين بوده است که هر امتي از امتها رسولي دارند که حامل رسالت و پيام هاي خداي تعالي به سومي ايشان است و مأمور است آن پيام ها را به آنان ابلاغ نمايد.		[[علامه طباطبائي]]مي‌فرمايد: کلمه امام به معناي مقتدا است و خداوند افرادي از بشر را به اين نام ناميده که بشر را به امر خدا هدايت مي‌کنند همچنان که درباره حضرت [[ابراهيم(ع)]] اين اسم را به کار برده است. در مقابل افراد ديگري را که مقتدا و رهبر گمراهانند ائمه کفر خوانده است.<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه الميزان، دفتر نشر اسلامي قم، ج۱۳، ص۲۲۷ و ۲۲۸.</ref>، علامه طباطبایی با استفاده از ظاهر آيه استدلال می‌کند که منظور از امام لوح محفوظ و کتاب و ديگر احتمالات نيستند بلکه مراد از امام هر طائفه همان اشخاصي هستند که مردم هر طائفه به آنها إقتدا و در راه حق يا باطل از آنها پيروي مي کرده‌اند. در نتيجه مقتداي ضلالت مثل مقتداي هدايت امام خوانده مي شود و مراد از امامي که روز قيامت خوانده مي‌شود آن کسي است که مردم او را امام خود گرفته باشند و به او اقتدا کرده باشند نه آن کسي که خداوند به امامت برگزيده باشد.<ref>طباطبایی، محمد حسین، ترجمه الميزان، دفتر نشر اسلامي قم، ج۱۳، ص۲۲۹.</ref>

			==وجود پیشوا برای همه امت‌ها==
			از نظر قرآن کريم همه امت‌هاي پيش از اسلام داراي امام و رسول و هادي بوده‌اند {{قرآن\|وَلِکلِّ أُمَّه رَّسُولٌ فَإِذَا جَاء رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُم بِالْقِسْطِ<ref>يونس / ۴۷.</ref>، براي هر امتي رسولي است و همينکه رسول شان بيامد در ميان شان به حق داوري ‌می شود و نيز آيه: {{قرآن\|إِنَّمَا أَنتَ مُنذِرٌ وَلِکلِّ قَوْمٍ هَادٍ}}<ref>رعد / ۷.</ref> تو تنها بیم دهنده هستي و براي هر قومي يک هادي و راهنمايي هست. و آيه: {{قرآن\|وَمَا کنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً}}<ref>اسراء / ۱۵.</ref> ما هيچگاه چنين نبوده ايم که مردمي را قبل از آن که رسولي براي شان مبعوث کنيم عذاب دهيم. ازاين آيات بدست مي آيد که سنّت الهي جاري در امت هاي گذشته بر اين بوده است که هر امتي از امتها رسولي دارند که حامل رسالت و پيام هاي خداي تعالي به سومي ايشان است و مأمور است آن پيام ها را به آنان ابلاغ نمايد.

	با توجه به اين دو مطلب در جواب اين سئوال چنين مي گوئيم که اولا مراد از مقتدا و رهبر، اجداد انسان ها نيست بلکه آن کسي است که از او پيروي مي‌نمودندو او را به عنوان امام و مقتداي خود برگزيده بودند،و از طرف ديگر بنا به تصريح آيات قرآن ما ايراني ها هم امام و رسول و هادي از طرف خدا داشته ايم و اگر کسي از ايرانيان قبل از اسلام از آن امامان مبعوث از طرف خداوند پيروي کرده باشد با همان امام در قيامت حاضر خواهد شد و اگر از غير ايشان تبعيّت کرده باشند آن غير، امام او خواهد بود به عبارت ديگر اگر از امام و هادي که از طرف خدا آمده پيروي کرده باشند از امام حق پيروي کرده اند و با آن مورد سئوال قرار خواهند گرفت و اگر غير آنها را به عنوان امام برگزيده باشند از امام باطل پيروي کرده و با آن مورد سئوال قرار خواهند گرفت و اگر در آن زمان امام هاي برحق متعدد وجود داشته باشد هر کس بايد از امام منطقه خود پيروي کند و نيز تذکر اين نکته لازم است که ايراني هايي که بعد از رحلت رسول اکرم(ص) مسلمان شده اند نيز وظيفه دارند که از نايب و خليفه برحق ايشان پيروي کنند و اگر از ايشان پيروي کردند با آنها در محضر خدا حاضر مي شوند و اگر کس ديگري را به عنوان مقتدا پذيرفتند با همان مقتدا در پيش خدا حاضر خواهند شد.		با توجه به اين دو مطلب در جواب اين سئوال چنين مي گوئيم که اولا مراد از مقتدا و رهبر، اجداد انسان ها نيست بلکه آن کسي است که از او پيروي مي‌نمودندو او را به عنوان امام و مقتداي خود برگزيده بودند،و از طرف ديگر بنا به تصريح آيات قرآن ما ايراني ها هم امام و رسول و هادي از طرف خدا داشته ايم و اگر کسي از ايرانيان قبل از اسلام از آن امامان مبعوث از طرف خداوند پيروي کرده باشد با همان امام در قيامت حاضر خواهد شد و اگر از غير ايشان تبعيّت کرده باشند آن غير، امام او خواهد بود به عبارت ديگر اگر از امام و هادي که از طرف خدا آمده پيروي کرده باشند از امام حق پيروي کرده اند و با آن مورد سئوال قرار خواهند گرفت و اگر غير آنها را به عنوان امام برگزيده باشند از امام باطل پيروي کرده و با آن مورد سئوال قرار خواهند گرفت و اگر در آن زمان امام هاي برحق متعدد وجود داشته باشد هر کس بايد از امام منطقه خود پيروي کند و نيز تذکر اين نکته لازم است که ايراني هايي که بعد از رحلت رسول اکرم(ص) مسلمان شده اند نيز وظيفه دارند که از نايب و خليفه برحق ايشان پيروي کنند و اگر از ايشان پيروي کردند با آنها در محضر خدا حاضر مي شوند و اگر کس ديگري را به عنوان مقتدا پذيرفتند با همان مقتدا در پيش خدا حاضر خواهند شد.